7023 resultaten.
zo zal ik zijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 zomaar kan ik
niet vergeten
er zijn te veel
herinneringen
mijn hoofd, mijn hart
ze doen gewoon
zoals het hoort
ik kan ze niet bedwingen
maar dat hoeft ook niet
even denken aan
even glimlachen om
ik laat het toe
en als het over is
en mijn gedachten
mogen rusten
want ze maken moe
dan weet ik
dat het over gaat
als morgen
de…
Echo van een zomerdroom
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
608 Of ik iets wilde schrijven
voor als je zou ontwaken
in jouw doodskist vroeg je mij
bij wijze van grap op jouw sterfbed
heimwee waaide woedend weg
over zilte stranden van verlangen
in mijn fantasierijke verbeelding
over de zwoele zomeravond
intens was de liefde, warm
het zand als kleding, naakt
was de echo machtig
als een vlinderhart…
Nachtwoud van het oeverland
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
515 Het licht van rust scheen
op gevallen herfstbladeren
alsof ik iets wilde zeggen
voordat je weg zou gaan
te lang had ik gezwegen
bij wijze van eerbied
nieuwe verlangens kwamen
naar het nachtwoud op het oeverland
in mijn verbeelding was het anders
in droeve herfstwind van toen
vreemde geluiden hoorbaar
kalme echo van de nacht
er werd…
Liever
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
682 zwemmend in een bloemenzee
die eigenlijk voor jou bedoeld was
had ik jou liever aan mijn zij
om samen te genieten
van de schoonheid van Moeder natuur
aan wie ik jou te vroeg moest afstaan
natuurlijk was het zelf verkozen
liever had ik een gezonde moeder
die oud had mogen worden in haar eigen cocon…
PAARDENVIJGEN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
439 Op de zandweg glimmen bruine bollen,
geboren uit de darmen van het rijdier.
Aanstaande geschiedenis, vol vertier
of schrik, schuilt in die geurende drollen.
Een paard nadert, begint bang te dollen.
Plotselinge waarschuwing toont zich hier:
"Al mijn eigen pad, onder streng bestier,"
kwam uit een ander en vreemd ros rollen.
De liefhebber…
Vitale kwast
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
457 De vitale kwast schildert het landschap
zoals een dichter in dromen zou schilderen
aan zee met het uitzicht op de blonde duinen
een glas schuimend bier en een sober palet
hij denkt aan haar en hoe zij is heengegaan
eeuwig onaantastbaar in haar woordenschoonheid
hij denkt aan haar poëzie en aan zijn kwast
iedere beweging doorbreekt de kalme…
Gevallen blad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 Toen je plots heenging,
woei de wind je veel te koud,
mijn gevallen blad?…
Voor Allerheiligen en Allerzielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
696 Gedenkend hen die gingen,
die ooit een naam ontvingen
en nu in ‘t Licht bestaan,
zijn wij nog hier gebleven,
betreurend dat hun leven
met ons nu is gedaan.
We weten hen geborgen;
zoals een nieuwe morgen
weer vreugde brengt in huis,
zo schrijft God alle namen
in liefde weer tezamen
en is voorgoed hun thuis.…
Soms doe ik dat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
455 'Als ik te lang gezeten had bij jou,
te weerloos en te dicht tegen je aan … '
Soms doe ik dat, te dicht tegen je aan.
Mijn hand op je huid, je hart in m’n oor.
“Ik kan jou dromen,” zei je,
en toen kwam je nog dichter.
Ik had langer kunnen blijven
maar dat heb ik niet gedaan.
Je blijft altijd nog even steken in mijn longen.
