Alle inzendingen over vogelen

5288 resultaten.

Sorteren op:

Mei

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.260
Nu juichen de vogels met vrolijk gefluit Om het lentewonder, En boven de bomen, met donker geluid, Gromt de verre donder. Ik ruik al seringen - een geitje blaat En de dromers dolen. Een venter roemt, langs de grauwe straat, Zijn mooie violen. Een kindje springt touwtje, met blij gezicht, In haar rozeklêeren.…

Te gek voor woorden II

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 657
hij tekent vogels, knipt ze uit ziet ze vliegen over het hek van de dam en laat ze landen aan het stalraam waar alweer een zomer nadert hij ziet zichzelf, een broekie nog met bibberbenen, hij hoort het vegen van de wilg, onophoudelijk getik van regen op het golfplaten dak klompen op de stenen komen dichterbij hij was niet gek, het waren…

Die ongemerkt voorbijgaan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Voel de lauwe midzomerbries Om mijn gespannen kaken Hoor vogels van allerlei pluimage Kwinkeleren dat het een aard heeft - Ik die zie met mijn gevoel, Lees met mijn oren en vingers, Diepgevoelde sensaties Die binnenkomen door mijn neus, Pannenkoek met spek, kaas en appelkaneel Die lonkend op mij wacht, Leef maximaal in het hier en…

Raven en zwanen

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 626
Jouw stem nadert de betekenis van zwarte vogels boven het veen tijdens de herfstnacht en ik verzamel de kornuiten als zangvogels van tegenspoed in een obstinate droom hoe ze jouw graf hebben verlaten met het geluid van dode boeken ontmoedigd op weg naar de zon in hun duistervlucht over de meren waar zwanen dromen over dronkenschap en…

zestig

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.583
laatste toch maar aan denk niet dat je niets voorstelt want dan vernietig je net zo makkelijk iedereen evengoed ben ik nu zestig en op weg naar langzaam sterven alles gaat daarna maar door en we zullen niet weten hoe het eindigt zo graag zou ik deze wereld zien over een miljoen jaar of zo, dat zal ik missen zullen er nog steeds vogels…

Verloren woorden

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 619
Vogels zingen al vroeg de eerste bloemen bloeien de buitenwereld roept, smeekt om zijn aandacht. Natuur geeft nimmer op geeft inspiratie die hij mist in de schaduw van de boom liggen zijn verloren woorden.…
Anton Cramer14 december 2014Lees meer >

Oudejaarsdag aan zee.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Een vogel vliegt nog argeloos, op de laatste adem van het jaar. Ik zoek naar woorden in de zee maar 't zand verdraagt mijn voetstap niet. De vloedlijn wordt alsmaar verlegd en 't strand blijft spiegelend geveegd. Wat bracht de zee wat nam de tijd te worden tot wat nimmer was.…
Evert de Boer30 december 2014Lees meer >

Glas in lood

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
er staan aardewerken vazen op ooghoogte verantwoord vormgegeven per definitie van vensterbank en zichtlocatie zonder levende have of goed de muren kraken hun rimpels zonder schaamte hun oren verloren mettertijd sommige kleuren verschieten andere weer niet van verwachting, loden last gevlogen vogels, wederkeren naderende dood met…
Iniduo4 februari 2015Lees meer >

Zomertijd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
Lente lijkt ver weg maar is reeds hier kom maar naar me toe met open armen ik strooi voorjaarsbloemen op je pad en ontvang je met een warme lach want alles in mij wil dicht bij jou Omarmd genietend van de voorjaarstijd waarin de vogels het voorbeeld geven tasten we elkaar bewust voorzichtig af tot de juiste plekjes zijn gevonden waar het…

Vrijheid, wie heeft niet aan u gedroomd?

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 954
Als de zonne de aarde kussen koomt, Stijgt de vogel zingend in de lucht: Vrijheid! kweelt hij, vrijheid, wees gegroet! Doch de mens ontwaakt, hij blikt... en zucht. Heet als zonnegloed, Bruist door zijn gemoed, Vrijheid, uw geliefde vlammenvloed! Doch de mens ontwaakt, hij blikt... en zucht.…

Buizerd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 604
Schrikken doet de vogel niet zo lijkt het mij maar toch stijgt hij op majestatisch en eenzaam en verdwijnt met brede vleugelslag over de nevelige weiden richting Hoogstraten.…

Ta solitude

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
dagen gaan lengen en men verhaalt van hoop zie ik je in jouw stilte zuchten gevoelens laten zich mengen kennen geen reinigende doop het zijn die dagen die traag dragen en ik je hand wil omsluiten ook om een morgen te vragen met doorzichtige ruiten waarin je ogen het wagen rozen te ontwaren en je oren luisteren naar vogels…

Ik wilde dichten

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 632
poëzie soezen in een dagdroom duizelen van rijke ontluikende bloesems spikkeleieren bewonderen in een liefdesnest ik wilde dichten maar… er is raadselachtig gekras veert op en voegt zich driftig tussen de rest wieken klapperen winterse akkoorden waar blijf ik met mijn bloemrijke woorden… wat moeten we toch met al die vogels…

clair-obscur (3)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
het onweer zwijgt als het kind vanaf die ongeëvenaarde hoogte valt waar is de beschermende rug van de vogel die het hoogste vliegen kan het geluid ritme van het onheil een botsende klankwereld verplaatst zich van links naar rechts achter en boven het weerloze kinderhoofd geen weg terug naar het huis die smalle vulkaanrand voor de kleine…
J.Bakx22 juni 2016Lees meer >

