Alle inzendingen over schaduwen

5375 resultaten.

Sorteren op:

Meidag

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.087
Te winter was zijn schoonheid als een beeltenis des levens; koud en ijdel, zo de schaduwe is. Geen schaduwbeeld en is hij nu, geen schijn, maar al dat schoon is, al dat levende, en dat liefgetal.…

Bij de waterval

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.113
Wie voedt hier de witgouden waterval met klatergeluiden, strijkt met hemels licht over de achtergrond, sluit schaduw in en uit, voert met volharding het heldere water van grote hoogte af? Er speelt wind door het gordijn, alsof een hand de bron zoekt. Witter kan water niet vallen, in alle puurheid opengaan.…

winters landschap

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
een dennenbos in de buurt, bedankt,schaduw en zonlicht,die toveren de dennenbomen om tot sprookjesachtige figuren op een bouwvallige muur. een bevroren vijver weerkaatst het licht ongeremd terug richting hemel, een schilderachtig tafereel van jewelste versiert mijn gezicht.…
metske17 september 2016Lees meer >

Lichtplooi

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
de tijdgeest verdampt de treden de ruimte vult zich met gebroken stemmen vermomt in watten een blik die oplicht onvoltooide herkenning er kleven beelden aan haar handen, album van de geest, bladeren verwaaien in winden die haar zijn ontvallen schaduw die de toekomst leest ze slaat de dageraad om klapwiekt het verleden dicht…
Pama17 november 2016Lees meer >

Het maakt ons kleiner.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
Regendruppels kennen we, schaduwen van wolken, die door het leven schuiven verrijkt konfijtte vruchten die en worden gegeten met of zonder bij – of nasmaak steekt de vingers uit de mauwen vult het bitter de dorst tot aan de lust brengt het vuur tot aan de schenen voedt de kleuren die zijn ontloken voor elke onbezwaarde bloem zijn…
Pama8 december 2016Lees meer >

Enig kind

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 735
Sellingen, zomer 1964 Altijd alleen, Met struiken, Vlierbloesem, Zon en schaduw Als metgezellen, Tastbare kameraden Als opvulling van Vrienden die er Niet waren.…

Ons hart

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Alsof er nooit geen warmte meer wezen mag Slechts afgunst ons innerlijk kan bevolken Laat elk hart warmer zijn dan een zomerdag In stralende zonneschijn geboren In glans die men aan de horizon ooit zag Met vogelzang die elk mens kan bekoren Laat elk hart zijn als het groen der bomen Beschermend tegen regen en felle zon Waar mensen in schaduw…

De gastvrije doden

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.745
Een man prevelt voor een naam met jaren, aan zijn voeten groeit een schaduw. Een hoed ligt op het hoofdeinde van eengraf, in de deuk staat regenwater. Het muurtje rondom neemt laag na laag af, de toegang gevormd door een enkele rij stenen, om de levenden door te laten. Mezen buitelen dor de lucht of pikken pinda's van een snoer.…
Willem Thies14 november 2017Lees meer >

de dis, onaangeroerd

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
ik kan de liefde niet meer raken zelfs niet wanneer jouw hand als boter door mijn vergrijsde haren strijkt je lach die eens de echo van mijn schaduw was ligt verstard aan het einde van deze droom zelfs in mijn fantasie is het in mijn slaap erg stil en is het beeld van geluk niets meer dan de herfst in de kruin van een boom gisteren…
elze14 januari 2018Lees meer >

Fijnbesnaarde luchten

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
de verte kleuren tonen componeren tot een harmonische melodie trompetten schoven blauw schetterend het vooruitzicht op een heldere cadans voor zich uit witte wolkjes streken langs fijnbesnaarde luchten waar zij de zonnewarmte zelf opklarend kusten diep rakend trommelden slagwerkers hun intrigerend spel als de grote trom wat schaduw…

