23350 resultaten.
Schrijvers wiel?
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
627 Slijp mijn nachten
en de pennen in elk
uur, wet de tijd op
slijpers steen,
verscherp het drijvend
vuur op anoniem papier,
heb geduld met de nog
verszinnen dag, al
lijkt die te zijn gehuld
in sluiers licht, waarin
de tranen net zijn
opgedroogd, waar
de inkt in de as van
memoires is gedoopt,
en schrijvers stem en
avontuur…
Berusting
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.643 In dit spel van wind en water
Schouw ik peinzend heel de dag
'k Vraag niet meer naar toen en later
Ik draag wat er komen mag.…
Oud??
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
779 Grijs en gebogen,
Gerimpeld en oud.
Zie laat haar praten,
Een schatkamer vól goud!…
Zaaien
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
624 Langzaam loopt de dag leeg
op de vage grens tussen vloeibaar
en de zoom van het begaanbare
nog eenmaal vul ik mijn hoofd
met het jongste van de schemering
De schakeringen van de hemel
etsen markeringen in mijn hart
een schaduw verdrinkt in duisternis
de ongepolijste ijle waterdampen
hangen stil in stervend blauw
Het slapende water raakt…
JEUGDWONDER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
584 Het beleven vol verrassing
van de kinderjaren
blijft in ieders denken
Venus _ standvastig blinkend
aan de nachtelijke hemel
zonder wolkenflarden
maar wil soms
weer ware ervaring zijn
lang vergeten vuurbollen
uit een pril heelal
komen opeens aansuizen
treffen rijpe mensen
spreken tot hen
gelijk
luchtgemurmel tussen struiken
jonge vrolijke…
vederlicht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
974 tijd
vereeuwigd
in het oneindig
verbonden
zijn
aan een lijn
van sterren
beelden
die verschijnen
in vergeten flitsen
van liefde
bliksem
donder
bewegen
je gezicht
in je slaap
een zucht
ik voel de lucht
je adem
warm me
tussen
sterke armen
en draai
mijn hoofd
naar het licht
van de sterren
die zweven
om ons kussen…
Achter bloemen van ijs
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
804 December strooit wensen
als sterren op steen
een sneeuwwit tapijt
bedekt grijs verlaten
waar warmte verdween
achter bloemen van ijs
scheurt soms het gordijn
kleuren dagen kouder
dan ze werkelijk zijn
tussen vroeger en nu
wordt elk jaar ouder
mijn rug naar 't verleden
draagt een verhaal
van eens...lang geleden
bevroren in tijd, sneeuwt…
Im Abendrot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
566 Ik reik naar Strauß, vier letzte Lieder,
Im Abendrot, van tijd ontdaan.
De zang het wenken van de wieder
die langs het lange pad wil gaan.
En samen met het rustend land
stolt stem en sterft het laatste lied,
op ‘t scherp van d’ijle einderrand,
in ‘t zwichten van het laatst verschiet.…
Speelgoed van mijn kinderjaren
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.070 Speelgoed van mijn kinderjaren,
'k Vraag u niet wanhopig weer:
'k Hield nog enkle wilde haren
Van mijn zorgeloos weleer,
En, bij 't rijpen van mijn leven,
Heeft des Hemels trouwe gunst
Hoger rijkdom mij gegeven:
Dromen, zangen, liefde en kunst!
Ik heb meisjes om te stoeien,
Voor de vlinders van 't terras!
Andre kijkers die mij boeien…
Volmaakt gerijpt ?
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
781 Overstijgt gevoel, om een gelijke
horizon te zien, wat een begin – en
tevens eindpunt zou zijn, ook weer
vreemd en gênant als je die vrijheid
claimt, verwant aan gongslagen van
verandering zoals we die in elkaar
herkennen, om het mechanisme te
verleiden, de wijzers van het uurwerk
– tijdelijk - te stoppen, pijn te mijden,
die van tijd en…
Is 't lang geleên?
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.439 't Is lang geleên...
Lente was 't, en de dag was heen.
Heugt het je, Liefste, hoe wij samen
langs het zingende zeestrand kwamen,
hand in hand, en alleen ?
Spraken niet, - onze ogen alleen
hadden 't druk ; de zoetste tale
hoorden wij, voor de eerste male,
lang geleên.
Lente was 't voor u en mij ...
Lente is nu zo lang voorbij !
Lente had…
Poëzie is kinderspel
gedicht
3.9 met 22 stemmen
14.429 Over het krakende ei
dwaalt een hemelse bode
op zoek naar zijn antipode
en dat zijt gij
mogelijk dat men op zulk een kleine schaal
niet denken kan het maakt nijdig
of men is verveeld dus veel te veilig
dan is men verloren voor de poëzie
u rest slechts een troost ligt gij op sterven
gij verveelt u dan ook niet
en plotseling kan…
Advent
gedicht
2.4 met 12 stemmen
7.527 Wie wacht weet nooit waarop
want steeds is alles anders.
Je wou rustige grond zijn
klaar voor de zaaier maar
niemand komt. Die stem ben je zelf
je zingt een oud lied van vrede.
Welke vrede. Je buigt het hoofd
knielt eerlijke woorden fietst
naar huis geen engel te zien.
Prijs dan de uren, als niet de jaren
hangt straks in de kerstboom…
X
poëzie
4.0 met 7 stemmen
1.917 De wereld gaat en gaat, als lang na dezen
Mijn roem verging, mijn kennis hooggeprezen
Wij werden voor ons komen niet gemist,
Na ons vertrek zal het niet anders wezen.
