4810 resultaten.
DE KLEINE SAVOOIAARD
poëzie
2.7 met 11 stemmen
4.567 Zo volgt de kleine vagebond
De wilde drift zijns harten:
De wijde wereld hoort hem toe,
En licht van geest en blij te moê,
Zal hij het noodlot tarten.
-----------------------------------------------------------------
uit: Gedichten van Rosalie en Virginie Loveling (1889)…
Brünig
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.215 En in één ogenblik, dat zo verglijdt,
Beleeft de geest de stilstaand’ eeuwigheid.…
Een klauw met bont gevoerd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
712 nagels putten in de huid
strelen bloedvergietend voren rood
het hart onbloot in spuitend dood
lach en kijk je lijf bevrijd
van haat in levenloze staat
je trekken zijn verbekt in nijd
omdat het onderscheid
door dood niet meer bestaat
ze lachen met hun lippen dun
lege ogen hongeren naar jou
kou verkilt nu zonder bot je lijf kapot
je geest…
Luisterdichten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
991 Vond jou weer terug
in luisterdichten, dat speels gerichte
onderkennen, en hart verplichte
aandacht wennen
zag jou dansen onder duisterheden
met in de nacht het zicht op vrede
voelde weer jouw ziel verzoeken
vrij vol maanlicht het geschreeuw vervloeken
probeerde weer onderliggend te begrijpen
wat woord in geest en hart deed rijpen
jouw…
DOEL!
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
3.549 Het menselijke geest heeft onverwachtse krachten,
Als je deze laat stromen
laat het geluk zeker niet lang op zich wachten!…
Karakter
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.691 nooit ergens anders te bekennen
dan onder mijn moeders wil
die grenzeloos
en ontoereikend
door worstelde met Brabants verleden
van eindeloze bossen
vol gewonde soldaten
doodsgedichten prevelend
afscheid nemend van moeder
die moeder, die verpleegster
met het hart altijd paraat
op de zinloze momenten
ver verwijderd van
de schizofrene geest…
Ideologische repressie?
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
488 Droom op droom te bouwen, de
wolven hebben de nacht gemerkt,
wat eerst op zwarte holen leek,
sloot zich op in een verbond
als schapenwolken op de vlucht,
verholen in het licht tot het duister
en de geademde lucht geketend
werd door list met de tong aan-
gescherpt, verwerpt de zuivere
wiel van geest en ziel, waaruit de
vrije passie…
Stonedhenge
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Zo lag ik jaren in een
blauwe koepel, terwijl ik luisterde
naar bomen en naar bloemen, ik
kreeg een lange grijze baard en in
de spiegel zag ik de geesten om mijn
lichaam, Merlijn voorop, en weer
viel jouw naam als grootste tovenaar
van België.…
Los bol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 De straten zijn rivieren
gevuld met dronken batavieren
alles en iedereen helemaal los
mens ga lekker wandelen
in 't bos
Geuren en kleuren
vertellen iets moois
paden en rustige verhalen
trekt iets meer
de geest omhoog
Zachtjes aan
haar rode
hartje beloven
dat de tijd inderdaad
ooit uit zal doven
Net als lichtjes
ooit eens verdwijnen…
Zielsvreugde
netgedicht
2.1 met 30 stemmen
5.429 Haar
oerdans met de geesten is een vreugde
die mij grijpt en meesleept. O, dansende
tovenares, laat ons meedansen op jouw niveau.
Los ga ik, in totale overgave aan de
instincten van in mijn ziel.…
Al troont geleerde hand, met vingren wis en snel
poëzie
3.9 met 11 stemmen
4.661 Al troont geleerde hand, met vingren wis en snel,
Vloeizoete wijzen uit het zangrig snarenspel;
Al lokt uw sneêge zang, met strelend lief geluid,
De vlotte ziele tot het zwijmend lichaam uit:
In strikjes van uw haar mijn geest niet is verward.
Uw blinkend aangezicht sticht mij geen brand in 't hart.…
DE DRINKER
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
989 Zijn huid - door lijden
omgeploegd tot leer -
maskeert de golven van vertier
die zijn benevelde geest overspoelen.
Hij houdt zich schuil in de kelders
van onverklaarbaar bewoonde lucht-
kastelen. Druppel voor druppel kruipt
zijn bloed waar het niet gaan kan,
vindt hij dromen met de bekoring
van gevallen vrouwen.…
VISIOEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.234 Over 't water wandelt weer een geest:
En ik zie de golven westwaarts vlieden,
Als voor 't oog des temmers 't wilde beest.…
Het ondeelbare
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
531 Uiteindelijk raak ik verzeild
in afgesloten kamers, door
zinnen, stuwing van het bloed
door aderen waarin het hart te
groot de geest te nauw, ritme
van zin en woord verstijfd in mijn
roman, de plaats verkrampt in grijs
en groen, in tijd niets meer vernomen,
het laten een constante druk van
wurging als ik binnen kom, tussen
aarden…
De loze beloften
netgedicht
5.0 met 11 stemmen
711 De vader de zoon en de heilige geest
als zij eens wisten hoe in hun naam wordt gepeesd
Zonder schaamte of wroeging wordt eeuwig leven beloofd
terwijl kleutertjes met hun rokje of broek
op hun knieën van hun jeugddromen worden beroofd
Rouwe kinderknietjes van de scherpe kerkbank
vol angstige nachten met duivels en demonengejank
die je mee…
Broos?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
644 Choreografie van angst,
het falen, een trein net niet
te kunnen halen, mand vol
levensschalen, uitgegleden
op de medeklinkers, uiteen –
gespat in zinnenloze verhalen,
steeds voor gelijke droom te
betalen, een spoorboom die
niet open gaat, vandalen op
de hoeken van elke straat,
talrijk zijn de klinkers met
een eigen gelaat in de geest…
Derwisj.
