3975 resultaten.
Flow along
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 Het hart tot kloppen gemaand
Het bloed tot vloeien, de longen
Tot adem, de ogen tot betraand zijn
Krijgt de boreling een ferme tik
Op zijn billen en voelt zich een vis
Op het droge
Nog lange tijd zal hij geboortetranen
Schreien, ziel zijn gevangen in huid
Tegen de stroom in drijvend
Komt hij niet van zijn plaats
Is vonk, dansend op…
Caramba!
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
488 Haar huid heeft Congolees bloed
en pigment
En daarenboven Angolese genen
Zij voert het woord het liefst bij open ramen
Is zeer voortvarend en intelligent
Maar wie geeft haar of geeft zij
zelf de bons
Zij geeft haar portie liever aan
haar ex
Niet onder die Molukse Dinah Bons:
Haar trans united europe global sex
Haar kleffe sex workers…
Hypatia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
473 Voel je de vernietiging van je huid?
Hypatia, vergeet je niet
Dat jij schilders inspireert?
Dat jij figureert in romans en in poëzie ?
Dat jij een rol krijgt als bewoner van het hiernamaals?
Hypatia, jij bent
zoveel méér dan
alles in één…
Ze heeft genoeg aan zichzelf.
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
648 De dag begint op haar huid.
Regen laat natte sporen na.
De nacht heeft woorden getekend.
Kriskras in rimpelingen
gleden droombeelden voorbij.
Ze blijven liggen tussen de plooien van de tijd,
tussen glooiingen van een ouder wordend lijfelijk landschap.…
Onder een bloedmaan
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
536 Onder de taxus reik ik
je mijn hand en mijn kus, een echo die
nooit zal vervagen of vergeten, terwijl de zonnestralen
langs je huid glijden, zo bleek en stil als de maan die ons blijft omarmen.
Hoe dan ook, onze draad
is niet doorgesneden.…
Stemmen van de natuur
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
423 Stilte in de lucht
de bomen fluisteren zacht
golven dragen mij
Lucht ademt rust, de wind
draagt een fluistering, strijkt langs mijn
huid en raakt gedachten die nog dwalen. Bomen bewegen
traag, hun schaduwen reiken naar mij, als handen die troosten en zoeken.…
Ontvouwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
733 Tere bloem ontvouwt
stilte buigt zich naar het licht
wortels zingen zacht
In het buigen van
het licht opent zich een tere kelk
haar kleuren langs mijn huid, een brug tussen
stilte en aanraking waar onzichtbaar en zichtbaar elkaar raken.…
Het innerlijk baken
netgedicht
2.2 met 16 stemmen
747 Golven fluisteren
licht danst op de horizon
stil in mij weerklinkt
Langs de kust blijf ik stil,
mijn gevoelige huid vangt de adem van
de wind. De zee draagt een taal van duizend stemmen,
elk geluid raakt iets zachts in mij, en ik word zelf een golf van voelen.…
In de zomerse plantentuin
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
272 Bloem opent zich zacht
licht streelt zacht het groene blad
stilte ademt mee
De middag ligt open in
een kalme gloed, het zonlicht strijkt zacht
over huid en ruimte, het ritselen van bladeren stroomt
als een adem door de lucht, het ritme van stilte trekt alles traag samen.…
Waar de wind mijn ziel ontmoet
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
267 Jouw innige klanken trillen
door mijn huid en hart, ontvouwen zich als
bloemen in de eerste ochtendzon, vullen de omhullende stilte
met ademende, diepe rust, en laten mijn ziel resoneren in lagen van licht en gevoel.…
Wanneer de hemel ademt
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
404 Zon breekt door zilvergrijze
sluierlagen, licht streelt mijn huid, dringt
diep door in mijn aderen. Alles stroomt en staat tegelijk
stil, en ik leer dat loslaten geen leegte is, maar een uitnodiging om te zijn.
