Alle inzendingen over wind

11282 resultaten.

Sorteren op:

woestijnwind

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 424
de geknakte woestijnpalm laat in schroeiende hitte haar getergde oren hangen een andere bezweek onder haar eigen last in dit oord verdwijnt het leven onder zand in de verte trekken weerbarstige palmen ten strijde tegen de goden van de wind in de wolken wordt historie geschreven van bloedige confrontaties op de grond…
J.Bakx28 november 2019Lees meer >

hervinden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
door de hele wereld waait een andere wind ooit sereen en zonnig is zij guur en koud nu ons angst boezemend voor het onzichtbare dat ieder bedreigen kan met in toenemend aantal straaltjes van zonneschijn van blijken van waardering door de zorg voor elkaar die wij welhaast vergeten gelukkig hervinden kunnen in het stof van ons hart…

Lichte golven

netgedicht
4.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 397
ik zie je staan op de rand van water en zand een speelse wind blondeert in lichte golven je haar je lach ruist blauw met opspattend schuim dat wit vervliegt in het warme diep van het duin je blik straalt al een lente ontluikende zon jij bent natuur met niet meer dan een niemendalletje om…

Beven

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
Ik sta bevend met mijn leven in de hand als ik Iets te hard knijp verkruimelt het een windvlaag is daarna genoeg om de kruimels in wind te verwaaien ik kus daarom waar niemand kust zonder te verdraaien geen lage lust waarom kan ik niet regenen van verdriet waarom lukt dat mij steeds maar niet en blijf ik beven…

andere wereld

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
in een andere wereld was ik misschien jong een geboren dichter een vriend een moeder minnares koorddanser iemand anders was ik misschien een verhaal een seizoen spiegel een nacht een vraag iets van een begin een zuchtje wind iets anders was ik misschien glas steen van porselein ijzer van zijde van fluweel van een andere…
J.Bakx6 december 2020Lees meer >

half vijf s' nachts

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
de avondklok is voorbij we lopen naar het zand dronken en vrij aan de kust van Nederland met de winden van een storm en de temperatuur dicht bij nul zien ze hoe ik de zee bestorm in mijn naakte lul alleen één ding in mijn hoofd de avondklok is voorbij dit jaar heeft ons van veel beroofd maar dit leven blijft van mij…
Mimique29 januari 2021Lees meer >

wat rest van wat het was

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
het huis van zand spoelde weg toen handen met gieters naderden het schip bracht zichzelf tot zinken toen het voor even de wind zag liggen het schelpdier werd een kraal verloren verhaal toen zand haar bedolven had het vloeibaar goud stolde kreeg de vorm van een kroon de liefde die een treurspel werd…
J.Bakx31 januari 2021Lees meer >

4 mei

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 577
de weg naar het Stijkelmonument wordt nu alleen bewandeld ik gedenk jou, en alle zinloze oorlogen de driekleur, danst deinend in de wind fluiten vogels door de stilte kwetsbaar en ontkleed staat hij daar armen gespreid, handen opengevouwen het gelaat gebogen dankzij jullie lef, sta ik hier…

De mooiste onderdanen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 453
ze had zo haar eigen choreografie limieten in tijd een rekbare spanningsboog voor overmoedige werelddagen zij liep de kilometers waren haar beloning zij voelde zich koningin met de mooiste onderdanen showde haar elegante energiek dansende stijl in lichte tred alsof het haar altijd voor de wind ging vermoeidheid lag te rusten…
wil melker7 november 2023Lees meer >

Beuken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
Het taaie beukenhout, weerbarstig door regen en de wind geworteld in donkere grond in het park waar de reiger wandelt een droom over jou en mij en de snel zwemmende vissen omdat het zwijgen onder water lijkt en beuken beginnen te bladeren voor het dorp dat in de lade ligt een brief zo ongeschreven blijft.…
Bjarne Gosse24 februari 2024Lees meer >

schaduwpaden

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 296
De wind fluistert over levens die tegelijk bestaan. Misschien loop ik altijd twee paden tegelijk. De ene van mijn handen door aarde en stenen. De andere van mijn gedachten zwevend boven het gras. Verweven. Stil. Vol mogelijkheden.…

De moerbeitoppen ruisen boven wilgen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 31
Kom terug naar de graven waar wind het blad drijft en de morgen wekt wie sluimert tussen de moerbeitoppen.…

Sinterklaas gedicht

hartenkreet
3.1 met 75 stemmen aantal keer bekeken 10.824
De kou laat zich verdringen, Door de warme wind, Die, waar hij zich bevindt, Zachtjes ligt te zingen. De gele bladeren verlaten de takken, Die zich treurig laten zakken. Die zich klaar maken voor de strijd, Tegen sneeuw en regen, De wind die ze laat bewegen, Brengt nog geen warme tijd.…
Geerte31 oktober 2003Lees meer >

Skûtsjesilen op het IJsselmeer

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 899
koppig bruisen de witte golven tegen de zwarte bolders, ze zien hoe veertien stoere tjalken, met hun brede, bolle vleugels de krachten van de wind beproeven ik hoor de schippers woedend tieren, het helmhout stevig in hun knuisten omvat, ik zie de matrozen bij de zwaarden, ze schreeuwen: 'het wetter is dik en swier' hun handen laten de schoten…
Tjoke28 juli 2007Lees meer >

Bindingsangst?