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
649 Kloven op het gezicht
belooft een rusteloze geest,
vraagtekens in beider ogen
als ze zich sluiten dan draait
het verleden als een derwisj
om het zere been van iemand
anders, gedanst over alles heen.…
DE DRAAIDEUR
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.593 valt niet vaak te denken
de draaideur draait en mangelt voort
na jaren is zijn strijd gestreden
de spiegel van de dood verschijnt
geschrokken snikt hij van die aanblik
in dat besef wordt nu gestorven
bevrijding van zijn aardse last
de dood is vluchten, uitweg zoeken
de draaideur draait en mangelt voort
nu is dan toch de rust gekomen
de geest…
zoete dronk
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
679 is Zij niet de grond waarop wij lopen, de geest waarin wij zwerven?
vraag me niet
te schrijven of te spreken over iets anders dan Haar
daar ik zal moeten antwoorden; wat bestaat er buiten Haar
kringen van eeuwige wording, dan mijn afscheiding in gedachten?…
nacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
501 Ik zet het raam open om mijn ijle geest
te laten wegvliegen maar er gebeurt niks,
de kou waait waardepapieren op de tafel
weg op de grond en cirkelende kou en
vlagen verleden komen me opzoeken,
ik pak mijn pen op en probeer mezelf
te laten ontsnappen in een apart soort
fantasie-land van eigen wetten en van
dromen en hardnekkige concentratie…
Een zwerver spreekt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 Aan het lijntje word je gehouden door je
geest al meen je dat je totaal vrij bent.
En je stokt in je goede bedoelingen
omdat je je 'medemens' leert kennen.
Het leven is een langzaam doodgaan.…
Rembrandtcyclus 19: anno 1669: Rembrandt sterft
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
705 Mijn tijd is gekomen en neem ik afscheid van mijn dochter Cornelia, geboren uit mijn samenleving met Hendrickje Stoffels:
Verwarring
schept zwarte plekken in mijn geest
van alles dat ontnomen is
ontgoocheld en vervlogen is
verpulvert langzaam ook mijn leven
uit jouw leven weg
jij dartelt in mijn schaduw kind
evenzo als Titus deed
wat…
uitnodiging
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.122 Wat bleek ik bedrogen te zijn door eigen geest
want niet de zwarte trage duisternis
leegte
vreesde ik
maar het uitnodigende alomvattende dansende licht.…
Waterzon,
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
596 De stad meldt zich als ik
de balkondeur open, het
straatgewoel zwelt aan door
jengelend logistiek, scherp
geluid van tramrails snelt
door geest en ijle lucht.…
terug naar mijn wortels
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 ik zie in gedachten
kristalklaar voor de geest
dat dorp in de kempen
waar ik als kind dolgelukkig ben geweest
ik hoor nog de oude fanfare
en ook de meer moderne harmonie,
de klok van de toren
en soms alle drie.
ik ruik nog de geuren
van brem en van hei
het bier van de trappisten
en d'oude melkerij.…
Dromen...
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
533 Elk verzonken moment terughalen voor onze geest,
opnieuw genieten, van eeuwige aantrekkingskracht,
raak mij weer aan, zoals enkel jij dat zacht kan,
laten we smelten in verlangen, doorheen de nacht.…
Compassie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.284 Ik bemin haar
met heel mijn ziel, geest en lichaam,
maar samen onder één dak is onmogelijk.
Ik laat haar dus volkomen vrij,
kan ook niet anders, ben haar mindere,
aanbid de wegen die zij moedig inslaat.
Nu zwijgt zij. Nu zwijg ik in verdriet.
Alleen God ziet werkelijk mijn eenzaamheid.
Ziet werkelijk hoeveel ik van haar houd!…
Het ruisen van verloren namen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
779 de asters al geknakt
in onbuigzame handen
Jouw haat wapent
een gebaar van diepe onmacht
in dode ogen
en weet dat mededogen meer zegt
dan een oorlog verwoesten kan
de onmin zal luisteren
naar het ruisen van verloren namen
die ten hemel werden gedragen
Laat dan de havik
jouw koude bloed verlaten
en de gaten in jouw
verwrongen geest…
Rode jurk
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.413 Maar in mijn geest blijf je het lichtpunt met knalrode jurk
Je dansende lange krullen, die me immer omhullen.…
In de oogst
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.166 Zij stonden op het akkerland
Zij maaiden in de zonnebrand
En zongen bij het werk
De lastige arbeid wordt een feest
Voor hen die jong en licht van geest
En moedig zijn en sterk
Daar kwam de landheer langs de beek
De schouders hoog de wangen bleek:
Hij zocht de schaduw daar.…