Alle inzendingen

Ook mijn misleidende schaduw al werd hij door mij gestenigd, gaf ik steeds een nieuwe kans, in twee gelijke gedaanten, verenigd tot een decagram die nijgt naar eenzijdigheid waarover ik mij buig en minzaam zwijg, beschouw het beeld aan de mij voorbestemde norm, stap uit de dubbelvoud...

Kindjes spelen vreedzaam Stil en dus verdacht Dan een gil en ruzie De kerststal wordt verkracht Een herder is onthoofd Maria ondergedoken De lichtjes zijn gedoofd Jozefs been gebroken Kerstkransjes in de boom zijn een ware straf Je roept zolang ze hangen Niet doen, blijf er af He...

Ouderschap is Leiderschap Leiderschap is Wilskracht Wilskracht is Liefde Liefde is nalatenschap

Het was pas later dat ik jouw zwijgen leerde vertalen een toegangsdeur wist te ontdekken naar de verborgen kamers waar ik soms voor een te kort moment even mocht vertoeven om antwoord te zoeken op mijn vragen maar er bleven zoveel dagen waarop de verhalen van toen niet verteld mochten w...

mocht ik een regenboog zijn dan kende ik al jouw weten, nu sluimert de zinspeling als een kwade nacht in een weerzinwekkend tafereel zou ik je willen omhelzen in de kleuren die ons tekenen op het wit verlangen en waar rust als een pilaar de stoet met een hemels geschrei ten onder richt ...

Regen tintelt op het meer speldenprikken in mijn vel ik denk jou een tel onder het gladde water weer terug Hoe snel en ver ook het stromen onder het zand liggen de stenen nog zwaar en zichtbaar zonder zelfbedrog Verzonken herinneringen komen terug Ik mis jou, onze liefde gaf zich aan ...

de hond kijkt me zo begripvol aan – waarom toch? ik begrijp hem niet ~~~~~ in z’n ogen lees ik verdriet hij voelt dat ik niet als hij geniet ~~~~~ kom mee naar buiten lekker spelen – niet langer stierlijk vervelen ~~~~ de hond laat me uit laat me zoveel moois zie...

Langste nacht voorbij lengen de dagen al weer komt het nieuwe jaar

zij kierde het nieuwe licht in een oogopslag vol verbazing door een vrijwel eerst ontmoeten in wederzijds begroeten wordt behoedzaam getast juist het oude bleek geen last in solide kracht snel parelde de eerste lach door een lucht die eindelijk schoner dan zijn scheppin...

Veel vogelsoorten zijn echt voorgoed verdwenen. Heb jij ook verdriet?...

Het eeuwig kerstkind popelt om te komen De huizen puilen uit van klatergoud En ramen zijn met glitters volgestouwd Zelfs buiten bulken slingers licht in bomen Nou ja, kerst is natuurlijk geen begrafenis En als dat spul straks weggaat, schenkt dat lafenis!

De blaren laten los en op de wind drijven ze donker langs de grijze lucht, alsof een vlucht verlate vogels wegtrok. Onder de bomen hangt een scherpe geur van vochte grond en van doorweekte blaren; geen leven, geen geluid in 't grille licht, dat gul door de ijle takken binnenvliet, en eenzaam...

Winter. Je ziet weer bomen door het bos, en dit licht is geen licht maar inzicht: er is niets nieuws zonder de zon. En toch is ook de nacht niet uitzichtloos, zolang er sneeuw ligt is het nooit volledig duister, nee, er is de klaarte van een soort geloof dat het nooit helemaal donker wor...

straks naar kerstfeestje ik moet nuchter blijven - mijn vrouw gaat rijden

Rond Kerst hangt er een soort grote stille wolk Het is er voor en door het hele wereldvolk Het is geen mist of nevel of een witte waas Onzichtbaar krachtig hangt het als een stille Baas We kunnen dingen voelen, binnenkomen, stromen Niets hoeven we ervoor te doen of ervoor te laten niets gelove...

