6857 resultaten.
het kind van de duinen
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
786 van de golven, van de zee
herinner ik me niets meer
de adem van mijn moeder
in augustus
alles verdween, koud
en vervormd door schaduwen
uit een hand
ik hoor nog wel het water en de onvoldragen
meeuwen die van mijn armen
waaiden
trager
in mijn stem dan in de wind
misschien was alles wel
zoals het moest zijn en hield ik mijn ogen…
Beschermd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 In herinnering zoals jij altijd achter mij stond.…
Roze bril
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
711 Met lege gedachten of herinneringen van jou.
Warmte voelbaar als ik stilstaand water bekijk.
Stil gefocust op vis aan de oever zoals reigers.…
hoepelen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 van een Hawaiaanse vahiné
hoe lang kan ik het nog houden,
eer de hoepels
vertragen
en uitgecirkeld
langs me afglijden
en de beweging sterft
op de vloer
als de hoepels lossen
valt het vat in duigen
wijn sijpelt al door de reten,
opgezogen door het zand en stof
tot niets meer blijft
dan een modderspoor
dat opdroogt
als herinnering…
Het schuifelt voort
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 waar is de moed gebleven
om je als mens
onder de mensen te begeven
het schuifelt voort
zonder op of om te kijken
loerend naar het schermpje gelijken
zelden vang ik nog een blik
van kijk mij eens aan
ik zie jou en hier ben ik
samen zon en warmte delen
in lichaamstaal de tekens spreken
van blij zijn met elkaar
in raken herinneringen…
de ogen van Aarsman
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
434 in tijden van grote schaarste
en armoede laat je schaamte varen
kijk je niet op een smetje
ben je blij met elke kruimel
daar moest ik aan denken toen ik
die grote foto in de Volkskrant
van j.l. donderdag 28 augustus zag
ik voelde mijn lekkere trek
uit schaamte op de loop gaan
en groef diep in mijn herinnering
naar de laatste keer dat…
Mijn Ouders
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 Het is al weer zo lang geleden
Dat ik van jullie afscheid moest nemen
Mijn Ouders
Ze zijn er al zo lang niet meer
En toch zie ik jullie steeds weer
In mijn dromen en herinneringen
Dan voel ik weer mijn verdriet
En dan een glimlach
Want ik zie jullie blijde lach
Dan weet ik dat jullie dicht bij mij zijn
En dan zeg ik heel stilletjes…
Dageraad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
535 Morgenvroeg omarm ik weer het eerste licht
om je in te ademen
met gesloten ogen
te herinneren.
Eén seconde jouw schoonheid van de dageraad
als warme opwinding
op mijn huid
te absorberen.
Morgenvroeg iets later dan gisteren
open jij jouw hart
om in kleur
te bewonderen.…
voor Berry
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
705 we hadden het
vandaag nog over je
herinneringen
verhalen over jou
men moet een man
van de winter zijn
om je te begrijpen
en koud in de lentezon
terwijl je stopt bij
jouw landschap en denkt
ik denk dat ik weet
wiens land dit is
terwijl opeens de sneeuw valt
en jouw paardje in Nieuwe Schans
rilt en haar bellen schudt
ver…
Ver boven de vlucht van de vogels zijn zij "vrij"
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
663 want toch komt er telkens een moment
dat het je hart raakt
omdat het niet is uit te wissen
en een leven lang in zachte herinnering
blijft hangen…
tweeduizend drie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 toen ik jou te grave droeg
mijn handen wit
mijn schouders blauw door
onvoorzien
één mondhoek hoog
een mondhoek laag
geen schraag voor jou waarop
de stille kist, ik
wilde warmte onder lichte planken
de banken van het hof
vol zomerzon
bloemen rond te zware voeten, wuivend gras
en in mijn lijf slechts de herinnering
van wie je was…
lievelingskleur
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
480 ik herinner me de dag
waarop haar muts
tweeduizend bloemen droeg
ze sprankelde
ik zag haar kracht, de
fijngevoeligheid omdat -juist nu
een klaproos zoveel liefde bracht
wat was ze mooi die dag
haar hart bewoog van toen
naar ooit, ze zag, ze lachte en
ze overwon
de barrières onder deze zon
voor eeuwig zacht gemaakt
zoiets raakt je…
Het leven zonder hem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
588 wereldburger-sociaal-wijs-
alert-behulpzaam-aandacht-
luisteren-liefdevol
Verdriet
wie kent dat niet
weg je dierbare
die je al één jaar niet meer ziet
Een traan
laat ik gaan
ik mis hem
gemis blijft bestaan
Hij was er altijd
voor een ander,voor mij
die gevoelens
zet je niet opzij
Herinneringen koesteren
dankbaar om wat er is…
Echo van een verloren lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
690 Het is stil
maar dan
verbreekt jouw lach
de ijzige kilte
Ik zie jou
herinner jou
en hoor jou weer
Het geluid weerkaatst
van links naar rechts
En even
lijk ik tussen
hoog en laag
te zweven
Maar het wordt steeds stiller
steeds stiller
stiller
stil
doodstil
Tot ik de stilte erken
Tot ik besef
dat je er echt niet meer bent…
Blessuretijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 de dagen zullen zich niet hertellen
daarvoor ontbreekt het aan jaren
we zouden elkaar nog vertellen
welk verleden we konden sparen
dan is het moment reeds daar
en zijn we ontdaan van onze last
door spijt is alles vloeibaar
herinnering vervlogen op de tast
de laatste droom doodgebloed
nu lopen we uit de pas
