4314 resultaten.
DOLERSVERBEELDING
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
422 Een zesjarige bosliefhebber
draaft tussen de oude eiken
van het wijde verlaten landgoed
gaat zitten
naast de wilde rododendronhof
doorweven met ruige wingerds
en manshoge braamstruiken
tuurt peinzend:
"achter die paarsroze bloemen
is wellicht een klein kasteel
door vlijmscherpe doorns beschermd
waarin een mooi meisje rust
de onheilspellende…
onder stof / romance
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
915 droog en vergeeld
zijn kreukelig alsof een hand
er mee heeft gespeeld
de bladen dun, zijn dicht beschreven
vertellen een verhaal, over liefde
een ongekende episode uit haar leven
zo lang ik haar kende, woonde zij alleen
hier in dat grote huis, ik wist niet beter
zij wenste niemand om haar heen
,,, Lieve Constance,
ik moet je gaan verlaten…
Unieke vrouw
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
626 Je gaat andere wegen, maar ik
had een huwelijk met jou best
aangedurfd of whatever, maar
nu verlaat je dus het te saaie
Gouda voor jou, zie ik je dus
nooit meer vreugdevol kunstzinnig
bezig zijn, liefste, de zomers
hier zullen winters zijn zonder
jouw liefdevolle glimlachen,
Je zult nooit meer op markten
staan met je kleurrijke, warme…
Schimmig Licht
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.915 Vanuit het dal
van mijn verscheurde wezen
ver van het stralend licht
van zon en maan
schreeuwt iedere vezel
van mijn geteisterd lichaam
vol van vertwijfeling
nog steeds jouw naam
Dwars door de zwarte golven
van het duister
langs akkoorden
van verlatenheid en pijn
hoor ik
geleid door echo's van verlangen
jouw stem
als steeds terugkerend…
UITGELACHEN EN UITGEHUILD
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.026 door schaterlachen
slechts na twee dagen
viel je masker
ik zweeg
hoe harder je lachte,
voelde ik jouw innerlijk verdriet
langzaam begon ik te knabbelen
aan jouw betonnen muur
door een klein gaatje
zag ik een doornstruik,
moeras, drijfzand, prikkeldraad
ik gaf niet op
reikte mijn handen
je wilde ze pakken
maar de angst
wederom verlaten…
Naakt en wachtend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
781 Dat nu juist onze grootse liefde geen
bedding vindt, vooralsnog, snijdt mijn
toch al weke ziel dwars door midden, er
klopt niets meer in mijn hart als jij,
als nu juist jij mij ook gaat verlaten.…
Spiegelstad
gedicht
3.1 met 10 stemmen
3.259 Hoor het lied der zilvermeeuwen
over lang verlaten havens.
-----------------------------------------
Uit: Sloop de stad met tedere woorden, 2009…
Stukgeslagen liefde
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
781 Het dal verlaten, boven op de berg, berusting, met de tijd gekomen.
Bijeengelijmd met hoop en kracht, de stukgeslagen liefde.
Gebroken is alleen de pijl, die toen jouw hart doorkliefde.…
Osmose ?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 Totdat je die weg verlaten moest,
dauw gedempt op aangeboren spiegels
van de ziel, het was een nieuw gezicht
te zien, een schoonheid die geen twijfel
overliet van kwetsbaarheid, de
beeltenis van een aarzelende osmose,
wat stromen ging in een gedicht, een
vrij gebied onttrokken aan de strijd,
ongeremd waarmee je uiteindelijke
schaduwen…
Moordend lief
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
703 Je zachte handen om mijn leest,
je huid, je haar,
bracht glorie en verraad,
je hartstocht was mijn zekerheid:
verlaat haar maar.
Nooit was een lief zo levend lief
en moordend hard.
Het jubelde,
het kind in ons.
Ontdaan en dood,
het kind van ons.
