8109 resultaten.
ontmoeting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 De Ontmoeting (1)
Ik was een onrijpe vrucht;
Een groenblad,
Een harde steen waande ik mij,
Een speelse rivier
Tot dat ik op een nacht
jouw gelaat in de droomland zag
De verschijning die enkel een spiegeling was
Het deed mij blozen,
En de bloed in mijn aderen voelde als gloeiend ijzer
Het groene blaadje werd vuurrood
Sindsdien
Streelt…
Ik zie mijn Wad verdwijnen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
551 Ik zag aan je zoom dat de naden
gingen draden en zelfs je geur
wordt minder zout, ik weet
je gaat in regen en komt in
zwijgen telkens terug
als een dichotomie bespeel
jij het aangezicht en roemt
de verte aan jouw kim, je broze
wervels kalven dieper en dieper
om tenslotte te verdwijnen in het niets
maar mijn hand zal je altijd
blijven…
African night
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
738 dorst kleeft aan kuiten
waar bloed gezogen wordt
het vergezicht ontbeent
rook kringelt
uit rieten hoeden
ritme stampt stam op steen
zinderzweet hangt boven aarde
waar donkere silhouetten
met de zon ondergaan…
De Zee
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
732 Stil word ik van de grootheid
Van al dat bruisende water
Van het bulderende geklater
En ik denk aan Gods majesteit
God die dit alles gemaakt heeft
Zee, land, lucht en winden
In de natuur is ook Hij te vinden
God is het die ons dit alles geeft.…
golven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
771 De stilte breekt
in fragmenten
van het bestaan
gedragen in tijd
van golven die
eindeloos beuken
op de witte rotsen
die boven alles
uit pieken
robuust en ruw
eeuwen gedragen
geschuurde jaren
meegaand in
donkere diepten
spelonken
waar vissen
hun territorium beschermen
koralen hun zaad tegen…
Sagrada Familia (Gaudi' s meesterwek)
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
796 Gek of geniaal
om zoiets te bedenken
zoveel mensen komen
gaan en dromen
in eigen beeld en taal
proberen te leren
mee te beleven
wat jij toen voelde
dacht jij soms
God speelt met mij
is dat wat je bedoelde
in absurde vormen
zonder normen
speel jij ook met God
ook met de natuur
een boom word pilaar
de slak wordt een trap
maar je…
Ik laat je niet beknotten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
713 Ik laat je niet
beknotten
in je eindeloze bestaan
jij wilg met je groen
zilveren blad
die je laat glinsteren
elke zonneschijn
geeft me als ik buiten kijk
de rijkdom van mijn leven
je takken rijken hemelhoog
zij hebben me al veel geluk gegeven
want als winden over
het landschap glijden
breek jij ze keer op keer
geen storm is jou te…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 Ik droomde dat het anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
824 Ik droomde dat het anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister…
zomerblues
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
609 o zon je bent niet meer wie je bent geweest
ik vrees je nu meer nog dan vroeger
je bent een al te wakker beest
ik wou dat de herfst weer begon
en dat ik weer kon schuilen
o zon je bent niet meer wie je bent geweest
laat jouw naam niet rondzingen
omdat mensen blij zijn met dit feest
ik word er alleen maar somber van
o zon je bent niet…
Vakantie
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
955 Vakantie, genieten van de natuur
Zo mooi in het zomer seizoen
Dat zal een ieder goed doen
En op zoek naar het avontuur.
Vakantie, vier het met dankbaarheid
Vertrouw op Gods bewarende hand
Hij blijft met een ieder verwant
En houdt Zijn vleugelen uitgespreid.…
Nou 's een beter luchie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
412 Buiten door het vrije veld en door beemd
in frisse koelte of door de zon bruin gebrand
trekkend zo vrij en blij door het vlakke land
lichtelijk van ruimte en natuur ontheemd
genietend in de wei van het grazend vee
van alle dieren op het land groot of klein,
tenminste als ze ergens op de wei nog zijn,
met enig geluk zien we ook nog hert of ree…
Ontgroend...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 Ooit raakten groenen
het blauw van de einder
stonden bonte koeien en
wollige schapen als
gepoot in de grond
omgeven door
kwakende sloten waarin
plomp en zwanenkruid
welig tierden
het mooiste onkruid
de bermen sierde
daar is natuur verstomd
het uitzicht is versteend
door huizenblokken
stoepen en straten
door horizonnen
verlaten en mijn…
Tempelkinderen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
625 in het stokoude tempelbos wonen vreemde wezens
ze dragen baarden van een meter en hun haren los
slofjes van kringloopbladeren en aan een biezen band
slingert het hardstenen amulet van de albatros
de vrouwen zijn er rondborstig en aanbidden aqua
hun watergodin die opstijgt uit een mosgroene wolk
boven het borrelend zwavelmeer tussen de rotsen…
IJSLAND
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
715 De hemel, dat moet na het eeuwig ogen sluiten,
Ontwaken zijn in het land van water, vuur en ijs
Op een eiland, nauwelijks ontsloten,
Kaal en ruw, nog in de steigers
Maar onwezenlijk mooi.
Monotoon en afwisselend tegelijk
Klaterende bergrivieren sterven in het dal
Watervallen stuiteren over rotsen of
Kijken in een onmetelijke afgrond
Zeehonden…
gezandstraald
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 lopend door de duinen
de schuimkoppen ruikend
van een steeds woester wordende zee
zie ik de lucht gejaagd kleuren
oorverdovend zwart
gezandstraald weggeblazen
door storm en krijsende meeuwen
kom ik thuis weer langzaam tot rust
alleen m’ n stoppelkoppie
is nog wat zoutig en verward…
Kastanjelaren dragen vensters van tijd
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
595 Kastanjelaren dragen vensters van tijd
welke rustplaatsen vinden gevederden hier.
