Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

Flow along

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
Het hart tot kloppen gemaand Het bloed tot vloeien, de longen Tot adem, de ogen tot betraand zijn Krijgt de boreling een ferme tik Op zijn billen en voelt zich een vis Op het droge Nog lange tijd zal hij geboortetranen Schreien, ziel zijn gevangen in huid Tegen de stroom in drijvend Komt hij niet van zijn plaats Is vonk, dansend op…

Caramba!

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Haar huid heeft Congolees bloed en pigment En daarenboven Angolese genen Zij voert het woord het liefst bij open ramen Is zeer voortvarend en intelligent Maar wie geeft haar of geeft zij zelf de bons Zij geeft haar portie liever aan haar ex Niet onder die Molukse Dinah Bons: Haar trans united europe global sex Haar kleffe sex workers…
Maxim24 september 2022Lees meer >

Hypatia

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 473
Voel je de vernietiging van je huid? Hypatia, vergeet je niet Dat jij schilders inspireert? Dat jij figureert in romans en in poëzie ? Dat jij een rol krijgt als bewoner van het hiernamaals? Hypatia, jij bent zoveel méér dan alles in één…
J.Bakx11 juli 2023Lees meer >

Ze heeft genoeg aan zichzelf.

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 648
De dag begint op haar huid. Regen laat natte sporen na. De nacht heeft woorden getekend. Kriskras in rimpelingen gleden droombeelden voorbij. Ze blijven liggen tussen de plooien van de tijd, tussen glooiingen van een ouder wordend lijfelijk landschap.…

Onder een bloedmaan

netgedicht
2.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 536
Onder de taxus reik ik je mijn hand en mijn kus, een echo die nooit zal vervagen of vergeten, terwijl de zonnestralen langs je huid glijden, zo bleek en stil als de maan die ons blijft omarmen. Hoe dan ook, onze draad is niet doorgesneden.…
CB4 februari 2025Lees meer >

Stemmen van de natuur

netgedicht
2.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 423
Stilte in de lucht de bomen fluisteren zacht golven dragen mij Lucht ademt rust, de wind draagt een fluistering, strijkt langs mijn huid en raakt gedachten die nog dwalen. Bomen bewegen traag, hun schaduwen reiken naar mij, als handen die troosten en zoeken.…
CB8 februari 2025Lees meer >

Ontvouwen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 733
Tere bloem ontvouwt stilte buigt zich naar het licht wortels zingen zacht In het buigen van het licht opent zich een tere kelk haar kleuren langs mijn huid, een brug tussen stilte en aanraking waar onzichtbaar en zichtbaar elkaar raken.…
CB19 augustus 2025Lees meer >

Het innerlijk baken

netgedicht
2.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 747
Golven fluisteren licht danst op de horizon stil in mij weerklinkt Langs de kust blijf ik stil, mijn gevoelige huid vangt de adem van de wind. De zee draagt een taal van duizend stemmen, elk geluid raakt iets zachts in mij, en ik word zelf een golf van voelen.…
CB20 augustus 2025Lees meer >

In de zomerse plantentuin

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 272
Bloem opent zich zacht licht streelt zacht het groene blad stilte ademt mee De middag ligt open in een kalme gloed, het zonlicht strijkt zacht over huid en ruimte, het ritselen van bladeren stroomt als een adem door de lucht, het ritme van stilte trekt alles traag samen.…
CB22 augustus 2025Lees meer >

Waar de wind mijn ziel ontmoet

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 267
Jouw innige klanken trillen door mijn huid en hart, ontvouwen zich als bloemen in de eerste ochtendzon, vullen de omhullende stilte met ademende, diepe rust, en laten mijn ziel resoneren in lagen van licht en gevoel.…
CB1 september 2025Lees meer >

Wanneer de hemel ademt

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 404
Zon breekt door zilvergrijze sluierlagen, licht streelt mijn huid, dringt diep door in mijn aderen. Alles stroomt en staat tegelijk stil, en ik leer dat loslaten geen leegte is, maar een uitnodiging om te zijn. Vogels trekken hun banen over de horizon, hoog en laag, in cirkels die een vloeiend ritme vormen.…
CB1 oktober 2025Lees meer >

