5364 resultaten.
Verder weg
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
748 alsmaar voort te gaan
beschrijf ik het tanend heden
waar tafels en stoelen bevriezen
en van mijn kamer
hoeken worden afgesneden;
heb ik het dan over loslaten
of over verliezen
het kan ook zijn
dat mijn bewegende buitenring
allengs stopt in mijn brein
en ik enkel nog verhaal
van wat is in dit moment
en was en immer meer
over een verleden…
Hup Hillary
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
553 Elise Spauwen ging als eerste stemmen
’t Was in de jaren twintig, vijftien mei
Haar tijd als circuspaardje leek voorbij
Wat restte waren voetangels en klemmen
Dat geldt voor alle vrouwen tot op heden
Naast suikerklontjes geeft een heer gemaal
Zijn echtgenote met de zweep, in taal
Die nog van doen heeft met een grijs verleden
De vrouw, ze…
Lichtplooi
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
596 de tijdgeest verdampt
de treden
de ruimte vult zich
met gebroken stemmen
vermomt in watten
een blik die oplicht
onvoltooide herkenning
er kleven beelden
aan haar handen,
album van de geest,
bladeren verwaaien in
winden die haar zijn ontvallen
schaduw die de toekomst leest
ze slaat de dageraad om
klapwiekt het verleden dicht…
winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 De terrasmeubelen zijn verleden tijd.
Ondertussen is het uur ook weer teruggedraaid.
Zowel de veldrit-als het wildseizoen zijn
aan de grote opmars bezig.
Als de Chrysanten de wapenstilstand hebben overleefd,
zal er vast en zeker een hoogbejaard persoon weer aanmeren,
met zijn stoomboot uit Spanje.…
Mijn land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Edelmoedigheid
Mijn land is mijn hart
Mijn weg
Mijn huis
Mijn leven is daar aan verbonden
Ik draag
En waag mijn leven
Voor iets dat mij alles heeft gegeven
Voor iets waar ik van houdt
Mijn land
Waar ik mijn hart aan heb verpand
Is dat er nog
Wagen wij nog
Worden wij uitgedaagd
Vechten wij
Voor dat waarvoor gevochten is
Wat was
Wordt verder verleden…
Vertrekken!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Mensen die je niet pijnlijk
terug katapulteren naar een gouden verleden,
waar de broodjes met kaas en hesp
nog niet aan de heupen bleven kleven.
Mensen die niet weten
of je dan wel dik of dun,
succesvol of op de dool,
rijk of arm was.
Die jouw levenspad niet kennen.…
Haar blauwe verte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
520 geuren
die ik van je ken
vaag ging
de reis naar
het grieks paradijs
met goddelijke stranden
waar jij cultuur
streelt met je intens
gevoelige handen en
geestelijk godinnetje speelt
je vertrok plots
ogen op morgen
een zwevende blik die
zich niet makkelijk schikt
jij wilde leven
balanceren op de
breuken van tijd
tussen verleden…
LISBOA
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.208 Lisboa bestaat in ’t verleden,
Maar ’t kent geen rust, enkel duur.
Was het ooit aan een stad gegeven
Voort te leven als geest,
Vreemd nu en trouw vroeger gebleven
Na een asregen op een feest?…
Nergens zeker van
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
645 Dromen en verleden lopen mee
in elke schatting van heden.
