5126 resultaten.
Terwijl de praatjesmaker zijn eigen veren gladstrijkt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
429 Tussen bloemen fladderen kapoentjes
Op het pad onder de zon komen
De herinneringen boven met de adem
Dat zweeft door kale en volle bomen
In het duister van de koude wintertijd
Een volle boom wit bevederd in 't hemellicht
Zangers zingen het lied van alle tijd
Dat U wil geschiede tot in alle eeuwigheid
Doorheen verdriet en lijden de hongerige…
Het woord heet hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Het voelt als verhaal wat ook ons hart deed openbreken
we ook meteen beetjes mee stierven en adem kweken.
We zeggen daarom nu enkel laten we ‘zwijgen’,
ervaren wat de stilte brengt of wat hierna mag blijven.…
Danklied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
383 dit ons levend huis
van zang en vreugde
hoop en verlangen
de wisselende maan hebben gezien; een
biddend ademhalen
dat de dalen van stilte opent; grijs en oud
jong en blij
op zilveren voeten
kom ik naderbij
als naar een huwelijksfeest
bereid en waardig om brood en wijn
te ontvangen
dat de ziel loutert en sterkt
hier kunnen we ademen…
Wrevel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 de gevel kristalliseert
en slaat wit uit
de damp van mijn adem
beslaat de ruit
het dringt in mijn botten
zonder geluid
ik zet me schrap
hoe kom ik hier uit.
herfst en winter woelt
weg met lekker weer
scherpe kou die voelt
doordringt steeds meer
is niet goed bedoeld
het neemt geen keer
het einde der tijden
drukt me neer.…
Mist
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
487 langzaam
pakte de dikke
grijze mist mij in
ik kon nog net
mijn hand voor
ogen zien
in duizenden
lichtspikkels werd
het inkomend
licht gebogen tot
een feeërieke
schijn voor de ogen
er waren geen
geluiden meer
van buiten door
demping was de
wereld afgesloten
van het leven
de vochtigheid
benauwde mij
maakt het ademen
zwaarder…
Ik Klimop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Onze huid is een fijne scheiding
om met lijf en leden op te heffen
en als we kussend één adem zijn
zijn we ook nog één geest
geen verschillende gedachten
één hartstocht, niets dat ons scheidt
eens met elkaar en met onszelf
compleet in grenzeloos
Maar waar ruimte is, komt
aanwezigheid, stilletjes sluipen
er gedachten binnen, hand in hand…
Wonderwel genoeg ?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 Longen die in ons ademen.
Bloed dat in ons stroomt.
Mensen zijn organen.
Wij zijn moleculen.
Atomen zijn wij.
Fijner nog.
Energie.
Allemensen, wat zoeken wij,
terwijl we al gevonden zijn?
Waarom zoeken wij macht?
Omdat er machtelozen zijn?
Waarom macht van kennis?
Omdat we liefde zoeken?
Mensen! Wij zijn!
Wij zijn alles al.…
Te vroeg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
612 Zij die stierven waren beslist goed, jong en heel oprecht
Leven die ze adem ontnam deed het gewoon even slecht.…
Spelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 een dunne jurk
op de steiger te staan
wachten zonder noodzaak
om iets anders te doen
dan wapperend in de zon
te genieten, terwijl ik
inmiddels voor me zie
hoe het allemaal verder gaat
Mijn verliefdheid en het kind
dat mijn been omarmt
datzelfde kind naast me
met haar eigen kind
op de arm, onze voeten
in de branding, één liefde
ademend…
Missen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
671 zwarte gaten
nooit zie ik de achterkant van de maan
nu dit huis te groot is voor zo weinig woorden
onvermoede geesten de dagen verlammen
de klok stilstaat, de scheurkalender onaangeroerd
weet ik dat jij de sterren niet meer tellen zult
omdat ook sterren sterven, omdat jij stierf
na de nacht nog voor de zon hoog stond in blauw
waarin ik ademen…
Sjoukje Dijkstra
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 De struise schaatsster die ’t al overtreft,
elkeen die Sjoukje ziet, houdt adem in,
de koning en de koningin incluis…
Taco Poelstra
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Men houdt de adem in uit sympathie,
voor d’ heren was dat korfbal slechts een smoesje,
na ’t spelen staan ze klaar onder de douche,
waar blijven toch die dames, potverdrie!…
Vergeten Olie 1
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Vergeet te ademen of begraaf een filosoof,
Hang niet teveel gewicht aan je eigen gelijk,
Omgeven door omgevingen, vergeten te gedenken,
Ik fusilleer geen gezang, of ets, of wens, of niets.…
Vloeiende vlam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 verborgen woorden
dansen
achter mijn zinnen
a-ritmisch
als in een staat van
sint vitus;
beeldend,
vervagend
vuur,
ongrijpbare vlam
die niet verteert,
maar omlijnt
wat ik nog niet vatten kan -
zou het dat
ik misschien laten moet,
mezelf in het beeld
mag draaien, dansen
buiten adem,
geen lucht meer,
maar niet opgebrand,…
Stiekem bezoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Ik draaf door
Ik ga pas slapen wanneer jij weg bent
Er zijn maar weinig kleuren, hoge sluiers
geen onweer in de lucht, geen vogels
Van bovenaf zie ik ons liggen
Onze adem gaat precies gelijk
Vijf meter van elkaar, we zijn
niet echt in overtreding
Jouw vogeltje heb ik nog niet gevangen…
Geuren van mama
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
595 Het huis ruikt naar jou
Iedere kamer een eigen geur
De spullen ruim ik op
Terwijl ik de lucht inadem
Die jij decennia lang geademd hebt
Met ons en met je grote liefde
Daarna vele jaren alleen
Dapper strijdend totdat je adem stopte
De kopjes en de glazen
Waar gaan ze heen
Een nieuw leven tegemoet
Bij een ander
Mijn handen ruiken…
VLOEIWEIDE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 Wijde, luchtige eikenkruinen geven
frisse adem aan akker en weiland,
strelen verkwikkend de broederlijke band
van het blije, tevreden boerenleven.
