5642 resultaten.
Gedichten
gedicht
3.3 met 39 stemmen
32.471 vaak
lang
en
smal
De
mij-
ne
wel
in
elk
ge-
val
Lang
maar
te-
ge-
lijk
ook
kort
Dat
zijn
ge-
dich-
ten
zo-
als
het
hoort
Te
lange
zijn
er
bij
de
vleet
Of
nog
er-
ger
lang
en
breed
Brede gedichten kan ik niet tegen
Meestal zijn ze strontvervelend
Hun dichters…
mistig verlangen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
713 wanneer de mist het avondlicht verdoezelt
in haar betovering gedompeld houdt
wanneer vensters en bomen zo wonderlijk
boven de aarde zweven, lantaarns meer
dromen dan schijnen
wanneer geluiden en stemmen in roerloze
stilte verglijden, de wereld waziger wordt
dan bekruipt ook mij het verlangen hierin
te verdwijnen, dichter…
Permeabel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
582 Ik trek de onkunde naar me toe – (krank)zinnig
zoals je een kapot geknuffelde knuffel,
koude krentenbol, kater of aspirine
nog wat dichter naar je hoofd brengt om troost
te bekomen.
Verdwijnen.
Vergaan. Vergeten worden.
Wegsterven in onbemind gemis.…
de dood als nerf
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
524 staat het gekrast in mijn nagelriem
de gesp, de gesp was te scherp en wellicht
te begaafd om mij te personaliseren
in een besef dat geen geweten kent
terugkomend op de dood, de nacht is geen
huiler maar oogt zeer voldaan nu het blad
in haar nerf het sterven heeft herkend, ik hoor
een galop, de herfst davert door mijn kop
het aangezicht dichter…
OCHTENDNEVEL
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
624 Als er mist boven de Ourthe hangt
Zelfs de vroegste vogels nog niet fluiten
Is de poëzie niet meer te stuiten
Is het dat bewustzijn woorden vangt
Als er mist boven de Ourthe hangt
Gaat de dichter zich aan taal te buiten
Samen met de Muze komt het uiten
Altijd weer het tijdloze mi lanct
Uit een lekke kayak steekt een hand
Die wil per se…
Hoofdwerk
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
605 tred
ik ben het zelf
die het hoofd bezet
dromen wil verdichten
een eenheid wil bundelen
van lentelichten
als een vlammend vuur
dans ik mijn zinsverrukking
ik stapel, strijk en vier
mijn bestaan in letters
op blocnote of kreukelpapier
maar ach,
alles is meteen zoveel
hoe zou ik het geheel ooit
kunnen benoemen
het leven van een dichter…
Monsieur P.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
516 Ik kende het nog niet toen, het ONZIJN
En vroeg het aan d' onstuimige dichter P.…
Visionair
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 Waar zijn de dichters die gelijk profeten
hun geest antennes richten naar omhoog
en sondes sturen door de hemelboog
waar toekomst wordt gezaaid door ijskometen?
Die zij als fakkeldragers van het licht
dat Michel Nostradamus deed verschijnen
in cryptisch enigmatische kwatrijnen
vertalen voor het huidig tijdsgewricht?…
Kunstliefde in mijn bad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 Niet langer ben ik een eenzame dichter,
want ik ben een echte kunstenaar!
Dames, kom mijn kunst eens zelf bekijken.
Het best kunt u genieten vanuit mijn bad.
Laat uw man maar thuis met zijn wel en wee.
Breng wel een fles en twee glaasjes mee.…
In de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
778 In de nacht komen herinneringen terug
ongrijpbaar als vlinders in gestolen tijd
aan hoe het ooit was, die liefdesjaren
lang geleden, toen we vlinderden
vol liefdesdrank in wereldsteden
en nooit waren we dichter bij elkaar
dan in die amoureuze nachten
toen we verder dwaalden
in kroegen van het duisterlied
aan de kade bij de rivier
in het…
De middelen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.614 Pixels, steeds meer pixels,
schreef een dichter, geboren voor de revolutie.
Ik zeg: het zijn de middelen die komen, gaan,
de vragen blijven waar ik ben, waar jij,
of iemand zich nog zoekt.
--------------------------------------------
uit: 'De man die ophield te bestaan', 2015.…
Zinnen
gedicht
2.6 met 18 stemmen
4.363 Pijnig je geest tot gekwordens toe
tot je de ervaring van de dichter evenaart,
zich boven zich verheffend in de dreiging der ravijnen,
tot hij van extase vrijwel buiten westen raakt.…
Opeens valt keihard de hamer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 steeds dichter komt de rand
laat ze maar komen
de golven
Laat ze ons overspoelen
laat het toe, laat ze
haat ze, maar
laat ze komen
Het zout vermengd de tranen
hou ons vast
Niet meer voelen
Nooit weer........…
Kafkaësk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 als Gregor, daar ik transformeerde
Ik werd geen kever, maar een lieve hond
Ik twijfelde, het leek me niet gezond
Tot ik besefte dat dit mij iets leerde
We waren één, hoe ik me ook verweerde
Met alles één, met alles wat bestond
Mijn rouwen om zijn dood was ongegrond
De tijd stond stil, toen Kairos mij dicteerde
Zoek niet zo driftig, dichter…
In de late avond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
518 Tegen de morgen zet hij jou weer af bij je thuis
en zegt: geluk moet je echt zoeken dichter bij huis
Het is niet te zoeken in het heelal
of te koop in een of andere winkel.
