11282 resultaten.
woestijnwind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
424 de geknakte woestijnpalm
laat in schroeiende
hitte haar getergde
oren hangen
een andere bezweek
onder haar eigen last
in dit oord verdwijnt het
leven onder zand
in de verte trekken
weerbarstige palmen
ten strijde tegen de
goden van de wind
in de wolken wordt
historie geschreven
van bloedige
confrontaties op de grond…
hervinden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 door de hele wereld
waait een andere wind
ooit sereen en zonnig
is zij guur en koud nu
ons angst boezemend
voor het onzichtbare
dat ieder bedreigen kan
met in toenemend aantal
straaltjes van zonneschijn
van blijken van waardering
door de zorg voor elkaar
die wij welhaast vergeten
gelukkig hervinden kunnen
in het stof van ons hart…
Lichte golven
netgedicht
4.9 met 29 stemmen
397 ik zie je staan
op de rand van
water en zand
een speelse wind
blondeert in
lichte golven je haar
je lach ruist
blauw met
opspattend schuim
dat wit vervliegt
in het warme
diep van het duin
je blik straalt
al een lente
ontluikende zon
jij bent natuur
met niet meer dan
een niemendalletje om…
Beven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 Ik sta bevend
met mijn leven
in de hand als ik
Iets te hard knijp
verkruimelt het
een windvlaag
is daarna genoeg
om de kruimels
in wind te verwaaien
ik kus daarom
waar niemand kust
zonder te verdraaien
geen lage lust
waarom kan ik niet
regenen van verdriet
waarom lukt dat
mij steeds maar niet
en blijf ik beven…
andere wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 in een andere wereld
was ik misschien jong
een geboren dichter
een vriend een moeder
minnares koorddanser
iemand anders
was ik misschien een
verhaal een seizoen
spiegel een nacht
een vraag iets van een
begin een zuchtje wind
iets anders
was ik misschien
glas steen van
porselein ijzer
van zijde van
fluweel van een
andere…
half vijf s' nachts
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
543 de avondklok is voorbij
we lopen naar het zand
dronken en vrij
aan de kust van Nederland
met de winden van een storm
en de temperatuur dicht bij nul
zien ze hoe ik de zee bestorm
in mijn naakte lul
alleen één ding in mijn hoofd
de avondklok is voorbij
dit jaar heeft ons van veel beroofd
maar dit leven blijft van mij…
wat rest van wat het was
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 het huis van zand
spoelde weg
toen handen met
gieters naderden
het schip bracht
zichzelf tot zinken
toen het voor even
de wind zag liggen
het schelpdier werd
een kraal verloren
verhaal toen zand
haar bedolven had
het vloeibaar goud
stolde kreeg de vorm
van een kroon de liefde
die een treurspel werd…
4 mei
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
577 de weg naar het Stijkelmonument
wordt nu alleen bewandeld
ik gedenk jou, en alle zinloze oorlogen
de driekleur, danst deinend in de wind
fluiten vogels door de stilte
kwetsbaar en ontkleed staat hij daar
armen gespreid, handen opengevouwen
het gelaat gebogen
dankzij jullie lef, sta ik hier…
De mooiste onderdanen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
453 ze had zo
haar eigen
choreografie
limieten in tijd
een rekbare
spanningsboog
voor overmoedige
werelddagen
zij liep
de kilometers
waren haar
beloning zij
voelde zich
koningin
met de mooiste
onderdanen
showde haar
elegante energiek
dansende stijl
in lichte tred
alsof het haar altijd
voor de wind ging
vermoeidheid lag
te rusten…
Beuken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 Het taaie beukenhout, weerbarstig
door regen en de wind
geworteld in donkere grond
in het park waar de reiger wandelt
een droom over jou en mij
en de snel zwemmende vissen
omdat het zwijgen onder water lijkt
en beuken beginnen te bladeren
voor het dorp dat in de lade ligt
een brief zo ongeschreven blijft.…
schaduwpaden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
296 De wind fluistert
over levens
die tegelijk bestaan.
Misschien loop ik altijd
twee paden
tegelijk.
De ene van mijn handen
door aarde en stenen.
De andere van mijn gedachten
zwevend boven het gras.
Verweven.
Stil.
Vol mogelijkheden.…
De moerbeitoppen ruisen boven wilgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
31 Kom terug naar de graven waar wind
het blad drijft en de morgen wekt
wie sluimert tussen de moerbeitoppen.…
Sinterklaas gedicht
hartenkreet
3.1 met 75 stemmen
10.824 De kou laat zich verdringen,
Door de warme wind,
Die, waar hij zich bevindt,
Zachtjes ligt te zingen.
De gele bladeren verlaten de takken,
Die zich treurig laten zakken.
Die zich klaar maken voor de strijd,
Tegen sneeuw en regen,
De wind die ze laat bewegen,
Brengt nog geen warme tijd.…
Skûtsjesilen op het IJsselmeer
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
899 koppig bruisen de witte golven
tegen de zwarte bolders,
ze zien hoe veertien stoere tjalken,
met hun brede, bolle vleugels
de krachten van de wind beproeven
ik hoor de schippers woedend tieren,
het helmhout stevig in hun knuisten omvat,
ik zie de matrozen bij de zwaarden,
ze schreeuwen: 'het wetter is dik en swier'
hun handen laten de schoten…
Bindingsangst?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.906 Op golven van liefde wil ik deinen
Weg met dat ellendige verdriet
Met de wind mee richting de toekomst
Huisje plannen reizen en gaan
Da’s wat ik wil toch?…
Zij kust de kust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 Onder 'n deken van schelpenzand
sliepen de geliefden hand in hand
De wind kuste hun zilte lippen en
beloofde ze alvast stormen die de
kust schonken aan het holle land
De zon zonk in Alex's oesterogen
Maar de zee viste naar Ietje's oren
Zij verleidde Ietje met kabbelend
geknabbel aan haar voeten, alsof
water en wind nooit eerder logen…
Garoet bij Nacht
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.855 Drie palmen in de wind.
