6320 resultaten.
Voorlezen aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Vlak boven het water
blijft de zon hangen
De oude mensen kijken
met romantische gevoelens
naar ons op de rotsen
waar we elkaar voorlezen
Zij zien de mieren niet
alleen onze jonge lichamen
en ze denken de hagedissen erbij
Op zee klinkt een misthoorn
maar er is niets te zien
tot ineens om ons heen
de badgasten op de blokken beton
worden…
Mijn mensen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
591 Maar kus me nog een laatste keer
Mijn lichaam is nu schoon.…
De truc van seks
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 Anatomie is simpel
er zijn miljarden voorbeelden
van vrouwen zoals ik
reproductiekamers
in een stevig bekken
darmen vol bouwstenen eromheen
Dat is de ronde kern
van mijn lichaam, mijn bestaan
Twee machtige benen eronder
om het voedsel te halen
en een smalle bovenbouw
voor ondersteunende diensten
Ik ben eraan gewend, heb geleerd…
aandenkend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 rivier
ingetogen, door vleesgeworden
land van papier
er spiegelt een wolk in tegels aan
mijn onderhuidse muur
ook zou er een trein komen
die weer vertrekt om het halve uur
mijn hart lijkt op de brug die ooit
beide oevers verbond;
verblind door de zon
toen die nog aan de hemel stond
ik berust en stel geen vragen meer,
het lichaam…
Ik lees jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Bij het nachtlampje lees ik jou
in mijn agenda’s, ik streel de deken
over jouw lichaam en lig
tussen de lakens wakker
op de harde vraag wat
had ik meer moeten
niet doen maar zijn
vandaag?…
Fysisch hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Het hart puur als orgaan
Breekbaar door het lichaam
Beschadigd door de jaren
Gekwetst door groei en teer geweld
Als het hart slechts een orgaan was
Was de ziel niet meer dan lucht
Een afwijking van de hersenen
Een hart dat niet te kwetsen is
Door ander trauma dan fysiek
Is een hart vrij van interne ruis
Geruisloos pompt het voort
Onbetwist…
Mata Hari's vergeving
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Margaretha zweeg,
maar luidruchtig toonde ze
haar naakte lichaam.
Haar vrije ziel dreunt
nog steeds na in de wrok van
de boze doden.
Zij danst in ons hart,
haar standbeeld komt tot leven
en niemand weet het
behalve zij die
haar laf en wreed vermoord
hebben, zij huilen.…
Rust in vrede lieve vriendin
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
640 ik zal er zijn als je wordt opgetild
gedragen als een prinses met je gelaat
naar de hemel gericht
een traan welt op uit de aarde
vergezeld je op je lange reis
naar de overkant van de dood
waar de ziel het lichaam verlaat
het hart door verzoening genezen
geen ziel hoeft te vrezen
in het licht van de zuivere zon
zal ik ten afscheid naar…
Ego
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
562 Alleen de triggers en het ontwaken, zelfs zonder het lichaam wat ik graag streel.
Ik wil je haat ik wil je liefde, ik wil je 3D in mijn bed.
Maar ik zie dat niet gebeuren, want onze zielen zijn besmet.
Met mijn handen in mijn haren, en mijn hart dat kleurt bloedrood.
Wil ik jou 5D eren, maar dan moet eerst mijn ego dood.…
Liefhebben
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Echt plezier
Is liefhebben
En zonder liefhebben
Bestaat geen plezier
Liefde is genot
En genot is liefde
Als je gevoelens
Van liefde koestert
Is je hele lichaam
In heerlijke trilling
Voel je je van zekerheid
Vrede en opwinding doortrokken
Op de meest ontspannen
En prettige wijze
Het gebeurt wanneer je zelf
Van dit gevoel vibreert…
LAIS CCLXXXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 Gans de wereld liep in het verloren,
alles dwaalde, wemelde en het zocht
vergeefs zijn plaats, lichamelijke sporen,
maar de tijd had het slechts dood verkocht.
Elke zang zonk weg in het grauwe krocht.
Alles van waarde is gratis. Ik geef
voortaan dus maar mijzelf weer prijs en streef
als iedereen het zachte sterven na.
Voel je mijn klank?…
Kussen in mijn rug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Plooi je als een kussen
in mijn rug, vorm je lichaam zacht
naar het mijne, dan zakt de pijn
erin weg, in de omarming
van jouw genegenheid, je mag me strelen
licht over mijn schouder, dat is alles
wat ik je geven kan als je belooft
om niet te bewegen, meer kan ik niet
aan, mijn open bloem blijft gesloten
Soms brandt ze van krampende pijn…
Jaag leven in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Ontkleed, mijn naaktheid
met wellustig strakke touwen
in mijn huid gebonden
En een zoevende wind van pijlen
om het bloed weg te likken
uit de beneden schoonheid
waaraan ze zich vergapen
de vrouwen met tranen
de mannen spottend, jongens
en meisjes nieuwsgierig
opgewonden
Niemand raakt me aan
niemand voelt de warmte
van mijn lichaam…
Samenval
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 roept
Nieuwjaar, het besef
dat de tijd in onszelf nooit voorbijgaat
In één lichaam zijn we jaren
aan ervaringen die niet afgesloten zijn
maar zich tegoed doen
aan nieuwe ontdekkingen en af en toe
ons te denken geven
over hoe het allemaal samenvalt…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
426 Vannacht was ik de omarmende zee,
een verzwelgernde grijze oneindigheid,
die, wild door mijn lichaam stromend,
mij losweekte van ruimte en tijd.
