3724 resultaten.
Ik ben mij en mij ben ik!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
627 Het verleden is voorbij,
heden is nu terwijl ik hier zit te schilderen
In de toekomst zal mijn schilderij vorm krijgen.
Ik vergelijk het met mijn leven,
en beloofde aan mij zelf
me niet meer te ergeren aan mensen zonder stabiliteit.
Het evenwicht dat de energie mij geeft
zorgt voor mijn geest.…
Tegenstelling in schoonheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
511 Dan bouwt de zon zijn bakstenen, elk een voor
een mens die verscheen naar eigen vorm, in
door strijd gebarsten voegen van de specie,
zijn humane kleuren droeg, gelijkheid in de
stormachtige elementen van onze associaties.…
5 mei 2020 vijf voor vijf: Nederland zingt Ramses!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 huizen gaan open
“ook de dichtbeslagen ramen,
men komt uit zijn schuilplaats,
ook de alleenstaanden,
de boeken gaan weer open,
namen schieten ons weer te binnen,
zoeken werpt z’n vruchten af,
we slapen weer als een roos,
beamen het geluk, ja, ja,
wachters worden doeners,
trots valt als een rots van de hoge toren,
onze naakte lichamen vormen…
Een nieuwe winter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Afgelopen melkwegnacht met tintelende sterren en vorst-
maan van waar hun rijm nog even blijft hangen op rozen en takken
terwijl ijskristallen worden getekend in veel verschillende vormen en gedaanten
Blauwe – en grijze tinten verweven met laagjes ijl wit licht kleuren een daghemel in rust.…
Ode aan Venus
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
510 O Venus, vol bewondering heb ik voor jouw zacht wit licht
die de verschillende vormen van liefde hoogtij laat vieren op hetzelfde
moment dansen verliefd en verlangen op één lijn klimmend naar ongekende hoogte
Want waar je ook bent in deze onverwachte en veranderlijke wereld, ik blijf jou dragen in mijn hart.…
Goedlachse Reus.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Vorm, inhoud, woordkeuze en zinswendingen namen mijn hart in bezit
Vooral de maas speelde een hoofdrol en werd kapitaal; ik dacht : deze zit
De inbreng is zo levensecht gebracht; zou perfect scenario wezen voor geslaagde film, vast een topper
Tevens zeer subtiele hint voor erg velen onder ons lijdende aan een sociaal aanvaarde drug wel droeve flopper…
Een gebed van liefde
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
537 gebed van liefde
Luister nu naar dit gedicht
Sluit de ramen, deuren dicht
Pluk de woorden recht uit de lucht
Hoor de echo, hoe diep de zucht
En de woorden, ze vallen op een steen
De regen weent, in een gebed van liefde
De mensen knielen biddend neer
Voor wie, dat weten ze niet meer
Maar ze zien de tekens op de muur
Woorden vormen…
De pracht van een roos
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
424 Als avond is gevallen, laat schemering zich van
zijn aantrekkelijkste kant zien in verschillende tinten en tonen
zodat je bloem blijft geuren zonder eender welke vorm van schaduw te werpen
maar wel om haar uitzonderlijke mooiheid en schoonheid te behouden; een onvolmaakt nabij.…
De zachte apocalyps (4)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
452 nog wat kleine zaken om
de stroomlijn van de schepping
te volgen en in de goede
toon samen te gaan vervolmaken
want overal zitten ogen en haken
om samen tot verbinding te raken
want in tijden van
voorspoed komen cultuur
en allerlei vormen van
creatief zijn tot ontwikkeling
omdat de mens daar meer
tijd en zin in heeft
verfraaiing…
Het Oneerlijke Verhaal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
713 “Niks prikkelt meer tot poëzie
dan de aan- of afwezigheid
van elke vorm van urgentie.”…
Ik, Penelope
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
242 Tussen mijn valse steken door in het weefwerk
dat nooit af kwam, zag ik heus wel het schip
waarmee Telemachos het zeeschuim koos,
vlotgetrokken door Athena in de vorm
en hoedanigheid van ene Mentor
(voor bruikbare info tussendoor).…
LAIS CCXC
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 In Onterecht woon ik, en Nergens ga
ik ’s zondags heen: die ene dag van licht
telt de weken duisternis en week na
week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht
dat ik ontbonden word en zonder zicht
op toekomst, bij ontstentenis van hoop
vernauwt aldus mijn nare levensloop.
