5765 resultaten.
Jij watervalde speels
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
777 we glooiden dal
en kwamen samen waar
de waterlopen spraken
ik traag en diep
jij watervalde speels omdat
rotsen jou steeds raakten
we mengden donker licht
zag jouw gezicht ontwaken jij
wist mijn kou weer warm te maken
kuste bloemen
aan de borders was chaotisch
je vitaalde leven tot exotisch
spatte waar ik stroomde
ik heb je ogen…
Lotusbloem
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.590 het oude China begeerde u al
prozaïsch vertelt en bezongen
symbool van spiritueel geluk
heeft mij tot zinnen gedwongen
lieflijkheid in al uw pracht
bloemen kleur van dag en nacht
bloesem van de moederschoot
stem van goddelijke geboorte
rijzende ster uit het oerwater
zaad van eeuwige vernieuwing
uit kelk ontvlamde je roze knop
van morgenzon…
spelonk
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
721 bruist door jouw hart
aan de rand van eeuwigheid
paden kruisen over elkaar
cellen vergroeien in lichamen
ik dank je voor het meegaan
keer op keer langs oevers
waar de afzondering loerde
gedachten al begraven lagen
jij mag pronken met alle hoeden
uit de dromenkast, de geest
waar iedereen het over heeft
ontwaakt in een oud ledikant
bloemen…
Zonnebloemen
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.407 We leven in de éne wereld
waar veel verdriet en onrecht zijn
maar ook de geuren van de zomer
en bloemen vol van zonneschijn;
de wereld van de zonnebloemen:
een hart van goud en geel van licht,
de bladeren vol groen verlangen,
de kroon vol fierheid opgericht
verlangend naar de mooie uren
naar zon en hoop en kinderlied,
maar ach, zovele…
De Kroon CS A'pen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 in het station, voorbij
het perron, in de zaal
waar soms een vreemde wacht
onverwachts naar je lacht
kan je even zitten kijken
naar hoe de tijd wordt gedood
daar zie je al dan niet gewild
vreemde kunst op het plafond
waar enkel de bloemen rond zijn
en de swastika's zich verschuilen
in een labyrint van rechte kronkels
de artiest heeft…
Advent
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.471 zwartgesleepte sluier, soezende zomer
tuimelt lichtvoetig als een vilten stemvork
over ons glinsterdak, ondermaans bestaan
krioelt van noten, zingt van opschudding, klinkt
lentelijk, tot winterstof helderhoog zweeft,
licht wordt als groeiend gras haar bloemen
ten hemel richt alsof God spreekt, zij
vergeten dat bangtrillende kou
anders is dan…
Sober leven
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.352 Geniet van de bloemen.
Absorbeer de stilte.
Slechts mijn zucht van
opluchting is hier hoorbaar.
Sta op, gebruik de krant
van vorig jaar, schoon!
Kijk in het klein kuiltje.
Het wordt tijd voor een nieuw gat!…
Lentewindwijzer
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
912 waai maar, blaas je warme adem
over het bevroren panorama
laat het groen vorstelijk ontdooien
ontneem de koude haar gezicht
geef de zwaluwen weer vleugels
om de lucht zwanger te bevolken
zodat ze met dartele duikvluchten
het hemelse blauw versieren
verleid de nog geloken bloemen
zich nieuwsgierig open te stellen
door ze windzacht…
Als ijs adert in bevroren ogen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.127 Als ijs adert in bevroren ogen
en koude angst wurgend
alle liefde dood
Wanneer afgrijzen en weerzinwekkende voel
brandt als vuur in een gesloten hart
en prikkeldraad de huid omvelt
Als haat opzwelt en de keel dichtsnoert
Dan zie je beiden
ieder een kant op gaan
Was eens de liefde mooi en bloeiend
Teloorgang gedoemd
Zwarte bloemen ijzen…
Paardenmolen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
828 Wat kon het me schelen dat het daarna
te pletter stortte:
iedereen had verstomd gestaan en
op mijn graf zouden altijd bloemen liggen.
