5642 resultaten.
Zonder titel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
148 Kies je kant van goede kleur,
ook jij dichter, van klare taal.
Durf, hou vast.
Elkaar.…
Kan dat .....?
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.766 Wanneer morgen minder
meer is geworden, pak dan
zacht mijn handen en volg
teder de lijnen des levens
raak de palm van mijn hand
heel even aan, zomaar, voel
mijn warmte en lees de liefde
in mijn ogen, proef verborgen
hartstocht in half geopende
lippen, vind mijn ik in jouw
zijn, fluister liefdevol de tijd
vooruit in uren van wensen…
Toen en nu
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.396 Op mijn zeventiende
zat ik vrijdagmiddag
al tekenend te luisteren
naar de topveertig
van Veronica
Ik tekende
zeven berglandschappen
en zeventien stoomboten
De teksten drongen
niet tot mij door
de muziek des te meer
For What It's Worth
Buffalo Springfield
Op mijn zevenenvijftigste
zit ik zaterdagmiddag
al schilderend te luisteren…
Bloemetjes op de mestvaalt
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.085 Maar als ik mijn hond zie of Carmen of kindjes
dan gaat dat voorbij en word ik weer vrindjes
met moeder Natuur op dees bolle aarde
die veel goede mensen zo dikwijls bedaarde.
De mist van de morgen is langzaam verdreven:
de eilanden staan fors en sterk zonder beven.…
Erotisch Valkenburg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.487 En Jan liep trots en nonchalant
aan des borsten linkerkant
en dacht wellicht heel zelfbewust:
“Die borsten zijn door mij gekust!”
Ook zij liep schijnbaar onbevangen
en liet haar borsten vrolijk hangen.
Ze zag hoe vele mensenogen
ook mee, van links naar rechts, bewogen.…
Het Einde Van Ons
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
2.012 overhou
Dus hou ik je stevig in mijn armen gedrukt
Voor eeuwig samenzijn toch niet gelukt
Met herinneringen moeten we het gaan doen
Van de eerste tot aan de allerlaatste zoen
Samen hebben we besloten ermee te stoppen
En al is het de beste beslissing vinden we
Voor mij is het verdriet moeilijk te verkroppen
Wil er ook niet meer over praten
Des…
Maria
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.340 Wel zalig zijn voorwaar haar ongeraakte borsten
Waarnaar de bronne zelf des levens plach te dorsten:
Wel zalig is de schoot daarin hij heeft gerust:
Maar zalig bovenal zijn zulke die haar leven
(Gelijk Maria dee) tot zijne dienst begeven
En hebben in zijn woord haar hertelijke lust.…
Opa
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.319 schat
oma is nu alleen
maar in ons hart zullen ze altijd samen zijn
een leven zonder opa, het moest nu eenmaal van de Heer
Het leven van een genieter is voorbij
de winter is een sombere tijd
maar na de winter komt een lente
zal alles bloeien
opa's bloemen zullen nooit vergaan
in onze herinnering zal deze man blijven bestaan
Op zijn weg des…
Weiliedje (1916)
poëzie
3.8 met 46 stemmen
4.021 Des uchtends zweeft naakt in een damp
Een kind over halmen en sloten,
Die blozen van 't licht zijner lamp,
Als rozen door regen begoten.
Ten middag ligt lui op zijn zij
Een knaap naast zijn rundren en schapen,
Hij blaast op een scheile schalmeî,
Waar 't vee en de wolken bij slapen.…
Dal
netgedicht
3.1 met 62 stemmen
11.540 grote oehoe
als een vlaag
van schrik voorbij
hij voert mee
de bange jaren
die ik doorbracht
in het daglicht
de abelen
om mijn huis
wentelen zilver
blad in 't donker
op mijn rieten dak
pluist spinrag
van de huislook
die ik plantte
daar hij vrede
brengt in 't huis
alles groeit
zoals het groeide
in de enkele
zonnestraal
die des…
Deinè Theos* (sonnet CVI)
