5775 resultaten.
duo-gedicht: doorzien
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
739 zal de akker dan, waar wij ooit druiven plukten,
opnieuw in alle heftigheid kleuren mengen
van verschroeid bruin naar warm rood
zal jij dan nog in mijn waanzin willen wonen
kussenzacht, mij geluidloos begrijpen
of zal tijd gewoon een toeval worden
in het huis van stilte;
het zware onvruchtbare zaad achterlatend
in de eerste duisternis…
TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 In de duisternis
waaien de dichte takken
van een tuinkerstboom:
zijn elektrische lampen
verdwijnen steeds _ twinkelend.…
Hitte
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.988 Kon ik die zon aan bei mijn borsten drukken
En drinken van haar licht, dat ik in dagen
Van duisternis de mensen zou verrukken!
Wie dorst zijn ziel in 't barre zonlicht dragen,
Om uit zijn hart voor andren de oogst te plukken, -
Wie dorst om zweet - wie dorst om waarheid vragen?…
Zonnedood.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.733 Ik zing de heerlijkheid der Westerluchten,
Wanneer de zon verbloedend langzaam sneeft,
En slechts een wijl haar dagglans overleeft,
Die oov'ral schuwe duisternis deed vluchten.…
De maangodin
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.065 vrouw
verstopt in het cyclische
verdwijnen en verschijnen
in de schaduw van het licht
als maand van het leven
als vruchtbaarheid gegeven
je mooie ronde vorm
aan de donkere sterrenhemel
boven het ondermaans gewemel
het initieert de getijden
het bloed en de vloed
die de vrucht in de zee ontmoet
het weerspiegelt de zon
in aardse duisternis…
NACHT VAN LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
716 Op een koude decembernacht
vloeide er warmte uit mijn hart
Naar die van ’t andere geslacht
en om ons zag de wereld zwart
In de duisternis scheen ’t licht
van een flets, gele wintermaan
Het viel ineens op haar gezicht
zodat ik haar hart kon verstaan
We praatten fluisterend zacht
in verliefdheid van ons beiden
Van de liefde, van haar kracht…
City of lights 1998
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 Je ziet niet dat het licht in de Toscane anders is dan in Pori
Je ervaart niet dat Oporto anders geurt dan Kopenhagen
Overal licht, overal geluid
Wie ziet nog de duisternis?
Wie hoort nog de stilte?…
A6
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
637 een verblindend tegenlicht tussen wolken
en de stortregen is de koning
al kijkend naar voren
is in spiegelbeeld te zien
een lucht helemaal verdicht
in donkerheid en duisternis
de weg is verdwenen
de korte en de lange lijnen ben ik bijster
oevers zijn verrezen
in deze zeer korte strijd
en ik zie zelfs de golven
verworden tot de regen…
Negen tijdloze dagen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.158 Hij moest stil zijn en wachten in de
duisternis. Hij moest erin berusten,
dat zijn verstand tijdelijk in verwarring
verkeerde, dat hij geen kracht meer vond
die zijn handeling in beweging bracht.
Hij lag in de hel en moest dit scotoom
van zintuigen en verstand aanvaarden,
niet met woede en angst, maar met
acceptatie en dankbaarheid.…
Diep vertrouwen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
808 Je bevrijden van de duisternis inzake het geweten?
Kun je?…
Verdwenen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.125 getrokken
Mijn wil is sterk
om door te gaan
Ik vestig mijn beeld op hem
Ik probeer het
Maar ik red het niet
Ik sluit mijn ogen
Ik voel geen weerstand meer
Geen geluid, geen stromend water
Ik open mijn ogen en kijk om me heen
Ik zie hem weer
Gelukkig kruip ik naar hem toe
Ik pak hem vast
Ik voel zijn warme lichaam
Dan zak ik weg
De duisternis…
Je moet eerst de hel overleven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
535 Je moet eerst de hel overleven voordat je in het paradijs kan leven
Je moet moeilijke tijden beleven om te weten wat het goede is
Je moet eerst stress beleven voor dat je in echte rust kunt leven
Je moet eerst duisternis leren kennen voor dat je aan het licht kunt wennen
Zodra je de lelijke kant van het leven weet te overleven
dan pas weet je…
0NTT0VERD
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.327 Zacht sprak zij 't uit - de donk're ban verdween,
en, waar 'k in duisternis heb neergezeten,
daar straalt nu witte lichtglans om mij heen.…
Een rietstengel die wacht in de wind.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
424 Een golf van woeste
droefenis die iets wegspoelt
van de diepe duisternis.
Want dat vooral is het mooie
van het riet in de waan, dat
met alle dromen de beelden
zich steeds weer oprichten
in de zee van het bestaan.…
Tussen opmars en aftocht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
608 Tussen waan en waarheid
tussen belofte en gemis
tussen verbod en genot
tussen filter en duisternis
Tussen ongekende hoogte
en onbekende diepte
tussen vreugde en heimwee
tussen afstand en diepte
Tussen stijgen en dalen
tussen roof en tocht
tussen slagen en falen
tussen schoot en schot
Tussen wal en schip
tussen vloek en gebed
tussen…
Mijn poëzie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 leven niet
Teleurstelling; dat geeft verdriet
Wij luisteren en kijken tussen onze muren
Naar beelden die de woonkamer in gluren
Het volk kiest zijn boze en goede creaturen
Wee ons: die met de macht der hel verbonden zijn
In een God vergeten tijd, de horde tussen twee vuren
Opgejaagd; het oog boos verduisterd vol pijn
Dwars door de duisternis…
Geheimzinnig.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Ik zie twee gele ogen opdoemen uit de duisternis.