Een dolk in eigen hart,
tot zeven maal.…
K h vn J
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
739 Wanneer ik
dan
mijn lamp
over jou
laat schijnen
mijn lief
zie ik
in je ogen
jouw warmte-
oh liefde puur sang -
de schoonheid
van je lach
de zuiverheid
van je hart
je geest zo rein
je pijn
diep weggestopt
uit angst ze
niet
meer te vinden
laat ze niet verdwijnen
maar liefste
ik vraag je
blijf sterk
vecht ervoor
mij niet te verlaten…
Gevecht
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.002 Dat onze relatie de kracht heeft,
die we niet zomaar mogen verlaten.
Ik weet dat we het zwaar hebben
in ons bijzondere gezin en leven.
Maar als we elkaar niet meer steunen,
wat kunnen we de kinderen dan geven?
De pijn voelen we beide even sterk,
en onze liefde zit diep verborgen.…
VIJF LANGE MINUTEN MET JOU
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 klein
In je zwijgende woorden klonk ’t dreigen
en uit je blikken droop een tankauto azijn
Vijf lange minuten louter naar jou kijken
in de hoop dat jij die stilte beëindigen zou
Dat je mij je hand en jouw hart zou reiken
doch in plaats daarvan kreeg ik een snauw
De pijnlijkste vijf minuten uit mijn leven
waren die waarin jij zwoer mij te verlaten…
Herfstregens op het Dodenhof
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
812 Ogen liggen verscholen, diep
in een ovaal van liefde
en handen priemen frontaal in de nacht
onder koude dekens die wenken
Met vereende kracht
sijpelt verlatenheid uit een loden last
Als kadavers liggen zij daar, herinneringen
aaneengeregen door de tijd
Ik hoor een adem kuchen, scherp dissonant
in het schrapen van een rauwe keel
Ligt…
Het dorp.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 't Is verlaten,'t is er stil.
Tussen spoor en snelweg ingeklemd.
En wordt voorbij gegaan door iedereen.
De huizen staan er leeg,
scheef gezakt, verweerd,
aangevreten door de tijd.
De ratten hebben er hun koninkrijk.
De wind heeft er vrij spel,
rukt aan ramen en aan deuren,
jaagt vergane kranten tegen 't hek.…
Het inwendig leven V
poëzie
4.5 met 2 stemmen
6.058 Voor mij is het menigvuldig'
bron van onrust, bron van kwaad,
daarin levend voel ik schuldig
dat ik zwak mij zelf verlaat,
dat ik vreemde heren huldig.
Maar toch roof ik naar behoren
uit dier vreemde heren rijk
schat van ogen, schat van oren,
voor ik weer tevreden wijk
naar mijn eigen stalen toren.
…
Als je niet buigt word je gebogen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.642 Je wordt door iedereen verlaten, ja, door jezelf.
Wees niet bang, het is snel voorbij met het gekloot.
Want gekloot is het en het wordt niet beter.
'´t Is voorlopig nog toekomstmuziek,' luilakt de radiopresentator, 'vrede en broederschap.'
In huis staat een koude mist.
Ga ik in een kastje?…
liefdespaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 we zijn veroordeeld
om ook deze tuin te verlaten:
voor ons ligt de wereld.…
Pluizen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 De woerd is vertrokken en zij zit gelaten
al dagen te broeden en ik ben ook klaar
om net voor de kuikens het ei gaan verlaten
op wacht te gaan staan voor het grote gevaar.
Dus katten het is maar dat jullie het weten,
blijf ver uit de buurt en haal niets in je kop.…
Zoals in het begin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
524 mijn droom verschijnt
dan is de duisternis in mij verlicht
zoals jij mijn droom laat leven
toen zoals de sluier van jouw gezicht
Wanneer jij mijn dag benevelt
dan ontwaak ik in mijn ochtendgloren
mysterieus door de grondmist
me kleuren omlijst als nooit te voren
mijn balans door jouw kracht
de vuurbal die verlaat…
wat niet is.