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.906
Op golven van liefde wil ik deinen Weg met dat ellendige verdriet Met de wind mee richting de toekomst Huisje plannen reizen en gaan Da’s wat ik wil toch?…

Zij kust de kust

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 770
Onder 'n deken van schelpenzand sliepen de geliefden hand in hand De wind kuste hun zilte lippen en beloofde ze alvast stormen die de kust schonken aan het holle land De zon zonk in Alex's oesterogen Maar de zee viste naar Ietje's oren Zij verleidde Ietje met kabbelend geknabbel aan haar voeten, alsof water en wind nooit eerder logen…
Klaas Kat7 november 2006Lees meer >

Windtranen voor zus

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.269
Op de schrale vlakte schuurt de wind langs halmen, het is beter buigen dan breken en massaal raken ze de grond met de toppen van hun ranken schraperige lijf. De zompige koude grond dempt het geklik, hij luistert aandachtig en geconcentreerd. Hoor de brullende zee, zijn krullen schuimen in de wind, meeuwen worden papiersnippers.…
Bostok3 december 2009Lees meer >

Molen op Tessel

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.158
De grauwe reus die, gans een bezig leven, tot elke wind zijn hoogmoed heeft gewend, staat, ogenschijnlijk nog bij kracht gebleven en stevig op zijn stenen fondament. Maar ‘t oude lijf, verschrompeld onder de oude beplanking, is verschrankt en uitgeteerd en staat, ternauwernood bijeengehouden, nu in de wind verwinterd en verweerd.…

In een harnas van bloemen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 873
Het is aeonen geleden dat de hemel tot de aarde sprak dat de wind land en water brak in zeven zeeën in een uitbarsting van hevige weeën dat ieder elkaars taal verstond en Orion de Schorpioen verslond Zo is de tijd vergleden lichtjaren verder naar het heden Er woekert flora uit oeroude zaden verspreid door weer en wind die men op…

eeuwige liefde (5)

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.235
De wind ligt stil, zonder te verhalen De tijd verstrijkt, de uren worden dagen weken, maanden, die overgaan in jaren zwarte nachten, nare dromen gevuld met pijn, verdriet, vervlogen hoop zou ik hem ooit nog zien?…

Dwaler?

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 473
Over toppen van de duinenrij, stampt ze de schelpen fijn tot nieuwe paden, de wind borstelt de helm en het golvend haar, gebleekt door zilte zon en het natte zand, waaruit de meeuwen van haar dromen zijn voorbestemd, zij stijgen met elkaar naar hogere regionen, verre uithoeken van de ‘zielezeeën’, zich van geen kwaad bewust.…
pama29 juni 2011Lees meer >

Vertel mij niet

netgedicht
4.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 767
Vertel mij en laat mij in het geluid van de omringende wereld verstillen meedrijvend op de bewegingen van de voorbijkomende wind die de wolken verder duwt in d'eeuwige veranderlijke.…
Katty4 juli 2011Lees meer >

dag opa

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 833
het kunstmatig leven achter ooievaarsbek uit sibbes oog verdwenen niet langer wind van onder zo hoog gevlogen te hoog misschien te veel gezien wat je zag brandde je netvlies was zwaarder dan je vleugels dragen konden de boom nu gekapt het nest is nu weg thuis is nu elders ook voor jou is het winter nu, vogeltje van zomer naar zomer ad hoc…
JG22 september 2014Lees meer >

de taal

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
en niemand je kon verstaan in de harde wind en de golven geef gaf spring sprong kijk keek moet moest denk dacht lig lag hang hing pas later kwam de grammatica en heet dit onregelmatig als de golven…

Molen De Regt

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
De oude Adriaan bedreven steen, raakte als zeiler aan de grond; ving als stelling te weinig wind. Boezems pompen door de polders: trotseer de wind; overleef het toerisme. Naast dat kloppend hart van Kinderdijk kwam draaiend de ligger tot leven. De witte De Regt maalt weer graan. Gerecupereerd.…

Thuiskomst

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.970
Het daglicht vluchtte op voeten van de wind. De eerste sterren sprongen open. Mijn vader kwam binnen. Ik had geen adem. Er trilde een spanning alsof de aarde bleef stilstaan op haar weg door het heelal.…

Windhandel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Geen schijn taalt naar wat de wind bepaalt, opgeruimd door wijde adem verlaten schepen vol zwier de lange vlokkige pier. De windhandel ligt nooit stil. Karvelen laveren de hele dag over de kromme hemelsfeer, onbezorgd zonder om te keren. Ze stevenen wat en leggen de aarde plat neer.…

Herscheppen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Een maartse wind in een klein dorp Waarin groen wit verjoeg, waarin een Koele luchtstroom kopzorgen verdreef Een prille wind in een negorij Die een reddingsboei toewierp; een krans Van sneeuwklokjes, krokussen en Vroege narcissen Waardoor je weet er is nog hoop, toch Nog hoop, toch nog wel redding Het fluisterende riet van een liefelijk…

MIJN LIEF

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
wolken die drijven aan een lucht zo blauw de wind hult zich in zwijgen waar ze aarzelde of ze spreken zou de zon die zo vroeg begon verjaagt enigszins de kou deed haar best al wat ze kon maar toch klamp ik me vast warm me intens gelukkig alleen aan jou ik ben jouw aapie en jij die van mij we zij elkaars ballast en toch ook elkaars slaapie…
catrinus1 oktober 2019Lees meer >