Een spiegelbeeld van de kern van zijn.
Een schaduw valt over het laatste restje licht.
Een groot zwart gat.
Het is een vos die mij aankijkt.
Neerslag klatert op mijn gezicht.
Mijn ziel is doordrenkt van angst.
Wat wil hij van mij?
Diepe smart laat een leegte achter.…
Scherpzinnig
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
497 naast mij
bezijden de aangelijnde muis
ligt wat scherp puntig hout
inmiddels kort van stuk
het draagt koolstof in zichzelf
doorheen een ielige gang
waaraan scheppen is toevertrouwd
en verscheidenheid wacht op aandrang
opdat ik allengs licht uit duisternis delf
zijnde een punt of iets van zielenheil (met enig geluk)
en ik met duim en twee…
Verfvuur (voor Gís Marí)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Zijn eerste kwast is
op de tast
als in een lelieblanke duisternis.
Dan woelt hij verf in coloriet en klodder
bevoelt bevecht beziet de kleurenmodder
bekoelt het goede van zijn woede
totdat de chaos lijkt beslecht.…
Waar ik van hou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
452 met de vele woorden
die mijn fantasie prikkelen
de woorden die in mijn gedachten
willen wonen
ik hou van het kaarslicht
dat alles mooier maakt
het licht dat me laat verlangen
naar de romantiek
van vroeger
van de lichtjes buiten
als ze schijnen in de duisternis
vrolijk dansend
met de schaduwen
van de bomen
ik hou van de herfst…
zwarte vleugels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 gevallen in de duisternis van het leven.
geen bodem, geen einde, alleen vallen.
de stilte kneep mijn longen dicht,
de schaduw hield mijn hand vast.
opgestaan in een hemel die niet de mijne was.
een plek van licht waar ik niet hoorde.
ik was ontsnapt,
maar met de geur van as in mijn vleugels.…
Eenvoudig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
290 Ik zie duisternis
waar jij licht eist.
Ik zie scheuren
waar jij stabiliteit noemt.
Het zit in mijn hoofd,
maar dat is
waar ik leef.
Waar alles gebeurt.
Waar niets ontsnapt.
Wie vertrouw ik nog
als jij mijn angst
herdoopt tot iets.
Dat ik moet inslikken
om je niet te verliezen.…
Monotoon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
282 Mijn ogen zijn gewend
aan duisternis.
Mijn handen
geknepen om niets
en dankbaar
dat niets geen pijn doet.
Als de volgende steek komt,
zal ik glimlachen.
Niet uit kracht,
maar uit gewenning.
Alles wat kwetsbaar was
is al lang
opgebruikt.…
Droomloze nachten
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.546 Duisternis bedekt mijn verlangen
naar hetgeen ik hunker, in de stilte
van mijn dromen, waarin ook jij verstomt.
De zon overweldigt het duister,
laat mij vergeten wat ontbreekt.
De dag overschaduwt het gemis.
Kinderen spelen in de zon,
weten niet het missen dat hen wacht.
Vogels zingen uit volle borst alom.…
Lydia
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
189 Ik probeer door het plafond heen te kijken
Met een brok in mijn keel
Probeer ik door mijn verdriet heen te zwijgen
Als de avond valt staat mijn duisternis op
Op mijn rug liggend ween ik, als een fles zonder dop
Bleef mijn hartstocht onzichtbaar
Toen ik jou volgde over lege straten
Langs dunne steegjes hoge daken
Maakten we dwars ‘n tocht,…
CASA HAZES EEN 10, RACHEL HAZES EN ANDRÉ HAZES JR. WE ZULLEN ZIEN?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Ik woon in het 10e straatje in de Jordaan
u kent ongetwijfeld de 9 straatjes van Amsterdam
nou het leuke daaraan is
ze leiden naar het 10e
de Hazenstraat
daar woon ik, 3 hoog
met 'bloed, zweet en tranen':
lopen, bus, vliegtuig, bus, lopen
daalde ik af
deze winter voor een zomerse vakantie
naar o.a. het André Hazespleintje
in de wijk La…
Het dal
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.808 Dan klaart de duisternis, waarin ik machtloos strijde,
'k schud van mijn voet het stof der vreemde wegen af,
en wat mij verder lokke, en wat ik verder lijde,
rein is dat lijden dan....
------------------------- - en Rust daalt over 't graf.…
Veerkracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.557 Haar bekende gestalte
Door kwikzilver weerkaatst
Vervuld van deining
Keert zich af
Van mijn dagelijkse plek
En voorbij de drempel
Valt zij in andere armen
Zo schichtig en schattig komt ze los
Ons gisteren verdampt
Wat blijft is het gebrom
Van een vlieg die nadert
En dan dor en dof en dood
Neerdwarrelt in een nauwe kloof
Een stille…
Oude dans
poëzie
3.3 met 15 stemmen
2.556 Kalm verdeinen de motieven
Van de statig stille dans.
Gracieus gaan de gelieven
Door de klare avondglans.
Na 't adieu zweeft ieders ijver
Naar een nieuw ontmoeten heen.
Even, tussen maan en vijver,
Staan hun schaduwen alleen.…
Het venster,
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
829 Hij, Die in een vreemd huis,
Van uit het venster kijkt
over een stille buurt
van kleine tuinen,
Droomt voor een ogenblik
zich veilig thuis.
Hij ziet de goudenregen,
De warme kleur bruin,
Fluwelen violier en,
Verder de mooie narcis.…