Ik hou halt, en…
In deze ronding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 wil ik huizen
wanneer mijn hart het niet
meer doet
middels bloesem
van de kersen
stuur ik jou een laatste groet
daar zal ik dromen
over de buren
een duizend jaar of tien
in deze ronding
wil ik rusten
hou ik het voor gezien…
Beelden uit het verleden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
682 Beelden trekken voorbij
Van vele jaren geleden
Van vorig jaar, van gisteren
Beelden uit het verleden
Een leven vol fotomomenten
Van heel jong en van heel oud
Feesten, bruiloften vol plezier
En tijden dat er werd gerouwd
Een leven trekt voorbij
Je herbeleeft het allemaal
De ingrediënten zijn aanwezig
Voor een prachtig, ontroerend verhaal…
Voor altijd bij mij
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
426 Herinneringen
als mooie glinsteringen
bewaard in tranen
Dat mijn gedachten en gevoelens zich laten
meestromen op de golven van het leven in een zee van
eenzaamheid tegelijk hangt er een sluier van stilte boven het hoofd
waarin jouw blik, stem tot zelfs jouw glimlach op je mond zijn geabsorbeerd.
Al ben ik omringd door mensen en toch voel…
Onvermijdelijk ooit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
630 Ooit zijn wij niet meer samen
dan staat één van ons, omringd door liefde
en aandachtige luisteraars
de woorden met geknepen stem
te spreken, maar welke woorden
in het licht van een brandende kaars
doen dan recht
als levensecht in krachtig vuur
is gedoofd
ooit zal één van ons
met een half hart
nog doen wat we hadden beloofd…
Antwoordloze tijd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
529 Het lijkt steeds vaker net als
in mijn lucide dromen
alsof het allemaal
voor niets is geweest
in een antwoordloze tijd
dromen van een frisse lente
die nooit meer zal komen
een vergeten zomer-nevel
om de wildernis te omvatten
in een toekomst vol vragen
alsof het allemaal
voor niets is geweest
stiltedromen
ontsnapt uit de tijdelijkheid…
IRENE'S FERMATE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 De componist schrijft het fermate, her rustpunt voor
maar de muziekuitvoerenden, de dirigenten beslissen de duur
als het gaat om de genoteerde fermate's in muziek
Een fermate maakt muziek zo bijzonder
het fermateteken, die halve boog met punt
een rustpunt voor een noot of stilte
Wat, dat de compositie zo eigen maakt
de uitvoerende muziek…
Waardeloos wicht
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
602 In de leegte
Daar is de stilte
Het lijkt mij aan:
Wat een gezicht
Waardeloos wicht!
Wat denk jij wel niet?
Met je domme woorden
En miezerig verstand!
Als een mes door het hart
Ingesloten door pijn
Kijkt het mij aan:
Waardeloos wicht!
Stel je niet aan!
Terug gekropen in mijn schulp
Huiverend van angst
Kijkt het mij aan:…
WOORDEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
643 soms ben ik bang.
bang om zonder jou te zijn
maar ook bang om bij je te blijven
want hoe mooi onze liefde ook is
verdwaal ik wel eens in de eenzaamheid van mijn woorden.
de woorden die niet bij jou aankomen
de woorden die niet dansen in jouw gedachtes.
je steekt je hand uit
raakt ze bijna aan
maar voordat je ze kan pakken
spatten ze uit…
Verlies
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
722 We laten elke dag iets los
We laten elke week iets gaan
We laten elke maand iets vrij
Dat weggaat uit ons bestaan
Soms is het goed dat dingen gaan
Maar soms doet het ook zeer
Want soms wil je iets vasthouden
En dat kan opeens niet meer
Je verliest een stukje van jezelf
En je voelt jezelf leeg
Maar als het om liefde gaat
Brengt…
bergen van karton
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
674 nu hier bergen ontstaan
van hard karton
gepakt met herinneringen
er schifting is ontstaan
van bewaar, oh ja dat
en kijk nu eens
ruimte heeft gemaakt
vele uren achter geregel
van hier naar daar
er sleutels wachten
op nieuwe avonturen
nieuwe deuren nieuwe muren
een ander uitzicht
een ander ochtendlicht
datums die steeds veranderen…
Alsjeblieft, even nog
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
696 Hou me vast, laat niet los
alsjeblieft, even nog
Hou de tijd tegen
ze rent je bijna voorbij
ik probeer het
maar ze komt dichterbij
hou de tijd tegen
even lijkt het alsof ik win
Ik hou de tijd tegen
maar toch haalde ze jou in
Ik kan en wil het niet geloven
waarom nu en waarom jij?