----------------------------------------------------
uit: Verzameld werk (2 delen) (1951-1952)…
HAIKU
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
453 Verpulverd karton
in de straat: dat oude jaar
is nu heus verknald.…
In de manteling bij Domburg
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.626 In de spanne luwe stilte
In de wieg van ’t glooiend mos
Lig ik: boven vaart de zilte
Zeewind over ’t neigend bos.
Al de toppen wuiveblinken
In der zonne gouden lust,
Wijl de dorre bladers zinken
Om mij heen tot rosse rust.
IJle vogelvluchten rissen
Achter weemlend twijgenweb:
’t Zijn de meeuwen die gaan vissen…
Jaarspiegel,
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
498 De stoutste dromen die ik droomde
bleken fundamenten van een oud verhaal,
in de beleving opgeklopt tot Kathedraal, die
oprijst uit de schimmen van vergetelheid en
van de tijd, dié onverzadigbare gastronoom,
met zijn meedogenloze paukenslagen van
herinneringen aan chocolademelk, wat
uitsterft in een troebele tempel van mijn
horizon, in contouren…
Bij het raam
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
633 zo kort
dit zoele zoete leven
het beeld vertekent in
de druppels op de ruit
onder mijn ogen
zaait
de tijd zich uit
ik koester zacht
wat mij van nu af
is gegeven
Er piept een schommel in
de tuin waar ik ooit was
Ik hoor een jongen huilen
achter het glas.…
Nieuwjaar getij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 Licht kiert
donkert het jaargetij
strekt zich in verticale vormen
laat in stilte weten
hoe mijn thuiskomst
is geregeld
groeven vol oud zweet
telt uren voor een nieuw begin.…
Appeltje schillen ?
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
575 Uit de chaos van het vuurwerk
de flappen en de bollen,
met een voorgevoel opgestaan,
zintuigen en gordijnen open om
het wereldnieuws weer op te slaan,
filterend licht breekt door om de
geluiden te verstommen, met een
helder doel de eerste dag te verslaan,
gister bleek de toekomst zich achter
voornemens te vermommen, vandaag
komt het…
het oude en het nieuwe
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
702 Ongerept is het nieuwe
In gedachten
sluimert het oude
nog even na
zo had iedere dag
z'n eigen verhaal
bewaar de mooie
van 2010 in je hart
koester ze allemaal
en neem ze mee
in het nieuwe jaar
dat al in liefde
is gestart…
oud en wijs
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
627 het striemt, knelt en schrijnt
vertwijfeld zet ze thee
doet ze de was, gaat ze naar de wc
krakkemikkige knie, bandage
volgelopen enkels, ellendige bagage
oud en wijs
gerimpeld en grijs
weet ze
dat de pijn niet meer verdwijnt…
het elfde gebod
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
666 toen het woud op zijn grondvesten begon te schudden
en akkers en velden hun liederen begonnen te zingen
ontstond paniek in de immens grote kudde
het grote plan en geheel valt immers niet te bedwingen
tegenwoordig en vroeger en zeker ook ooit een keer
mischien zeker weten wel of niet de waarheid veraadt ons niet.
wij blijven voor altijd jong…
bewogen verbeelding
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
610 buiten
zie ik de winter
langzaam sterven
oren tuiten van de stilte
mijn gedachten zwerven
familiefeestjes, polonaises,
monden die bewegen
klanken dringen sterker door
'schön ist die Jugendzeit'
later handen losjes
op de schouders
'smoke gets in your eyes'
allen die vertrokken zijn
schuifelen voorbij
'sie kommt nicht…
Na Jaren
poëzie
2.4 met 9 stemmen
2.516 En zij sprak nog haar tale
Met de eigen innigheid,
En neurde op de oude wijze
Een lied uit vroeger tijd.…
Een treffen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
712 Ongemerkt wil ik mij
op het roestbruine herfstbed
naast je schikken
om de pijn van het breken
de angst bij het vallen
met je te delen
Je slaapt hier om te sterven
een ijle lijn scheidt je
van onzichtbaarheid
draden van wit
zuigen toverachtig
het houten hart weg
Ik laat je hier stil achter
– in de verademing –
gun je weer terug te…
grobuen sucram
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
619 er was gewoonweg
niks meer om
nog verder weg
op zoek naar
trompet die zegt
ga maar…
pleidooi voor een deukje
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
485 volmaaktheid bestaat niet
en laten we daar maar blij om zijn
blij met elk deukje of schrammetje
een ieder z'n eigen schadegevalletje
met het litteken als herinnering
aan een pijntje van gisteren
we lopen uiteindelijk allemaal
wel iets op een scheur breuk wond
of wellicht een gebroken hart
maar het geneest na verloop van tijd
en je…
zomaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
718 zomaar in beweging
dansend verdwijnen
op zoek naar een tweeling
binnen onbepaalde lijnen
zoals de kunst der Etrusken
ooit ergens anders opdook.
en de kelten nooit verdwenen
opgingen in rook
la Tene blijft vast en zeker
in een lichtflits voorbij
nog even leven
in het hart van jou en mij…
Avond
poëzie
2.0 met 7 stemmen
1.862 Goud-licht aan alle de zijden,
omhoog, beneden -
het doet mij leven in tijden,
lang, lang geleden.…