poëzie
2.7 met 29 stemmen
3.455 Met weekblauwe ogen zag de oneindigheid
Des hemels naar de donzen rozenglans,
Waar Zij in daagde: een breed-gewiekte krans
Van zielen had zich onder haar gereid.…
Liedje
poëzie
3.4 met 19 stemmen
3.649 Ik hoorde des avonds de nachtegaal slaan.
Ik strekte de dorstige lippen uit
Naar de klanken, die stervend vergaan,
Naar de golvende stromen van jubelende klank,
Naar de zoete weemoedige liefdezang.
O! dat ik de weelde drinken kon
Der klanken, die stervend vergaan!…
San Gimignano
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.254 Een nieuwe zon verdrijft
Langzaam een sluier die
Door de kilte des nachts
Als deken was gelegd
Over oude stenen.
Ergens in de verte
Klinken zachte tonen.
De stad, diep verzonken
In een slaap, wordt wakker
op golven van muziek.
Een oude man, een fluit,
een melodie die danst.…
AAN MIJN HEDEN ELFJARIG DOCHTERTJE
poëzie
3.6 met 10 stemmen
4.545 wat in dees wereld ooit der jonkheid moog' behagen,
't mag schittren, maar vergaat! Slechts wie God aankleeft, blijft.
8 November 1843.
------------------
dier - dierbaar…
Duister nis
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
3.987 tempel
achter een deur zonder alt hoge drempel
noch koren of bonen of hemels spektakel
Er doolt geen licht, sinds ster doch glas
in `t lood daar pronkt, totaal overbodig
maar ach, hij vond het ginds ook nodig
zo blijkt zelfs `t kleinste gewijd waterpas
Zijn bezoekjes zijn er zeldzaam schaars
`t verheven geheel blijft gesloten toneel
zo des…
De Planten
poëzie
3.3 met 13 stemmen
3.330 Des morgens als de dauw zijn vocht'ge wade
nog om de perken toegevouwen houdt,
staat reeds de hovenier met noeste spade
te werken in de grond, als groef hij goud.…
Veel belovend!
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.028 diegenen, waarvan je doornen ondervindt
op twijgjes, ondiep en te meer somber
tussen intense tinten donker met toch
die eeuwige schakering treurend rood
er zit een dramatisch klampen aan
mijn nuances verzinnen, van deze strootjes
minstens even breed en even diep
waarvan ik evenzeer vallen kan
hoe zou het lijken, mijn gehoorzamen aan
des…
Ik was aan u, gij waart aan mij...
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.384 'k Versmaadde koud de stemme van 't geweten,
ontembaar kondend: "'t is de wil des Heren!"
O naar het euvel werd de straf gemeten!
En vruchtloos poog ik 't noodlot te bezweren;
helaas! vervlogen tijd kan nimmer keren.…
verheffe de stem in Oranje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.132 bij grote publieken
om de mens achter de stem
in volle vaderlandse glorie
te aanschouwen en adoreren
mijn raad aan mensen
in den lande deswegen is
om zoals ik
de stem veelvuldig en krakerig
in het openbaar te verheffen
met niet mis te verstane
dictie en volume
teneinde te accommoderen
en te voegen naar mensenwensen
opdat de heffe des…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.942 Het lam des offers is gekeeld,
o gij, zijn blanke nisse.
Gans uw gedaante is als verklaard;
uw gang is eêl en zedig;
gij zijt gezuiverd, of gij waart
van zekerheên volledig.
En waar mijn eigen leên en brein
van levens-koortse dorden,
is 't, of mijn weiger medelij'n
mag eindlijk liefde worden.…
Tevredenheid
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.980 Een rozelaar staat aan de groene zoom
Des meers, en spiegelt zich; de rozen hangen
Voorover, turend naar haar frisse wangen...
