Alle inzendingen over vermoeid

757 resultaten.

Sorteren op:

DOODSDRIFT

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
wenst voor De Creaor te verschijnen Met het geheim waarmee hij is geboren Hij deed zijn zware arbeid naar behoren Maar de melancholie wil niet verdwijnen Hij zoekt soelaas in middelen en wijnen In liefde, schrijven, reizen en ontsporen Begeeft zich op glad ijs en raakt bevroren Start stil de bouw van het zichzelf omheinen En dodelijk vermoeid…

Córdoba

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
ondertussen zullen zij grossieren in semi-adviezen, als complex tot moeilijk wordt en hun vermoeide hoofden gaan zinderen van het waarachtige luisteren..…

Krokussen in de lentezon

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 691
in ‘t vroege voorjaar zag ik een bed krokussen staan in ‘t oog springend tussen zilverwitte berkenstammen lieten ze hun kleurige kelkjes in de lentezon opengaan in ’t vroege voorjaar zag ik een bed krokussen staan vol hoop keken ze mijn vermoeide winterogen aan hun gouden hartjes straalden als echte liefdesvlammen in ’t vroege voorjaar zag…

onsterfelijke liefde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
ik ontsluier beslagen ramen verlicht je bleke gelaat sluit je vermoeide ogen voordat ik de dag binnenlaat de dag waarop jij niet zal leven in het dood zijn gebleven veracht ik deze dag die jij niet beleven mag maar elke dag die volgt verkrampt mijn hart uitgeput van lijden zal verdriet verglijden ik wachtte op jou mijn verdwaalde…

kleine gevleugelde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
op een grijze maandagmorgen in september zag je zonder het te weten voor het laatst de Drentse hei een seinwachter zag alle 93 treinen voorbij komen niemand vroeg naar de kleine gevleugelde opgeborgen nu in een vergeelde map een nagenoeg leeg dossier achtergelaten in het archief in schaars vermoeid papier rust…
J.Bakx25 maart 2019Lees meer >

In open mind

netgedicht
3.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 341
ze spiegelden in vlaagjes wind het handwerk van vermoeide ogen aan lange tafels in een grote zaal met muren en ramen en voor ieder een eigen plek met rasters draad en bespanningen tal van kleuren in vele modellen ondergrond en de diverse afkantingen gezichten in een rustige concentratie op de vloer het rustige spel van mens…

Schaken

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 261
En wij, met schaakachtige ogen, geven ons over, uit vermoeidheid, aan een nieuwe slaap. **…

aan het kortste eind

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 112
de sleep slaaft zich voort en woelt de bodem alsof er een “ hurricane “ gisteren wil passeren in de volgorde van vandaag of dat lukt is niet de vraag, aan het “ langste eind sjorren “ brengt slechts vermoeide ledematen, het vergt tijd om alle zetels te pellen van het stof tot aan de veren dan hangt aan de “ kortste tijd duwen “ sjofel…
elze20 augustus 2026Lees meer >

Zeemansgraf

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.023
Olijftak omrande viermaster oogde verbleekt alsof zij reeds rouwden Anker op de hand verschrompelt eens krachtig kon niets meer houden Stoere tatoo trots teken van weleer nu een spookschip de olijftak een veer De oude zeeman sleet dagen langs de maas Vermoeid betraande ogen turend in de verte getaand gelaat miste schip en…
Ivan Grud16 januari 2005Lees meer >

kind

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.375
een kamer met geril tranen druppelen in een schreiend gelach in een bodemloze matras wachtend op de volgende vuistslag wakkere dagen slapeloze nachten elk uur een gebedje in een paniekerig kinderbedje een kind kijkt toe hulpeloos naar al het krijsende geween en vlucht weg onder een zachte dons van wonderlijke stilte een vermoeide…

Kaap De Goede Hoop

netgedicht
1.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.059
straks hangen we in doorkijkkastjes, tuurt de wereld in onze ogen op zoek naar wat licht, volgt onze vermoeide stappen, staart over onze kurkdroge schouders heen naar de Kaap. kijk ons daar lopen ginds aan de horizon van onze wereld we sprokkelden wat warmte en hebben het leven niet meer te leen.…

Seemann

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.506
In de spiegel wrijft een vermoeide matroos het zeezout uit zijn ogen. Geluiden op het achterdek. Kinderstemmen, opgetogen, prikken de reddingsboten lek. Van het varen moe legt de zeeman zich neer bij het leven op het land en tilt de kinderen door de branding heen op alweer hetzelfde strand.…
Cel Dewaide3 december 2003Lees meer >

Vlucht

netgedicht
4.0 met 41 stemmen aantal keer bekeken 2.481
Zij wentelt zich in zoete vergetelheid De wijzers van de klok zijn gestopt Een vlucht uit de wrede werkelijkheid De vlinder verschrompelt en verpopt Zich terug naar haar veilige kindheid Vermoeid dwaalt haar rusteloze geest Teveel is haar doelloos kil en vreemd Het vreet aan haar als een wild beest Zelfs thuis voelt ze zich ontheemd Dit…
Janna Nendels23 februari 2003Lees meer >

BLUES IN B FLAT

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.121
Maar nu ik als aftandse oude sok vermoeid en futloos door het leven sjok is het ook de muziek die somber stemt. Want mijn gitaar klinkt droevig en beklemd, veel meer dan het spreekwoordelijke hemd is mij de blues thans nader dan de rock.…

