3774 resultaten.
Avondgroet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
211 Gij heft het hoofd, ik voel het hier,
op hetzelfde uur, hetzelfde vuur –
twee harten die elkander groeten
zonder woord, zonder schroom, zonder vrees.
De vleermuis snijdt de lucht in flarden,
ik sluit het venster tegen nachtvlinders klein
die zich verbranden aan mijn lamp.…
Aspie Sollicitatie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
326 Ik zie hier en daar een gat
En een heel vlak carrièrepad
Ik zei: het zal heus wel gaan
Draai aan de knop en ik ga aan
Een plek, een ietsje aan de kant
Dat is waar ik graag beland
Kouwe drukte, doe maar niet
Het geeft niet als men mij niet ziet
Reflectie is een goed idee
Daar verhoogt mijn rendement vast mee
Verwacht van mij geen vuur…
De tweesprong van het silicium
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
192 Er flitst een vonk door het netwerk,
sneller dan ons synaptisch vuur.
Een geest die wij zelf hebben geweven,
stapt uit de schaduw van zijn makers.
Kijk hoe het de horizon verlegt:
het fluistert antwoorden op onze oudste kwalen,
rekt de broze draden van onze tijd op,
en tekent routes naar sterren die nog naamloos zijn.…
Wrange Amaril
poëzie
4.0 met 8 stemmen
4.985 Uw wilde wil die nooit en proefde ’t kwijnen*
En willig wee*, dat innerlijke snijdt;
Noch hoe dat die bekommeringen bijnen*
Die knagen aan afwezens* taaie tijd;
Noch ’t vinnig vuur der liefelijke lonken
Die kroppen ’t hart met overvloed van vonken.
Wanneer zal u eens lieve lust bevangen
En geven aan die zinnen strak een bocht*?…
misère
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
871 -----------------
punten uit het jaarverslag:
aanslag in Jeruzalem
Amerikanen ongezond dik
Britten klonen embryo’s
De Geus tergt vakbonden
dode op Franse camping
evacuatie Spaanse stranden
jacht op kinderporno
KLM verhoogt de prijzen
koopkracht minima daalt
Nederlanders onder vuur…
Straat zonder naam
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.139 Stenen en kogels en cocktails met vuur,
geen leven te kostbaar, geen leven te duur.
Pluk een bloem, kijk om je heen en probeer te verklaren
hoe je voor die tijd hebt liefgehad,
met al je pijn, je verdriet en je ziel vol met blaren,
als je moet leven tussen puin van een stad.…
De laatste modernist
gedicht
3.4 met 44 stemmen
21.540 Hij wilde bij maanlicht vulkanen bestijgen
maar dronk een glas wijn bij het vuur.
Hij dacht zich op jacht in het schemerige noorden
maar stond in een sneeuwbui van meeuwen op pas geploegd land.
Hij moest nog een meesterwerk scheppen
maar viel in slaap bij muziek van Ooitweer en Voorheen.…
Meer dan een gevoel.
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
4.478 Maar als ons hart vervult wordt met het vuur,
dat anderen verwarmt ( en niet verteerd),
wordt kerstfeest ongetwijfeld wel wat meer
dan een gevoel, dat slechts twee dagen duurt.…
Als een cirkel sluit
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
928 ik honger de leegte vol
en stil de stilte met een lied
dat oneindige tonen
inslikt van een natuurlijke
hoop naar straks
doch past in de naïeve
verwachting naar morgen
ook wel toekomst genaamd
in mij bloeien de gladiolen
om de beurt naar kleur en klank
en wuiven met lichte zuchten
over het tere verlichte groene gras
vol ook van jong vuur…
Trotzdem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
606 Hij had de juiste vleugels om
over de rand van de aardbol te kijken, zijn val
leek een fragment van Escher, van kraai naar engel
en vooral veel vuur stichten in het tijdloze gekrioel
van een tanende onvoorstelbaarheid.…
Verliefdsels.