Mocht morgen mij alsnog haar beeltenis
d’ ogen schroeien, dan wordt mijn…
Winter Revisited
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
984 het helmgras boven de wolken verkozen
Ik zag het op foto’s en voelde wie ik ben
Waar ik was –wat ik rook- of ik het nog herken
Wat ik geloofde en hoopte, of ik ooit nog ga
Mijn bestemming ver voorbij perron 8a
Dit statisch symbool voor tijd, richting, reden
Ik vernikkel en dool langs kiosk, rookpaal, heden
Plots vond ik de natuur in de vorm…
Mijn Lief
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
1.431 Mijn lief kent vele vormen
Ze kijkt ondeugend naar benee
Twink'lend met haar ogen
Alsof ik haar alles dee
Verlegen lokt ze me
haar zachte blik verleidt
als alles is zoals het zich vlijt
valt ze in mijn armen wijd
ze staat te wuiven tussen bloemen
op de geurende glooiende alpenwei
ze is om daar en nu hevig te zoenen
maar helaas het is…
Solidair ?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
715 Ik val stil bij de stilte vanzelfsprekendheid die mij
bekruipt, een vorm van angst die binnensluipt dat deze
stilte blijvend is en bij het idee dat mensen permanent
niet meer worden gehoord en definitief buitengesloten
zijn, om in vrijheid hun gedachten te openbaren - en
van buitenaf - in de kiem worden gesmoord.…
Goede Vrijdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 En de leegte in mijn hart
krijgt een nieuwe vorm. De tederheid begint te stromen!
En met de spijkers in door mijn hand heb ik jou lief en zie jou
verlatenheid en helse smart. En ik neem jou mee op jou tocht;
er is geen bron voor gevoel en gedachten in jou hart...…
De Prikkels van het Leven.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.676 Daar kruipt in ons hart ook een wormpje,
Dat, klein, zijn ontstaan noô verraadt,
Maar dat ongemoeid tot een slang groeit,
Die vorm is de prikkel van 't kwaad.
De prikkels van 't goede te kweken,
Dat vordert elk blijvend genot,
De prikkels van 't kwade te doden,
Dat eist ons bestaan en ons lot.…
Zie toe.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
865 De oude wet werd opgeheven,
De oude vorm te niet gedaan -
De oude zonden zijn gebleven:
't Eigen Ik staat boven aan.
Wee, waar d' argloosheid haar schreden
Niet bestuurde of nauw bedwong:
Menig loop werd afgesneden
Door een afgerichte sprong.…
Zie toe.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
923 De oude wet werd opgeheven,
De oude vorm te niet gedaan -
De oude zonden zijn gebleven:
't Eigen Ik staat boven aan.