Vannacht was ik de peilloze open hemel,
verborgen achter een grauwe wolkenlaag,
waaruit als papiersnippers vogels tuimelden,
door de hitte van een zinderende zon verjaagd.…
De wereld
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
712 De wereld is veranderd
Een beetje in de war
Zeg maar: van de leg
Toch niet de eerste keer
Dit spierballen spel
Van kleine jongens
Met grote ego's
In lichamen die veronderstellen
Volwassen te zijn
Maar dat zijn ze niet
Nooit geworden
Ze kennen geen verantwoordelijkheid
Geen empathie
Geen compromis
Alleen het eigen ego…
Am Abend da es kühle war. - J.S. Bach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 Het lichaam met koud zweet
overgeleverd aan het oordeel
dat wacht in de door de nacht
verhulde stad.
Ontheemd en vreemd
voor het eerst wetend
dit is zonder wederkeer.
De tuin bergt de bomen
zwaar als een gesloten droom.…
Pasen
netgedicht
4.8 met 48 stemmen
510 zij waren
ieder apart
naar het graf
gekomen om
zijn gezicht en
lichaam te
verschonen met
witte doeken
de tombe en
rotsruimte van
de hof van Eeden
voelde al zijn
aanwezigheid in
zijn geschonden huid
de vrouwen wisten dat
hij er tijdelijk zou zijn
de heroiek van lijden
en dood en de
voorspelling van het
feest der verrijzenis…
Onder de huid van het zwerk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
457 Mijn lichaam
is een veld geworden
waar stormen repeteren.
Niet voor de schoonheid,
maar voor het geweld
van het baren.
Wat uit mij valt
is geen stilte.
Het is een echo
die weigert te verdwijnen.…
In onze verbeelding verbonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
305 Mijn woorden en maniertjes
mijn smaak en behulpzaamheid, alles
is me keer op keer voorgedaan
Samen zijn wij een kopie van mensen
die samen ook een kopie waren
van mensen van mensen
unieke verzamelingen
van gewone gewoontes
en algemene eigenaardigheden
in een tijdelijk lichaam
dat een grens trekt
tussen jou en mij
tussen al de zielen…
Liefdesnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
268 Een vonk, een golf, een ogenblik —
waar ziel en lichaam samenglijdt.
En even stopt de wereldtijd,
het zuchten wordt een melodie.
Twee handen vinden wat bevrijdt —
en smelten weg in... poëzie.…
Het
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
221 Het kan overal zijn
er valt van alles over te zeggen
maar Het blijft onduidelijk
Toch kunnen we niet zwijgen
verleid door het raadsel
dat we ademen
dat ons omspant
dat onze hemel is
dat ons bindt
en geen naam heeft
ook als we erover praten
en Het vele namen geven
En er is dat andere raadsel
dat ons lichaam drijft
naar nieuw leven…
Het herriejong
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
407 Hem vermoorden, uitschelden
of de waarheid zeggen
zou het alleen maar erger maken
en ikzelf zou opgejaagd
worden, mijn lichaam
vernield en vergiftigd
Dus geef ik toe, tijdelijk
Met opgeheven hoofd
denken jij en ik ver genoeg
in de toekomst
om ons stil verzet
vol te houden
en stap voor stap
in een parallelle werkelijkheid
onze vrijheid…
Grote Begrijper
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
277 Ik krijg te eten, als
ik me groot genoeg maak
anders tel ik alleen maar mee
in de statistieken van het probleem
Er brandt licht in het kantoor
dat nooit open is
Het galmt achter de deur
die niet wijkt onder mijn vuisten
Dit kan geen kantoor zijn
Te hol voor mededogen
een dood lichaam
met een bol oog
en ik ben de niemand
die niet kan…
Santarém Noblige
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
279 Volgens ongeschreven regels
gedraag ik me voorbeeldig, mag ik
mijn man niet tot last zijn, niet
wild zijn, en alleen in bed kussen
Verder doe ik alsof
ik geen lichaam heb
terwijl vriendinnen gewoon
op een warme kei kunnen
gaan liggen, in een nest
in het hooi, in het water
en in hun kamer
waar niemand op hen let
en niemand het van belang…
Counseling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
275 mag roepen, zodat ik uit de baan
van de vicieuze cirkel raak
die ik beter ken dan mij
lief is, en ook
al moet ik mijn lichaam
met zijn ongemakken
in beweging brengen
met te weinig energie
toch wil ik erop vertrouwen
dat ik het kan, zelf kan
en zal moeten doen, en
dat ik een plaats zal vinden
waar ik niet aan de kant sta…
zij denkt hem verder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 een storm
hij hield zijn adem vast
alsof gedachten zuurstof nodig hadden
alsof zij een brand was
en hij eindelijk as kon worden
zestig seconden lang
was de wereld een lege kamer
zonder haar stem tegen de muren
maar tijd is een sluwe smid
slaat herinnering terug in vorm
nog voor de minuut koud wordt
en daar loopt hij weer
een lichaam…
Te stil om te horen
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
603 Vanmorgen voelde zij
hoe leeg haar lichaam was
hoe diep binnenin het prille begin
het einde in zich gedragen had.…
Puberteit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
116 omgekeerd, nu
is mijn kennis een vaag soort
achtergrond bij wat ik doe
een brij
waar ik erg op moet turen
om er iets in te onderscheiden
Puberteit: weinig
geleerd hebben en denken
dat je veel weet
Volwassenheid: veel
geleerd hebben en weten
dat je weinig weet, alleen
dat alles teer en vluchtig is -
onze wereld, ons verstand
onze lichamen…
Stroming van riet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
137 het dier beweegt langs de rand
van het riet
het water volgt maar noemt haar
richting niet
een adem raakt de oppervlakte
even aan
daar waar beweging lijkt
stil te staan
onder de huid trekt iets
langzaam voort
geen spoor van richting geen
herinnerd woord
het lichaam luistert
naar wat niet verschijnt
terwijl de stroom zichzelf…