4186 resultaten.
MIJN EILAND IN DE STILTE
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
650 Echt mijn eiland kun je nergens vinden
derhalve besloot ik daar te gaan wonen
In de stilte, gedragen door lente winden
met muziek, vol van haar tederst tonen
Ik staar in de toekomst en het verleden
en ik voel de milde warmte van de zon
Ik zie ons beide de regenboog betreden
ik zie ons in de maanden toen ´t begon
Ik minde jou zeer, jij…
Hoorngeschal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
777 Ge denkt nu zeker dat ik in de lente
Mijn tijd verdoe met ski's op wintersport
O neen!…
Loslaten
netgedicht
2.7 met 113 stemmen
838 handen
geen schimmenspel meer
ik durf weer op de hoge ladder
de buurman maakt zich zorgen
misschien bereik ik vandaag
de hemel of de zon
het is goed zo
het zijn geen leugens
er zijn veel ruimtes te vullen
en de muziek mag luider
ik weet nu dat je lacht
ik blijf je missen zoals je was
ooit komt de oplossing
je strooit alvast een nieuwe
lente…
herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 soms
ze dansen en zweven
hun kleuren strooiend
als lotgenoten vallen ze
soms samen één voor één
elkaar vluchtig ontmoetend
op hun allerlaatste reis
in veelkleurige tapijt slapend
verliezen zij hun levenskracht
met de bron zich vermengend
die ooit hun knoppen voedde
een laatste zucht als afscheid
wetend dat het klaar is
dat in de lente…
Fleur onze Maltezer
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
1.122 Feur,
de jaren beginnen te wegen
arthrose, verminderde nierwerking,
blind komen, tanden verliezen,
ze laat het niet
aan haar hart komen
mijn eigen ouderen,
ik moet er nog van bekomen
welgezind, fier als ze is
behandeld wezen
als haar eigen kind
steeds welbemind
sneeuwwit zoals ze is
onze lente
onze knuffel
ons wiegen,
de hemel…
Thermodynamisch
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
573 des winters in roedels op
oorlogspad gaan
in Oezbeekse bossen en
Kyrgizische beemden
Zoönosen kunnen namelijk evengoed zweven
van laaglandcontreien naar hoge
luchtlagen
dan reiken de warmtecapsules
tot over
de Oeral en Omsk en nog verder
oostwaarts
mits Aiolos z'n manometer
goed staat
waar, gejaagd door de wind, als boden der lente…
ROUW EN VREUGDE
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
350 Ergens in het woud van Brabants Langstraat
straalt vol jonge levenskracht een ruim rijk
van heideveldjes tussen den, beuk en eik,
dat door bloesem verblijd de Lente in gaat.
Om een kleine wei beschermt een groene dijk
van gekapte takken opkomend zaad
tegen elke aansluipende veelvraat:
haas en ree dubben even, nemen de wijk.…
Op het eenzaam stervende najaar en muziekpassie van Bach
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
22 Breekbare oogleden winterse vloed
Lente komt ten berde
als u bij mij bent
uw hand in de mijne legt
ben ik niet alleen,
..is de zwanenzang er niet meer.
