27290 resultaten.
Ebbenhout ter aarde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.533 het witte marmersteen de vrouw,
die met diepturquoise ogen
aangeworteld aan het zwembad stond
de sleutel als van levend water in haar hand
haar dankbare waarden verliezen
het mooiste geschenk dat was
stromen bekoren liefde
zakken geluidloos onder water
tragisch, rustig voortgetrokken
het onverwacht intens verdriet..…
Polderlandse arkadia
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.920 wuiven licht zo wuiven ook de beukenblâren
alsof zij in hun wuiven roerloos waren
Wie met een luit in het hart door 't land gaat
en in het water van zijn ogen stuwt het worden van een zang
perst hij niet op zijn lippen uw-Amarillis-schone naam…
Kan het hen nog bommen?
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
857 Woestijnen worden polen, polen worden water.
Stof wordt ijs.
Als er genoeg stof heeft gewaaid, zal hun hart dan ook eindelijk smelten?…
zucht
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.311 kom
en verover de wereld
maak toch vandaag
een begin
woel water
vinger tast aarde
voel je weer
lippen proef vrij
stroom lijn het oppervlak
meander armen
streel zacht de wegen
van boezem tot bron
dwaal en haal lucht in
verborgen valleien
koester de warmte
waar veiligheid welft
thuis op de laagvlakte
binnen de heuvelflank…
handen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
954 lachen
een kommetje
water
in je handen
of een pint
jouw
zachte handen
op je wangen
handen
van jullie bij elkaar
handen
links en rechts
in elkaar
overal
handen
handen
handen…
Bloemen van Verdriet
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
892 Ik stilde je dorst
als een klontje van water
dat rilde je tong
waarna jij me later
in heilloos geklater
toen stuk hebt gebeten
en feilloos daarna
in het gras hebt gesmeten
Daar viel ik gemorst
op die bloem in de aarde
en bleek ik voor haar
nog van enige waarde
daar zij zielsverdord
al haar kracht had versleten
in schrijnende zon
die…
Nauw hoorbaar
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
696 lippen
die je het leven schonk
liefde is de spil van alles
het allerschoonste geheimnis
nauw hoorbaar
stroomt het water
beminnend door iedereen heen
tot de laatste waarheid
voor altijd de vleugels uitslaan
ga je terug naar de oorsprong
van eindeloze liefde...…
Vloek je vrij
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
741 De wereld bestaat grotendeels uit water,
verwond je niet, put de aarde niet uit.
Een sterk geloof in het goede
behoedt je voor twijfel, geef me je hand.
Zelfs de dood draagt kuisheid als het laatste kleed,
vlecht van weegbree een nieuwer.
Beluister de zangvogels en hun zuivere lied.…
Kom, gooi het rep en roer om
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 vanuit de aard omhoog
Het licht valt op zijn schijnbaar
Duisternis komt nu uit de hoek
In een speerpuntige sfeer
Wij krijgen het niet rond vandaag
Kom op, laten we ons verenigen
Haar natuur belooft een nieuwe tijd
Alles is één in liefde...…
Boven het land
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 krabbelt in een zucht
spiegel ik en zal mijzelf herkennen
nu siert en ademt hemelsblauwe lucht
wolken die hun noodzaak onderkennen
willen droge aarde gieten zonder vlucht.…
Schepping in liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Wolken kunnen niet sneller zeilen
door blauwe hemelboog als wit legioen
die vredig over aarde gaan door licht
beschenen gelijk hemels visioen.
En dromend wacht ik op terugkeer
van hemels paradijs als feestelijk festoen.…
Bo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 was zal ik nooit weten
en wat je wordt kan ik slechts raden, al
zie ik wel een vorm van leven
in het zaad van de ranke naden
van jouw graf
nu draag je de aarde
op jouw vacht en sterft telkens
in de lantaarn die op mij wacht…
De Schepping 5
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
481 Genesis 1 - 20:23
De aarde had dus land en lucht en zeeën
En ook de vegetatie deed het best
Het werd nu tijd dat God ten langelest
Zijn aandacht aan de dieren ging besteden
Hij zei: ~Ik maak de beesten in het water
De walvis eerst, want die komt goed van pas
Voor Jonas, die er in zat zo ik las~
(Das twee-en-dertig Bijbelboeken later…
Taal van passages
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 en luchtspiegelingen
oude paden scharrelen
schamel en pover
over het reliëf van verkruimelde jaren
uit deze aarde graaf ik levenden op
baar kwaal en bekommernis
en begraaf er dierbare doden.…
Het woord was water geworden
gedicht
4.0 met 2 stemmen
1.997 en kinderen
als wankele platbodems naar grijpbare
strohalmen en takken die als bedrieglijk
reddende handen omhoogstaken
uit de ontzaglijk ziedende vloed
die de aarde overspoelde.
