6208 resultaten.
Wentelen in weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 De zomer weer voorbij,
het einde van de herfst nabij,
die kondigt winter aan,
en eindigheid van het bestaan.
«Dust to dust
and ashes to ashes *»
zo mijmer ik dan vaak
en wentel me in weemoed.…
Surrealistisch de ontlading
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
521 steeds maar weer
opnieuw willen beginnen
door de spanning van het spel
we schilderden verleden
op doeken die we kleedden
met het prille groen dat
eerste lentebloesems deed
ontluiken in het tedere toen
magisch waren de nachten
die meer uren telden
in het wachten op elkaar
surrealistisch de ontlading
ver voorbij de dageraad
tot een einde…
absolutio
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 er is een thuiskomst in de haven
als einde aan onderweg, inderhaast
dat lijkt op huid en rijmt op huis
als reikende bomen in de straat en
hun wortels in de grond die zoeken
en genade vinden onder tegels
gelijkend op een stenen beeld dat
zondaars bekeert tot hun vlees
en bloed op een verlaten sokkel
zodat het heden nooit vroeger valt…
ont spannen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
469 als ik de krampen in mijn lijf
verbuig naar positieve energie
in aangepaste schoenen overblijf
dan gaat het goed, maar
ik moet niet weten wie mij moed geeft
overeind te blijven
als een oordeel dit beklijft
ach, de evenknie van wie ik ben
loopt zoals ze lopen moet
ze danst de foxtrot tot het eind
een chachacha of vier
flamenco, tot in…
Vier zwarte stippen domineren het bloedrood.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
457 Lijkt het kevertje zich op het einde
te beraden wacht een lieveheersbeestje
op het naderend kwaad. Want weldra valt
er niet meer te ontkomen.
Komt de sluipmoordenaar naderbij.
In zo'n fijndradig netwerk kan geen
schoonheid wonen.
Is zo'n lieveheersbeestje altijd
de verliezende partij.
Vier zwarte stippen domineren
het bloedrood.…
Utrecht zien, dan sterven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 Christus, wat hou ik van Manenburg,
sta verliefd op Tolsteegbrug,
doorstekend naar Luie Eind,
snel begraven, nooit meer terug.…
Laten gaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
865 Nog lang niet
het einde nabij
maar opeens daar
afscheid nemen
Wel eens over gesproken
maar nog veel te jong
er is nog zoveel te doen
nog zoveel te beleven
Nog steeds niet laten zien
wat de mogelijkheden nog zijn
iedere dag is er één
er is nog zoveel te genieten
Een mensenmens
je hoort bij ons
je kan niet gaan
wij zijn er nog niet aan toe
Tegen beter…
Bergen op Zoom, anno 2018
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
776 stuwt verlangen en drift
aan het langste eind te branden
beiden wakkeren de hoop aan,
echter het water noch het vuur
komen tot aan hun droge lippen,
schone lucht en een niet verloren wal
zorgen voor verademing
langs haar boszoom,
De Peperbus overziet, is standvastig,
blaast niet hoog van de toren,
strooit op tijd.. om te weten
dat…
Het verlies
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 De tempelier loopt in zijn einde zijn eentje.
Geen vervloekte vrede vergeeft vervolgens zijn daad.
Nog negeert Hij zijn verleden.
Hij kijkt niet om naar de kille kalme kamer vol gebeenten.
De hemelse hel heeft hem bespaard.