Geluk kun je ook niet verzinnen,
geluk zit gewoon in een mensenziel
diep van binnen.…
Lieve Geest
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
500 Lieve Geest
Toon mij de weg
naar de mooiste teksten
laat mij gaan langs lief en droefenis
Leid mij door de zee
van diepe woorden
naar de juwelen van vergetelheid
Geef mij de vonk
dat heel het hart doet warmen
laat vonken doven op papier
Leid mij door het web
naar de digitale roerselen
van de dichterlijke ziel
Nee nog beter:
Laat…
ene weemoedige blik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
734 dat mijn neusprothese zich verstopt
maar zonder zicht is men op zijn teerst
en zoek ik mijn heil in de open ruimte
terwijl de actieradius zo zeer is beknopt
ik ga af op het geruis van de pc
daar ligt een vergrootglas te wachten
het is daarom dat ik dit kan schrijven
en immers, delen kan veel leed verzachten,
juist daarom, wil ik altijd dichter…
De harmonicaspeler
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.242 Zij, die het vaderhuis
nimmer vergeten en zij, die voortvluchtig
dolen van land tot land: de dichters, de matrozen,
de reizigers, die zonder éne cent,
het land ontdekken door hun droom verkozen,
luistren naar 't schreien van zijn instrument.…
De toekomst is nu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 hij ligt voor je
dus grijp ‘em met beide handen
en laat ‘em niet meer los
vlak de onnozelen uit
en zij die niet deugen willen
kleur de dageraad
in de vorm van liefde
overspoel de sjagerijnen
waardoor vensters openvliegen
gordijnen een ballet dansen
op de maat van de wind
bijna opgedroogde
pennen weer
vollopen met woorden
voor dichterlijke…
Toegift?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 Stilheid die de dorst zal stillen
linde bloesem etst het leven
in een terugkerende odyssee op
de koele huid van een zwerfsteen
gegrift, alle ervaringen als gift met
pieken en dalen een evenwicht met licht
betaald, op dichters graf, waaruit
gedrevenheid ademt, als toegift .…
Hier zijn we dan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
603 Hier zijn we dan
in het nabije verleden
dankbaar voor wat geweest is
onbeschreven naïef gebleven
hofnarren en dieven bij de vleet
nijverige huisvrouwen met smetvrees
anderhalve meter dichter
of verder weg bij de waarheid
zonder ommekeer met koude vingers
van een zwerver en de warme voeten
kleine God op weg naar de afsluitdijk…
Anceren zonder bal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 De dichter is weer gaan spelen.
Is gaan spelen met woorden.
Ook hij speelt met ballen,
die verstopt in balorig zitten,
en ook in balorig zijn.…
Gezichten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
508 niet
laten liggen laat mijn ziel zich
op jouw sleeptouw nemen
stapvoets omdat het
niet anders kan kuier
ik met je op
je draagt me door dalen
van duisternis waar het kostbare
leven weerloos is
je leidt me naar bergen
bestrooid met vragen en alle
mensen reiken naar je hart
en alles wat ze zouden zijn
ben jij in wezen ook
dichter…
Goed jaar voor de buidelkrab*
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
765 Slierten nevel vallen uit de hemel
ze vallen uiteen, niemand weet waarheen
de buik van de poezie zit vol stenen
metaforen spatten om je oren
Aan de andere kant van de oever
ligt de tijd uitgestrekt in het gras
ik zie een vlot gevleugelde vogel
dichter bij de hemel, ver weg van 't nest
Deze stad is een jungle vol gevaar
het koude seizoen…
rotgeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 de dichters treuren
want niemand leest hun gedichten.
god geeft geen krimp
want voor hem verandert er niets.
er wordt veel gepraat over mondkapjes en het stijgende
water want zo kan je toch niet met die rotgeur overal……
op zoek naar onderdak...
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
599 in de twijfelzone van de zo
op het oog nog winterse dagen
en het verlangen naar de zon
(in dit geval het voorjaar)
is de dichter degene die zich
verschuilt in één van zijn gedichten
'alleen in mijn gedichten
kan ik wonen'
schreef J.Slauerhoff ooit al eens tijdens zijn omzwervingen over zee
en ik moet eerlijk zeggen ook ik
vond daar…
Zwoegwoord
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
621 voldoende literair is
of het leidt naar vage afgunst
of het leidt naar medelijden
of het belandt in trollenland
of het lachwekkend wordt bevonden
of het nog wat woke is
of het ook onthullend is
of het doodgeboren wordt
of het ook bestaansrecht heeft
of het alle twijfels waard is
of het toch niet beter is
om alles aan de wilgen te hangen
dichters…
Voor Ko
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
641 Ik gunde je bij leven meer cliënten,
Maar blijf voor altijd door jouw werk geraakt:
Een dichterlijke pap met héél veel krenten.…
Salonnière
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
780 Zij was ooit, of eigenlijk is zij nog steeds,
een schier onverwoestbare cabarettière
met optredens in de ville de lumière
al klinken haar kwinkslagen nu wel wat sleets
Zij kwam naar de lichtstad als schildersmodel
en timmerde stevig aan haar carrière
ontmoette Van Gogh en Toulouse-Lautrec
Rond ging haar naam, zij raakte
in tel
bij dichters…
Beter leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
422 Zou ooit iemand hebben voorzien
waarvan wij nu getuige zijn
we zouden van een profeet weten
historici blijken soms profeten
als klanken op hun jamben dansen
met een dichter als hun dirigent
zal een journalist evolueren
tot historicus en poëet
en mettertijd zelfs tot profeet
opdat zijn woorden zullen leren
dan krijgt de waarheid nieuwe…