3975 resultaten.
et in arcadia ego
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
424 Tot plots nagelvlijmen
de tere huid doorgraaien,
het dunne vlies der ingewanden scheurend.
De scherpe dood...
De mond die zacht de roede koestert
ontbloot de tanden, bijt zich vast
in het zachte ebben van voldane lust.
En scheurt het delicate vlees
tot rauwe rafelige homp.
De doffe dood...…
De keerzijde van kerst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
862 geen optie, dus met een zucht
sta ik op
Mijn vale deken glijdt voorzichtig op de stoep
M'n gasten blikken mij neerbuigend aan
Ik dool wat rond, nu al een jaar
Inmiddels staat in elk huis de sfeerverlichting aan
Mijn huis is leeg, ieder is gegaan
Rendieren, sneeuwpoppen kijken me treurig aan
De kou die snijdt echt als een mes
door mijn huid…
Teerbemind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Midden in een ballet legt mijn vrouw mijn hand op haar buik
waar ze zo dicht onder de huid groot groeit. Ik voel eb en vloed
als op het toneel en glimlach bij de moves, schater zacht om
de groove en zeg onder de staand ovatie: ik jubel om onze weelde.…
Vergane vriendschappen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
770 sikkel is kil en koud
Maar zij zien niet dat ik
een vredige spiegeloceaan kan zijn
goddelijke geheimen en
verrukkelijke vruchten herbergend
die ik wens te vergeven
aan de minste onder mijn vrienden
En ze zien niet
dat door mijn uitgedoofde ogen
een trouwe wolfshond meekijkt
speurend naar de volle maan
de kraters op haar huid…
JE LICHAAM BESCHADIGEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
625 dat snijden, daar zit ik mee
Ik wil dat het allerliefst vandaag laten
maar van ergens komt altijd die drang
Ik durf er met niemand over te praten
en tja, ik doe dat allemaal al heel lang
Ik heb daar altijd spijt van naderhand
‘t is evenwel die drang van binnenuit
Deze eist mijn bloed aan de buitenkant
en tja dan snijd ik alweer in mijn huid…
Auw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
880 Als tranen schoon wassen dan was ik schoon
Als tranen diamanten waren dan was ik rijk
Als pijn succes was dan was ik daar
Als liefde bestond dan was ik klaar
Ik zie de zon schijnen
Ik vermoed de warmte op mijn huid
Ik neem het waar
Ik kijk er naar
Ik voel het niet
Eten hoeft niet meer
Slapen hoeft niet meer
Niets hoeft meer
Voor mijn…
De moeder
gedicht
5.0 met 2 stemmen
11.488 Zij was geen stenen bed, geen dierenkoorts,
Haar gewrichten waren jonge katten,
Maar onvergeeflijk blijft mijn huid voor haar
En onbeweeglijk zijn de krekels in mijn stem.
'Je bent mij ontgroeid,' zegt zij traag mijn
Vaders voeten wassend, en zij zwijgt
als een vrouw zonder mond.)…
Dagdromer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
521 zag ik haar voor me zitten,
te stralen in de zomerhitte
genietend van een droge witte
wijn op het terras
Nadat ik mezelf voorgesteld had
en haar nog een glas wijn besteld had
heb ik haar welgemeend verteld dat
zij de leukste was
Ik vond haar waarlijk oogverblindend,
haar lokken waaiden door de wind en
accentueerden haar zongetinte
huid…
SCHADUWEN VAN DE DOOD
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
566 Door godverlaten straten trekt de dood
even verlaten door de koude herfstwind
De wind huilt droevig diens grote nood
hij schreit luider dan een droevig kind
De dood werpt zijn schaduwen vooruit
als spoken dempen ze het laatste licht
Rillingen glijden over menig kille huid
angst leeft op ’t oude afgeleefd gezicht
De dood werpt blikken…
AFGHANISTAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Westen kruisen elkaar
boven dat gevreesde weekdier
trachten het tot rede te brengen
maar hun adem wordt terug geduwd
draait rond in vragende spiralen
het boze schepsel in 't brullende water
wil het lichaamsgif overal heen zenden
van de vrolijk rijzende zon
tot het verre vage avondrood
de kwalijke stof wentelt voortdurend
binnen eigen huid…
Amaland
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
794 Saamgeperste eendenveren
Van je soepele tempur
Wat wij in 't kaarslichtdonker doen
Kussen strelen oester delen
Met een grote kabeljauw
Luisteren naar onze smaak
Van I Want You, en Nu of Nou
Verboden vrucht voor vrouw
Op leeftijd, straks bij Jeroen Pauw
Vertellen wij van ons ultieme
Anti-stollings medicijn
Elixer voor een mooie huid…
Ode aan mijn breekbaar-en-kwetsbaar
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
515 Als een tuin met bloeiende bloemen waar elk seizoen
voorbij zal komen of nog even blijft hangen op een laagje huid
Luister mee naar slagen in regelmaat en ritme van waar echo weerklinkt
Dat is mijn eigen hart, mooi stukje natuur waar ik helemaal van houd en blijf volgen.…
De pracht van een hart
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
551 Als een tuin met bloeiende bloemen waar elk seizoen
voorbij zal komen of nog even blijft hangen op een laagje huid
Luister mee naar slagen in regelmaat en ritme van waar echo weerklinkt
Dat is mijn eigen hart, mooi stukje natuur waar ik helemaal van houd en blijf volgen.…
Voor haar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
482 Zoals water de bergen uitstroomt
Zoals bomen het land overgroeien
Dwalen de mensen geworpen
Een stroom zonder grenzen of tijd
Ik heb jaren met jou gestroomd
En zo ben je dan in me gevaren