Jahweh zond zijn Zoon. Wij zagen Hem niet zitten. Vooruit, met Kerst dan.

Wij zijn mensen van de dag. Mensen van het laatste uur. Mensen van het moment. Precies daar, gelukkig maar, speelt zich ons ware leven af. Daar, waar u zich nu bevindt. Vanuit hier, waar ik nu ben, stuur ik u mijn glimme lach. Fijne aanwezigheid wens ik u, in de momenten waarin u leeft....

Wie nog tranen over heeft of daar tegen moet weren, zal opgaan in een wereldzee, de witste zwanen deinen met de zwartste sterren mee. Als beleven kijken is, wijkt alles voor het nietig stof, géén pakkende gelijkenis en verworden gedachten snel tot geschiedenis. Verleer mezelf niet te...

wanneer jullie persé op oudejaarsavond iets stuk willen maken neem dan de tijd die moet tóch kapot

de ruimte werd wit en licht toen ik naar je roerloze gezicht keek je ziel vloog naar de bol van de hemel niemand staarde je na ik bleef achter ontdaan in jouw kleine kamer

Het woord elfstedentocht was het hele jaar 2019 niet eens uitgesproken Ja..., zwemmend Ik zit met mijn rug gekeerd Zie in mijn spiegel de zee ..heb hem even niet nodig.. Ik wandel de wind in Zo verlaat ik mijn jaloezie Maar ook een hoop van anderen Groeten naar de hond die ik passeerd...

nog even en de trein vertrekt in metrische cadans op weg naar een afgebladderde bestemming gedurende de tijd dat we verbijzonderen zonder dat ooit sprake is van ‘halverwege’ al doende gaandeweg te louteren voorsorterend geknipt, geplukt, gemazeld

Sinds jij elders slaapt, sluimert de zon Daar hoog boven ons schijnt ze minder fel, minder warm Ze verslindt me niet meer na de dageraad, ze roept me niet eens wakker, opstaan kost me moeite Alleen 's middags stroomt mijn bloed van haar licht en draagt ze het gewicht van mijn zorgen D...

hoe mooi is deze weerkerende dag die weerkeert op de kalender van tijd die wij in ons feestend hart en hoofd markeren als de jaardag van jouw zijn hoe mooi is deze gezegende dag met om jou heen al die mensen die jij betekent of betekenen mag in gedachten toch of heel aanwezig hoe mooi is...

Dat mannen dieren zijn weten bijna alle biologen. Polygame omnivoren zijn we. Mannen zien jonge, malse vrouwen, als lekkere dingen. Dat zegt een man die honger heeft. Hij bedoelt te zeggen, ik vind je lief. Hollandse man, zeg dat dan! Of zeg, zoals Vlaamse mannen zeggen, ik zie u graag! ...

het donkert buiten een stilaan verwachten nog schuifelen mens en dier naar een schuilplaats hier sommige hebben al zicht op heden in verliezend verleden maar als tekens niet liegen en sterren nooit bedriegen zal een geboorte de vervulling van een belofte zijn uit de schrift ...

de melodie trilt in het witte zonlicht van de bloemen zingend in extase zuivere dauw hangt boven blauwe wierookwolken kerststerren en iconen rondom vlammende kaarsen en knielende mensen Gods liefde die de ziel verwarmt weerkaatst in reine ogen van de ander het brood gedeeld...

Ware biologen weten van het ware leven niets. Ware biografen beseffen dat ze fictie schrijven. Socrates wist heel zeker dat hij eigenlijk niets wist. Nog steeds tasten filosofen in het duister. Ware theologen geven toe dat zij God niet kennen. Boeddhisten begrijpen dat in ieders ware le...

Wat is een dichter Niet meer en ook niet minder Dan een instrument Die de energie En boodschappen vertaalt uit Het universum Een magisch proces De alchemie van woorden Tot betekenis Subliem gereedschap Dat zacht of vlijmscherp kan zijn Een dreun of streling Elk woord ...

Hij staat geduldig aan de rand van het water op vis te wachten...