Schijn of nep waarheid?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Mistroostige verten, verstomde schimmen lui verstrengeld, niet in één beeld te onderscheiden dualisme van gedachten, schuiven schaduwen tot geformatteerde dichters contouren opgesteld in onwerkelijke contracten, bedoelde toekomst zonder muren onttrokken aan tijd, vol overgave met de echtheid van het hart om los van de bestaande…
Pama26 november 2018Lees meer >

De gesikkelde maan

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
ik liep over serene stralen van de warme zon moest af en toe springen als schaduw een offensiefje begon en donker mij snel naar hogere sferen dwong waar licht in blauw transparant de hemelboog spande haar perspectief de rust gaf waar mijn ziel naar verlangde ik oneindigheid voelde als helend bad na een stressvolle jacht…
wil melker4 januari 2019Lees meer >

burn-out

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
de wijze waarop het brein het duister van de dag zoekt in de schaduw van de nacht die zich staat te bedrinken aan de trog van de macht dewelke mijn schedelpan genadeloos heeft gelicht en het heeft gevuld met afgrijzen en waardevolle prutsige beloften niets kan waar zijn, wat ik zie zijn schepselen die mijn geest bevolken wat ik hoor…
elze23 februari 2019Lees meer >

Verjonggingsapp

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
zij zag de ziel van mensen die haar stralend aankeken voelde het intense golven van hum emoties door verdwijnende schaduwen die jaren van stress en spanning hadden achtergelaten als tekens van leven op hun huid ik heb ze niet zien verjongen maar wel zijn hun grauwsluiers van zorgen weg daar schemert weer de jeugd in lach en blik…
wil melker6 augustus 2019Lees meer >

Mijn eigen mythe?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 417
het sterven herkent zich in de kleine dood van afscheid, elk moment van minnekozen verlegt de schaduw van de tijd gesmoord in twijfel lijkt alles subjectief, het pad alleen te gaan over een blanco pagina van het laatste hoofdstuk eeuwenoud geluk geëtst op perkament wordt het snel een eigen mythe, maar altijd weer cursief,…
Pama10 september 2019Lees meer >

Eigen Mythe?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 413
het sterven herkent zich in de kleine dood van afscheid, elk moment van minnekozen verlegt de schaduw van de tijd gesmoord in twijfel lijkt alles subjectief, het pad alleen te gaan over een blanco pagina van het laatste hoofdstuk eeuwenoud geluk gedeeld op perkament wordt het snel een eigen mythe, maar altijd weer cursief…
Pama11 september 2019Lees meer >

Naief creatief

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
wij hebben samen geschilderd maar meer dan de techniek van eenvoudige streken kon ik jou niet geven jij had gewoon dat heerlijk naïef creatieve in vorm en kleur waarbij verf en kwast de bloemen geurt alleen al je lach lichtte met goud schaduwen uit donker en koud in metamorfose naar vitaal oud rijkdom schitterde in het elan…
wil melker13 november 2019Lees meer >

Mijn wintercocon?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 353
Ik bewaar mezelf voor de helderheid der dingen, de schoonheid van dansende zonnekrijgers aan de bron beleeft in het spiegelbeeld die opstaan uit de schaduwen vol met herinneringen, die in wisselende vorm zich verstaan in de camouflage van een kameleon.…
Pama7 december 2019Lees meer >

Het stille huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Je kunt er een speld horen vallen ieder kraakje van een vloerplank kan een voetstap zijn van een verloren ziel of een dolende geest die niet meer weet wie of wat hij ooit is geweest In het stille huis klinkt een ademtocht als een schrille kreet zijn de schaduwen tastbaar en is het verleden onverwerkt leed Daar woon ik daar verblijf ik…
Jaap Kooistra28 december 2019Lees meer >

Balans in het extreme?