Vogels trekken hun banen over
de horizon, hoog en laag, in cirkels die een
vloeiend ritme vormen.…
Zo diep als glas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
403 niet
Nog, hier gekomen, waar het riet onder de golven drijft
Weet ik niet of dit het diepste is
Ik weet wel dat het pijn doet
Dat ik jou zo moet zien
Een tor die vleugelloos geplet is, kwijnend
Alsof de zon een laken was waarachter nacht
Grijnzend verborgen in haar ijs hing
Hang mij in dat laken
Was me tot ik weer wit
Wit als de huid…
Van gevangen naar vrij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
328 Ze droeg stilte als een tweede huid,
ademde schaduw,
en leerde lopen met gebroken vleugels
Niemand zag
hoe ze elke dag
een beetje meer verdween
achter ogen die ooit zongen.
De dagen werden jaren,
de adem werd overleven.
Woorden stokten,
maar het hart –
het hart weigerde te zwijgen.…
De adem van de maan
netgedicht
2.3 met 29 stemmen
562 Ze drijft tussen nacht en dag,
alsof ze weigert afscheid te nemen van
de droom, haar bleke licht streelt mijn gevoelige huid
met een trilling van rust, alsof ze mijn wezen liefdevol en teder omhult.…
Stilte van de tijden
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
554 Herinneringen bewegen
onder mijn huid, stilte draagt wat woorden niet vasthouden.
Paden wandel ik die ik heb
gevoeld en gekozen, elke stap draagt
echo’s van mensen en momenten. Tijd vertraagt
zonder uitleg. Ik luister naar wat niet op de voorgrond wil staan.…
Onder het Noorderlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
349 weelderige boezem,
als een veilig en geruststellend onderkomen
De speelse mist van sneeuw die over mij stuift,
en goedmoedig een blos op mijn wangen strijkt
In dit broos moment ontwakend ondanks mijn grilligheid,
dank ik de goden voor hun lankmoedige wispelturigheid
Sneeuw en ijs die nu solide en ontoegeeflijk penetreren,
en tintelend mijn huid…
Geluk
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
333 Je legt een warme hand
tegen mijn wang,
je vingers rusten op mijn huid,
maar ik tel de lantaarnpalen langs de weg.
In de stad brandt licht achter ramen.
Mensen bewegen hun mond.
Glazen gaan omhoog.
Alles lijkt op geluk
vanop afstand.…
Open voor de wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
199 Laat je raken
door het lichte dat langs je huid strijkt,
door het sprankelende dat onverwacht oplicht:
een blad in de wind,
een zin uit een lied,
de blik van iemand die even blijft hangen.
Want dansen ontstaat niet in afzondering,
en verliefdheid kent geen muren.…
Wanneer het bos mij heelt
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
182 Wanneer de milde wind
langs huid en blad beweegt ontstaat er
een heldere rust die niet duwt of verklaart, maar alles
gelijkmatiger maakt tot zelfs dwalende gedachten hun scherpe rand verliezen.…
De zwarte veer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.102 zwart op het bleke gras
een schacht van dunne pracht
de pennen dicht aaneen
nog open naar de lucht
ooit onder één vleugel
gedragen in de vlucht
een spoor van warme huid
van adem en van kracht
geen nest meer in nabijheid
geen donker boven haar
de ranke lijnen onaangeraakt
de glans van zwart
verblekend onder het ochtendlicht
de…
Paris s'éveille
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
476 In een gistend Parijs aan de vooravond
van het revolutiejaar achttien achtenveertig
droom ik 's nachts na een
wandeling
door een donkere schacht
een lange tunnel - alles is
even duister
als in dat ziploze ritsloze nummer
in een coupé in een trein
als een kluister
dan, aan het eind, kom ik aan
op een plein
de straatstenen al…
vingertop over ribstof