Eindelijk

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.122
Vermoeid het gezicht gedrapeerd langs zijn ogen verdronken in het conformisme van belang de automatische handeling voorspelbaar bewaakt onbewust de verdringing verlangen snakt naar zuurstof aan de oppervlakte even verdwijnen kringen op het water klamme, warme, drukkende stilte storm, zomerbui van aaneenrijgende dagen de grond hard, geel,…

De kuddegeest

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 384
nog lacht zij maar het stralende heeft iets van zijn twinkelingen verloren alsof er geen nieuwe meer worden geboren toch flitst energie en humor in ogen die op een feilloze en jarenlange communicatie kunnen bogen zelfs ongezien wel sluiert er vermoeidheid in contacten doet alertheid een paar stappen terug in het flitsend attaqueren…
wil melker27 oktober 2020Lees meer >

Digitale lust

hartenkreet
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.751
een onbeschrijflijk gevoel van verlangen vult mijn hart bij het zien van de knappe mysterieuze man die onherkenbaar verschijnt voor mijn vermoeide doch wakkere ogen. de blik op zijn hongerig gelaat verraadt hevige geilheid die hij me uitvoerig, gevoelig doch instinctief in duidelijke msn-taal beschrijft.…
Marianne22 januari 2007Lees meer >

Roman in twee vensters (1)

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.130
. ---------------------------------------- uit: Vermoeide jeugd (1922)…

Roman in twee vensters (2)

poëzie
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.384
. ---------------------------------------------- uit: Vermoeide jeugd (1922)…

Kom maar tot mij.......

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
“Kom maar tot Mij” zegt de Heer “Allen die vermoeid en belast zijn En Ik zal u rust en vrede geven Vandaag en morgen, ja, steeds weer”. “Kom maar tot Mij, wacht langer niet” Zegt Jezus, Hij heeft u ontzettend lief Luister naar Zijn stem en volg Hem Hij wil bij u zijn in vreugde en verdriet.…

Innerlijke rust

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 807
Jezus zegt: “Allen die vermoeid en belast zijn Kom maar tot mij en ik zal u rust geven Want ik ben de waarheid en het leven Vertrouw maar op mij, ik zal u nabij zijn.”…
Fedde Nicolai17 augustus 2010Lees meer >

Reflectie

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
Het water fronst wanneer jouw hand zijn vlak bestrijkt in poging de vertwijfeling te vervagen uit de diepte die je in het staren ziet zwijgend wijs ik je vermoeide wilgen aan wiens wortels gretig in de steile oever grijpen vastberaden om het stormen te doorstaan ik laat je zien dat er velden zaden kiemen in de aarde die door vorst was…

Wandeling naar de zee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Ik was moe en liep naar de zee toe, vermoeid sloffend door de duinen waar de wind het zand deed opstuiven en het helmgras waaide onrustig, hard heen en weer, de hemel en de zee waren een verbond aangegaan en straks zal de maan mij doen huiveren wanneer ik aan de rand van het water zal uitkijken en wachten op de sloep die me mee zal ne-…

Dansen in het licht..

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 873
Ik vroeg niet veel, heel fragiel, de ware intense liefde begroeten, het kreeg een zware vermoeide aanslag, geen vooruitgangen, verder van elkaar, met mezelf vlakbij, de mooie zon, zachtjes zien ondergaan, ik heb weer geleerd, aan wat ik voldoe, dansen in het licht, waar ik mezelf ken. (Zoek niet, maar wil gevonden worden...in wie je bent)…
Vos Andrea6 september 2011Lees meer >

inventarisatie

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
pijn in m'n voeten een oude blessure van squashen in een kies weer eens angst voor de tandarts in m'n nek draait u eens naar links in m'n knie dat moet nog berghellingen op in m'n rug daar waait de kou langs in m'n neus van alle sigaretten in m'n elleboog gevallen met de fiets in m'n ogen vermoeidheid zonder bril…

'Breek de stilte' rond partnergeweld...

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 794
Vermoeid, vergeten, verdwaast in 't leven verloren in de mateloze angsten van verlatenheden met haar schoot in zichzelf gekeerd !…
katty5 augustus 2013Lees meer >

ontbrekende bloei

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
in mijn hoofd maalt de tijd, keert de richting en dat wat gehoord werd, tot twijfel gesneden wat moet ik het meest vrezen, regen of het onafgebroken sterven dat mij doof maakt wanneer ik vruchten wil plukken uit deze verwilderde muurverzen ik zie het wel, het gele, geschonken fruit dat mij verward maakt nog voor ik het in handen heb vermoeid…

- Nazomerweelde -

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 932
mooi als een luisterlied nabij, zie eenden gezind verzamelen, dansen op tienduizend fonkellichtjes glanzend tegelijkertijd vermoeid zwemt hemelse zonneschijn als een redding.. vrolijk, vol ijver rustig, zachtjes drijvend, valt mijn blik, vloot mijn ziel, stil.. ja, haast heilig op de overvolle groene vijver waaieren de momenten speels uiteen…

Zijn eigen schaduw?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
Antwoorden en vragen verschuiven de tijdslijn, niet gebonden aan grensstations spannen alleen de doden hun vermoeide bagage uit in de brokstukken van de strijd.…
Pama1 november 2014Lees meer >

Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 7.757
Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht en wankelde mijn armen in en zag mij aan ik zag haar ogen vochtig, donker en verleidend staan in een vermoeid gezicht – zij bleef de ganse nacht en stamelde mij toe dat zij een offer bracht aan mijn verlangen – en brak in tranen uit en lachte schamper, roekeloos en luid – het was een vreemde trieste…