Alle inzendingen

er is een groot stil verbond dat ooit tussen alles ontstond het zijn de bomen die omhoog rijzen en ons er subtiel en bedeesd op wijzen het zijn de talrijke bloemen die in geuren en kleuren ons met hun pracht tonen dat wat ooit heeft weten te gebeuren wat sommigen niet durven benoemen he...

ik ken koren die in hun hartstochtelijk vervoeren het publiek vol verbazing de mond lijken te snoeren waar de dirigent in theatrale omarming zijn stemmen de weg wijst in het doolhof van de uiterst subtiele close harmony onderscheidend behandelt hij sopranen omdat hun geluid niet...

Een aanwezigheid ontvouwt zich en maakt me wakker. De nacht spreidt haar vleugels en draagt me door de tijd. Ik zie vader onderwijzen. Zijn zoon leert luisteren. Ik weet dat ik zijn bezit, zijn leerling ben. Ik zie mijn moeder terug. Ik voel haar zeker weten. Zij wist zeker wie ik was....

Op dat stickertje pronkt nog steeds die Spaanse met bananenhoofdmand...

Stap opgewekt voort al weet je niet zeker waar naar toe. Vooruit over het glimmende asfalt tussen de kale bomen hoofd scheef, wuivend naar het huis dat al in de mist is verdwenen en straks vergeten. Je zet een voet vooruit en dan een andere. Je kijkt niet naar de spiegeling in de plas...

Poëten zijn de nadenkende geslachten Zij die op beredeneren wachten Gaan met de tijd verloren voor De poëzie die nacht en stilte door Zicht baant de weg door ruimte en Door grotten: bespot door zotten is de pen Van hen die uitwellen in zonnegloed Wat lieft en leeft in 't trots gemoed ...

[Dit schreef ik voor iemand] Ode aan mijn lieve vader Gestorven Je bent in mijn handen gestorven. Het valt mij heel zwaar. Je was mijn lieve vader en ik was trots op je. Nu zonder jou verder, het lijkt onwerkelijk maar het is echt de waarheid. Voor altijd zal ik je dragen in mijn...

Het is al vijftig jaar geleden, die eerste vlucht naar de maan met mensen die heel dapper onze aarde gingen verlaten om als astronauten ongehoord ver de ruimte in te gaan en daarmee de kracht te tonen van de Verenigde Staten. Want die ruimtereis was wel zeker politiek gemotiveerd: Oost-West k...

Vers nieuws is waar die graasdieren op leven Liefst prilgroen, saprijk, mals en niet te droog Ze houden dat heel gulzig in het oog Hun tongen roeren zich om niet te sneven Maar alle kuddes grazen in één wei En van dat herkauwen wordt niemand blij

Gij draagt het gladde mom der dood; uw oog is groot van lijden; het naaste naken van de nood heeft uwe mond gescheiden. Reeds is het, of het laatste woord uw lippe gaat verpaarsen. Gij spert uw vingeren, doorgloord van eeuwig licht, als kaarsen. Uw glimlach voert het bijste...

Zeg het tegen de bomen in het Sterrebos dat het niet hun schuld is dat het onze fout is dat er geen sneeuw meer valt Zeg het tegen de struiken in het Noorderplantsoen dat zij geen sneeuw meer dragen geen mens hoeft hen te vragen hoe laat het wel niet is Vertel het aan het gras...

de kamer waar mijn ingelijste land aan muren haakt, legt het zwijgen op het is er winterstil ik kijk naar diepe velden ik kijk naar hoge luchten al wat hier leeft groeit uit mijn handen er is geen wereld er is alleen de dood zegt men maar mijn kleuren blijven ademen mijn woorden zoek...

