9585 resultaten.
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.055 Je strooit stilte voor mijn voeten
door duistere gedachtengangen
slechts jouw licht schaduwt mij
dat ene sprankje hoop vervliegt
vuur en vlam zomaar gedoofd
door het gitzwarte bestempeld
hier tastende in het luchtledige
mij wentelende om jouw as
verwaai jij, mijn wervelwind…
Nationale rouw!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
920 Woensdag 23 juli 2014 16.00 uur
Dag van Nationale rouw
Nederland is 1 minuut stil
Zielloze zeer pijnlijke stilte
voor hen: de honderden gestorvenen
Begin van een rauwe lange rouw
voor hen: de duizenden nabestaanden…
GEBED OM VERGEVING
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
569 Gebed om vergeving
is in wezen een
gebed zonder end
met eindeloze ver/herhalingen
van vooral ver(s)lavingen
aan alles & iedereen
maar vooral ook aan U, God
die ik altijd en altijd zoek
en steeds in gebed hervindt
waar ik in de stilte van mijn leven
altijd en heftig naar hunker:
het gebed om vergeving
door het kind zijn, door ons kind…
Uitgezongen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 de juiste woorden te vinden
lijkt een onmogelijke opgave
nu jouw stem stilvalt
beantwoordt de zon
de meest onzinnige vragen niet
hult ook zij zich in stilte
de lijster ja, zij zingt luidkeels
' jij was zo mooi, jij was prachtig
maar jij hebt strijd nu gestreden '…
Een weldadige verte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 ik liep van
lichtje naar licht
met open blik
zag stilte
mij volgen
in sereniteit
schaduw
wierp een
weldadige verte
die een andere kijk
op leven gaf dat
al beëindigd was
zonder woorden
spraken we
in samen voelen
weet nu hun gelukkig zijn
in een bestaan van
elkaar altijd verstaan…
novemberrozen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
739 ik breng de avond door
met een trein in mijn hoofd
tijd is op dit moment
geen beweging
zwarte inkt aait mensen
om me heen, er is zoveel pijn gebleven
alsof ze nog wachten
op iets dat er al is maar dat ze niet
kunnen verstaan
ooit zaten ze samen in een kamer
in het nachtlicht
zoals ik
was de stilte genoeg
om te huilen…
Verkeerd verbonden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 Luister, ik ben de andere lijn
Je hoort alleen mijn stem
Ik ben onvervreemdbaar
Alleen degene die ikzelf ken
Niemand kent mij
Weet wie ik werkelijk ben
Op een of andere manier
Ontstemt dit geluid wellicht
Is alle herkenning een illusie
Weet je, ik zal vrij zijn
Ik ben verbreking van stilte,
mijn gezicht een herinnering
---…
Plein
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
486 Hier in de ruimte om ons heen
in lege stilte van gebarentaal
een prullenbak met conversatie
de vogel met een oud verhaal
en kale kruimels voor de natie
in laatste regen van de dag
een druppel die om aandacht vraagt
gedachten aan een serene brief
een plein om even alleen te zijn
wat doemgedachten voor de variatie.…
met scherven van liefde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
764 het was de stilte
midden een groezelige nacht
die me in een verhaal bracht
doorspekt met vele herinneringen
die als sidderingen
over mijn ziel liepen
een verloren kind
door niemand gewild
die van geen wijken wilde weten
het was om roeping te doen
van nature rebels
met scherven van liefde
in een intens kloppend hart…
Nazomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 In een witte sloep in de haven lig
ik te soezen in de lome stilte van
het late zonlicht, de nazomer legt
haar vermeende onschuld af, trilt
in mij na, de zoele wind die boven
het brakke water waait, kleeft mijn
gedachten aan de vlindervleugels
van een langsfietsend meisje vast…
Echo in de nacht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
561 Hoe weergaloos
is de echo in de nacht
nu alle bomen zwijgen
in het tekenland
van mijn verdriet
waar het potlood
zwarte lijnen trekt
naar een rivier
van tijdloze woorden
om de stilte niet te horen
die zwijgt in mijn hart
om de liefde niet te vermoorden
die bij me bleef toen jij stierf
in al die mooie woorden.…
Besef
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
630 De stilte in de morgen
schreeuwt pijnlijk
in mijn hart.
Ver van jou vandaan.…
Stille zaterdag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 Ingetogen ademt de stilte
omdat er zoveel droefheid is;
het leven kent nu enkel
maar gemis.
De Heer toeft in het graf
en vrouwen die Hem volgden
zij treuren en verstommen
om wie er niet meer is.
Maar haast onmerkbaar groeit de bloesem
en zet de boom in licht;
morgen is er leven,
de dood zal zijn gezwicht.…
Wolken, wind en hart
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
457 Wanneer ik in diepe stilte bid,
voel ik het kloppen van mijn hart.