Wee, waar d' argloosheid haar schreden
Niet bestuurde of nauw bedwong:
Menig loop werd afgesneden
Door een afgerichte sprong.…
Overgang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 gezag hadden ze respect
die hadden meer intellect
tenminste dat geloofden zij
Door de ontzuiling werden mensen bevrijd
er was vrijheid om te zoeken naar een eigen identiteit
Gevochten werd om te zijn wie we konden worden
Wel complexen veel
en trauma's
ieder krijgt zijn deel
Er was altijd een voorziening
een instrument
om je leven vorm…
Wijnen, wijnen, het is half twaalf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
563 Koester de aarde"
en dat wordt dan verpakt in een minuscuul klein boekje
ik probeer vooral trouw aan mezelf te blijven
maar dat levert me heel veel rouw op van mijn familie,
mijn kennissen, vrienden en maatschappelijke omgeving
of beter, duidelijker gezegd: rauwe, ruwe reacties
waarin elke vorm van empathie, onderkenning ontbreekt
even…
VROUWEN VAN DE WERELD VERENIGD U; VOOR BLIJVENDE VREDE!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 van een heer, meneer
Dames verenigd u in de politiek
En alle afgeleide organisaties
Van lokaal tot internationaal
Stop de tirannie van doorgaans
(seksueel) gefrustreerde lijdende mannen
Laat ze, ons echte liefde en welzijn voelen
Penetreer je in de wapenindustrie
Leer ze dat geweld niet loont
Dat hun winst uiteindelijk verlies is
Vorm…
Grasduinen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 Alsof haar ziel loskomt
nergens aan verbonden
los van tijd en ruimte
op een plaats waar
herinneringen en mijmeringen samensmelten
en een perfecte wereld vormen,
haar wereld, uniek
waar altijd een zonsopgang is.
Ze ligt in het gras
glimlacht
om het volmaakte moment
zo prachtig
plukt een bloem
ademt lentegeuren...!…
Festina lente; 8. To-To (De Droom)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Van de zon, de maan of enige uilen was geen sprake meer;
de luchten verkleurden, los van welke vorm van tijd dan ook.
Het oorsuizende gezoem van alles was voor To-To onhoorbaar,
enerzijds omdat hij een torretje is, anderzijds omdat hij droomde,
ja! (hoe kan een insect dromen? of zelfs dromen van oren?)…
Leven is het waard om geleefd te worden ...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.174 héél alleen
I s het ff allemaal te veel
S ta dan open voor advies
H ulp en/of goede raad
E en luisterend oor
T ot aan een vriendschaps-daad
W eet heel zeker in deze tijd
A l gaat alles snel en gehaast
A ltijd is er wel iemand
R ondom en ín je leven
D ie je kracht en liefde kan geven
O ok in het diepste van ieder mens
M oet een vorm…
De handdruk
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.494 Een ledige vorm, die de liefde veracht,
De vriendschap, de geestdrift versmaadt!
De hand, die mij treft, die mijn lijden verzacht,
Die hand zij een druk, zij een daad!
Neen, ’k vraag u geen woorden, geen ijdel verhaal,
Uw hand zij mij tolk van uw hart!…
Pa
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.045 De vorm van onze kuiten
De welving van onze rug
De pijn in de onderste wervels
De stuntelige taal van onze handen
Delen wij hetzelfde wapen?
De fluwelen klauw
Die ons in het woekerend woud redt.…
Kus
hartenkreet
3.1 met 30 stemmen
4.258 Verstand weet enkel letters van jouw naam te vormen en mijn adem zucht verlangen. Jij lacht leven in mijn leeg bestaan. Nooit eerder wist een mens mijn ziel zó diep te raken.
Jouw ogen openen mijn blik, laten me zien hoe glansrijk hemel werkelijk kan zijn.…
Wisselbeest
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.062 Mijn wisselbeest is heel bijzonder, transformeert zich als een wonder
der natuur in vele vormen, sterk en krachtig, sierlijk, prachtig;
ondergronds of in de lucht, tijdens menig vrije vlucht.
Met zonnebril en klapsigaar kom ik tevoorschijn uit mijn hol,
als Momfer, heerlijk type was dat; droeftoeterige mol.…
Maannacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.485 Ons voeten stootten donkre vormen
Als vreemd gedierte op witte grond,
En angst-ontroering kwam bestormen
Ons hart dat nergens uitweg vond.
Opeens een poort van 't woud, en heide
Lag vredig wijd... geen dampen grauw:
Helstralend maan en sterren spreidden
Hun schijnslen door het glanzend blauw.…