Alle inzendingen over vogelen

5288 resultaten.

Sorteren op:

Halsbandparkieten

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 901
dat kan toch zo niet doorgaan, denk eens na wat doen zij meer dan stelen en bedriegen hun luid gekwetter is toch al te dol ze luieren, ze eten en ze vechten ze fokken maar, bedreigen onze spechten het luchtruim in Den Haag raakt overvol verwijder a.u.b. dit groen gespuis al hebben zij dan mooi gekleurde veren wij willen deze vreemde vogels…

Open raam...

hartenkreet
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.062
Door het open raam vangen je ogen de blauwe lucht Nog even genieten voor je allerlaatste zucht… Vogels laten zich meedeinen op de zachte adem van de wind Je ogen stralen in het schemerlicht Even voel je jezelf het kleine kind De angst voor je laatste reis is weg Genietend neem je afscheid van de natuur Nog één keer glijden je ogen de hemel…

pluk de dag

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.527
Levensstijlen veranderen Vrienden raak je kwijt Lichamen verouderen Seizoenen komen en gaan De herfst verjaagt de zomer En de bloemen verwelken Een zacht briesje En wiegende bomen Duizenden loskomende blaadjes Dwarrelen in het rond Bomen worden geleidelijk kaal Paradijselijke kleuren vergaan Grote zwermen vogels Laten zich dragen Door…
anita13 november 2007Lees meer >

Nacht und Nebel (Amsterdam revisited)

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.883
Je ogen branden zwart gloeiende gaten in mijn hart van boven het geil beslagen glas met wijn bloedrood als de pasgeboren liefde Ik hijg mijn onmacht in een kluwen van weerloosheid waarin mijn naaktheid de voltooide tijd wederom ontbloot Je daalt op mij neer als een grote zwarte vogel terwijl de maan toonloos haar ronde draait in…

Ik ben van u zo verre

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.999
O Vogels, winden, bloemen, Zegt heur dat woord toch niet – Wie weet of zij niet spotte, Niet lachtte om mijn verdriet?……
Pol de Mont12 februari 2021Lees meer >

EEN SCHREEUW OM HULP

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Mijn hoofd achterover gegooid kijk ik strak naar de lucht mijn echo weerklinkt in de ruimte 'k zie alleen de vogels in hun vlucht. 'k Voel de wind door m'n haren kilte heeft mijn adem weggenomen wie zal mij voor verder leed bewaren zodat mijn hart tot rust zal komen?…
Moeke20 april 2004Lees meer >

Incognito

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.830
De morgenzon legt de nachtnevels in glinsterende sluiers over het veld geen zweem van lijden of geweld een frisse dag ontwaakt achter de gevels Zo’n nanacht waarin de sterren gloeien de zon de maan nog niet verdringen wil een zuidenwind fluistert de dag nog stil de weide waarin boeketten bloeien De vroege vogels en de mensen fluiten door…

Zomer

gedicht
4.3 met 75 stemmen aantal keer bekeken 8.279
Open deuren en ramen laat binnen de wind, die piepkleine vogels neertuimelt uit nesten gevlochten met dode welvaartsresten van verre seizoenen verbleekt door de tijd.…

het standpunt van de VVD

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.264
dus weg ermee, snel weg ermee wees eens wijs en recht door zee en verjaag de vogels de zeehond ook graag a.u.b. met een zee aan kogels weg ermee, snel weg ermee er zit aardgas wordt verteld en dat is een zee met geld het standpunt van de VVD weg ermee, snel weg ermee…

januari

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.057
van de doven bleek als de schaduw van de dood Er zijn sporen van eeuwig lijden een heldere bestemming ontbreekt in het niemandsland tussen dood en leven tegendraads gedoogd nooit echt geliefd Maar ook brug tussen einde en nieuw begin wankel aarzelend nog zonder keuze soms ook onverwacht fel en brutaal even uit haar rol zij doet de vogels…