Wanneer mensen U menen te kennen,
kennen ze zichzelf niet.…
overgaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
601 het schip een
paard van hout met
vleugellamme stilte
volgestouwd
het vertrek valt hem
zelden zwaar de
thuiskomst steeds een
smeulend verlangen
maar thuis zijn
gewoon thuisblijven
dat kan hij niet
verzucht Penelope
het water huivert
de veerman meert aan
een roerloos wachten
in onderbroken tijd…
in de wolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 er ontbreekt
iets ik kom
nog niet echt
in de buurt
van dat wat
zo prachtig
is maar ik
ben er wel
bijna alle
wolken zijn
perfect ik niet
zei de schilder
de noordwestenwind
dreef statige
wolken vanaf
de zee naar
het land hun
schaduw dook
over dijken
bomen en
velden
boven was
alleen nog
stilte…
wensdicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 laat je raken door
het duister in het licht
red een leven
van vergetelheid
laat vergeefsheid
glanzen
laat poëzie door
voetnoten schijnen
spaar marginale
woorden uit
laat oorlogsscherven
hardop spreken
leer onverbloemd
te dromen
laat stilte de
toonzetter zijn…
stille groet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 toen stond ze daar
ze wuifde met haar blonde haar
ik keek en dacht
heel zacht aan wie ze was
zo lang geleden
eenzaam weggegleden
in de stilte des doods
vergeet ze niet om groots
herinnering te zijn
en dat voelt fijn
ik raak haar aan
met heel mijn voelen
en mijn hart, omdat eeuwigheid
in groot gemis ook altijd
samen is…
op je lijf geschreven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 ze heeft weinig om het lijf
maakt schaars gekleed
onzichtbare rondes
als woorden stokken
kruipt ze omhoog
en bivakkeert in je keel
ze slaat haar tenten op
met sprakeloos vertoon
je bent met stomheid geslagen
haar woordeloos verblijf
laat je zwijgen
stilte heeft ze
op je lijf geschreven…
Oktoberdag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 De herfstzon is
voor verloren geliefden
het inheemse volk
de rampspoed nabij
stilte domineert
het bizarre gebeuren
jouw rode mond
bij leven onvoorspelbaar
verdwenen tijd kust
witte wandelwolken vaarwel
komt stilletjes terug
op een mooie oktoberdag.…
Van jezelf houden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 Lief, misschien ben jij een engel
en ik voor jou
iemand die in je gelooft
iemand die dat durft
alsof het voor altijd is
iemand die dat besluit
er met de hand een klap op geeft
in de stilte van niet weten
en juist drommels goed weten
dat liefde te groot is
en niet anders kan
dan zich vermommen
in half werk en mislukkingen
om…
zonder voeten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
459 ze heeft
geen voeten
nodig zegt ze
de tijd
weefde zijn web
met laag
zingende
vleugels zweeft
ze door de
Melkweg
boven het
moerasland
verduistert ze
de zon met
vogelzwermen
gevleugeld scheert
ze over aardse
vreugdevuren
om de winter
te verjagen
vandaag
doorbreekt ze
de stilte die
haar vleugels
verlamden…
tot leven lezen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
473 een deur opent zich
in funeaire tijden
ik blaas nieuw leven
in mijn oude huid
draag ik fabels en feiten
en tralies tegelijk
nu ik amper weet
opent stilte de ramen
naar een verre blik
ik open boeken
die aan de wereld knagen
zelfs aan mijn gelijk…
Schiermonnikoog
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
667 Aan de rand van het aflopende land
De lichten
Zijn duisternis
Maar het was halverwege dat ik naar rechts keek
En hem zag komen
In zijn zwart met witte pij
Terwijl hij me in stilte voorbij ging
Liet hij me achter met mezelf op mijn eigen verlaten eiland
Onderweg naar waar de lichten licht zijn…
glans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 in dit rode
vulkaanlandschap
op de diepste bodem
in het leegste landschap
de genadeloze hitte
wezenloze stilte
alleen maar vlakte
en in de verre
verte bergtoppen
deze genadeloze
ruimte
zo diep zo leeg
zij bood hem
een nieuw begin
de stille maan
was getuige van
de glans van zijn
ziel…
Voorzichtig vergeten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
549 zij hebben
regelmatig
op het randje
gelegen tussen
leven en voorzichtig
vergeten zijn
waar stilte
in paniek
geen misbaar
maakt en rust
alleen de schijn
van vertrekken
voor laat gaan
overlevers
met handen
en voeten door
het eigen lot
beschoren in
een proeve die
al verloren lijkt…
Sporen van de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 De frisse herfstwind
laat herinnering leven
regen spoelt ze weg
De zwarte takken
rouwen na verlies van hun
dierbare blaadjes
Door het te zingen
heelt en geneest de merel
zijn gebroken hart
De stilte daalt neer
in de oranje herfstzon
de natuur in rust…
gebaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
399 een hand blijft hangen in de leegte
nu het verleden antwoord vraagt en spreekt
een licht gebaar dat tranen draagt
door het land van mijn verlangen
waaruit de vlinders zijn verjaagd
terwijl de pijn die kruipt waar hij niet gaan kan
de stilte van de stem die zolang zweeg
verbreekt…
losraken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
458 niet de zomerse hitte
de winterse vrieskou
of de de eindeloze regen
niet het blauwe grasland
de vlammende zon op
de rietkraag in lichterlaaie
niet de trage tijd of
het bonkende hoofd
tegen de blinde muur
maar het wachten op
een teken van leven op
de brief die niet komen zal
het is de stilte die in hem
aanwaait hem tot
op zijn…
Wolkenzomer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
516 Zoet is de liefde
zo blij als een bij
nectar van bloemen
een geschiedenis
ontvouwt zich
land ademt regen
onder wolkenverhalen
geeft ze hem
een stukje toekomst
om zijn reis te vervolgen
tegendraads komt hij bij haar
in veronderstelling van gedachten
rust in de hangmat
als liefde blijkt te zweven
stilte van de nacht.…