21 oktober 1937…
Windtranen voor zus
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.269 Op de schrale vlakte schuurt de wind langs halmen, het is beter buigen dan breken en massaal raken ze de grond met de toppen van hun ranken schraperige lijf.
De zompige koude grond dempt het geklik, hij luistert aandachtig en geconcentreerd.
Hoor de brullende zee, zijn krullen schuimen in de wind, meeuwen worden papiersnippers.…
Molen op Tessel
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.158 De grauwe reus die, gans een bezig leven,
tot elke wind zijn hoogmoed heeft gewend,
staat, ogenschijnlijk nog bij kracht gebleven
en stevig op zijn stenen fondament.
Maar ‘t oude lijf, verschrompeld onder de oude
beplanking, is verschrankt en uitgeteerd
en staat, ternauwernood bijeengehouden,
nu in de wind verwinterd en verweerd.…
In een harnas van bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
873 Het is aeonen geleden
dat de hemel tot de aarde sprak
dat de wind
land en water brak in zeven zeeën
in een uitbarsting van hevige weeën
dat ieder elkaars taal verstond
en Orion de Schorpioen verslond
Zo is de tijd vergleden
lichtjaren verder naar het heden
Er woekert flora uit oeroude zaden
verspreid door weer en wind
die men op…
eeuwige liefde (5)
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.235 De wind ligt stil, zonder te verhalen
De tijd verstrijkt, de uren worden dagen
weken, maanden, die overgaan in jaren
zwarte nachten, nare dromen
gevuld met pijn, verdriet, vervlogen hoop
zou ik hem ooit nog zien?…
Dwaler?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
473 Over toppen van de
duinenrij, stampt ze de
schelpen fijn tot nieuwe
paden, de wind borstelt
de helm en het golvend haar,
gebleekt door zilte zon
en het natte zand, waaruit de
meeuwen van haar dromen
zijn voorbestemd, zij stijgen
met elkaar naar hogere
regionen, verre uithoeken
van de ‘zielezeeën’, zich
van geen kwaad bewust.…
Vertel mij niet
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
767 Vertel mij
en laat mij in het geluid
van de omringende wereld verstillen
meedrijvend op de bewegingen
van de voorbijkomende wind
die de wolken verder duwt
in d'eeuwige veranderlijke.…
dag opa
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
833 het kunstmatig leven
achter ooievaarsbek
uit sibbes oog verdwenen
niet langer wind van onder
zo hoog gevlogen
te hoog misschien
te veel gezien
wat je zag brandde je netvlies
was zwaarder dan je vleugels dragen konden
de boom nu gekapt het nest is nu weg thuis is nu elders
ook voor jou is het winter nu, vogeltje
van zomer naar zomer ad hoc…
de taal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 en
niemand je kon verstaan
in de harde wind en de golven
geef gaf spring sprong kijk keek
moet moest denk dacht lig lag hang hing
pas later kwam de grammatica en
heet dit onregelmatig als de golven…
Molen De Regt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 De oude Adriaan
bedreven steen,
raakte als zeiler aan de grond;
ving als stelling te weinig wind.
Boezems pompen
door de polders:
trotseer de wind;
overleef het toerisme.
Naast dat kloppend hart
van Kinderdijk
kwam draaiend
de ligger
tot leven.
De witte
De Regt
maalt weer graan.
Gerecupereerd.…
Thuiskomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.970 Het daglicht vluchtte op voeten van de wind.
De eerste sterren sprongen open.
Mijn vader kwam binnen. Ik had geen adem.
Er trilde een spanning alsof de aarde
bleef stilstaan op haar weg door het heelal.…
Windhandel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Geen schijn taalt naar wat de wind bepaalt,
opgeruimd door wijde adem verlaten schepen
vol zwier de lange vlokkige pier.
De windhandel ligt nooit stil.
Karvelen laveren de hele dag
over de kromme hemelsfeer,
onbezorgd zonder om te keren.
Ze stevenen wat en leggen
de aarde plat neer.…
Herscheppen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 Een maartse wind in een klein dorp
Waarin groen wit verjoeg, waarin een
Koele luchtstroom kopzorgen verdreef
Een prille wind in een negorij
Die een reddingsboei toewierp; een krans
Van sneeuwklokjes, krokussen en
Vroege narcissen
Waardoor je weet er is nog hoop, toch
Nog hoop, toch nog wel redding
Het fluisterende riet van een liefelijk…
MIJN LIEF
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 wolken die drijven
aan een lucht zo blauw
de wind hult zich in zwijgen
waar ze aarzelde of ze spreken zou
de zon die zo vroeg begon
verjaagt enigszins de kou
deed haar best al wat ze kon
maar toch klamp ik me vast
warm me intens gelukkig alleen aan jou
ik ben jouw aapie
en jij die van mij
we zij elkaars ballast
en toch ook elkaars slaapie…