Aan mijn stoel gekluisterd

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.011
'k probeer het handig te ontwijken de grimassen rond mijn bitt're mond maar de pijn die lekt uit ied're wond doet mij uiteindelijk bezwijken ik die de marathon kon lopen zit nu gekluisterd aan mijn stoel met slechts nog één onnozel doel mijn zelfbeklag ontlopen net nu de lente mij haar hand wil reiken en vogels lokken mij alom net nu…

Stil geweend

netgedicht
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 939
ik heb de stilte ontmoet niet achter in mijn tuin waar de buurvrouw onbarmhartig haar woorden laat veren slordig uit de bodem geschraapt zo denk ik, rechtop staand zonder bewegen onder de late lucht het is nu zomer en met vlinderfladderende armen snijd ik vogels en paarse wolkjes uit het licht omlaag vol gedragen bruidsvluchten die…

Leven

hartenkreet
4.7 met 51 stemmen aantal keer bekeken 8.293
Als je soms naar buiten kijkt De vogels die fluiten en het zonnetje, dat schijnt De zonnestraal die je huid bereikt Maar als uiteindelijk alles dan toch verdwijnt Waar leven we als mensheid?…
Clinton17 september 2008Lees meer >

Richting

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 877
De tijd verhuist vaag gloort er een herfst dartelend blad en dansende nevels ze melden zich schuchter terwijl een zomer nagloeit het lome landschap verschuift de panelen vogels volgen de zonnewarmte En de mens?…
Kees Keizer29 september 2008Lees meer >

Overgang

netgedicht
3.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 3.037
Eindelijk in kern vervuld van kracht, wat in zichzelf verging in alles tot het volle leven gericht, zonder smet, in ieders zicht, een vlam maakt ontschaduwt licht, vannacht is een vogel opgestaan, ik wist dat het zo zou gaan, ik wist niet dat daarna een muziek ontstond, geblazen op zilveren fluiten in het bos, belicht in volle maan, een lichte…
pama23 november 2008Lees meer >

" Dauw voor de pauw "

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 612
Een blauwe vogel, die in de lente zong, is stil zou hij gekooid zijn? Rijk zonnegloren flirt met een vis vol goud, de vijver is verlicht. Avond en een bleke maan vuur blijft onaangestoken deur op slot, voorgoed! Als aardkluit ontwricht in doorgewortelde zoden, dijk wordt gedicht.…
pama24 december 2008Lees meer >

Zoiets moois gezien

hartenkreet
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.678
Een blauwe lucht met soms een wolkje daar tussendoor een stralende zon vogels hoorde ik hun wijsje zingen en ik genoot zoveel als ik kon. De mensen leken blijer dan gisteren en de trieste dagen daarvoor ik maakte met velen een praatje en had voor ieder een luisterend oor.…
Moeke15 april 2006Lees meer >

zeven kleuren ei persvers

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.237
rennend over velden over bruggen en rivieren bij nacht tij en ontij komend eens per jaar slechts één zondag in april verlaat hij het rechte pad volgend boven gegeven wil even haastig leven zat zamelt eieren in een mand bij de vogels van 't land schalen in zeven kleuren ovalen zullen vers geuren tegen zessen de klus geklaard malle haas…

De avondstraat

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 813
Achter de grijze bomenrij een verre vrouwenstem die kinderen roept en helle strepen trekkend in de stilte gieren de vogels van de nacht.…
Give4 mei 2006Lees meer >

De eerste maandag van het nieuwe jaar

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 979
Hoog in de lucht zag ik de vogels gaan, in een formatie, op weg naar het zuiden, op hun kompas van Sterren, Zon en Maan, en in de verte hoorde ik een kerkklok luiden. De weide leeg, geen bloem die nu nog kan bloeien, laatst liepen er nog schapen, daar, plots begonnen er sirenes te loeien, de eerst maandag van het nieuwe jaar.…