Zo diep als glas

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 403
niet Nog, hier gekomen, waar het riet onder de golven drijft Weet ik niet of dit het diepste is Ik weet wel dat het pijn doet Dat ik jou zo moet zien Een tor die vleugelloos geplet is, kwijnend Alsof de zon een laken was waarachter nacht Grijnzend verborgen in haar ijs hing Hang mij in dat laken Was me tot ik weer wit Wit als de huid…

Van gevangen naar vrij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 328
Ze droeg stilte als een tweede huid, ademde schaduw, en leerde lopen met gebroken vleugels Niemand zag hoe ze elke dag een beetje meer verdween achter ogen die ooit zongen. De dagen werden jaren, de adem werd overleven. Woorden stokten, maar het hart – het hart weigerde te zwijgen.…

De adem van de maan

netgedicht
2.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 562
Ze drijft tussen nacht en dag, alsof ze weigert afscheid te nemen van de droom, haar bleke licht streelt mijn gevoelige huid met een trilling van rust, alsof ze mijn wezen liefdevol en teder omhult.…
CB7 november 2025Lees meer >

Stilte van de tijden

netgedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 554
Herinneringen bewegen onder mijn huid, stilte draagt wat woorden niet vasthouden. Paden wandel ik die ik heb gevoeld en gekozen, elke stap draagt echo’s van mensen en momenten. Tijd vertraagt zonder uitleg. Ik luister naar wat niet op de voorgrond wil staan.…
CB19 januari 2026Lees meer >

Onder het Noorderlicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 349
weelderige boezem, als een veilig en geruststellend onderkomen De speelse mist van sneeuw die over mij stuift, en goedmoedig een blos op mijn wangen strijkt In dit broos moment ontwakend ondanks mijn grilligheid, dank ik de goden voor hun lankmoedige wispelturigheid Sneeuw en ijs die nu solide en ontoegeeflijk penetreren, en tintelend mijn huid…

Geluk

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 333
Je legt een warme hand tegen mijn wang, je vingers rusten op mijn huid, maar ik tel de lantaarnpalen langs de weg. In de stad brandt licht achter ramen. Mensen bewegen hun mond. Glazen gaan omhoog. Alles lijkt op geluk vanop afstand.…
Nathan3 februari 2026Lees meer >

Open voor de wereld

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 199
Laat je raken door het lichte dat langs je huid strijkt, door het sprankelende dat onverwacht oplicht: een blad in de wind, een zin uit een lied, de blik van iemand die even blijft hangen. Want dansen ontstaat niet in afzondering, en verliefdheid kent geen muren.…

Wanneer het bos mij heelt

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 182
Wanneer de milde wind langs huid en blad beweegt ontstaat er een heldere rust die niet duwt of verklaart, maar alles gelijkmatiger maakt tot zelfs dwalende gedachten hun scherpe rand verliezen.…
CB16 juli 2026Lees meer >

De zwarte veer

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.102
zwart op het bleke gras een schacht van dunne pracht de pennen dicht aaneen nog open naar de lucht ooit onder één vleugel gedragen in de vlucht een spoor van warme huid van adem en van kracht geen nest meer in nabijheid geen donker boven haar de ranke lijnen onaangeraakt de glans van zwart verblekend onder het ochtendlicht de…
Silann Nara5 september 2026Lees meer >

Paris s'éveille

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
In een gistend Parijs aan de vooravond van het revolutiejaar achttien achtenveertig droom ik 's nachts na een wandeling door een donkere schacht een lange tunnel - alles is even duister als in dat ziploze ritsloze nummer in een coupé in een trein als een kluister dan, aan het eind, kom ik aan op een plein de straatstenen al…
Xander13 juni 2025Lees meer >

vingertop over ribstof

netgedicht
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.795
je glijdt weg, pas op, pas niet op) en een onzeker hart zoekt via borsten veiligheid schrijnend huid op huid, dubbel glas verdwijnt, koude veiligheid is nu warme vrijheid, zoals de zucht, warm en veilig, heilig, veilig en ferm dringt de stevigheid tot je door, de aanwezigheid, ferm, tegen je, voor je in je en dan en dan gebeurt het, precies…