En als ik het overleefde, zou ik eeuwig
schrijven over geluk.…
bitterkruid en stinkende gouwe
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
1.727 de kraaien krasten ongestoord hun lied
de liefde bleek met bitterkruid gebrouwen
je nam een gulle slok, verloor subiet
(het werk van stinkende en helse gouwe)
jij was de pop, zij speelde met de touwen
als onvoorspelbaar kruidje-roer-mij-niet
je wist je van de touwen los te rukken
en telde lusteloos het smartengeld
nu zoek je weer de bloemen…
klapwiekt vrijheid in lucht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
995 waarom zit je zo stil
met vleugels die trillen
kom, fladder wat rond
er zijn bloemen genoeg
die jouw neerstrijken willen
ze openen hun hart om
met jou hun wereld te kleuren
breng ze wat stuifmeel
en ga met je lippen
hun stampers eens keuren
ik zie in je ogen het speuren
je lijfje vult zich alert met
de meest verleidelijke geuren
je…
Liefde in licht- en zwaargewicht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.114 Als werkelijkheid voor morgen zwicht
Daar gisteren verraderlijk een loer draaide
Genekt door molenstenen wiekslags verwaaide
Donker het duist’re is in je gezicht
Behoeftig en dorstig een brandend verlangen
Dat heden in nieuw decor wordt betreden
Dan kom ik terug uit je verre verleden
En zal je met bloemen en kransen behangen
Dan fluister…
BLIJVEN DROMEN DROMEN ?
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.545 Waar ik de zon kan laten schijnen
de bloemen kan laten bloeien
de honger uit de wereld help
en de bomen weer doe groeien
Zullen dromen mij voeren
langs goudgele stranden
en mij morgenvroeg weer
in de werkelijkheid doen belanden ?…
Moederdag
hartenkreet
3.1 met 26 stemmen
6.270 Van die ánder die wél naar moeder gaat,
mét of zonder een boeketje bloemen,
één dag maar, alleen maar om te wéten
hoe of het voelt....
En ik, ach ik gún het haar zo.....…
Verjaardag slaapliedje
hartenkreet
3.5 met 39 stemmen
14.542 Meisje Rommel wil gaan slapen
meisje Rommel is zo moe
Ze doet haar oogjes toe
Vandaag amper drie jaar
draagt bloemen in het haar
te moe blijft zij maar gapen
Meisje Rommel wil gaan slapen
meisje Rommel is zo moe
Ze doet haar oogjes toe
Slingers, ballonnen en cadeaus
iedereen blij, niemand boos
snurkt mijn liefje als een roos
Meisje…
Kerstmis, missen
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.834 De vlinder fladdert somber,
doelloos in het rond,
kan zijn draai niet vinden,
weet niet waar hij het zoeken moet,
mist zijn bloem en haar nectar,
zo warm, intens en zoet.…
In het hart van mijn moeder bloeit een tedere kersenboom
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
3.218 vaart een klein meisje in mee
In haar kruin ruisen duizend talen
En verlangen naar de zee
Langs haar stam waait een eeuwenoude wijsheid
Langs groen en knoesten en mos
Door haar bladeren huilt het afscheid
Zij laat haar kinderen los
Aan een droge verdorde tak
Ontspruit een twijg groen
Een blad met perzikzachte nerven
De knop van een bloem…
je ogen schenen langer zon
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.241 ik heb de bloemen al geplukt
vaasde ze als roodste rozen
in een veld met woorden vol geluk
ontloken ze als nieuw gekozen
de wind blies zachte lentelucht
in vleugjes voor het snelle rijpen
je ogen schenen langer zon en
lachten met de warmte van begrijpen
we dachten nog de winterkant
maar kou en sneeuw waren geleden
het tintelde van hand…
stabat mater
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.608 uit de struik met eeuwige bloemen
vol van kleur en zachte geuren
waar engelen tijdloos aan alle zijden
de onzichtbare bekoren
wordt met liefdevolle zorg
nog zonder een uitgesproken naam
de echte oermoeder geboren
zij is verrijkt met
het oorspronkelijk verbond;
het voortschrijdend leven
aan elkander te smeden
om zo de schepping
van vrouw…
februarizon
gedicht
3.3 met 37 stemmen
21.595 De populieren werpen met een schoolse nijging
elkaar een bal vol vogelstemmen toe
en héél hoog schildert een onzichtbaar vliegtuig
helblauwe bloemen op helblauwe zijde.
