733 resultaten.
Mijn weg
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
816 je trok strepen door mijn lucht
ik zag het met ogen dicht
heerlijk dobberend in vogelvlucht
herkende ik jouw gezicht
wanneer de tijd rijp is
laat mij dan uit drijven gaan
geleid door water gelijk een vis
op eigen wijze deze weg inslaan
zodat ik jouw gelaat weer vinden kan
mij mag voegen bij al degenen
die in mijn hart wonen maar allang…
Jongensspel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
889 De zon
beschijnt hun spel
drie jongens
aan het vissen
Ze zitten
lekker in hun vel
drie jongens
aan de waterkant
Geen vis
groot of klein
willen ze
op deze middag missen
Hun dromerige blikken
gericht op
dobber en lijn
hengelen in stilte
De zon
weeft
schaduw van wolken
in deze waterplas
Het is
een jongensspel
waarin vader…
Lopend vuur van geel
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
493 Een lopend vuur van geel
fris groen, sprankelend wit
lepelend naar vis
de hemel strakblauw, is
verbeelding van geluk.
Genieten in tussentijd
benen vinden hun weg
gedachten dwalen af, van
louterend welbevinden, geen
angst voluit te leven.…
tokkelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 zoals de meeuw zweeft
op heuvels van thermiek, hoog-laag
een vleugeldans,
abseilen naar beneden
waar een zee vol zilte dromen wenkt
gestage golven weemoed brengt
al naar gelang het tij
een zilveren vis juicht
in zijn sprong boven het water
waar hij vonken schiet en later
terug in zee
neemt hij de meeuw, de heuvels
en de dromen
met…
Beestachtig
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
753 Een blauwe reiger, landend tussen ’t riet,
een vis die schoonheid in de diepzee ziet.
Maar dit gebazel helpt me vast geen zier
daar ik uw vrouw zie als een lekker dier.…
hun vlucht is pijlsgewijs
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
755 ganzen vliegen
wieken met hun vleugels
langs gebruikte lucht
verklappen, zachtjes
maar wel duidelijk
de resten zomer
hun vlucht is pijlsgewijs
de kusten langs
waar zee en zand
voor ieder die daar strandt
een golfjesmaal serveert
van vis en schuim
vleugels wieken
klappen zachtjes
verenonrust in de nacht
de wei als nachtverblijf…
Rimpelingen
hartenkreet
1.1 met 45 stemmen
822 Loop langs de rand van het water,
een vis die naar adem hapt.
Rimpelingen na het einde; na het later,
waar alles; op zijn eigen manier op wacht.
Zelfs de mensen om je heen,
zijn slechts rimpelingen die voorbijgaan.
Want er is er geen één,
die ontkomt aan de laatste traan.…
Herfstsuite
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
739 Boven het etgroen
dartelen nog twee witjes
de zomer uit
In het oog springend
dat omkrullen afvallen -
onontkoombaar
Je betaalt je scheel
voor zicht op zee en de zit
op stroef steigerhout
Schokkende koersen:
jaren ondermaatse vis
en noedelsoep
De armpjes omhoog
hangt de grote kruisspin
in het eigen web
Een babyslakje
slijmt…
Kreatie.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
3.049 Als ik s’avonds in de lucht hang
En verguld in de verte verdwijn
Mijn kleur laat ik achter
Als een bloedspoor op alles
Ik heb dit eerder gedaan
Zo heb ik de ogen gemaakt
Waarmee jij me nu zien kunt
En het water waarin jij bent geboren
Een vis van een ding, zonder armen en benen
Tot de ochtend waarop je aan land kroop
Waar de natuur voor…
Goedkope wijn
hartenkreet
2.3 met 15 stemmen
2.897 Van kurk smaakt 'ie beter,
in champange of theeglas,
maar bij vis voor geen meter
drink 'm altijd als eerste,
uit een bierpul of beker.
Goede wijn is vrij van kater,
hij voldoet, wat dat betreft,
drink desnoods toch wat water.
Redonaire tweeduizendvier,
Zorgt wel voor darmgeklater.…
Nog steeds
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
937 Nog steeds in de hete lucht
van de Filippijnen,
een beetje gewend aan de smaak van de rijst en de kruiden,
maar niet aan de geuren van de vis
en aan de luchtvervuiling in Manilla.
Zo blij dat ik over enkele dagen
weer duizenden kilometers weg kan van hier.…
Welvaart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
925 Hier, waar haast de rust vermoord
de eenling niet langer wordt gehoord
de vogel ons inmiddels is ontvlucht
en zelfs de vis steeds verder vlucht.
Dit land, zowat ontdaan van frisse
lucht en ruimte, en waar het dier
zich heimelijk verbergen moet en
men zijn naaste niet langer groet.…
Tegenspartelen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
508 hij knipoogt, is het of ik stik
tussen matras en beddengoed,
gezworen minnaars van elkaar
openen vensters in de avondgloed,
verblind de stromen in de buitenlucht,
dromen varen uit op mijn verdriet ,
vertaald de koers als nooit tevoren,
verschepen ruimte voor één lied, de
ingedaalde dag faalt, lijkt verloren,
spartelt tegen als een vette vis…
Visjesvreter.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
565 Breed wiekend
in een traag cadans
volgevreten met
vis, die al azend
door zijn lange gerekte
nek, de weg heeft
gevonden naar verteer.