Glazige ogen
waar gaat u heen
in Gods naam laat niet alleen.…
Burgerhuisje.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.185 Zó rijk, zó schoon leefde in die lutle tuin
De volle lente, dat ik dralend toef
Voor 'k met een klánk nog de herinnering
Diepst doe herleven: blijde gekwinkel
Van klokkentoren daalde spelend neer
Langs steile muur, door luwte in 't loof, verzellend
Ons stille spreken.…
het leven is algemeen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
966 winters is alles kaal
de mannen dragen
manchester pakken
ze tellen bollen
de vrouwen hebben
dikke buiken ze krijgen
kinderen zij zwoegen
hun getijden rond
in het voorjaar
bloeien ze op
als hun tulpen
tenminste bloeien
en hun bollen
zich vermenigvuldigen
telkenmale zoals een
beetje tulp betaamt
zij vieren hun pasen
zien de lente…
je rinkelde in glas
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
980 je rinkelde in glas
gaf aan waar je toen was
de scherven heb ik opgeraapt
lichtznnig om te breken in
liefde die nu haat gaat kweken
je spiegelde
een kleine vrouw
die ontrouw niet kon velen
jij, die recht door zee
het hart brak van zovelen
ik zag je langs de lijnen
met licht op onbetreden
paden schijnen
ontmoette jou in lente
met…
Nieuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
995 nooit had gedacht
nieuw is: toch aan het onbegonnen werk beginnen
na doodse stilte weer een koe die loeit
een liefde die door de distels groeit
de aanhouder, die ondanks alles blijkt te winnen
nieuw: de eerste vlinder op de schouder van een kind
een man en vrouw, als één verweven
de eerste stapjes in het leven
nieuw is ook de lente…
zij roest in haar boeien
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
902 dijken en pieren
de golven omdat zij ons met hun
kracht zouden hebben bedolven
jij wakkert de wind
tot orkanen en wij luiden
klokken omdat we de gaten
gaan stoppen die door het
water en stroming ontstaan,hopen
in het geweld niet ten onder te gaan
wij voelen ons sterker
met de natuur in de kerker
maar zij roest in haar boeien
wil lente…
Ik sta nu eenmaal voorbij de grens
poëzie
3.4 met 16 stemmen
3.801 Bij mijn vrienden heb ik steeds het grootste verlangen gekend
Om een schone liefde, in de nieuwe Lente,
Maar mijn liefde ontstond
Op een Herfstavond,
Mijn grote liefde, even buiten de stad,
In het wijde park, toen het door de mensen, - de gewone dan? - gans verlaten was.…
Peer
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.782 Omsloten door de dorheid van verloren lente
Tot stilte gesust door de dood
De peer
De val
De vrucht…
't Is lang geleden (6)
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.125 God's wijze liefde had 't heelal geschapen:
Vol lente, net als de appelbomen bloeien;
Weldadig-groen liet voor het vee Hij groeien
Het gras, voor ons doperwtjes en knolrapen,
'T varken om spek en ham, om wol de schapen,
Om boter, kaas, melk, leer, vlees, been de koeien;
Waar steden zijn, liet hij rivieren vloeien;
Het zonlicht spaarde Hij…
de trein
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.906 Een mooi Lente dag
Ik en mijn zieke lijf
rijden door de natuur
Ik snuif de geuren
van herboren gras
voel de zon op mijn huid
lammetjes dansen zorgeloos
in de wei
Ik zie een jogger in de verte
Het is een jonge vrouw
net als ik...…
Opa
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.319 anders, wij gaan door
putten kracht uit de herinnering
Vele vrienden heeft hij gehad
waaronder een lieve vrouw, een ware schat
oma is nu alleen
maar in ons hart zullen ze altijd samen zijn
een leven zonder opa, het moest nu eenmaal van de Heer
Het leven van een genieter is voorbij
de winter is een sombere tijd
maar na de winter komt een lente…
Vaarwel
poëzie
3.4 met 25 stemmen
3.839 Verliet de liefde mij,
'k Gevoelde mij aan 't leven óok ontheven -
Een liefde, wortlend in het lent-getij,
Is ieder in zijn winter bijgebleven.-
Mathilde! u zal ik roepen: gij zult zwijgen...
U willen aanzien, en in 't ijle staren,
En u niet vinden, waar ik uren zocht!
Toch zal onze adem naar één hemel stijgen!...…
EEN ONTDEKKING
poëzie
2.9 met 21 stemmen
4.572 De schoonheid der Nature,
Het lachen van de lente,
Het zoet gevoel der Liefde
Was 't, dat die Dichters zongen.
Maar — met die oude tijden
Is ook die bron verdwenen.
Nu hebben onze Dichters
Ontdekt, in later tijden,
Dat, in het sap der druiven,
De kracht der bron berustte.
