43953 resultaten.
Mirakel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
675 Als versteend trek ik mijn pistool
schiet die paladijnen één voor één
tot ze vallen als een steen.
Vrolijk loop ik verder door de straten
de karbonkel is verdwenen
niemand trapt meer op mijn schenen.…
mijn vader sprak gevleugelde woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.
mijn vader
had niet alleen wijze woorden
maar maakte die ook waar met de daad.
daarop mag ik nu veilig verder bouwen
ook als dit voor mij ,
soms toch,
aartsmoeilijk
nog gaat.…
op ooghoogte
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
672 en meer op een droom begint te lijken
regen vult de diepte
reist langs een bedrieglijke branding
langs het vluchtpunt dat op de horizon ligt
als een oever vol bitterzoet
schaduwen en golven blijven slaan
op het wegglijden van het licht
en hij, hij verdraagt meer stilte
dan het gezichtsbedrog
van de meeuw
wanneer ze samen vallen…
HERFSTDAG
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.031 De blaadren vallen neder,
De grijsaard zucht vermoeid;
'k Vrees, dat er nimmer weder
Voor hem een bloempje bloeit!…
Regen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 Ik hoor de regen
uit mijn jeugd
de bomen gaan
in bad
druppels vallen
van het groen
op de zinken teil
het klinkt en klettert
nu nog steeds
als toen
een bries roert
door het natte loof
blaast spetters
in het rond
langzaam rollen ze
over de ruiten
het ruikt buiten
naar natte grond
het dondert donker
in de verte
de bliksem flitst…
WILD SCHUIM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 De woeste branding
van de wereldzee "leven"
springt brullend op
tegen rotskust en klippen
wil het harde lot
dat onafwendbaar schijnt
tarten _ verwinnen
maar
stort vernederd in elkaar
woelt krullend door zich heen
om straks weer aan te vallen
moede golven rollen
traag tussen de stenen
zijn dan bezadigd water
in nauwe ruimtes
overhuiven…
Appie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
544 díe man bij de Appie
wil verkopen, snappie
hij staat soms in de regen
en hij komt iedereen tegen
altijd een vriendelijk gebaar
en hij staat ook nog voor je klaar
als je je sleutels laat vallen
eigenlijk kan hij het niet verknallen
maar we zijn allemaal zo eigengereid
en hebben meestal helemaal geen tijd
dus zeggen we geïrriteerd gedag
terwijl…
met jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
943 jij en ik
al zo lang samen
zoveel samen
meegemaakt
in goede en kwade dagen
ik heb jou nodig
elke dag weer
ook al laat ik dit
niet zo blijken
zonder jou
stuurloos en verloren
als ik dreig te vallen
reik jij me weer de hand
jij gaf me het mooiste
dat iemand ooit kan geven
een heel nieuw leven,
verrijkt door jou
ons pad is veeleer…
Ooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.042 Maar nu
help je mij omhoog,
wanneer ik bukkend tracht
op te rapen wat jij liet vallen.
Er is nu
niets meer over
van de fysieke kracht
waarmee wij eens elkaar behaagden.
Misschien,
als wij berusten in onze onmacht
te willen pieken als in een ver verleden,
zal alles merkbaar beter gaan,
Ooit.…
Bomen in skelet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
531 het leven stilt
waar bomen in skelet
nog rillen onder de noordooster
vlokt zacht de eerste sneeuw
zij dartelt
in het luchtig vallen
op de koude schrale wind
bewonderd door een spelend kind
haar lach brengt
weer de vrolijkheid
in een witte wereld terug
waar stilte van de schepping heerst
in het wissen van de sporen
zal de winter…
dus we leven nog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 Normaal denk je niet elke dag aan het leven
terwijl het mistig is en de regen blijft vallen.
En je eigenlijk had moeten beseffen dat je
verdrietig bent door al het verlies van jaren.
Maar het sneeuwt, dat is alles.
En wie de sneeuw ziet,
ziet het niets dat is.…
Vijf voor twaalf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
759 zwaartekracht
gaat zweven
Beneden weet ze alle mensen
en ze kent ze
de druktemakers
de jaloersen
de betweterigen die ze niet
zo goed verdroeg
De tegels van hun wijsheid
liggen in scherven
aan hun voeten
Balancerend op het vinkentouw
loopt ze - zichzelf trouw -
een stukje met de maan
en laat het gaan
Eén voor één laat ze haar
veren vallen…
Gaten in het brein
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
597 Zeven-en-dertig
Nog maar, omarmd
Door een gezin
Met kinderen die
Nog in de groei
Zijn - zo jong nog
Maar, en toch vallen
Er al gaten in het
Brein waardoor papa
Vergeet wat hij zoeven
Tegen ons zei, en
Drie keer achter elkaar
Hetzelfde vertelt als
Was het baanbrekend
Nieuws dat voor de
Eerste keer aan het
Daglicht wordt…
Horizon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
622 Alleen jij erkent mijn licht
na het vallen van de nacht.
Zal ik haar portret weerzien
als de avondgloed die lacht.
Ontastbaar maar zo dichtbij
een oranje gloed tegen mij.
Zoals de horizon in een boek
komt mijn roman op bezoek.…
Liggen in het gras
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.719 De avond is aan het vallen.
Recht omhoog kijk ik nu de hemel in.
Aanstekers steken de eerste sterren aan.
Mijn gedachten zijn gaan zwerven.
Kindertjes zijn in bed en dromen.