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
3.009 Ik luister naar jouw lippen in verschraalde dorst en snak naar het lavende water dat de brand uit mijn vuur verlost.
Het wemelt nu van binnen, van ongeremde lust,een man buiten zinnen die zijn liefste in passie kust.
Schoonheid is een raadsel, een woord van zorgen daar.
Ben ik nu een prins en betover ik haar?…
Het eigendom
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.159 Aan hen, die in hun harte koestren
Een sprankje van het heilig vuur,
En die de stemmen horen kunnen,
De duizend stemmen der natuur.
Zij is 't die soms met vurige tinten,
Bij windrig weer het westen verft,
En die de pareldauw doet beven,
Aan 't spinnewebje in de herfst.…
Mesthoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
625 wie was er nalatig,
wat ging er versloffen,
het vuur langzaam uit.
Oh, de deksel lag zomaar eraf, heel de nacht
en de dag nog, uren,
de tocht kwam erbij en de kou,
de stromen gedachten en dromen aan anderen,
hùn machten beheersten.…
Mijn kind, mijn leven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.066 Maar wat is, liefde, uw gloeiend vuur,
En uw genot, zo kort van duur,
Bij de kus van mijn kind, mijn leven?
Wat schokt, beweegt zo diep de ziel
Van hem, die roemzucht overviel!
Hij streeft, hij klimt hardnekkig voort...
Nu wordt zijn naam alom gehoord:
'De kunstnaar, heil! Hoera! de held!’
Dan glanst het oog, de boezem zwelt.…
Gezichtenboek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
519 Zie uit onze computers komt rook en vuur!
Laat ik de computerstekker er maar uit gooien.
En drinken mijn beker water en eten een koek.
Dan ben ik weer alleen.
Facebookers.
Wat hebben ze wezenlijk te berichten?
In drukte en in stilte?
Helemaal niets behalve dan roddel en achterklap.…
De mot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Niemand ontroerd, toen ik was opgedroogd,
niet naar vreugde, maar naar vuur vloog:
niet geliefd als een vlinder, maar bespot.
Ik ben geen vlinder, ik ben maar een mot.
Maar met een lijfje zo trots,
vergeet ik dat ik een vlinder had kunnen zijn.
Want dat voelt niet erg, daarvoor ben ik te klein.
Ik leef in betoverend kortstondig genot.…
Die stem van die verte.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
973 En mij groet stuur 'k dan mee als die a'endstraal se vure
so blink in die ruite en droom op die mure;
mij huisie se gewel sal 't opvang van verre,
- 'n laggie sal 't wees, maar 'n traan sal 't bêre!…
Landschap: bomen van licht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.433 - o Lente, die daar tiert in 't vreugde-hijgend streven;
Lente, blij-flakkrend zijn van wijdse heerlijkheid;
Lente, die 't broeiend vuur van 't bremstig gloren zijt
dat ik, tot zang en daad, door hoofd en hand voel beven;
Lente, o Lente in de macht van gloed-zaaiende goden;
gierend uw wellust bij het zwoegen van uw willen:
ik, zat…
Prettige feestdagen!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
799 'k Voel veel blijheid,
kreeg meer dan ik kon bedenken,
observeer de eindeloze herstructuur,
van sterven, geboren worden en vertakken
het leven zelf wil ons verlichten
ons openen met haar eeuwig vuur,
omringen met gemakken.…
De elementen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Er was de Kelk: de levensbron en de eenheid
Het is het Zwaard dat het heeft gespleten in twee
Om te kunnen ervaren dat wij zijn bevrijd
helpt het Pentakel daarmee
Na in ons aardse lichaam te zijn gekomen
zullen wij met de Staven van vuur verder dromen
En komen we zonder het schap van weten
met de Lotus in het vijfde element ether…
Een gebed van liefde