Nergens ben ik zekerder van
dan dat ik niets weet,
slechts kan afgaan
op wat ik voel
en wat zich als sneeuw
met de wind gedaald
heeft gehecht aan hersencellen,
van daaruit als ervaren meegaat
in gedachtestromen.…
Onzekerheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Morgen leeft vaak met dag en
wat volgt gaat dikwijls over
het graf van de onzekerheden;
die de koers bepaalden van
een geleefd verleden.…
Als men verjaart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
469 ouder worden
rijst in mij de vraag
wat doe ik met de eeuwigheid,
valt er in het hier en nu
dienaangaande nog iets te kiezen
of zal ik slechts gaan vertragen
en het stoffelijke, al dan niet
vergezeld van de geest, verliezen
ik heb besef van mijn beperking
en weet niet of ik er in slaag
of ik daarmee het inzicht vergroot
dan wel het verleden…
Descartes II
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
489 Ik ben, zei Sapiens de wereldwijze,
wijsgerig als 'hómo universális'
ik treed buiten wat binnen perk en paal is,
daar waar Petrarca en Da Vinci reizen
ik denk, net als Descartes, dus ik besta,
al had ik twijfels over grond en reden:
besta ik in de toekomst of verleden
toen in mijzelf de geest zei 'ik ontsta'
sindsdien werd ik wie ik…
De Zone
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 de duistere
engel die vallend hoogte verliest
boven de nevelige begraafplaats
- vak na vak staken en stenen
Mannen moesten doden
jongens waren bange helden
honger en ziekte deden de rest
Het leven is mager, de borsten
van de meisjes zijn te plat
voor de baby's in hun buik
Tussen de tere zwarte veren
schikken ze bloemen van het verleden…
Tijd
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
589 liefde lijkt te zijn verdwenen
En alle deuren lijken dicht te zijn
Als vlinders in je buik voelen als stenen
En in je hart voel je alleen nog pijn
Dan is het goed om ergens op te schrijven
Op een papier of spiegel aan de muur
Dat die pijn weg zal gaan, het zal niet blijven
En liefde komt terug, eerlijk en puur
Want tijd zal het verleden…
Het stille huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Je kunt er een speld horen vallen
ieder kraakje van een vloerplank
kan een voetstap zijn van een
verloren ziel of een dolende geest
die niet meer weet wie of wat
hij ooit is geweest
In het stille huis
klinkt een ademtocht
als een schrille kreet
zijn de schaduwen tastbaar en
is het verleden onverwerkt leed
Daar woon ik
daar verblijf ik…
het kan verkeren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
762 haar flets waarneembaar lijf
waar een licht golvend gewelf
zeker nog niet hangt, zover ik
met fantasie daarop drijf
de afstand valt weg
ook al schept het naakte
geen innig dichterbij
ook niet als ik haar raak;
een vinger leg, op haar zij
in 't zien van haar ogen
staart nog de afwezigheid
u kent dat wel, zij is nog niet
uit haar verleden…
beton
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 de wereld, de wereld
gegoten in beton
met hier en daar
een perkje voor het
altijd aanwezige groen
ik zaai maar het oogsten
markeert geen zomer
op de kaart, het vliedt
zoals mijn jaarringen
door de tijd waarin
ik eens in ‘ verleden
mijn naam in had gekerfd
viervoeters vissen vogels, het
ademt de verbintenis van
het begin tot aan…
Boerderijen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 in Westerwolde
deze contreien
veel mooie oude
boerderijen
muren golvend
scheefgezakt
onder zo'n groot
verweerd pannendak
nooit modern strak
maar van voorheen
gedichten in steen
die vertellen
van het verleden
in Lsudermarke
aan de Veenweg
dichtbij de wegstatie
Jezus aan het kruis
boerderijen van het type
hallehuis
maar overal
aan…
Vrouwen in mijn oren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 De vrouw in mijn oor geeft mij info
Zij weet wat ik nodig heb
Vrouwen in mijn oren
Wil ik pas horen
Als zij slechts zeggen waar het op staat
Zonder leugens
Probleemloos verder in tijd
In het verleden waren vrouwen in mijn oren dus
Deels onbetrouwbaar of mijn geheugen bedroog mij weer opnieuw
Hopeloos,
maar vol moed leef ik met fier mijn…
APOCALYPS UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 waar onweer
en storm altijd
gedonderd hebben
strijden zij nu
voor hun bestaan
het samengaan is
verleden tijd
krachten zijn
cumulatief en
de pijn die aarde lijdt
is onbeschrijfelijk tot
dood is bijgeschreven
geen secondanten
de handlangers
zijn gevlucht want
de overmacht heeft
alles uit de kast gehaald
bij het constant
weerlichten…
Mijn winter...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Eens was ik jong,
eens in een ver verleden.