Als een droom in de bergen geëtst
Een diep water met grassen omzoomd
Wij werden dunner van huid en bezwoeren
De leistenen korst om ons hart
Het spelenderwijs…
Reflecties
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Hoe de schaduwen van bomen glinsteren of de ranke
rietstengels gewoon nog overeind staan en mooi meewuiven
met de wind terwijl de zon als een gloeiende lamp schittert en zich
verbindt met het gladde wateroppervlak, voel haar warmte kleven op huid.…
In memoriam
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
537 Ik zie je portret
jouw lichaam is er niet meer
herinnering leeft
Wanneer ik reis in jouw schitterend portret
herbeleef ik onze tranen van vreugde en verdriet
Eerste kus met haar contouren en fijne lijnen afgedrukt
op onze lippen terwijl vier kleine woordjes kleven op de huid.…
Veelvraat mens
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 wij hebben de aarde
geknecht haar schoonheid
geschoffeerd de huid van
alle waarde en bijzonderheden
ontdaan wat er te plukken
was is meegenomen zonder
enig woord van dank en
vergeving vragen voor
geleden schade is nooit
opgekomen bij veelvraat mens
dierlijk en plantaardig leven
is misbruikt ten eigen bate
werd mishandeld voor
pure winst…
Adieu heer Bie
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
470 In hun sektarisch clubje van Simplisten
Liet Bie met Koot hun typetjes jongleren
Na 't weekend konden wij hen imiteren
Die twee unieke taal-
neologisten
Met Koot kon hij subliem gaan persifleren
Kroop zonder iemand echt te imiteren
De huid in van een ietwat bozig man
Of vrouw, een wat zelfingenomen dame
Tezamen met die andere Veenendaal…
WERK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 krab en schaaf de huid.
werk het gelaten de deur uit.…
Wegdromerij
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
449 Zilte zeelucht vermengd met fijne geuren
van unieke bloemen die hier bloeien en groeien daar
ook uitzonderlijke kleuren inhoud geven aan dit ongekend paradijs
Luister naar gezangen terwijl enige stralen nog even blijven kleven op mijn huid.…
De treurwilg aan de waterkant
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
467 Is er niemand die om hem geeft, kabbelend
water steekt een handje toe door een weerkaatsing aan
te bieden aan hem want op die manier kan hij zich opwerpen als een
echte ster die ook nog eens haar zachte huid mag aanraken met zijn lange vingers.…
547
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 Dus blijf ik, luisterend naar jouw adem,
Jou warmte tegen mijn huid,
En ik denk aan hoe alles nu anders is.…
Gelukzaligheid
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
453 Op de eerste plaats uitgestrekte
blauwe hemel met de wind die langs het gezicht
streelt, de zon die een huid zachtjes verwarmt of het gras dat
zich onder de voeten strekt terwijl we kijken naar de sterren in nachtelijk overzicht.…
De stem van de aarde
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
562 Regen raakt mijn huid, tranen uit de hemel
en voeden de kracht in mijn wezen, waar het leven bloeit
Onder de warme gloed van het eindeloos licht smelt alles samen in een
ongekende verbondenheid van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Lente-hang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Laat mij verdwalen in hemels blauw
tussen witte schapenwolken
waar d' eerste zonnestralen
mijn huid zoenend bruinen.
Leidt mij langs ontluikend groen,
neem mij mee op wandel
langs verdwenen pitoreske wegeltjes,
tussen mossig gras
en meanderende kleine beekjes,
om zo soms bij lenteregen
onder bladerdek te schuilen.…
Wat tussen ons leeft
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
618 Je adem trilt door
mijn huid, een taal zonder woorden. Je aanwezigheid golft door mij heen.
Je vreugde gloeit als ochtendlicht
dat zachtjes door mij heen breekt. Maar je pijn
zakt in mij als regen, zwaar en stil. Soms verlang ik naar een
grens, een ademruimte. Toch blijf ik open, blijf ik liefhebben zonder harnas.…
Vogelgezang
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
560 Zo breekbaar en verfijnd hun
lied, en toch met zoveel kracht, dat elke melodie als een fluistering onder je huid gaat wonen.…
De kunst van eenvoud
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
554 De wereld roept luid, maar ik
luister liever naar het zachte, de stem van wind
tussen bladeren, het tikken van tijd op mijn huid. Ik hoef geen
richting als ik verbonden ben met dit moment, waar zelfs adem zichzelf doet begrijpen.…
Giraf onder de dichters
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.410 Giraf onder de dichters laat
de trilling der ervaring,
het gedicht, ontvangen in
der voorhoofdsstompjes peau de pêche,
pijlsnel aflopen langs de nek
voortplanten door het zacht en sterke
kleed van de huid afstromen langs
de kniebenen van schaamte door
het trommelstokken hoevenhoorn
geestdriftig in het gras gestampt
en in de prairiegrond vertrild…
Wanneer de aarde ademt
netgedicht
2.7 met 41 stemmen
623 Wind raakt mijn wangen
niet om te breken, alleen
om mij weer te zijn
De wind raast door de bomen
als een stem in mijn borst, niet luid, maar diep —
de aarde ademt door mijn huid. Soms vrees ik zijn kracht, maar
vaker laat ik me meevoeren, want in zijn eigen taal hoor ik iets stiller dan woorden.…