De lange bomenslingers omgeven
beschermend teer bosbestaan: dit houdt steeds stand.
Veldjes glanzen, dankzij beken langs hun rand,
waarbij vogel- en krekellied wordt verheven.…
Parelend rag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
582 De dageraad die eindeloos verzuchtend haar adem inhoudt
omhelst beginnend ochtendleven.
Ze wacht roerloos op een teken van ontwaken
en stilt haar honger
met het illusionaire beeld van volheid.
Een windzucht knakt haar koord,
weer hangt ze te zweven aan een zijdeachtig draadje
gedragen door vochtige herfstlucht.…
Moeder Aarde is ziek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 Moeder Aarde is een beetje ziek
Soms heeft ze koorts
en dan weer rilt ze als een riet
Het water staat nauw aan haar lippen
en haar winden daar kan niemand
nog aan tippen
Het vuil zwerft overal in het rond
daarom voelt ze zich niet zo gezond
Haar adem ruikt een beetje zuur
en hoesten is van lange duur
Nee, Moeder Aarde voelt zich echt niet…
KALMTHOUTS EER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Kempense bossen en heide geven
hun luchtige adem aan een groot landhuis,
brengen door alle ruimtes zingend geruis,
dat roept tot sprookjesachtig beleven.
Kind, volwassen mens mogen zich begeven
naar dit wonderbare heldentehuis,
kijken blij verrast, maken licht gedruis
met handen vol kunstzinnig, kleurig streven.…
Wat voor dag is vandaag?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Zonder jou in mijn gedachten
kan ik niet leven
Mijn liefde
al is het maar voor even
zonder je adem
stik ik
leef ik nog geen dag
dank je voor elk moment
dat ik je liefhebben mag…
VAN LAAT NAAR VROEG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Koele adem laat vredige rust komen
op het veld, waar elke levensvraag landt.
Het duister heeft kunstzinnig verstand,
schept schimmige beelden uit stille dromen.
De nacht wenst dit houwwerk in te tomen,
wacht af, door zegenrijke geest overmand.…
Rapsode
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
609 bravoure en bedrog
laat hem zingen
de avant la lettre troubadour
van twistende godinnen
van listen met het Troje-paard
proef de kleuren van gramschap
en venijn
de metalen smaak van bloed en chagrijn
de warme zoetheid van een liefdestraan
maak ruimte voor de raconteur
reizende dienaar van verhalen
luister met ingehouden adem…
In een ander
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
615 Kan enkel de wakende slaap
Mijn adem bewegen om
Een lange zomer te beminnen?
Ik voel me van nabij zeker gedragen
Maar slechts een enkeling kan mij
Over alle lagen bevragen
Bovendien aan antwoorden mag
Of durf ik zelf me nog niet te wagen…
oudjaarskater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 en bracht
zich morgen herinneren
het oude jaar dood
laat het nieuwe leven
schreeuwt eenieder
met in volle handen
knallend vuurwerk
geen oog hebben zij
voor ver weg en dichtbij
de vernietigende strijd
van oorlog en geweld
die met bommen vuren
dood en verderf zaait
uitgelaten feestend
hullen zij benevelt
de stervende aarde
naar adem…
Mythische kracht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 jaren gezien
in hun bloei en
voorzichtig openen
naar volwassen zijn
rijping bereikte
een ongekende balans
in volmaakt zijn
en toch kregen zij
de handen niet
op elkaar in een
stimulerend applaus
omdat een
bindende factor
ontbreekt namelijk
de ziel die van
binnenuit de
verschijning een
warm joy de vivre geeft
die ieder naar
adem…
JE ZAL NIET STERVEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 geen windrichting ontkomt
de hyena’s hebben je niet kunnen doden
voor jouw lichaam stierf immers reeds duizendmaal
slechts onoverwinnelijk adem je voort…
Pasen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
489 Pasen, Pasen,
groen en leven,
bloesems met de lucht verweven
die heel helder is en blauw,
zingend onder morgendauw
die de oude aarde drenkt
en aan alles adem schenkt.
Pasen, Pasen,
licht en vreugde
die ons trage hart verheugde
dat weer hopen kan en lacht,
op een nieuwe morgen wacht.…
FABULA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Terwijl je aan een kleine tafel zit,
zwerft steeds adem van heel de aardbol rond,
neemt zachtzinnig van de wijde zaal bezit.
Wereldreizen verwennen oog en mond,
als een voortdurende, toch stilstaande rit,
bij ieder, die geniet van smaakvolle stond.…
In jeugdig grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 lichte
bruin van je huid
naast je stralende
lach met haar
plezierige intonatie
een aandachtfixer
in schoonheid
jij hebt het tikje
vrijgevochtene
in bouw en bewegen
met een surplus aan
souplesse en kracht
dat maakt dat
je verschijnen iets
van stille bewondering
oproept voor het
harmonisch gaan
nog houdt men
beschaafd de adem…