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 407
Onze wereld uitgesneden langs de sjablonen van het het onzekere, fantomen opgeteld ingelegd met specie van het leven waarvan de bouwstenen in los verband staan, zonder troost van de vanzelfsprekendheid niets dan het dode licht erboven, al wat ons verplicht raakt uit evenwicht, lijkt van de aarde losgemaakt, een onzichtbare schaduw…
Pama19 maart 2020Lees meer >

Wat mag nog komen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
De jaren en maanden hebben al vele schaduwen talrijke vogelvluchten en blauwe luchten in ons en onze geschiedenis bewaard. Waar ging dat alles steeds mee gepaard. Wij zijn nog veel mens, bedacht nog niet verleerd handen te vouwen en rozenkranskralen te tellen. In koelte bewaren we onze gedachtenpracht.…

Wolkentuin

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 418
leven strak aangegeven tot warmte accenten geeft aan het speelse jij kleurt uit net geboren wit naar scharlaken rood lacht uit pure vitaliteit je tanden bloot ik moet je laten gaan mijn vriend de wind komt zo er aan samen zijn jullie ongemerkt in de dampkring verdwenen pas in het avondrood ga ik op strand de lange schaduw…

Voet-prints?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 366
anders aarden kon ben ik rijk of berooid door eigentijdse en vervlogen symbolen gedwongen afwezigheid dat er al iemand voor mij is geweest voordat de werkelijkheid zoals het het bestaan hiervoor niet eens bestond, als ik die maken kon voordat ik mij kan neervlijen als ondeelbaar feit op het kussen van de zon die licht en schaduw…
Pama24 mei 2020Lees meer >

De schijn doorboort?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Naderende buien die emoties weergeven, gloort in het landschap van het ongewisse leven als mistige verten, beelden verstrengeld, lui te onderscheiden in het dualisme van gedachten, schaduwen staan ver van ons of in troost nader tot elkaar onder de maskerade van de horizon waar alles eindigt of ontstaat neemt hij ons de maat…
Pama31 augustus 2020Lees meer >

Hoop doet leven

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
de winter hard en koud aanvoelen schitteren als een diamant dat dan 't verdriet zal mogen smelten zonnedagen in 't land van licht en leven als de gouden vloed van 't gedicht dat schijnt als in de morgenstond och zoete zekerheid , och helend alvermogen sta ons bij in 't angstgefluister van de aardse stromen in de schaduw…

Zwart

netgedicht
4.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 514
ik heb je nooit met zwart zien spelen andere kleuren waren wel in trek jij voelde je door even raken al besmet het was pigment dat volgens jou geen ruimte gaf aan andere mededingers maar alles meteen bedekte ook de vingers het vlekte jij was uren bezig omdat schaduw lekte dat weg te poetsen en terug te keren naar het eigene van…
wil melker28 januari 2021Lees meer >

Eenzaam Dromen

hartenkreet
4.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.450
in bed lig ik eenzaam te dromen de nacht legt zwarte schaduwen over mij de tijd van rozen die nooit meer zal komen lente en zomer zijn als met een toverstunt voorbij. in de herfst ontbreekt soms het verlangen de bloeiende aster is fel en kort van duur.…

Verdwaald geluk

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
Ogen vonken harten bonken onbezonnen hazensprongen Geen berg te hoog geen zee te diep valse beloften violet verdriet De zon draait rond schaduwen vallen regen, regen, regen de dijken breken Platgetrapt gras onvaste grond zonder houvast geen halm, geen mast Bed van stilte de nacht tast blind eenzame vlucht geen weg terug…
joepondro10 september 2021Lees meer >

als de wind gaat liggen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
een straffe storm of bedreigende waterval ontmoeten we in de schaduw van ons bestaan ze duiden op onze kwetsbaarheid of verval al wat tijdelijk is raakt uit het zicht men hoede zich, derhalve, voor het vergaan van wat achter een verscholen diepte ligt het is de tijd, die dwingt tot inzicht ja zeker, ze is zo rekbaar als elastiek dagen dragen…

De Hand van het verleden

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 618
het was een zonnige herfstdag de lange schaduw liep voor me uit naar mijn oude woonstek daar kwam ik het verleden tegen stond leunend tegen ’t verroeste hek hier schoof een oude grens mijn tijd vooruit naar nieuwe wegen met een zucht liet ik met weemoed los dat wij nog samen waren voelde oude pijn van zijn gebroken snaren in zijn hoofd…