De moordenaar loopt in zijn eentje,
De helse hofnar lacht hem toe in zijn verraad.…
eeuwig is de oogst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 op een verlaten kerkhof
ik zie jou lopen
op het pad daarlangs
tussen de populieren
op weg ben jij
naar het station
dat naar de overkant voert
een zomerse dag ooit
ontmoet jij mij daar
om mij weer te omarmen
ik denk aan jou
over een landtong lopend
vol rust in herinnering
ik zie ons ontmoeten
op een mooie dag
aan het einde…
Het gelach van de zon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
475 werden
aan de onderkant
zij vulden de velden
vergrijsden het
blauw en de helderheid
die wij van zonnig kenden
toch heb ik
mijn hoop behouden
op een brandend revival
van het koesterend licht
de donkerste rafels
zijn onder het groot
oplossend vermogen van
liefdevolle warmte gezwicht
ik heb voor dit
zonnebad gebeden en
aan het eind…
Uit het niets ontstaan?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 Uiterste balans,
wat je kiest is om het even,
het eind brengt evenwicht.
Onvoldoende water,
om harten te voeden,
onmacht strijdt in mij.
Gedachten zijn klei,
uit het niets geschapen,
het model blijft vrij.
Dorst naar klare wijn
kippenvel in ware taal,
de fontein ben jij.…
Revolutionibus Orbium Celestum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 Hij herformuleerde Aristarchus' theorie
En grondvestte aldus de moderne astronomie
Waardoor er een nieuwe ideeënwereld naakte
Die aan ons bijgeloof een einde maakte
Met zijn planeet die om een ster heen draait
Heeft Copernicus ons gedachtengoed verfraait
Waarna de wetenschappelijke tijd aanving
En de kerkelijke macht ten onder ging
Nu zitten…
Leek herinnert zich
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 De Drachtster tram brengt ze naar de Stad,
vandaar gaan ze met de trein naar Westerbork,
Laatste halte vóór Auschwitz,
laatste halte voor het allerlaatste
einde.…
Mij rücksichtslos doodt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
451 was
trekt de tijd inmiddels aan mij
want deze wil, zonder twijfel slechts
één ding
Toekomstige tijd die mij rücksichtslos
dus echt zonder problemen doodt, daar
mijn bloed dus niet langer kruipt, alwaar
het zeker wel kan gaan
'n Bloedverdunner redt vooralsnog
met wat geluk nog 15 jaar
leven wij nog, wij leven nog
'k Zal tot het eind…
Roodborstje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 Samen genoten we
ervan,
daar is nu helaas een
einde aan gekomen.
Het roodborstje huppelde
heel vaak voorbij.
Het maakte ons heel erg
blij
en deed ons goed.
Nu mijn lieve man is
overleden moet ik
verder,
dat zal zeker niet
meevallen.…
Blowt de flow
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 kijken
moeilijk is door
het getemperde licht
ik ken de
kleine nuances
van je stem
de variaties van
het intoneren
die het spel
van overtuigen
soepel beheersen
nog heb jij
mij niet geraakt
is er op zielsniveau
geen contact gemaakt
maar met je hand
op mijn huid
blowt de flow zijn
invloed snel uit
je lacht
ondeugend als
ik het einde…
Mediatransparant
netgedicht
5.0 met 112 stemmen
474 zij sterde in
versplinterd glas
nog voordat zij
geboren was
opende dimensies
waarvan het
bestaan in heden
weer naadloos past
daar waar het
spirituele een
goddeloze dood al
lang gestorven had
het geestelijk
vacuüm al eeuwen
zonder zuurstof een
zieltogend einde zag
wachtend op de implosie
van haar verschijnen
dat alle tegenstand…
nooit windstil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Warm uit het zuiden
Vooruit
Waait de wind
Fluisterend
Zo zacht als fluweel
Zo fijn als zijde
Zo teer als spinnenrag
Verder
Waait de wind
Fluitend
Draad na draad
Klos na klos
Doek na doek
Door
Waait de wind
Neuriënd
Langs de zon
Langs de sterren
Langs de echo
En de wind
Zij weeft liefde
Zonder begin
Zonder pauze
Zonder einde…
Visus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
573 Anders,
Het brillenslijpersgilde van Oom Carel,
Dat in de ogen van veel Nederlanders
Door lockdown toch behoorlijk werd ontwricht
Werd bange hoop de bodem in geslagen
Toen aan het eind der tunnel nog geen licht
Noch aan de horizon een stip kwam dagen
Hetgeen ons zichtvermogen wat verlicht
Het OMT raadt Rutte wat het wil
Het kwaad dat…
Ver van huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 De dag sluimert zich ten einde.