Breed wiekend
in een traag cadans
is het water
zijn podium
waar de voorstelling
begint, zonder publiek.…
Dansje zo broos
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
510 Ik zie de flonkering in de gracht
een licht dat luistert
als overwinning op het duister
de reling van de brug
buigt licht voorover
onder het gewicht van de nacht
er ligt een glanzende oude stuiver
in het koperen vallende blad
de vis geeuwt
zijn kus aan het oppervlak
plast dan rustig verder in zijn koude vacht
ik geef geen cent voor…
sprookjesbeelden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 in duizendvoudig blauw en witte sterren
scheen de winter zachter dan een baard
vol oude gewetens
zonneschijn in koude lijven, huppelend
als het kinderhart, dat altijd daar gebleven was
de blauwe vis verdronk zijn licht
onder gladde waterspiegels
waar het uitzicht rozen telde, gold de diepte
van die dag en wat er uit mijn ogen sprak
zocht…
Water valt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
735 vleugels uit
Vangen de grote bal links
vervolgens van rechts groter
Zo kruipt een slang door het gras
gevangen met één hand om haar nek
duikend naar vaste grond, ratelend
met de verdroogde delen van haar staart
Hier vormt zich ledigheid, maakt plaats
vult zich met doorluchtigheid
Daarbinnen wiekt een witte vogel
buiten zwemt een vliegende vis…
Najaar Normandië
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
721 De geur van vis, die tussen vangst
en slacht hier gebleven is.
De boten hangen op hoge poten,
gevangen in de haven van laagtij.
Het cirkelen van schreeuwende
meeuwen, die elkaar verjagen.
Hij zet zijn kraag op tegen
dit grauw, dit weidse vage.
Dat schilders toen hier ooit
een schitterend gat in zagen.…
Regen op mijn ramen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
564 antwoord krijg ik niet
beneden veel doden
boven nog een heel leven
buiten jaagt een spook
mijn hoofd hangt uit het lood
ik kijk in de spiegel
er zit een deuk in mijn neus
mijn goudvis schiet in de lach
ik begrijp er niets meer van
iemand zou het me moeten uitleggen
het gaat me boven mijn pet
net als ik denk dat ik het gevonden heb
vis…
Levensbron
gedicht
1.0 met 3 stemmen
2.438 De zee is de zee, het domein van de vis,
en de draagster van duizenden schepen.
Ik weet dat de zee een godgeschenk is,
maar ik heb het er niet op begrepen.
--------------------------
uit: 'Tirade', 2000.…
litanie van laatste dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 de stekeblinde tamme
onderaardse vis
de oefeningen
in geduld
het liefste tempo
van de langzaamste
de vlucht over de
randen van de wereld
spattende tranen
uit gelezen regels
composities van
wolken en water
de moed om de kust
uit het oog te verliezen
het kleine leven
omringd door slaap
de barsten in
oude woorden
in…
Meeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Witte vogel
boven zee
uit Ameland
een andere werkelijkheid
in helder eiland licht
proeven van de zilte lucht
zoek naar vis
boven golven
waar leven is
kom naar huis
avond valt
duister donkert
hoog op vleugels
van de wind
in gedachten
ben ik dat kind
in jouw verhalen
eenzaam om te verdwalen
stoere vogel van de zee
wanneer…
Nucleaire site
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
540 Op de plas glijden eenden,
een aalscholver duikt naar een vis,
een buizerd vliegt
over de dennentoppen.
Vader en zoon op wandel.
Ons humeur kan niet stuk.…
bosrand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 waarachtig, wat speelt
zich hier af
op de plek waar ik begin
mijzelf aan te vangen
met natuurlijke overgangen
tussen licht en donker
flagrant blijven liggen
tweezijdig ontwaken of slapen
vergeefs de dag verdrijven
die grenst aan vlees noch vis
als voorwoord om nog
wat langer in bed te blijven
alvorens mijn weg te bestraten…
Ode aan jou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
180 Als een tropische vis
in vergulde aquarium
beweeg jij door massa's.
Als exotische vogel
in tropische wouden
tussen smaradgroen blad.
Je gratie beweegt
als hinde
over uitgestrekte savanne.
Je ogen glinsteren
als twinkelende sterren
vanaf diep blauwe hemelkoepel.…
Viswedstrijd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
774 De visser haalt zijn hengel op
staat op het punt weer uit te gooien
hij is te laat, de vis zwemt weg
de sluis door, naar de open zee…
Wissel
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
2.499 In een opgedroogd aquarium,
ben ik de opgezette vis.
Hunkerend naar de volle zee,
altijd het gevoel van gemis.
Ontspoord op de rails,
passeer ik het rode sein.
Het volgende station:
eindelijk, overstappen naar de stoptrein…
Een engel gezien
netgedicht
3.5 met 214 stemmen
31.527 In kleurig blauwe golven
als een laken toegedekt
In een veilige haven
voor het juiste effect
Als een vogel in het water
zweef ik als een vis
Ondersteboven
nu voel ik hoe dat is
Ogen dicht geknepen
een eindeloze droom
Lange flarden mist
gaan op in onzichtbare stoom
Onder water gezien
een mooie zeemeermin
Door wolken…
Prangende vraag
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
706 Het meisje met haar
hondje in haar tas,
dat vastberaden uit haar tent
op het trottoir kruipt,
langs flats in nieuwbouwwijken loopt,
en langzaam doorweekt wordt
van de regen die al uren
blijft stromen,
verdwijnt om de bocht,
achter de kraam waar
op donderdag
een moddervette man
probeert zijn vis te verkopen
voor hij ze zelf allen verslonden…
Vakantie
gedicht
2.2 met 524 stemmen
55.544 Geef mij de sfeer van havens
de zoute lucht van zee
witgekleden matrozen
van wie ik verder niets weet
draaiing van geslagen touwen
gummi piepend tussen wal en schip
opgedroogde wieren op de kade
wespen langs een lijn vol vis
Ik leng anijsdrank aan met water
spuw de deksels van een pit
mompel in de zon iets Grieks
Geeft niet waar ik…