Onverdraaglijk jeuken de dagen van het wachten op genezing van de wond IJldun zijn mijn dromen van precies die ene mens om gelukkig mee te zijn Mijn reserves putten uit Wanneer draait de wind die geen regen brengt? Komt er een eind aan mijn geduld, of toch iemand die bij mij stilsta...

op zijn zestigste, ontdekt hij de poëzie, alsook het leven

hij drinkt want hij wil vergeten – nu vergeet hij waarom hij toch drinkt

een eigen thuis is de bron waaruit leven groeit zich vertakkend in relaties kinderen en herinneringen een eigen thuis wordt door muren geschraagd die geen andere decoratie vragen dan vertrouwen, liefde en toewijding een eigen thuis na een drukke dag van werken is iets om naar teru...

ze heeft alle mensen aangekeken gespeurd naar hun geweten in fragmenten van normen en waarden die van belang zijn voor leven en bestaan op aarde bedroevend is haar oogst in tastbare resultaten wel vage toezeggingen als wij weten waar wij samen over praten om dat vorm te geven d...

aan welke kant van de kade ligt het schip gereed voor de reis? de tijden zijn onwijs in ‘t decadent paradijs van experimenten tussen twee angsten een grijze wolk dat uitsteekt boven de torenklok in slierten mist het zand van ‘t kusten strand de schelpen van Holland ...

overeenkomstig het lichaam vangt de vogel lucht als het licht blijft branden kunnen we hopen op voortdurende aanwezigheid, waarmee maar zelden iets is aangetoond tot onderwerp van stelligheid als een soort van hekbewaking wat er kan gebeuren is daarna ingezwachteld

Maar Cecilia Bartoli zong laatst naakt een aria voor mij!...

duisternis waait over de witte huizen tezamen verbonden met één hemelzaal spreekt ze tot het volk in ‘t suizen van de wind dalend en rijzend naar de blauw zilveren morgenstond het zonnegoud van de Koningszaal waarvan de zon op en ondergaat

Zuivering van zonde Gaat voor hen geenszins op daar zij nimmer geprezen kunnen worden Tijd heelt daarentegen door hen in mijn hart toegebracht letsel, waaruit 'k ben herrezen Wraak ja, ga ik nemen die staat alleszins zonder twijfel, buiten kijf Geenszins verward...

Vertel me eens: wie heeft bij ons de macht? Er is te weinig menskracht bij politie, hetzelfde geldt al jaren voor justitie, malloten heersen in de nieuwjaarsnacht. Mijn stelling is dus deze week een ferme: de overheid dient burgers te beschermen.

Ik zit aan mijn tafel in de werkersbuurt de lucht is grauw, het licht is stil, dood-grijs: wat kinders en een orgel klagen droeve wijs omhoog, 't is of de dag al eeuwigheden duurt. Ik zit aan mijn tafel, rondom mij zijn stil drie schamele gestalten zwijgend neergezeten, zij zijn mijn kamera...

Naast – hand in hand - mijn lief, vast te houden, niets te missen, van de onbevangenheid in haar natuur alles hield de adem in, de wind in het ruisen van de bomen,zelfs de zee verstilde in de boezem van het hart in deze periferie kregen zelfs beton en staal zachtere vormen, hardheid ...

Twee clowns werken in omgekeerde volgorde door hun repertoire, hangen aan ringen als acrobaten, vallen nog harder als zij iemand horen brullen of stampen. Ze proberen te praten 'He,' roepen ze uit, slaan elkaar met de vlakke hand en vallen opnieuw. Een stem zegt 'Zo kan het dus ook!' - nu...

Als ik vol verbazing op mijn kalender kijk, waarop ik zie dat het echt hartje winter is, krijgt mijn lentegevoel dus meteen ongelijk, toch voelt alleen de harde wind soms wat fris. Maar nergens ook wat sneeuw of ijs te bekennen, in de parken hebben de bomen al knoppen. Het schijnt dat wij da...

Een daad van politiek protest een vrouw van eenentwintig De eerste die Iran liet zien dat vrouwen kunnen winnen Olympisch brons met taekwondó maar hield haar woorden binnen Alizadeh is haar naam wordt zij icoon voor jong Iran Zoals een paar jaar eerder nog vertoond was in Afghani...

Als de avondzon laag is gezonken de maan schuchter haar gelaat vertoont als woorden als vallende sterren ontvonken leggen ze hun geheimen en wensen bloot. Zalig is voor mij zo'n avond wanneer ik kan aan 't dichten gaan wanneer de rust de scherpe kanten schavend van een dag die zorgwekkend v...

Met uitzicht op overlijden gaan ze ruhrren, bijna rellen over hun relatie met hun ouders de kinderen nu volwassenen als ouders, grootouders met hun verwekkers ‘oh wat hadden ze een goede of slechte band’ maar ik zeg als broer Jan Jacob van en tegen mijn 2 broers, 5 zussen (1 is dood)...