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.795 je glijdt weg,
pas op,
pas niet op)
en een onzeker hart zoekt via borsten
veiligheid schrijnend huid op huid,
dubbel glas verdwijnt, koude veiligheid is nu
warme vrijheid, zoals de zucht, warm en veilig, heilig, veilig en
ferm dringt de stevigheid tot je door,
de aanwezigheid, ferm, tegen je,
voor je in je
en dan
en dan gebeurt het, precies…
Zonder symbiose
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
863 de
Zuurstofrijke bron
Die water doet verdampen
Windmolens doet werken
Vogels mooi doet vliegen
Perfecte partnerschappen
Thermiek bolt vleugels
Jij vliegt boven de haven
Roest wordt weg gekrabd
Net als gekleurde bladeren
Schoonheid komt langzaam terug
Temperaturen
Rijzen als deeg in een pan
Doen horizon splijten
Stralen op haar huid…
vanavond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
898 mijn liefste leven is vol avontuur
Drink de beker leeg totdat de laatste druppel
Wijnrood neervlamt op je brokaten jurk
Leven mijn liefste, leven is vol avontuur
Vanavond warmen we de wijn
Mijn lief vanavond dansen wij
Zoenen we, kussen we, vrijen we
Vanavond mijn lief vanavond beminnen wij
Rakel het vuur nog eens op
De kou kleurt mijn huid…
Open einde, het leven van een appel
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.049 vriendjes, zeg maar hoe
Ik jou kan redden van de hakmachine in de fabriek
Je lijkt zo witjes, ben je ziek
Nee ik word straks tot moes geperst
En dan is mijn leventje verpest
Ach, kleine jongen ik neem je mee naar mijn plek
En red je leven, jij hebt een nieuwe stek
Appeltje eigenlijk zie je er wel lekker uit en heb je een zachte huid…
lente
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
856 de conifeer
die mij 's ochtends doet ontwaken
weet ieder jaar steeds weer
de lente in mij los te maken
het lammetje in de wei
dat vrolijk staat te springen
maakt mij van binnen blij
't zijn allemaal maar kleine dingen
het wonderschone fluitekruid
ligt als een machtig wit tapijt
in alle bermen langs de wegen
en al die kriebels in mijn huid…
Psychische Natuurramp
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.891 de rand van mijn kin bereikt
het verdriet klettert in een dal
alwaar ook de tweede dam bezwijkt
Het hele lijf in paniek, de nood toestand van kracht
als al het opgeslagen water zich een weg naar buiten vind
een ramp voltrekt zich die nacht
maar is voorbij zodra de ochtend begint
De schade is enorm
diepe geulen, dikke ogen en gevlekte huid…
Stress
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.423 Dat komt wel vaker voor
Pillen liggen weereens thuis
Mijn vrienden dag en de nacht
Gehoor heeft nogal last van ruis
De wereld klinkt heel zacht
Benzinepeil staat erg kritiek
Brandstoftank vol gruis
Mijn nieren ook, nog net niet ziek
Maar wel te laat van huis
Angstzweet breekt me hevig uit
Baas gaat fel tekeer
Deadline zit me op de huid…
Voor wie dit leest
gedicht
3.7 met 239 stemmen
60.398 Kom, leg Uw hand op dit papier; mijn huid;
verzacht het vreemde door de druk verstenen
van het geschreven woord, of spreek het uit.
Menige verzen heb ik al geschreven,
ben menigeen een vreemdeling gebleven
en wie ik griefde weet ik niets te geven:
liefde is het enige.…
Een reis door nacht en dag .....
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
810 De hemel
Deze nacht bezaait met sterren
schitteren mijn ogen helderlicht
ik voel jouw warmte al van verre
lees de liefde op jouw gezicht
Eindelijk elkaar gevangen
in het warm doch donk’re duister
trillend vervuld wordt ons verlangen
hete zoenen, zacht gefluister
Kleine lettertjes die teder dansen
vlinderlicht over mijn huid
heeft onze…