27290 resultaten.
Onderaards
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 uit hun lichaam slaan,om
samen een nieuwe zwaartekracht
te vinden, strooit de wind in
afnemend tij, zand en zout in
een afvalbak op de duinenrij,
daarnaast te moeten leven is
een doodssteek in ons zij.…
The Dangling Conversation
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 zijn plaats
met een hemd in de wind
tussen draden van zeewier
spint een geschreven brief…
Onbehouwen wateren des levens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Een bordeaux roden kleed
als eeuwenoude kracht
over eenvoud en macht
Je gespreide vleugels zijn
als de liefdeskrans die
als een omarming om
je mond danst
Wat spreekt is het
vertrouwen
Is als de onbehouwen wateren van
des mens’ oppervlak
waarover woeste winden
stromen als in
dromen van ritmisch ruisend
gras
Het tekort is de
vergankelijkheid…
Liedje
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.009 - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
De lamp en 't kokend water
in schoorsteen wat wind, —
is wat met spotgeschater
mijn speurendst zinnen vindt.
----------------------------------------
uit: Wat zang en melody (1910)…
Wandeling naar de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 Ik was moe en liep naar de zee toe,
vermoeid sloffend door de duinen
waar de wind het zand deed opstuiven
en het helmgras waaide onrustig, hard
heen en weer, de hemel en de zee waren
een verbond aangegaan en straks zal de
maan mij doen huiveren wanneer ik aan
de rand van het water zal uitkijken en
wachten op de sloep die me mee zal ne-…
Ongetemd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
433 Gedirigeerd door wind en
- wat men alleen maar horen
kan - maar nimmer ziet,
laat zich foppen in het
kreunen van onstembare
instrumenten in ‘t ven
en in de grienden.
Wat voor echtelieden
als concertzaal dient,
recipieert het podium
van het donker in het
zwartste water.…
Stille genieter.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Riet zwijgzaam, neerbuigend, meegaand
langs het water.
In stilte verzonken zit hij daar met
de zon op zijn kruin.
Hij is geen prater, hij staart voor
zich uit met de wind langs zijn
bruin gelaat.
Eenden zwemmen voorbij met luid gekwaak.
Dan valt zijn blik op een reiger die
stokstijf naast hem staat.…
Hoofdgedachte
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
736 Meeuwen droegen het water,
alles was grenzeloos in eb en vloed
en de wind dreef de horizon verder af.
Nu laat tijd me los, meer en meer,
de grond nog zichtbaar.
Maar ook mijn nest.
Ik tast aan wederkeren,
toegeworpen.…
Terug
gedicht
3.2 met 6 stemmen
5.893 Wij veegden elkaar schoon en liepen verder:
kronen zouden wij vlechten; maar er kwam
wind over ijs en water aan geblazen
die ons naar huis en naar gebrek meenam.
----------------------------
uit: 'Domicilie', 1987.…
uitgestoken tongen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
826 er loopt een mens
een Scheveningse mens
over het havenhoofd
het grijs-basalten hoekige
altijd standvastige
Scheveningse havenhoofd
regen - windkracht negen
noordwester stormt
genadeloze striemen
over nat-zilte wangen
vers-frisse oren-gesel
gloeiend rood
beklimt de mens het hoofd
wind tegen
zout water
op beurse lippen
schuimende…
Ook in het paradijs
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
667 seizoen
dat pas bij het verlaten weer water achterlaat
opkijkend hoort hij
tegen een restje hemelblauw
de ijle twijgen zwijgen
z'n prevelwoorden rijzen met zijn blik mee
'ook in het paradijs staan kale bomen'…
afstand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Starend in het water
zie ik jou
met mijn hoofd in de wind
voel ik je adem
kijkend naar de zonsondergang
zie ik je ogen
zo ver weg
en toch zo dichtbij.…
Peaux en perk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 , water, korenschoof
Taboes worden hardnekkig doodgezwegen…
Een fotootje van het autootje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 niet bewegen
en er was nog
geen 'wacht der wegen'
We stonden ernaast
hulpeloos
ten einde raad
en zelfs verlegen
Een boerin
met een keteltje water
'n reddende engel
bleek uren later.…
Mirjam
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.838 Maar Mirjam was mijn naam toen ik nog jong
door zon en wind getekend en getaand
met velen water putte uit één bron
en heuvels wollig van het vee zag staan.
De weelde van een wereld zonder schijn,
een thuis, een man om mee op weg te gaan
en het besef door God bemind te zijn.…
De natuur mag begrijpelijk zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 De start van deze dag verwondert
is gelijk het water niet rimpelloos
hoe zeg je oneindig kent eindigheid.
Was de nacht een echte toekomstdenker
kende zij steeds alle keren haar tijd
als goed gecamoufleerde metgezel.