HET HELENDE WOORD

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
Mensenkinders dansen, springen op muziek die slepend speelt en verdriet doormidden deelt: luister hoe de vogels zingen. Poes die weer naar buiten wil draait zijn kopje in mijn hand in dit vredig, zonnig land en een woord staat even stil. Hou je van me, lieve vrouw ?…

Zomaar uit het niets.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 951
wordt vanzelf lente dat alles weer opnieuw begint zo wordt een kind een volwassen mens en heeft iedereen zo zijn wens en sommige mensen fietsen tegen de wind in op zoek in de regen dan komt vanzelf de zon een regenboog die zomaar uit het niets begon het leven is een kanon en de mens is de kogel vlieg mee vlieg mee vlieg mee als een vogel…

Het zwarte jurkje

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
omdat de kleur je dat verbood het zwarte jurkje in het goud dat uit je ogen vloeide streelde heel uitdagend langs je huid omdat je lijf mij boeide de zon weerspiegelde het blauwe kleuren van de zee ze brandde huid en haar en nam in rook je kleding mee ik fluister je een rode roos en luister naar je dromen ik ben naar jou gekomen een vogel…

Mild ( voor buurman Gerard )

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.115
aarde is vernist, in een met druppels getooide mist, worden beelden opgefrist, winden verscheuren, de in zout vervilte zee verbleken of kleuren zon en maan naar gelang ze ver of dichter bij ons staan, belichaming van troost, stuwt levensap van wortels naar een mensenkroon, omkranst een zacht gezicht van verwondering over de trek van vogels…
pama22 juni 2009Lees meer >

De tuin

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 735
Hoor hoe de luchten luid klinken, gevuld met vogels die droomverloren ergens niet meer thuis zijn, maar toch hun weemoed niet de boventoon laten voeren. Hoe ze al is het nog niet zo heet op dit ogenblik, vertellen over het zonnige zuiden en hoe ze over enkele maanden daar weer naartoe trekken. Hun hart is nu al onderweg. Luister maar.…
Adeleyd18 juli 2009Lees meer >

Weer jarig zijn

netgedicht
3.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 4.773
Laat dankbaarheid je dagen sieren, verheug je om het licht dat straalt, om bloemen, vogels, klank en beelden, om alles wat een lied verhaalt, en leef je leven ongedwongen, in vrijheid en in blije moed; dan groeit geluk en levensvreugde bij jou en al wie jij ontmoet. Voor de verjaardag van Margreet binnenkort...…
Adeleyd25 augustus 2009Lees meer >

Heimwee

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 817
de vogels wil ik horen fluiten na middagregen die in vlagen tegen hoge palmen slaat en vleermuizen verstoort die nog slapen tot zo laat verfriste bloemen wil ik ruiken in de rondgeknipte struiken langs de lanen in de stad met mijn hond die uitgelaten kwispelt op het ritme van mijn verblijde hart de buren wil ik lachend groeten in straten…
Ludy Bührs29 augustus 2009Lees meer >

Herfstwandeling met broeder Lucas

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
stilte en kleur ons een weldaad doet zo verlaten we de kloostertuin herfsttinten strelen onze ogen je kunt goed zwijgen zegt hij dat is een kunst, van God gegeven als we stil zijn is er een wacht voor de mond want soms in ons spreken praten we onze mond voorbij hoor en kijk toch eens zegt hij alles spreekt voor zich bomen bloemen, vogels…

Artistieke hand

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 934
In elke krijsende vogel in de sneeuwvlokjes zie ik je fluitende geest. ja, het zijn allemaal uitingen van jouw heerlijke artistieke schoonheid.…

Eenzaamheidsverlangen

poëzie
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.830
Maar tevergeefs: mijn droefenis verried mij, Mijn smartkreet overstemt de roep der vogels. Waarom kan men niet lijden ongehoord En ongezien, terwijl men toch alleen, Alleen de lange levensweg moet gaan, En toch nooit eenzaam leven kan: altijd Zijn broeders, zusters, zonen, dochters, ouders Aanwezig en bewijzen zorg en aandacht.…