Eindelijk daalt het wijs besef,
dat het elders net zo is als hier.
Dat beseffen uitgeputte mensen.
Dat weet elk jonggebleven dier.
Straks wordt het nacht opnieuw.
Adem stroomt door onze longen.
Onze harten blijven kloppen.
Wij zijn aanwezig,
maar zijn er niet.…
Fietsen voor energie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
715 Ik zit te appen met een vriendin
ze zegt: ‘k moet even aan de lader
nou klinkt dat absurd is slechts een begin
‘t einde komt een stukje later…
‘k Zit te appen met een vriendin
moet wachten tot ze ‘ opgeladen ‘ is
intussen doe ‘k andere zaken
omdat gewoon wachten: geen optie is!…
Zoals bladeren vallen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
451 Zoals bladeren vallen in het bos
laten wij de toekomst los
De zandloper van het leven
loopt leeg eens ‘t einde in zicht
Als ons hart en handen beven
doet de dood onze ogen dicht
Er is nog tijd er zijn nog dagen
en warme armen om ons heen
En vooraleer we stil vervagen
enkel een naam nog op een steen
houden we het leven vast
Zijn we op aarde…
Messcherpe tanden
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
500 was ik of jij
maar waar
vroeger het zwart
reptielenbloed
veelvuldig zichtbaar
was overheerst
nu het vurig vers
rood na een
zeer pijnlijke dood
dat zijn historische
romans het bleke
licht liet want ook
in de slangenkuil
vrat vuil de
evolutiewinsten
op die het vrije leven
had weggegeven
er was decadentie en
inteelt op het einde…
Ecocentrisme
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
453 Toch niet de eindtijd
't Laatste Oordeel
Het eind der tijden,
Apocalyps
Veranderende perspectieven
Van Keynesiaans kapitalisme
Overproductie naar believen
Naar een neo-ecocentrisme?…
Het was een dag geweest.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
687 Waar ze op doelde was een zelfgekozen einde.
En toen ik vannacht weer ging hangen op de brug
klonk vanuit de oliezwarte diepte een gerucht
Als ge vandaag niet springt kom dan tenminste morgen terug.…
Woorden en doolhof van mijn brein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Dwalend door mijn woorden
In de doolhof van mijn brein
Onderbrekingen die mij stoorden
Door de weg verloren te zijn
Ergens zal toch mijn doel wezen
Een einde na een zwaar begin
Gaande weg is mijn hoop gerezen
Ga ik zingend het paradijs weer in
Laat mij mijn rug dan rechten
Voorwaarts door die doolhof gaan
Hindernissen voor mijn voeten…
Onderweg in de novembernacht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 Je probeert het begin te begrijpen
van een wonderbaarlijk vers gedicht
dat gaat over echte liefde en genegenheid
het einde van de nacht nog lang niet in zicht
het is november met die stille momenten
wanneer de herfststorm is gaan liggen
alle contact met de wereld voorbij
dromendans in kalme eenzaamheid
onderweg in de novembernacht
naar…
ALTIJD BINNEN GESTAAN
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
549 voorzichtig leven om het einde uit te stellen,
is dat eigenlijk wel leven?
----------------------------…
Rust in je hoofd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
701 Laat de wereld even voorbij waaien
het ziek zijn is al zwaar genoeg
maak je hoofd leeg en denk aan niets
het is niet te verklaren waarom de een
meer moet lijden dan de ander
je bent een man zonder land
een toekomst zonder horizon
een verleden vol vergetelheid
vergankelijk op weg naar het einde
ik heb je lief gehad in barre tijden
de…