De klanken van de wind en de regen
vertolken met de ook opklimmende mist
heftigheid met een vreemde opmaat.…
Wij zijn vrij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 van de
wind die stroming
te langzaam vindt
met duwen en stuwen
schreeuwen golven
angst en schaamte
voorbij wij zijn vrij
wil melker
06/06/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Treurwilg
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
505 Willen ze weten waarom jij aan het water staat
tranen stromen niet vergeten, de takken naar beneden
om wat jij aan verstand omhullen wilt
de wind
de moed niet laten zakken, vertel jij fier
bij storm beschut jij menig dier
om wat jij aan gevoel te bieden hebt
onder regen
zie ik je graag daar in jouw avondwade
om niet te vergeten wie…
Kijk pappa, ik huil ook nog
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
630 ik dat je aan de overkant bent
Ik luister naar de wind
Het is je stem
Ijskoud en je snaait soms
En je bent zo weer weg
Onzichtbaar , niets meer dan lucht
Ik adem je lekker in
En uit.....…
Lichte versie van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 Het is uitzichtloos koud
en stil, hoe sierlijk de wind
ook speelt met de sneeuw
Achter het raam aan de overkant
kijken kinderen snoepend
naar het warrelende ballet
de zilvermeeuwen in het wak
dat ze open houden, witte
dobbermeeuwen in zwart water
en op het ijsgrijs rondom
stappen zwarte vlekken koet
door de witte vlokkenvloed
de…
Leef en geniet
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
517 Geniet van water
ruisend golvend riet.
Een frisse wind om je hoofd
in hoge kruinen het vogellied.
Geniet van vrijheid
die ruimte ons biedt.
Vrij als vogels hoog in het zwerk
bewonder de horizon
die het oog bijna niet ziet
dat is ruimte en vrijheid.
Gun elk mens ruimte.…
Insluipende kou
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 ik voelde het
zachte vlagen
van de vluchtige
wind in haar
dromen ze zat
in ontspannen
stilte te bekomen
haar ademhalen
had de ronde
ondertonen van
tevreden zijn
over een pittige
discussie hoe het
leven in het spel
van geven en
nemen soms uiterst
merkwaardige
wendingen kent
vooral bij het
laveren op woelig
water is snel
averij…
Schets bij de rivier
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 Ergens kronkelen zoete golven
in zacht bewegen op en neer
vissen springen boven water
zwanen stijgen op uit zilverpapier
emoties buitelen over elkaar
penselen schetsen tederheid
van de wind, een lentewind
tussen oorlog en vrede
en haar zijdezachte haar
een landschap vol
met groene oevers
gele lissen en libellen
gloed van een rode…
De kalenderman
gedicht
4.0 met 1 stemmen
791 Er woei een wind die hij niet kende er waren
steigers die hem ontstemden en water dat
vrat aan zijn enkels. Dit was leven zoals het je
overkwam dit was zo-even nog gedacht
en nu een kenbaar feit.…
IDEALE LEEFWERELD...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 de lucht ruikt naar lucht
het water ruikt naar water -
een mens is weer mens...…
THUISKOMST IN HOLLAND
poëzie
3.4 met 22 stemmen
3.777 En als met de' avond wonderdiep zich kolkte
In rust van 't bergmeer 't wild ondiep gewemel,
En in de straling van den opener hemel
De vaste bergen diafaan verwolkten,
Dan leefde op aard weer de oude sprook van leven,
Van iedere aardedag op aard begonnen,
En bij de sterontstoken horizonnen
Avondlijk als gebed tot God geheven.…
Zalig kerst, ja me zolen!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.047 Vrede op aarde want
Het is kerstmis
Ik haat het
Vrede op aarde
Vreten met zijn allen
Want het is kerstmis
Vrede op aarde
Het is kerstmis
Overvolle winkels
Ik zit in een dip
Vrede op aarde,
Overvolle tafels
Ik heb er genoeg van
Vrede op aarde
Want HET IS KERSTMIS
maar de vrede op aarde
Is ver te zoeken
Wanneer je in je eigen…
Als ijspegels
hartenkreet
4.9 met 20 stemmen
1.759 Ik staar in het water
Een bevroren gelaat
Tranen als ijspegels
Voor troost nu te laat
Ik staar in het water
Spiegel van mijn zijn
Verwoestend en kil
De schaduw van pijn
Ik staar in het water
Aura vol met verdriet
Voel enkel nog leegte
Ik ben er en toch niet
Ik staar in het water
Laat mijn leven varen
Golven van wanhoop
Die de dood…
De Roep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
279 In ’t schemerlicht van dauw-doorweekt gras,
waar spinrag glinstert als zilverdraad gesponnen,
luistert de aarde naar een verre stem,
die fluistert door de blaren: “Kom, sta op en ga.”…
LENTEREGEN
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.452 D'aarde dampt van stekelig hittegenot.…