Ik stop en weiger het te geloven
maar het komt nu wel…
Ziel Schade
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Stormweder bezield
Stormschade in oorlogen
Ontlichaamd ontzielt…
[ Terug in de Tuin ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
516 Terug in de Tuin
van de Liefde, loop ik rond --
tussen grafstenen.…
de neerlegging
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
858 leg me neer in de achtertuin
op het zachtmoedige mos
naast het nest van de aardhommels
vlakbij het voetpad en het
vingerhoedskruid
en niet ver van de adelaarsvarens
en het stralende kruiskruid
en bedek mijn romp, mijn armen
en mijn benen met het net gevallen
blad van de rode ende groene beuk.
leg me, op een novembernamiddag,
neer…
morgenlicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
423 in het morgenlicht
besef ik meer dan ooit
dat jij niet meer hier
altijd nog in mij bent
tranen in mijn ogen
kleuren tot regenboog
als ik zachtjes vertel
wat mij de dag brengt
in het morgenlicht
heldert mijn geest
die ‘s nachts droomde
dat lief koesterend
wij weer samen lagen
met zijn zonnestralen
wast het mijn verdriet
tot bron van…
De langste nacht van het jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
661 Ik neem mij voor, om je vanavond te zoeken
zoeken in de langste nacht, neem het baken van licht mee
in de hoop, ergens een sprankje van je te kunnen ontdekken
in de Bijenkorf liggen onnoemelijk veel voetstappen, die
men onmogelijk zouden hebben uitgewist, al kwam er géén
reactie op de kaart die ik hen stuurde, of ze jou gezien
hadden, of van…
het hoeft niet meer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
657 het was op de oever van de Schelde
dat jij me draadloos belde
en dat je me vertelde
ik ga weg bij jou voorgoed
ik wist dat het niet zo vlotte
en in mijn roeiboot op de Rotte
besefte ik tot op m’n botten
het is voorbij
vaak waren we aan het kissebissen
maar tussen de tulpen hier in Lisse
naar de afloop moeten gissen
dat hoeft niet meer…
Leiband
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
437 ik mis je trekken
ik mis die snuit
telkens je opkeek
je wilde vooruit
tot aan de volgende plek
die jij inspecteren zou
dan trok ik aan die
leiband van jouw…
hoe zou het zijn
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
637 hoe zou het zijn
als ik af en toe
een uurtje in de hemel
jou bezoeken kan
hoe zou het zijn
als ik af en toe
even praten kan met jou
elkaar zien en vasthouden
hoe zou het zijn
als ik af en toe
jou vertellen kan
hoe het met mij gaat
hoe zou het zijn
als wij af en toe
gewoon zeggen mogen
dat we elkaar missen
hoe zou het zijn…
Afscheid van een vriend, en Ark-mens
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
757 Wanneer uw last post is geblazen
medailles overladen.
Zilveren visjes huiswaarts varen.
Brabants paard haar veulen werpt
woorden opklaren
Fietsen verwonderd hun weide kent.
Zeemeeuwen het land (h)erkend.
Uw lach ingeprent.
Zonlicht golven baren
uw zout in voetje baden
dorst ingebed
wolken opklaren.
Tekenen aan de wand,
warm zeewaterstrand…
Bercy
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
624 Ik verkoop geen angst,
voor wanneer de ramen
boze ogen dragen
Vooral de lucht spreekt mij
vreemde woorden tegen
Het gevoel van een terneergeslagen lijster
die maar zingt en zingt
Een ballade over het gemis
van jouw stem in de stegen,
metrotunnels
en straten van deze verlopen stad
God, wat verlang ik naar de lente
van vervlogen dagen vergeten…