De zon speelt aan mijn voeten als een ernstig kind.…
ik liep de stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
654 anders want het was weg
van alles en nog wat – het voelde geweldig
wat weerkeerde aan het einde van die dag
had verschillende vormen van tederheid
ik kon lachen om je opengesperde mond
maar ook je ogen die vuur spuwden
zelfs tegen mij maar het maakte niet uit
toen eindelijk de avond viel rolden tranen
langs mijn wangen en de verwelkte bloemen…
Terras
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
812 scheef septembert de dame
- Blanche genaamd -
een grijs, wollen hoedje
de zon en mijn hallo voorbij
zet ze zich met brede heupen
naast de wolken
de bloemen op haar boezem
omhelzen mijn wangen en
de schoot van de buurman
ze vangt de middag
op hangende lippen en
suikert haar koffie met
verzonnen verhalen
klokgelui vouwt…
waar de siënna brandt
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
678 ik vouw zonnestralen
tot bloemen die bloeien
strik ze met
prismatisch licht
zodat naast de vorm
ook de duizenden
kleuren je gaan boeien
warmte leg ik in
het donkerrode hart
waar de siënna brandt en
oker vlamt tot in de kelken
met fris groengeel penseel
ik zacht de buitenkant
met oh zo tedere hand
voor jou is dit boeket…
in bloeien voor de dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
674 in een graf vol bloemen vindt
de dood haar aards bestaan
ze staat een levenlang te bloeien
te wachten op verlaten gaan
je lachte om de snelheid
die botste met beton
het rode bloed dat stolde
na de sprong van het balkon
ontkende de depressie
die je naar beneden zoog
liep weg voor de vergiften
die de ander op je spoog
groeide…
Raster
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
835 Zwarte broddellap
Vastgezet op alle vier de hoeken
Iemand
Liet de grote steek
Vallen die ruimte
Laat voor een scherm
Dat ontbreekt
Niet diegene die
Er bloemen op borduurde
In wit, diepblauw en geel
Ook niet de mieren
Die snelle stekentellers
Zelfs niet de grote juwelier
Die zijn druppelstenen vasthaakt
In de draden
Losjes, edelglanzend…
vlieg een handvol dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 mijn bloemen bloeien
reiken naar licht
bieden geur aan ieder
die voor nectar zwicht
ik maak toekomst met mijn beelden
bouw uren van de dag
totdat hun vormen mij vervelen
en ik naar morgen mag
droom scherven in
mijn wereldje van glas
ik breek het glazen heden
kou komt dan niet onverwacht
je daagt me uit met jou
de vleugels te gaan…
gewichtloos
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
730 keer op keer
wacht ik op het woord
dat mijn dagen zal laten
opengaan
als een landschap
dat danst uit spiegels van
honderd bomen en zeldzame
bloemen, wijd uiteen
het mag zelfs regenen
in mijn oor of tijdens lange
nachten
en wanneer het sprookjesbos
is vastgebonden met touwen van
ongeloof
dan nog word ik je lief
heb ik je…
IJsbloemen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
446 tocht de toon gezet
om de ijsbloemen
te herschikken in een
veranderend boeket, vol
ongeduld te wachten,
rolt zich het verleden uit
de herkomst van het heden,
gaan er stemmen verloren
van mensen van wat ze
riepen, maar zonder geluid,
naast die van mij, weinig
beweging op de aangevroren ruit,
wist een nieuwe lente de aangevroren
bloemen…
Sterre 2009
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
705 Ik weet niet of ik je nog
zou herkennen onverwacht
op straat of in een schouwburg
Je stem zal bekender zijn
zacht met iets van staal erin
ik heb je nog niet gehoord
In mei het bloeien van bloemen
de nectar door bijen gemaakt
Lentehoning die zo licht smaakt
nog niet met bitterheid geraakt
De geuren blijven van je haar
je huid als zachtheid…