Zonder symbiose

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 863
de Zuurstofrijke bron Die water doet verdampen Windmolens doet werken Vogels mooi doet vliegen Perfecte partnerschappen Thermiek bolt vleugels Jij vliegt boven de haven Roest wordt weg gekrabd Net als gekleurde bladeren Schoonheid komt langzaam terug Temperaturen Rijzen als deeg in een pan Doen horizon splijten Stralen op haar huid…

vanavond

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 898
mijn liefste leven is vol avontuur Drink de beker leeg totdat de laatste druppel Wijnrood neervlamt op je brokaten jurk Leven mijn liefste, leven is vol avontuur Vanavond warmen we de wijn Mijn lief vanavond dansen wij Zoenen we, kussen we, vrijen we Vanavond mijn lief vanavond beminnen wij Rakel het vuur nog eens op De kou kleurt mijn huid…

Open einde, het leven van een appel

hartenkreet
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.049
vriendjes, zeg maar hoe Ik jou kan redden van de hakmachine in de fabriek Je lijkt zo witjes, ben je ziek Nee ik word straks tot moes geperst En dan is mijn leventje verpest Ach, kleine jongen ik neem je mee naar mijn plek En red je leven, jij hebt een nieuwe stek Appeltje eigenlijk zie je er wel lekker uit en heb je een zachte huid…

lente

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 856
de conifeer die mij 's ochtends doet ontwaken weet ieder jaar steeds weer de lente in mij los te maken het lammetje in de wei dat vrolijk staat te springen maakt mij van binnen blij 't zijn allemaal maar kleine dingen het wonderschone fluitekruid ligt als een machtig wit tapijt in alle bermen langs de wegen en al die kriebels in mijn huid…
marijke11 juli 2003Lees meer >

Psychische Natuurramp

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.891
de rand van mijn kin bereikt het verdriet klettert in een dal alwaar ook de tweede dam bezwijkt Het hele lijf in paniek, de nood toestand van kracht als al het opgeslagen water zich een weg naar buiten vind een ramp voltrekt zich die nacht maar is voorbij zodra de ochtend begint De schade is enorm diepe geulen, dikke ogen en gevlekte huid…
Debby11 september 2003Lees meer >

Stress

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.423
Dat komt wel vaker voor Pillen liggen weereens thuis Mijn vrienden dag en de nacht Gehoor heeft nogal last van ruis De wereld klinkt heel zacht Benzinepeil staat erg kritiek Brandstoftank vol gruis Mijn nieren ook, nog net niet ziek Maar wel te laat van huis Angstzweet breekt me hevig uit Baas gaat fel tekeer Deadline zit me op de huid…
Hookie15 januari 2003Lees meer >

Voor wie dit leest

gedicht
3.7 met 239 stemmen aantal keer bekeken 60.398
Kom, leg Uw hand op dit papier; mijn huid; verzacht het vreemde door de druk verstenen van het geschreven woord, of spreek het uit. Menige verzen heb ik al geschreven, ben menigeen een vreemdeling gebleven en wie ik griefde weet ik niets te geven: liefde is het enige.…

Een reis door nacht en dag .....

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 810
De hemel Deze nacht bezaait met sterren schitteren mijn ogen helderlicht ik voel jouw warmte al van verre lees de liefde op jouw gezicht Eindelijk elkaar gevangen in het warm doch donk’re duister trillend vervuld wordt ons verlangen hete zoenen, zacht gefluister Kleine lettertjes die teder dansen vlinderlicht over mijn huid heeft onze…
metha20 augustus 2004Lees meer >