5887 resultaten.
op kale grond
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
701 strakgetrokken
door het gewicht van eigen bloemlezing
onschendbaar vanaf die plek
de dansers, ze dansen niet
mijn handen beven, de dagen veranderen
het wachten op een woord, wat de stilte
nog kan oprapen
later, of wanneer
de blaadjes verdorren tot leugen
in de aandacht van het sterven
de dansers, ze dansen niet
niet op drietallig
rode…
Hersenschimmen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
817 ik laat ze dansen op licht
in hoekige passen
en strekkende stokken
een traan vertroebelt
de oude film
klanken geuren
op loslopend pikkend tokken
wajang wajang in mijn ziel
vullen het gemis in mijn gevoel
lijmen de brug naar Maluku
verstrikken in mijn droom
ik speel alleen
verlangen in de linker hand
in de rechter
het rood…
De onvoldoendes
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.472 dame of heer
bepaalde gedichten in snel tempo screende
en vond dat ze geen voldoende verdienden
dus afwisselend met een vier of vijf
ging deze persoon mijn werkjes te lijf
Lachend haal ik mijn schouders op
denk maar niet dat ik daarom stop
dat ik ophoud met gedichten maken
en me door wat simpele cijfers laat raken
Dus juf of meester met de rode…
Pas op voor het geheugen
gedicht
2.8 met 10 stemmen
5.197 .
--------------------------------------------------------
uit: 'De rode soldatenvis, Soldat poisson rouge', 2005.…
Drie jongleerballen, vier kleuren
gedicht
2.8 met 21 stemmen
9.395 Groen, geel, blauw, rood.
Zomerochtend; poes rust op 't balkon
zich een zwart roodstaartje voorstellend.
Maar het ziekenhuis om de hoek is nog onder.
En in Park Randenbroek spelen sportparen
winteravondtennis, stoomwolkjes lachend.
Drie-, vierhonderd meter is het maar
van hier tot helemaal daar.…
De ochtendzon
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.887 De flamboyants ontluiken groen en rood;
Onder hun lommer zal de markt beginnen.
Wijdbeens gaand, balanceren negerinnen
De vruchten op haar hoofd en van haar schoot.…
BLOEMVERKOPERS
gedicht
1.7 met 112 stemmen
17.364 Soms draagt er een al Sarons rode rozen,
Hoog op zijn schouders in een rieten mat;
De open weerschijn doet de mensen blozen
Die hem geheven kruisen op zijn pad.…
het afgrijzen van het bestaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 ik lees de rode loper
in het gebaar waarmee je schrijft
me schraagt in mijn stiel
die me nagenoeg laat strompelen
over het glad gestreken beton
‘k ben niet zo behoeftig
en bedreven of zeg maar gedreven
in het feit dat ik met dubbele woorden spreek
en telkens vergeet te zwijgen als
het woordenboek meer dood dan bladzijdes draagt
ik zie…
Kleur geven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
659 Ik schilder schapen in het weiland
en het bonte op een koe
geef de zwaluw graag haar vrijheid
daar is zij wel aan toe
Ik teken ongetemde wolken
in een hemel o zo blauw
gun de zon weinig draagkracht
druk haar geleidelijk in het nauw
Ik portretteer enige knotwilgen
groene haren in de wind
paars met rode bloemen
die geplukt worden door …
Het mooie wandbord
gedicht
2.5 met 4 stemmen
4.857 Maar als Noorderlicht straalde
daar het wandbord, bol als een drinkend oog,
blauwe en rode bloemen op zwart hout.
Ik zweer niet zo bij wandborden, maar deze
ernstig op hout geverfde verbeelding toonde
een samenhang die voorheen ooit bestond.
blik van 't innerlijk oog en van de bergen.
---------------------
uit: 'Vuur', 2008.…
Herfstige beukendreef
gedicht
4.0 met 11 stemmen
8.552 Al die geduldig opgeblonken
minuskule houten kistjes met binnenin
rantsoen voor onderweg en na miljoenen
jaren koppig deze zelfde boodschap die
aan aarde wordt bezorgd: het feilloze
plan voor het bouwen van een rode beuk.
----------------------------------------
uit: De Vlaamse Gids 1996/4.…
de vlam der liefde
gedicht
2.2 met 67 stemmen
18.662 de oceanen
zonder te botsen
tegen de deur
tegen het raam
het plafond van mijn woede
zonder voorstelling van de dood
zonder na te denken
over de verslaving van de luxe
te geven,
altijd te geven
daar dacht ik aan
zoals ik dacht aan vrij leven
geven als de fruitbomen
die vruchten plukken van de zon
één voor één
ik dacht het rood…
Afstand*
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
3.972 Ja van die
roze voorbij de rode horizont.…
Windesheim - Ommen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
532 op dit harde pad
waan ik mij een ster
als liep ik
over een rode loper
knotten maken foto's
het riet dat voor me buigt
kieviten krijsen om het hardst
zacht applaus van de wind
paarse bloemetjes aanbidden
de stam van een reus
het mos ligt languit
op de oever
ik adem diep in
en langzaam uit
zie hoe een ooievaar
groots opstijgt
het…
Gezichtsbedrog*
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.601 Met droge keel schreeuwt zich een schor refrein
van een klaaglied met vergeefse doelen
raspend naar buiten, niet weg te spoelen
met de beste rode of witte wijn.