Prakkizeren ook zij met vlijt over het hogere blauw
over de talrijke mantels van naalden en het ruime sop.
Bewaren ze taal als vet onder hun vederdek,
elk op een andere stek, zou ik het je kunnen vertellen.
Zou ik het je kunnen vertellen.
Ik zou het je kunnen…
Een vleugje wind verwaaide
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
519 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
sloten stukjes tijd
zag herinneringen komen
die jij nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we openen een wereld die
anderen voor…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 'k Ga blootvoets door zand van duintoppen bij de waterkant.
En ik zag beneên, dicht bij bruin verpulverde blaren
getij bedaren, gentianen en ’n drieteenstrandloper.
’t Is ook al stiller, later in ’t seizoen,
een hazenkoppel onder braamstruiken bij wilgen grijsgroen.
En heel gedwee zag ik dicht bij zee boven bij ’n duinpan
bij het vervliegen…
Dans der getijde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 Vlinders sterven
Storten in het water
Die niet naar karkassen
Maar bloemen ruikt
De zee gevoed
Door schepselen
Mooi als engelen
Schreeuwt in wanhoop
Witte schuimkoppen razen en bulderen
Terugwaarts
Omarmt alles in zijn koele woede
Berusting
Gadegeslagen door
Vliegende creaturen
Die aan de hemel
Zijn getijde volgen
Verworden…
Oker
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
2.513 Met een lichte mate
van onverschilligheid
haar voor het gezicht wegschuiven
Kussen tot je naar adem hapt
aan een goudvis doet denken
schubben tot oneindigheid tellen
De mens terugbrengen
tot een holbewoner, die uit verveling
beesten kleurt op de muren
van een grot in Zuid-Afrika
waar af en toe nog Hottentotten komen
In de…
Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
537 Op ’t land bindt men de laatste schoven,
trekt verse regels dichtbij het stille huis
ik kijk naar ’t stro, t’ opstuivend pluis
d’ aard waarover deze boeren staan gebogen.
Wittere wolken zullen vandaag zeker winnen
‘k hoor vallende stengels als stemgeluiden fluisteren
open mijn hart en ziel om gekluisterd te luisteren
laat ‘t tij ontginnen…
'K zou 't leven hier zomaar willen bezingen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
716 Aanschouw op ’t paviljoen handenschudders
schouders, ruggen van puriteinen
mutualiteit.
Ik hoor 't ruisen van mijn eigen bloed
hoezee, zee en mijn gemoed.
Stilte bestaat niet.
Stilte bestaat niet.
De dag is werkelijk gul overgoten onverdroten
niet schuw onverplicht zonovergoten licht.
‘k Heb al verse bramen gegeten.
geen enkel uur ’t…
Jouw stem
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
830 horizon, horizon
vlakland
vlakland, vlakland
horizon
hemel, horizon
vlakland
stilte, stilte, rust
ssssssssssstttttt
de wind zingt
tussendoor mijn boord
en hals
jouw stem
horizon, hemel
vlakland…
Waar de Hedwigepolder waders en wandelaars gedoogt
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
778 Zie meeuwen steltlopers over schorren scheren
scholeksters boven slikken en kreken jongleren
waar ‘t water blikkert tussen Zeeuwse zandbanken
beluisteren wij stiller Westerschelde klanken.
Nu wind ’t riet opwaait de zuidoever droogt
deze Hedwigepolder haar wandelaars gedoogt,
nu wind ’t riet ombuigt de zuidoever droogt
de Hedwigepolder waders…
Christine
netgedicht
3.5 met 32 stemmen
1.482 We spraken af weg te gaan
zodra de glassplinters te dichtbij
zouden komen en kans zouden maken
een plaats te vinden in het zachte vlees
Jij kon slechter tegen pijn dan ik
Ook hielden we niet van lawaai
van opgeschroefde stemmen
en van doffe, schreeuwende slagen
We dachten dat de dood een drempel was
naar een ander,…
voorjaar
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
610 berijpte ochtendbries
knispert laatste blaadjes
herfst dwarrelt weg
winter claimt
ijzig de tijd
tot krokusbloempjes
je kleuren…
- Lieve grijsbruine kleine huismus -
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
1.364 Al die kleine grijze mussen in de tuin,
hoe ze dapper gravend vechten en naar eten blijven zoeken.
Op geoogste boerenvelden en in edele puinen van arduin
nemen zij met alles hun genoegen.
Naar waarde weten zij te schatten
volle halmen met gele rijpe granen
verloren en achtergebleven op het veld.
Als je wat langer naar hen kijkt..
op wijde…
EENLING...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
633 Zoekt zich
een weg
baant zich
een pad door herfst
Negeert regen
wind uit west tegen
begeeft zich
van het pad
Kijkt naar
de luchten
wolken grijs gekalkt
boomkruinen in kleurendruk
Buigt zich
in aandacht voorover
knielt
in stille verwondering.…
- De grote blauwe wereld -
netgedicht
4.6 met 43 stemmen
855 Vanuit de tuin van Eden is er
een panoramisch uitzicht,
mensen van de blauwe wereld
zijn tevreden met wat ze hebben.
Luchtige foto's van straten,
huizen blauwgetint gelijk inkt.
Iedereen bij de blauwe wereld
per land gerangschikt.. per soort.
De rust, die stille impressie
vermeende beschouwing,
bijzonder speciale mensen,
blauwer kan het…