Zij

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 798
haar engelenhaar Zo mooi, zij ontroert mij diep Zoals zij loopt, speelt, haar lokken veegt uit haar ogen waarmee zij verwonderd ziet Haar stem praat in geheimen die zij alleen begrijpt en weet Zij beleeft wonderlijke avonturen in een wereld van haar hoe die ook heet Ze spreekt en zingt in vogeltaal, rent met de vogels…

Gek op wolken

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
Van elke wolk maak ik een dier een vogel, hond of schaap, alhoewel ik de laatste het liefst tel, als ik weer niet slaap. Maar wolken, een prachtig fenomeen al schuiven ze soms wel, voor het zonnetje heen, toch blijft de stille verwondering.…
An Terlouw2 februari 2017Lees meer >

Het beekje klatert mededogen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 544
Hoe kunnen wij toch leven zonder al dat moeten, maar fris en nieuw, als op de eerste dag – de tinteling van ’t water voelen, vogels horen en weten dat ooit alles nieuw zal zijn. Het beekje klatert mededogen En overal staan mensen op die helder willen groeien, teder ook, herboren.…
Adeleyd21 maart 2017Lees meer >

Aan een tuinman

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
Een man van hout en planten, van bloemen vogels, spinnetjes en vliegen van stenen, nerven en patronen van schelpen, touwen van lekker wonen, van zonlicht en van blauw van een ik-hou-van-jou van denken en van verzinnen bespiegelen en steeds opnieuw beginnen van een-soms-zat!…

Een weg door nevel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 471
hoofd prevelen Laat mij slechts leiden door mijn intuïtie Geen vermoeden waar ik ooit stranden zal Bereik ik de top of kom ik eerder ten val In wanhoop beraad ik mij op mijn positie Waar vind ik eens het eind der nevelingen Een zicht tot de horizon over verre velden Een land waar geslachten over vertelden Waar de zon altijd schijnt en vogels…

Spinnenwebben

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 604
Kan de vogel nog vliegen? Maak hem los.…
Adeleyd23 september 2017Lees meer >

herfstzielen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 647
cirkels omarmen de verstilde plek waar opvliegende vogels en bladgeritsel ontaarden in een trage dance macabre beeld: Het meisje van Yde, bister/o.i.inkt op papier Hieke Veenstra…

Ikaros' thuiskomst

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.550
Mijn vogel pover mekaniek Baldadig en impertinent Opstijgen hoger hoger Verleid door 't klatergouden omkoopgeld Van de bedriegelijke zon.…
Jan Greshoff26 november 2017Lees meer >

aandrift

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Een blad papier te zijn wit halsstarrig wat onder de huid zit gepropt in de keel gesloten in zichzelf Ik trek een horizon met witte potloden wit en maagdelijk ontspruitend uit een wonder gekropt uit mijn lichaam zelfsluitend Halsstarrig teken ik witte V’s vogels in formatie het wit op 't witte landschap komt tot leven de vloed steekt…

Winter

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
De vogels in het nauw, op zoek naar voedsel. Dit geeft hen geen vreugde. Ze moeten vliegen in de kou. De takken aangetast door de wintertijd. Voorlopig geen voorjaarsperikelen in zicht. Winter heeft ook zijn charmes met het dagelijkse donkerte. Lichtjes kunnen je verblijden in deze korte dagen.…
Dick30 november 2017Lees meer >

Laatste vlucht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 645
Mijn gedachten vliegen en vluchten in grenzeloos gerede geruchten naar de verste verten als vogels heen en weer en strijken in verre gehuchten naamloos nederig ter neer ze smullen van de verste vruchten van eindeloze ziedende zuchten zo worden woorden in gezangen vol verlangen naar de bronzen herfst hunkerend neergelegd vergezel…
W. Verhoeven10 december 2018Lees meer >

Vlieland

netgedicht
4.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.675
Daar waar ik nooit jouw naam vergat Met sporen op het schelpenpad De boerenglop, het droge wad En rozenbottelwegen Daar vond ik wat ik nodig had Veel meer nog hier, dan in de stad Een stilte, die de zee verbrak Naakt in de zon gelegen Waar zeilboot met de vogels gaat Mijn hart voor jou steeds over slaat Waar lichtjes waken, 's avonds laat…

Onze boom

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
Vluchtende vogels floten herinneringen. Gekerfd stond er onze naam nog in. Jij verdween en door die kerf bloedde de boom dood. De bladeren vielen zoals de minuten en zo nam de woestijn in bezit wat een vruchtbaar lapje grond was. De massa's zand liggen buiten jouw karavaanwegen en handel.…

De Heksenketel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
Na school komen de gasten we ontvangen ze in mooie kleren – eerst in bad dan de mannen op hun kamer helpen bij het omkleden – we zijn streng als een lieve mama en doen het lachend voor – het is een spel van vrolijkheid in onze herberg waar de vogels bont zijn en zingen – madam zet de toon en mijn zussen leren me de trucjes van het…
Zywa8 december 2019Lees meer >

(On) volmaakt?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
Het wordt weer lente kennelijk te vroeg, wanneer we ons houden aan aantoonbare geluiden zijn de vogels gelijk gestemd of het prilste groen, uit grond of aarde, zuigt zich vol muziek in een gezamenlijke ouverture te ontkiemen, opmaat naar het licht, ongeremd ervaren, sprekend in een gedicht, het is maar wat je het meeste raakt?…
Pama9 januari 2020Lees meer >

Pandemie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Gaya geeft gul alles waarvan ik smul: vega, vogels, vlees en vis, al wat lekker en goed voor me is. Wolven eten herten eten gras, wormen worden gegeten door de das, buizerds eten muizen eten graan, vossen eten kippen en soms haan, corona verorbert zieken en bejaarden; alle zegen komt van Moeder Aarde.…