Nu ben ik oud,
stijf en stram in al mijn leden.
Soms kun je fantaseren:
hoe zou het zijn, het om te keren.
Ik was oud, nu ben ik jong, of:
Met wat ik nu weet,
in een jong lichaam te wonen.
Dom om zoiets te beweren.
Het is geen tijd om te dromen,
maar om in leven te blijven.…
Bijdegronds donker
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 zwaaiden monumentale
kerkdeuren open
voor in het zwart
geklede mensen met
hun hoge hoed
die in stijf raffinement
het publiek verstrakten
tot het ultiem moment
in bijdegronds
donker murmelden
talloze overleden
stemmen over de pijn
aan hun gemankeerde ziel
beroetten walmende
kaarsen het wit graniet
van de zerken uit
een lang verleden…
geen raad - het kwaad heerst -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 weet me geen raad met
al die oppervlakkigheden
die worden uitgestrooid
als een gemoduleerd
zinsnede die geëtaleerd
wordt als een op zich
zwaar voren trekkende
machinerie die door
de sporen ploegt
van een heroïsche
onbesproken verleden
diepgang is een verlokkend
woord om het drijfvermogen
te doorgronden waar zelfs
het zwaarste fundament…
Nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Waar ik vandaan kom staat haast niets meer wat er stond
Wat ik verliet heeft mij onzichtbaar ook verlaten
Als ik er kom en mijn verleden naspeel
Kijkt alles me bevreemdend aan met steeds een nieuw gezicht
Alleen de kerk en de rivier
Alleen de oude maan en bomen zijn nog hier
Als ik er kom smaakt alles naar een onvermijdbaar later…
Brug
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
608 Als je de bodem van jouw verleden kan zien en hierover gaat praten.
Bouw jezelf de brug voor later over het donkere diepe water.…
De anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 we klokken heden
willen terug naar een
verleden waarin de
schepping door de
mens te begrijpen was
aangesproken kon worden
in de zielentaal die
universeel door
zielsbegiftigden
communiceerbaar was
in onze hoogmoed
dachten wij meer en
beter dan andere zielen
te zijn hebben de
raakvlakken door de
eeuwen heen laten
vervagen tot alleen…
VER SCHOUWEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
623 De zwarte lucht met talloze ogen
verhaalt van onnaspeurbaar verleden,
toekomst van onvoorstelbaar vermogen:
"Al wat in 't aardse leven is geleden,
zal Jezus' gemeenschap vergeten mogen,
als Gods schapen door de Hemelpoort treden."…
In de ban van de ring
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
592 voor een moment zag ik haar
de zon door het raam
ze raakte me aan, ze raakte de zachte kant van mijn ziel
het heeft nog geen naam, maar het was een warm gebaar
een ander speelde met het hart van een kind
plotseling was ik even in de war
of was ik het die het verleden aanraakte
ja, dat moet het zijn geweest
het was die gedachte of een verlangen…
Recht op leven
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
461 langzaam en
voorzichtig
worden zij
geschild
geschoond en
ontdaan van
hun ruwe bolsters
onbekende lagen
zien het daglicht
waar leven
naar hen wuift
en vraagt om ook
uit te treden uit een
levenlang verleden
om ook de
handschoen
op te pakken in
de veelal vocale
strijd om het
persoonlijk gelijk
van recht op leven
in eigen identiteit…
met trippelwitte voeten
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
396 wij spleten
de draden
sponnen
allerhande kleuren
knoopten met
tijd stukjes
gelegenheid
terwijl de
achtergrond hits
uit reeds lang
verleden jaren
liet horen waarop
door alle generaties
gedanst kon worden
vooral door blond
met trippelwitte
voeten terwijl
de navel al
ondeugend
rondkeek zonder
te knipperen
spontaan welde…