Steek ik niet onder tafels of stoelen
dat wat zich verhuld heeft in schone schijn
de laatste dag van de veertig mag zijn
mij zonder vocht te laten afkoelen.…
Ik moet niet alles willen weten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 vanuit mijn irissen tasten de meest
bekende spinnen met lange poten
die zich in observatie verschansen,
millimeter voor millimeter over jouw
gelaat voelsprieten
en willen weten wat en hoe jij over mij denkt
maar ik begeef mij over de rode planeet
mars waar ik nooit zal belanden
omdat die afstand te groot is en toch
voel ik dat jij van mij…
maan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 De zacht rode volle maan
neem ik onder mijn armen
mee naar binnen
doe er een kleedje om heen
hij is nu van mij
niemand mag hem meer zien
genoeg onrust is gezaaid
vooral bij mij
hij houdt zich stil
voor even
de splinters in mijn ziel
maan beschenen
nemen gigantische vormen aan
van draken en doders
worstelend
om het grote gelijk
dat niet…
Alle kleuren van de regenboog
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.107 Het is de lyriek van een wuivende griet
Die als 18 karaats de lucht doet strelen
Het is de muziek van de kierewiet
Die weergalmt uit te luide kelen
Het is het rood van de kersenwijn
Die het verweerd plafond laat zweven
Of de trammelant van de zwerver
In een roemloos leven
Of de lelijke eend die koekeloert
In troebel spiegelwater…
De laatste brief
gedicht
3.5 met 10 stemmen
29.116 Er viel een vogel die geen vogel was
Niet ver van hem tussen de warme kruiden
En hij werd niet meer wakker want het gras
Werd rood, een ieder weet wat dat beduidde.
Het regende en woei. Toen herbegon
Achter de grijze lijn der horizon
Het bulderen – goedmoedig – der kanonnen.…
Nu weer de tijd van groot verlangen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
700 Nu weer de tijd van groot verlangen,
van heimwee en van blijvend groen;
toch blijft elk jaar een beetje hangen
en wordt het nooit meer net als toen
de eerste kaarsjes gingen branden;
de rode linten droegen licht
want Kerstmis was weer gauw op handen
en alles wees naar ’t blij bericht
dat Jezus weer op aard zou komen
en mens zou worden,…
oud papier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
833 De dag loopt naar haar einde
Woorden reflecteren op de wand
Het kleed beroert de letters
van de uitgelezen krant
Die oud en moe is van het nieuws
en veel te gul verslonden
Ik pak het dagblad van de vloer
en zwijg met al mijn monden
De rode gloed van de avondzon
slaat een bres in mijn gedachten
Een borrel staat al koud en
vol geduld op…
Chemo strijdt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
915 weer wordt het gif
per hartslag rond gepompt
trekt rode strepen
in een kwetsbaar lijf
zonder onderscheid
doodt zij meedogenloos
de lichaamseigen cellen
waarin ook kanker nu verblijft
chemo strijdt
zonder onderscheid
tegen cellen die snel groeien
ten koste van hun eigen veiligheid
soms ontspringen zij de dans
in vluchten naar de luwte…
“We are the sun” van Yes
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
877 De stralen en de rode gloed
omzoomden je Australische hoed.
Zo nam ik een foto van je.
Toen je heenging
gebruikte ik hem voor de kaart.
“We are the sun”, zong je altijd
als je blij was.…
Kermis in de hel 3
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
550 Straks komt de Engel met 't scherpe mes,
voorzie de deuren van rood schapenbloed,
als scheidslijn tussen kwaad en goed.
Vaarwel wereld, het ga u goed ....…
Jouw lege plek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 je bloeide aan de beek
in een flauwe bocht
wat hoger op de kant
tegen het groene mos
zag je altijd spiegelen
in bewegend rood en zwart
nooit was er rust en stilte
op de lange zomerdag
het oogstseizoen
heb jij niet meegemaakt
in zware regen zijn
de oevers los geraakt
zag hoe je wortels
werden ondergraven
terwijl jij trachtte
jouw…
HET STILLE HUILEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
780 die rilden ontbloot
Waar geen haar kon gadeslaan
daar was ze haar eigen despoot
Ze was de rechter en ook beul
in het diepe stille van de nacht
Nadat zij ‘t fatum had gezeuld
miste zij voor verzet de kracht
Waar ook ‘t maanlicht ontbrak
terwijl zij door ‘t donker gleed
Zocht ze een scherf in haar zak
voor een uitgang van haar leed
Rode…
Valentijnsdromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
992 Een lieflijk glorende dageraad
Dauwparels op een rode eglantier
Kom lief en dans...
dans onder de witte zonnevlam...
de gouden hemelbomen...
de blauwe regen...
Ginds ligt een eiland verloren
in eindeloos azuur
zo mooi
zo oneindig mooi....
Vaar daarheen met mij
Laat je dragen
op de zachte armen
van de nachtwind...…
Enkel spoor?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
632 had dan de verwachting
Dat een onderpand alles goed zou maken
Het gebeurde, zoals voorspelbaar
Maar toch altijd onverwacht, waar ze
Met het eerste licht gekomen was, ze
Gaf me een hand en vertrok met de
Laatste trein uit haar zonneboek
Wat duidelijk maakte wie ik werkelijk was
Ik stond op een leeg perron en op het eind
Zag ik de rode…
De mist staat in brand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 de zachtmoedige zon zinkt in haar slaapgedicht
rozenbottel rood weerspiegelt in mijmerend water
bloeiende biezen silhouetteren in tranend tegenlicht
witte diezigheid maskeert het avant-gardistisch natuurtheater
natuur geurt de avond vochtig en zwoel
de bloemen hebben hun kelken gesloten
kikkers roepzingen hun partners in de poel
verdwenen…
Stil verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
815 Gewenst geboren
vrolijk kind zijn
gelukkig met man en kinderen
liefde kunnen geven aan groot en klein
Als een rode draad
geluk en verdriet liggen heel dicht bij elkaar
geregeld een traantje laten
ik ben er nog niet mee klaar
Wanneer ziekte zo dominant
aan regels gebonden
ik ben een ander
met stil verdriet verbonden
Vrienden om je…