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
596 te zijn verweven
alleen pure krachten
kunnen uit onzichtbare gedachten
een stille verwachting zeven
een mens, zoals ik, is daartoe
doorgaans niet toe in staat
mijn armen zijn vaak te kort
oren neigen soms geluid te verzachten
en mijn gevoel staat met regelmaat
voor een gesloten poort;
ik weet me dan ook geen raad
we delen de verlatenheid…
elk jaar vieren wij jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.816 elk jaar
als lente winter verslaat
scheurt de kalender
het laatste blaadje
die van jouw geboorte
dag en maand onthult
elk jaar
als bloesem ijzel dooit
blijken we rijker gezegend
met de liefde
die jij fonkelt
en stralen laat
elk jaar
als bloem knop verlaat
feesten wij het geluk
dat jij brengt
in de harten en levens
die jou ontkiemden…
notitie tijdens het uitlaten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
539 Als ik alleen ben leef ik in grote angst
Hartverscheurend zou hij smeken
Als ik hem weer eens voor kantoor zou verlaten
Nee, misschien is het maar beter
Dat honden niet kunnen praten…
de goede waardin
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
689 uren vloeien nu als water
de waardin gaat iets vertellen
en de man staat op,verlaat de zaak,
maar... zonder zijn vriend de kater.
misschien verdient ze niet veel centen,
want “onbetaalbaar” is haar naam
een goede waardin die zwijgt…
maar kent heel goed, haar patiënten!…
In de sluis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.313 Moedeloos als ballingen vernachten,
Meerden we in verlaten sluis -
Zie met welk ontwaken ons de goôn bedachten
Of wij sliepen bij hen thuis:
Zovele andren met ons zijn hun gasten,
Makkers naar een nieuw verschiet:
Diep uit bos van tuig en masten
Heft een jonge stem ons oude lied!
't Water zwijgt.…
Windhandel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Geen schijn taalt naar wat de wind bepaalt,
opgeruimd door wijde adem verlaten schepen
vol zwier de lange vlokkige pier.
De windhandel ligt nooit stil.
Karvelen laveren de hele dag
over de kromme hemelsfeer,
onbezorgd zonder om te keren.
Ze stevenen wat en leggen
de aarde plat neer.…
Passend gedicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.056 Waar ik je ook zie, even met je mag praten
komt er een warmte vanuit je ogen
het is iets, dat valt niet te beschrijven
je bent een persoon die ik niet wil verlaten
het gevoel voor jou is heus niet gelogen
wie weet mag dit nog even voor een tijd blijven?…
Adventus est
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
569 Verlaat de beuzelarij.
We vormen een hechte groep
die op de been wil blijven
als tunnelvisies, vreemde fobieën,
neerslachtigheden de kop op steken.
We zijn elk jaar weer onderweg!
Voor het feest. Voor genade.
Voor een onbegrensd begrip van onze sores.
Spiritualiteit vernieuwt onze aderen,
weggeworpen illusies worden toekomstmuziek!…
Zoutelande
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
822 Branding
De zoute branding komt aan land
Met schuimkoppen in het volle licht
De golven rollen over het strand
Waarbij ze het mulle zand verdicht
De waterlijn, ligt bezaait met wier
en restanten van wat we hier laten
De zee brengt ze met de vloed naar hier
tot ze met eb ons weer gaan verlaten
Het paalhoofd is bevolkt door meeuwen
enkele…
Mijn diafragma?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 contrast, elk mentaal
detail wordt getest in de vluchtige realiteit
de waan der dagen die de schrijver belast
door schijn en ontspoorde vragen die hem
dwingt zich over z’n grens te wagen, buiten
z’n diaspora ver van zijn domein, in de
voortschrijdende werkelijkheid om wakker te
worden in de ziel van een openbarend besef
dat wereld verlaten…