Dit is alleen de reden
Dat zij zo gaarne drinken.…
ALS HUMUS LOKT
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.023 Ik trek al krom, zo broos worden mijn nerven
De strohalm zal mij niet lang kunnen dragen
Ik hunker naar het zijn in aardes lagen
En velen zullen- weet ik- met mij sterven
Wat was de lente fris, de zomer drukkend
Velen van ons zijn daardoor vroeg bezweken
De wolken hielden zware donderpreken
Het loof, met twijg en al, van bomen rukkend
Zelfs…
roze kleurt van paars naar zwart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.455 ik schilder
maar dit jaar want
woorden zeggen weinig
mijn paletten staan al klaar
de tubes leeggedrukt
in kleuren van het leven
penseel in grove schets wat
door seizoenen is gegeven
ik mes emoties in een
woest begin waarin het roze
kleurt van paars naar zwart
omdat de werkelijkheid verwart
dan sprankelt lente in het groen
bloeien…
herfstgevoel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.045 te merken
ik tast blind stap na stap
bemerk al snel - na iedere trap
omhoog - de ketens die mij houden:
eenzaam verlangen en een doffe pijn
de zijde weeft zich nauw en vast
tot zij mij duwend dwingt en past
een keurslijf van haar engte
en ik mij nauwelijks nog herken
gevangen in het spinnenweb
van droefheid en melancholie
ik in de lente…
schildwacht
netgedicht
3.7 met 58 stemmen
933 kinderen hand in hand ballen lek schoppen
bovenop de stalen tafeltennistafel stennis lijken
te stampen over de verdeling van de gebrandmerkte
stippeltjes van de languit gevallen lieveheersbeesten zijn
de naaste buren gebukt geknield in het natte gras
de rooie ruggen naar de zon gekeerd verleerd
zijn zij om zij aan zij de zaden van de nieuwste
lente…
Wacht maar...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
658 Troostend
sla ik mijn armen
om hem heen
en terwijl ik
zijn gerafelde mantel
zachtjes
om zijn voeten vlij,
als warme pantoffeltjes,
fluister ik:
wacht maar,
als de lente
met haar groene toverstaf
terugkeert
van haar lange winterreis,
zal jij weer de koning zijn
van mijn achtertuin,
in blommige,
nieuwe zomerjas!…
Als 't kindje komen zal
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.099 Loom laat zij vallen 't hemdje vlinderlicht -
En dromig ziet ze, aan morgenblauwe trans,
Met wapperlokken zweven rond een krans
Van engelkopjes, blond en blank, belicht
Door lente-zon, in slepende cadans.
Op wie zal 't kindje lijken?…
Tegen de klok in
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.367 Wij zullen elkaar vaak herhalen
in fotoboeken en vergeelde video’s
Maar volgt tomeloos en geil een zomer,
waarin je heet over mij heenvalt,
terwijl de schaduwen al bijna zichtbaar zijn
Besluiten met het allermooiste:
je ogen die als lente opengaan
alles doordrenken met licht,
zodat de lieve aarde wakker wordt
Ik zie god denken:
ontroerend…
in de ban van de zwarte graal
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.256 er zijn zo van die momenten
ik ken er meer dan een
die mijn wortels doen vervagen
in een reeds gestorven lente
het zijn van die dagen
van schrijnend onvervuld verlangen
dagen van verloren licht
mij splijtend in verwarrende lagen
waar zwarte beelden ter mijner eer
moeiteloos worden opgericht
en ik haast radeloos
mijn zielenlast weet…
Liefdesverdriet
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.647 Veel bloemen bracht ze voor d'r mee - de lente.…
blijft het speelse kind
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
767 ik geef je zon
om mee te spelen en
weet vanaf het verre strand
dat jij je geen seconde zult
vervelen want de zee die we
gaan delen is altijd bij de hand
mijn spaans en italiaans
griekts jou langs
turkse kusten en in het
witte waterschuim zal
jouw gebruinde lijf weer
zacht en ook ontspannen rusten
wij zullen overgaan
van lente…