is toekomst voorgoed…
Noem het geen leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Maar noem het geen leven -
Immers, de donkerte wenkt
Zoals het leven je wenkte
Toen je werd afgedreven
Van haar die je liefhad,
Die je gekregen had
En weer af moest staan,
En nu aan de zijlijn
Staat te schreien omdat
Jij wat je ooit zonder
Het te beseffen als geschenk
Gekregen hebt weer terug
Wilt geven - en alleen
De herinnering…
Levenslicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 En schijnt niet iedere dag de zon
Er zijn ook mindere dagen
Herinner mij die dat ik zingen kon
En wij door de wolken ’t licht nog zagen.…
Mijn leven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
555 Daar waar rust
een herinnering is
Daar waar mijn geest
zich niet meer ontlaadt
Daar waar ik niet meer zal dromen
maar ook niet rustig slaap
Daar waar de klok
mijn leven weg tikt
Daar waar zijn getik
mij schrik aanjaagt
Daar waar onzekerheid overheerst
en zich tegen mij keert
Daar waar ik val in een put
zal er dan iemand…
de geur van schemering
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
802 ineengedoken
en weer maakt zij zich gereed
om als herinnering
te leven
ontvormd door
het onzichtbare van
het hart
en een schrijnende leegte
gebruikt als gemis
van ontklede ogen en
sidderkrijt over
klare huid
ze weet, haar
geur is vreemd
en haar lijf
slechts
bruikbaar
in donkere oksels
en als voedsel
voor
de nacht
enkel…
Als je ooit moet gaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
607 Dit stille standbeeld
zal zijn als herinnering
aan wat je hebt gedeeld,
geweven tot een teken
van eeuwige verering,
als je ooit moet gaan.…
November, herdenken, gedenken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 De jaarlijkse maand van het herdenken
aan zij die heen zijn gegaan
zijn overleden, dood zijn gegaan
maar niet (nooit) in mijn herinnering
want je bent pas echt heel erg dood
als er niet meer aan je gedacht wordt
de maand in feite voor mij alle maanden
gedenken aan zij , hun, hen die leven
maar geen (enkele) rol meer spelen
in jouw of die…
Dromen vol geur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 kleurenpracht
alsof er al die
tijd naar haar werd
uitgekeken en gewacht
vorm en compositie
waren steeds
duidelijker te zien
in het naderbij
komen nog spraken
zij niet maar hun
geuren bestreken
het uitnodigingsgebied
jij hebt de schoonheid
van deze bloemenhulde
aangenomen en hen
bedankt in dromen
vol geur die je geest
als herinnering…
Vlinder
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
610 een vlinder op zo’n dag
was jij eens voor mij
in mijn herinnering
voorbij
die vlinder zonder mij
vult liefde binnenin
vliegt elke zomer weer
voorbij
er vliegt een vlinder
de mooiste vlinder
de kleurigste vlinder
voorbij
tijd verglijdt
zomer vergeet
mijn vlindertijd
voorbij…
Nu ben ik je kwijt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Je neusde in mijn telefoon
maar hebt geen schaamte ontdekt
geen blote ontboezemingen
je zocht vergeefs
naar een dubbelleven
opwindende intimiteiten
een lijk in de kast, geheimen
tussen de regels
In die oude statussen
heb ik geademd, voor jou
zijn ze leeg, saaie kamers
verstoft en vol spinrag
Houd ze maar als herinnering
Het deert…
wie niet oppast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
487 voor wie nergens vandaan komt
weet verdriet geen weg
heeft herinnering geen adem
hangt leven aan beeldloze tijd
voor wie nergens vandaan komt
hij is de som van vergeten tijd
hangen woorden loodzwaar in de lucht
vervagen in de plooien van de tijd
voor wie nergens vandaan komt
heeft geen weet van naam of huis
draait het leven zich niet om…
Gemis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
698 De dagen vervliegen
Grijs zonder Indruk of schaduw achter te laten
Slechts herinnering komen en gaan
En schuiven maar moeizaam een plaatsje op om de nieuw-verworven beelden toe te laten
En altijd is er dat schrijnende gevoel van treurnis
omdat jij de mooie dingen die toch nog gebeuren niet meer kan meemaken
Het zijn die momenten dat…
Tussen ons in
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
528 Als een refrein dat volgt
op de hoogste tonen;
aan de nacht herinneren
slechts de kreukelzones,
in onze lijven gegutst.
Het gepruts daargelaten,
vergaten wij elkaar niet
tot leven te kussen.
Nu jij mij weer verlaten moet
voor een paar dagen,
komt er niets meer
tussen ons in.…
In den vreemde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
335 tot het mijne te maken
Beducht voor gevaren
trok ik steeds verder
hopend op een hand
en op de geruststelling:
Blijf, hier ben je veilig
hier is een plek voor jou
een eigen plek
geen nis in een van de portalen
waar je een vreemde blijft
voor de gezanten en de raadgevers
Je hoeft er niet veel
voor terug te doen, en je mag
de herinneringen…
Op weg naar..
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
187 Onze gedachten zijn ons vertrouwd
hoe anders met het onverwachte
de lucht van kleur laat verschieten
aan hen die wij ooit kenden, wetende
dat invloeden de wereld veranderen
het leven onze wegen deed splitsen
ook al gaat het allemaal voorbij
reden genoeg om te bezinnen
waar de gezamenlijke reis begon,
haar levenspad te blijven herinneren…
De Regenboog
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
273 Toch laat hij een glimlach achter,
zoals mooie herinneringen.…