Gelukkig en voldaan.…
Verwonde bladeren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 De verhalen zullen doven,
de laatste bladeren vallen gauw.
Even een tijdje samen.
Samen om te suizen, te ruizen;
wat zo heerlijk was. Leven!
Liefde is de kleur
van verwonde bladeren.
Wees niet bang,
je bent vrij. Dans!
Dans op de wind
waar alle melodieën dromen
over stilte. Zuivere stilte. Amen!
Er is meer. Eeuwig meer.…
ROGER
gedicht
3.0 met 1 stemmen
6.939 Seizoenen vallen, dagen staan weer op,
April is zijn geboorte niet meer meester,
De aders barsten in de heester,
De vogel klimt zijn klankbord op.
Maar hier bouwt pijn haar nest in ’t lover,
Waar tortels klappen in de vleugels
Met de verborgen honger van de leugen.
Geluk, geloof, alleen de droom blijft over.…
Winter wortelt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Vlokken vallen.
Vertraagde ijskristallen
wervelen wollig en woelig langs mijn raam,
Ik gaap, in winterslaap.
Koning winter geeuwt,
totdat het overtollig uit haar keelgat sneeuwt
en alle kids vinden dit wits ontzettend lollig.…
Galg- of humor?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 Zal het zwaard uiteindelijk vallen
of valt het uiteindelijk mee,
zijn de zaailingen elders gevallen
of doe ik straks niet meer mee?
Waarom ik?
Onzekerheid is vreselijk,
onwetendheid eveneens,
IK moet aan mezelf denken,
dus denk IK
Waarom IK?
Ach waarom niet hè?…
Uitgerust met veren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 Met indrukken groot in aantallen
bleven ze uit de lucht vallen,
daar kwam naar het zicht geen einde aan
het begin van een rustgevende avond..
het naakt van hun lichamen
in ruige veren gestoken,
met pluimen hoog en warm
langs rietstengels omsloten..…
Een hilarisch lijnenspel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 ik heb jou
jezelf zien ontmoeten
in de tal van vreemde snoeten
die jij voor de spiegel trekt
het visueel verkennen
van posities en proporties
in een hilarisch lijnenspel
ontlokt je wel een lach
onverwacht snel vallen
nooit geziene stukjes samen
die jou in vergeten namen
completeren tot wie je bent
ik heb je klassieke schoonheid
al…
Zo gewoon?
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
564 Laat ons maar vallen in de categorie,
GEWOON!…
De verwelkte roos
poëzie
4.5 met 2 stemmen
5.288 De Schepper weet het best van allen,
Waarom 't zo schielijk af moet vallen;
En wil ook, dat ge gadeslaat,
Hoe ras het aardse schoon vergaat.
De schepper, die 't ons past te vrezen,
Wordt door bedillen nooit geprezen.…
bom die valt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ontkennend aan het raam
een lekker ontbijt
croissantjes met jam
wat schattige kinderen
die niets weten van puinhopen
net als de dochters
in Damascus van Assad
en mijn kleindochter
hier 500 meter ver weg
Mia, mijn Mia, ik ben bang
dat je op weg straks naar je kleuterschool
tussen de puinhopen loopt
en elk moment een bom kan vallen…
herinnering (2)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
621 Kon ik het verleden wissen
zou ik dat vandaag nog doen
om niet steeds weer terug te vallen
op herinnering aan toen.
Zodat dingen niet verwijzen
maar hun eigen feiten zijn
en niet meer voortdurend wijzen
naar die oude helse pijn.…
Dag oude dibbes, dag oud jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.036 Schaduwen vallen over
de lichte trend van een duikelaar,
die het zwart omhullen bij het
naken van een nieuw jaar.
Niets is moeilijker dan afscheid
nemen van een duikelaar in zijn
element; die weet dat tijd toekomt
als de wisselaar bijna went.…
In haar warmte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 hij ziet weer
zilveren vogels vliegen
zonder enig geluid
pas als de
bommen vallen
gaan zijn dromen uit
dan is er
chaos herrie stof
explosies klinken dof
in die paniek
vindt hij zijn weg zonder
een woord te hebben gezegd
de vertrouwde straat
was al kapot geschoten
hij zoekt zijn eigen plaats
kijkt verbijsterd op
bij een bekende…
Stuk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 Ik leef vooruit in de tijd
Zie mijn verleden soms met spijt
Ik heb alles wat ik in me had weggegeven
Nu voel ik me leeg, op en verdreven
Uit mijn eigen levensgeluk
Vallen velen brokken stuk
Het incasseren lukt niet meer
Elke dag doet mij nu zeer
Veel kon ik niet anders doen
Ik verlang naar liefde armen een zoen
Misschien nu wel zonder…
Blinde paniek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
717 ik heb de
massa’s gezien
blij de gezichten
vlaggen en leuzen om
de aandacht te richten
het samen
verbroedert
een leider die moedert
zijn maten op weg
idealen op spandoek gezet
ineens is er drukte
gedrang van de kanten
het eerste vluchten
uit het benauwende
zuchten in blinde paniek
mensen die vallen
niet op kunnen komen
vertrapt…
De queeste
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
766 de zee
de jaloezie van zijn broer
niet overleefde
Hem te vinden
hem te helen
opdat haar kind
- de Horus -
kan ontstaan
De queeste van Isis
die haar zoeken doet
haar broer
- haar geliefde -
haar Osiris
De pijl van Artemis
die haar beschermen moet
Godinnen die haar wijzen
hoe het liefdespad te gaan
met vallen…