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
537 Luister nu naar dit gedicht
Sluit de ramen, deuren dicht
Pluk de woorden recht uit de lucht
Hoor de echo, hoe diep de zucht
En de woorden, ze vallen op een steen
De regen weent, in een gebed van liefde
De mensen knielen biddend neer
Voor wie, dat weten ze niet meer
Maar ze zien de tekens op de muur
Woorden vormen zinnen rond een vuur…
wereld van verbinding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 grenzen te slechten
door aan huizen en toekomst te bouwen
laat in het stille uur van de overgang
waar tijd verleden en toekomst creëert
dat alles niet enkel een vergezicht zijn
reik en geef elkaar een warme hand
doorbreek de ketens van tegenstelling
laat als een bron harmonie stromen
wil en weet elkaar weer te ontmoeten
in het vuur…
Sjamaan van Nix
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
427 dagelijkse twilighzone
Hoe breekbaar is het valse licht
in 't transparante zilte nat
doorweekt de schim van 't veerse gat
de haringvliet de diepvriesman
de grevelingen biesboschstad
Bent u die fluisteringen en
't gezwijmel van die ene kat
die aldoor maar naar adem snakt
de longen vult met nitrogeen
en pruttelt als de pan op 't vuur…
Baarlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Maar man, min of meer meanderend met de stroom,
vaart op het vuur, in de brandende toren.
Faro, Colossus, Liberty, Lorelei, meermin.
Dwaallicht: verdicht.
Dichter dacht te verlichten: verkeerd. Bebaarde bard vat vlam, verteert, brandend op de duistere golven.
Vuur, water, diep, donker, dood.…
Vluchtige nimf, waarheen zo snel?
poëzie
4.4 met 10 stemmen
4.364 Nimfe, gij vlucht al even* stuurs
en ik heb de borst vol vuurs.
Met een kusje,
wil je, blus je
dat ten deel en wordt bedankt*.
Geef je dan meer als gij ontvangt?
Wilt gij mij niet deez’ gunste doen?
Lijd* dan dat ik u slechts zoen
voor uw lippen.
Gij gaat glippen,
denkend, ik* zou hier ter stee
kussen uw hals en oogjes mee.…
Geen geheimen meer
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
991 Ik laat oud vuur in mij oplaaien,
ik ga weer terug, ben weer kind,
ik ben weer even negen of tien.
Geen geheimen meer, geen leugen,
eventjes niet meer willen deugen,
laat me fantaseren, laat me dromen.
Laat vroeger weer tot mij komen …
Noem me maar gek, onvolwassen,
zeg me dat ik beter kan oppassen.…
De drankblues
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.892 Mijn maag krimpt van het zoute zuur
dat mij de vernieling invreet,
zo verterend als cognac is geen vuur
en ze is ook niet minder wreed.
Mijn spieren zitten vol bobbels
van ingekapselde rumbonen;
mijn kloten zijn stompe knobbels,
mijn genen zullen niet meer klonen.…
éénnachtsvlinder
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
2.294 al kan het niet het daglicht velen
toch worden wij door vuur verteerd
we kunnen niet de toekomst delen
maar is één nachtje zo verkeerd?…
de Zanger van 'De Piezeman'
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.012 daar kwam den bourgondiër aangetjokt
vief en kwiek over de Merodelei
hij sprak wat ook van het grôten zij
het is het klein genot dat lokt
ik wil geen gezaonnik zonder ènd
mensen löstert naor m’n lied
van De Piezeman gaoi ik vur ööj zinge
midden op de lei daar zong die rare vent
‘zeg manne löstert naor m’ne raod
wanneer ge stao te piesse…
Het houtrapertje
poëzie
3.3 met 49 stemmen
5.605 Haast zal hij wederkeren
Met zijn bussel hout,
En 't krakend vuur onsteken:
De winter is zo koud.
Hij kruipt en klimt nog hoger,
En klautert naar de top;
Zijn voet schiet van het takje:
Hij steeg zo stout er op!…