4375 resultaten.
De natuur
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
480 Na de nachtrust volgt een nieuwe dag
Waarin zomers alles weer gaat groeien
En de natuur helemaal gaat opbloeien
Zodat een ieder hier van genieten mag.
Laten we God danken voor al het goede
Ons geschonken in de natuur
Zo schitterend mooi en zo puur
Moge het zo blijven onder Gods hoede.…
Bloemen van de verleidelijkheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
538 Van lente tot aan
de zomer een uitbarsting van dat
kleurig bloementapijt dat ons niet
in droefgeestigheid om doet keren.
Heden mogen we het weer beleven
gelijk de vogels in het vrije veld.
Het verhaal van een ongekende
bloemenweelde wordt ook weer dit jaar
aan ons verteld.…
Existenz
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
528 een mens balanceert
tussen zomerse zwoelte
onder een schaduwrijke boom
en de verlaten koelte
vaak door een leegte begeerd
ik zeg dit zonder schroom
immers het is de mens eigen,
het hart wil dit laatste vermijden
en vlucht in een verlangende droom
dat schuurt langs het pad van lijden
in de hoop dat een gemis zal zijgen
toch moet men…
October
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
652 zich aan met warme kleuren
als de herfststorm door de bossen raast
vieze regen langs de dorre takken vlaagt
en de zieke zomerblaren gaan verscheuren
een felle najaarszon doet ons opfleuren
als het licht plots door 't wolkendek daagt
october kleedt zich aan met warme kleuren
als de herfststorm door de bossen raast
't afscheid van de zomer…
eland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 groot en machtig als een paard
komend uit zomers waterrijk moeras
waar zij bomen en struiken aten
trekken als koude tijden dagen
donder en bliksem het bevroren land
op hun hoeven de jagers vluchtend
op het noordelijkst van de aarde
vinden jaarlijks zij hun schuil
bij die altijd wit bebaarde claus
voor wie in vliegensvlugge vaart
zij de…
Klimaatverandering
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.470 Waarom was de herfst droog, mediterraan
en dat na zo'n moessonzware zomer.
Eergisteravond, na drie keer een volle maan
ononderbroken continentaal, was de wind
opeens gedraaid in zijn normale richting;
de adem van de zee stoof over het land
en ik snoof het zout dat ik gemist had en de geur
van vuur in hout.…
Mama kijk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
509 Ze zwaait naar mij mama kijk
speelt in het gras de aarde draait
rond kraait door zomer en regen
van wit zand naar zwart zand
een varkentje is ze knorknor
en nog een keer nog een keer
een twee drie sier sijf
singers heeft ze en siese soeten
die overal op klimmen mama kijk
handen willen alles pakken
heel het grotemensenleven
zelf voelen…
Voorbij de horizon...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Voorbij de illusies van de zomer,
wanneer successen hoogtij vieren,
en de zon niet langer ondergaat.
Mijn schip nadert zijn bestemming.
Al mijn illusies zijn gestorven.
Ik staar verwonderd naar de horizon.
Voorbij de horizon leeft de liefde.
Daar is de bron te vinden.
Daar eindigt ons onbegrepen leven.