------------------------------------
uit: 'Gemengde berichten', 2006.…
Inhoud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
636 De mensen om me heen zijn vol met shit
Gevuld door televisie, nepnieuws kranten
Ik loop vertwijfeld rond, wanhopig, want 'n
Normaal persoon vertoont zich nergens niet
Alleen in t bos omgeven door natuur
Onder de bomenbogen langs het water
Temidden van 't elementair theater
Weet ik weer wie ik ben: lucht, aarde, vuur
Dan rijst de geest met…
Hun zielen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
420 ik heb je nooit
over water zien lopen
dat goddelijke miste je net
wel zag ik hoe
jij met schildershand
kusten uit zee liet verrijzen
idyllische havens met
oude stadjes en dorpen
die heuvelop deden vergrijzen
slechts eenmaal heb
jij jouw middelpunt
van de aarde getekend
basalt was ontdaan van
kleur en in contrasterend
zwart…
VURIGE TONG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Maanlicht wil het in haar mond verbergen:
tong die vuur wordt, aarde, water en dan tong.
Het wil zich van zichzelf in haar ontdoen vandaag,
haar wulpse wolken tot een regen open strelen.
het wil het land zijn waar zij druppelt, lacht en valt.…
MOONIE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 De maan neemt van de maan
in het rimpelende water een foto
als herinnering voor later –
vergeelde ex voto.
Het gestolde nu.
O Greta Green,
bewaar de aarde
in je kwade vuist
als je liefste knikker.…
voorbij de bipolariteit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
140 Kan het dan ook
dat die goddelijkheid
en elke dualiteit
daarbij
slinks met het water
uit die vergroeide bodem
borrelen komt?…
Onaangenaam verdoofd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Straten beneveld met gelaten gezichten.
Aan weerszij grauwe muren, een schemering
Hangt boven de stad en gestaag verstrijken
De uren.
Een stilte heerst alom en mensen lijken
Als dingen doofstom.
Hun zintuigen zijn verdoofd en gedachten
Slokken hen op.
Het beloofde land is een illusie voor
Iedereen...
Terwijl hun sporen vervagen tussen…
[ Ik ben een huis vol ]
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
376 Ik ben een huis vol
goede wil, je bent welkom:
sticht vrede met mij.…
Grand Canyon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
938 ik stond op de oevers van de
Colorado River, keek met ontzag
naar de grootsheid van mijn
omgeving, én wierp een blik naar
het raft, waar we het wilde water
mee zouden trotseren!…
De lippen van de wereld volgen de trottoirs
gedicht
1.0 met 1 stemmen
4.772 Hoe zeg ik dit precies en goed,
Op enig moment begreep iemand
Dat licht niet in water ontstaat,
Maar dat je voor het maken van licht
Wel veel naar water moet kijken,
Hij gaf de voorkeur aan mooi water
Dat geen voorzetsels nodig heeft,
Water dat een bloem is, een hand,
Een paar schoenen, een mol,
Er waren nog meer dingen
Die hij meende te begrijpen…
Fabriek
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.033 Hoe zeg ik dit precies en goed,
Op enig moment begreep iemand
Dat licht niet in water ontstaat,
Maar dat je voor het maken van licht
Wel veel naar water moet kijken,
Hij gaf de voorkeur aan mooi water
Dat geen voorzetsels nodig heeft,
Water dat een bloem is, een hand,
Een paar schoenen, een mol,
Er waren nog meer dingen
Die hij meende te begrijpen…
Stop de vervuiling
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
943 Stop de vervuiling van de oceaan
Stop de vervuiling, houd schoon - De
Wereld die onder het water schuil gaat
Stop de vervuiling, stop!
Kostbaar water, kostbaar water, laat ons hen beschermen
Alle oceanen
Kostbaar water, kostbaar water, laat ons hen beschermen
Alle oceanen…
Wij waagden 't bijna niet
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
894 Ik heb gedroomd
vannacht
van water
groen water
het mooiste water
dat ik vroeg
in de ochtend
zag
stil was het
wij waagden 't
bijna niet
te spreken
er lag een steiger
er zat een meeuw
die onverdroten
was het de stilte
peilde…
Het blauwe wad
gedicht
2.3 met 6 stemmen
4.136 Het water lokt tot verdrinken.
Dagen nu al dwaal ik langs
het water. Waar zal ik belanden?
Ik zie geen overkant.
Als het water wegtrekt
zie ik sporen van leven:
wier, mosselschelpen, gruis.…
Waterpokken
snelsonnet
3.6 met 49 stemmen
4.209 Het droeve nieuws slaat Nederland terneer:
Amalia heeft last van waterpokken.
Het kabinet is zich dus rot geschrokken
En Máxima en Alex evenzeer.
Zij zei hem, met het oog op de patiënt:
"Dat krijg je van dat watermanagement!"…
Scheibeek 2005
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
897 Wat ooit een scheibeek was
is nu slechts spiegeling
lang
niet breed
een kleine plas
met de smaak van olie
en de geur van rottend staal
een relikwie van hemelwater
ik was mij wakker in een nieuwe eeuw
ik les mijn dorst aan versgevallen sneeuw
tegen de stroom in
loop ik tegen muren
waarlangs een brede pijp
die van de beek bevalt…