Daar valt er éne, en dobbert op de stroom:
Zij drijft, en komt, waar, weelderig en loom,
Een water-roos haar houdt in 't blad gevangen.
"Wees welkom!" (zegt die) "kunt gij meer verlangen?…
Raadsel en oplossing
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
601 Naar binnen treedt des avonds laat Vincent.
Ik ben benieuwd, of hij er meer van weet.
'Je briefje met "Petula heeft gebeld"
verbaasde mij nogal: ik ken er geen!'
zeg ik aan hem. Ik word teleurgesteld.
'Ik óók niet,' hoor ik nu m'n zoon vertellen,
'maar zeker is het, dat er ooit wel één
een telefoon gebruikte om te bellen.'…
Mijn zoon
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.621 Niet veel verloren, des te meer gewonnen,
en al wat ons rest, is een zee van tijd.
En een straal zon beschijnt je gezicht,
peinzend zwijg je, zwijg je in alle talen.
Waar denk je aan, vertel me over je gevoel,
of blijf je daar liggen, blijf je zwijgen.…
Wereld
poëzie
4.0 met 24 stemmen
3.851 O harten die nog zijt van hare strikken vrij
Vliet verre van dees trouw- en liefde-loze prij
Al is ze nog zo schoon versieret en bepereld.
Vraagt niet, hoe kan het zijn dat zij zo goddeloos,
Zo eer-vergeten zij en overgeven boos?
Helaas! het is om dat de wereld is de wereld.…
Zo zong de bloem in de vaas
poëzie
3.5 met 22 stemmen
3.897 Ik sta hier in dees mooie vaas
Zo triestig te verwelken
Gij hebt mijn herte zeer gedaan.
Ach mensen, zult gij nooit verstaan
De taal van bloemenkelken.
Ik ben een bloem van 't veld
Voor mij geen tuin, geen snoeien.
Geen krachtige vaas die mij omknelt
Maar laat mij ginds, in 't vrije veld
Bij 'd andere bloemen bloeien.…
Minder alert
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
522 Ook de hoeveelheid sigaretten is bepalend: hoe meer men rookt, des te meer afname.…
Onzichtbaar
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.043 Hier lig ik,
Ik kijk naar de wolken,
Dit is de rijm van een andere tijd,
De rijm die mijn oren doet vollopen
Want de woorden smelten in mijn hoofd,
En des te sneller loop ik over.
Ik lig uit elkaar,
natuurkundig gezien.
Er is namelijk geen deel in mij,
Wat momenteel verbonden is.…
Het borelingske
poëzie
3.2 met 12 stemmen
4.046 Zijn tandeloze mond
zal, eenmaal, tanden moeten;
't zal woorden spreken; 't zal,
't zoet wichtje, eens, wel ontzoeten;
't zal wakker worden, en,
gewassen, meer als eens,
zijn ogen wassen, naast
de bronnen des geweens.
-----------------------------------
uit: Laatste verzen (1901)…
Kop op!
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
3.739 Op de weg des levens
Met een last te zwaar te dragen
Terwijl je sterk zou moeten zijn
Maar te zwak voor het gewicht
Dan, juist dan, mag jij mij vragen
En zal ik tonen en bewijzen
Dat je samen, beter dan alleen
Kan voldoen aan de absurde eisen
Die het leven somtijds aan je stelt
Twee kunnen meer dan één
En samen staan we sterk
Kom, laat de…
Door één lief woordje zou zich laten winnen
poëzie
3.9 met 10 stemmen
5.294 Door één lief woordje zou zich laten winnen,
Door één gebaar of vriendlijke oog-opslag
Of door een luide open-heldre lach
Na veel gevlei's en zachtjes-aan zoet minnen
Ik, die droef-wachtend op des Levens tinnen
Melodieus zit klagend, naar de dag
Opstijgend glorieus, van wat eens mag
Bevredigen mijn ziel…