Daar, waar het ooit begon.…
Aanraken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
647 door het bos
met overal fluitenkruid en lulletjesbruid
langs de inheems verdwalende paden
een opkomende maan voorzag dromen
die hen veranderden, transformeerden
in wie ze waren geworden
als mensen door de jaren
ze konden het binnenland niet aanraken
de kust was als een mystieke magneet
die hen meetrok in oude verhalen
over vochtige zomers…
Herfst in Groningen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Het wordt nu tijd ons te bezinnen:
De bossen kleuren dieper bruin
en de lila herfstasters beginnen
hun ijle bloemen in mijn tuin,
Het wordt tijd om te bedenken:
De zomer houdt niet eeuwig stand,
die warmte gaf die ons zo wist te behagen,
de mooie gouden dagen gaan nu vervagen
en de herfst komt in fijne kleuren drenken
alle bladeren in ons…
Fiets
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 Uw ouders stonden glunderend aan de kant,
ook al zat uw knie danig in het verband:
u was een vogel die eindelijk vliegen kon,
de hort op naar de zomer en de warme zon,
ook al was er veel dat u nog aan huis verbond.…
geen zin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 tik tak de wereld
draait om mei
tik tak de zomer
waait in mij
tik tak ik stuur
de wolken aan
tik tak alles
raakt mij aan
tik tak zonlicht
vangt mijn haar
tik tak mijn hart
klopt en tintelt maar
tik tak ik roei
van heg naar steg
tik tak boot en water
drijven me zachtjes weg
tik tak de zee
wast mijn oren
tik tak alles…
de leegte van een herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 zo nu en dan is er even die
glans van een vervaagde
herinnering, het venster
ruw van oudheid met wat
glas waar het licht van schuwt
mijn zomer is de grijns van
de verniste wolken voorbij en
duidt mijn bestaan op de aflossing
van karma, niets tegenstrijdigs
verhaalt het verleden in het lijden
van telkens het ontwijken ervan
nochtans laaf…
hoe oud is je hartje?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
454 buiten bloeien
planten
bomen worden
groen en alles
wordt zo zacht
binnen pompt het
kleine onvervaarde
hartje bloed door
het lichaam en alles
komt tot leven
de langste dag
dient zich uitbundig
aan de nacht
trekt even aan
het kortste eind
het hart groeit
als gras
kloppend baadt
het zich in zomers
ochtendlicht
de…
Koud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Stuurloos in de lome hitte,
de zomer voelt als een warme jas,
maar leeg, leeg,
gedachten vlinderen,
het beeld van ons zitje
in onze mooie tuin
rimpelt onherkenbaar
op de windloze vlag.
Leven was ooit
zonder kompas mooi,
zonnewarmte ook in de winter,
bloemen juichten
vogels zongen
in jouw spoor.…
Zoveel plezier
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 het was
anders om
ons heen
er was geen
zomer meer
warmte en lui
uitgestrekt
genieten was voorbij
in koude ondertoon
voelde je de herfsttij
er danste
onrust in de ogen
we haalden de
zolder helemaal
ondersteboven
ontdekten zo
de doos met
kinderspelen
onder het stof
van jaren geleden
het springkoord
en de hoelahoep
we tolden…
Eeuwige schoonheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
452 ik heb steen
laten bloeien
met hamer
beitel en zaag
mijn vingers
zien bloeden als
ik ze aan scherpe
kanten openhaal
maar wil in
tijd naar een
eeuwige lente
om haar schoonheid
tot in alle zomers
te verlengen
onze leefwereld
is in gelijke vormen
opgebouwd met
blauwdrukken
onder eenzelfde
atmosfeer en
uit dezelfde
grondstoffen…
Buitengewone schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
520 ik heb steen
laten bloeien
met hamer
beitel en zaag
mijn vingers
zien bloeden als
ik ze aan scherpe
kanten openhaal
maar wil in
tijd naar een
eeuwige lente
om haar schoonheid
tot in alle zomers
te verlengen
onze leefwereld
is in gelijke vormen
opgebouwd met
blauwdrukken
onder eenzelfde
atmosfeer en
uit dezelfde
grondstoffen…
Fluistert je naam.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 Mijn hart kent geen lente of zomer meer,
maar alleen een bittere kou,
mijn dagen zijn grijs en grauw zonder enige sfeer,
het is winter, zonder jou.
Mijn bestemming is, dat ik je zal blijven zoeken,
de muziek van deze melodie zal mij dragen,
naar het hoge noorden van de wereld en alle uithoeken,
want ik weet, dat mijn reis zal slagen.…
polderfernweh
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Ik ga straks naar de dijk en het zal er waaien
Er staat een ruisend takkenwoud van half verrotte zomer
Dat de vaart uit de vlagende winden haalt
Ik ga erheen omdat ik mijn dorp mis
En ik de zeilen niet heb
Om naar dat ooit terug te varen
Wat rust achter mijn ogen
Deze stad houdt me vast in zijn steenharde schaduw
Ik zal een rijnaak zien…
Als het koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Er zitten korstjes op het water
De vorst heerst, verstold
De hemel vond tijd om de bodem te witten
Wind krabt verbeten zijn windwakken open
Waar het water in kabbelt als edel blauw bloed
De zomer is afgelegd, het jonge leven gedood
Kuit werd tot vis, het dons is verveerd
Nu wachten op ooit, nieuwe nesten verwaren
Zelfs de neerslag te moe…
Si On Chantait
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
485 We huilden in de keuken van geluk
Nadat we samen luid een liedje zongen
Licht als een zwaluwveer werd deze jongen
Ik was een bij, zij bloem, het kon niet stuk
Marie, zij werkte in een crêperie
Het liefst zag ik haar buiten het fornuis
Trok ik haar mee naar zomers feestgedruis
En neuriede voor haar Cette Melodie
Zij was het aan wie ik mijn…
Gretig jong
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 veranderen hun
kleuren verder
naar fel en lijkt
zwart-omrand
de berm te zijn
waarin licht blauw
zich warm
koestert in wit
je huid proeft
gretig jong in
de smaken brutaal
zacht en meeslepend
waarbij ik kies
voor de dubbele
regenboogkleuren
met hun aller subtielste
geuren uit het grootste
natuurlijke assortiment
van de lente zomer…
De seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 vlekken
op de huid van de stad
We willen blijven bruisen
niet bij de voorraden rusten
We halen licht en groen in huis
in de binnenkanten
van ons bestaan
een gretig gevoel
geen verveling, geen trage tijd
geen lange starre uren
in het zijlicht van de lage zon
We maken plannen in de herfst
we ruimen op in de lente
we rusten uit in de zomer…
Uitgebreide bruidssluier
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 Jaaaah, dit duurt de hele zomer!
Verfomfaaide lelietjes van dalen
dalen voor de mieren neer.
Die seinen meteen wat hier gebeurt,
verkeren verwoed in mierzoete dromen...…
Scheppingsdag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
608 kleine grijze
duif eet
wat van
de bladeren
maar waait
hierop mee
met de
harde wind
met de
storm langs
de woeste
zee een
uitje voor
ouders en
kind
dit alles
geschapen door
de heilige
Schepper ziet
hoezeer hij
ons bemind
sportieve jongelui
in zomerse
kleding kunstrijke
sprongen op
de trampoline
voetballen nog
erbij…
Wilg
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
461 klein en heeft geen vaste stek
wat vergaat vindt weer ergens plek
naar een goed onderkomen blijf hij streven
de openingen ontdekt hij met zijn pootjes
ook al is de bast van de wilg vrij hard
zo meteen wordt hij eigenaar van een part
waar hij zich verwent met talrijke lootjes
onder hem was alles dor en zonder waarde
waar de natuur haar zomerse…
In een ander
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
615 Kan enkel de wakende slaap
Mijn adem bewegen om
Een lange zomer te beminnen?
Ik voel me van nabij zeker gedragen
Maar slechts een enkeling kan mij
Over alle lagen bevragen
Bovendien aan antwoorden mag
Of durf ik zelf me nog niet te wagen…
PÉTANQUE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Het is zomer en het speelt pétanque met
zijn vader. Zijn lach is schoon en waar.
Het staat op zeven stranden Normandië
te bevrijden. Het heerst, want ’t is nu daar.
Zand glijdt door de vingers en het kucht.
De hoest geeft bloed, dat kan geen kwaad.
Het is dat ontwaken. Wat een kankerboel.…
Zegen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
523 Het heeft blondie en zijn sparring partners behaagd om burgers, maar meer nog boeren -
en in veel mindere mate buitenlui-
na 25 weken kwartetten een
25 pagina's tellende blauwdruk af te scheiden, als model voor een concept op hoofdlijnen,
hetgeen na de zomer D.V. zal moeten uitmonden in een regeerakkoord....
op afstand...…