4042 resultaten.
Onze Stad
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
544 Onze stad heeft straten en dreven,
Waar mensen hun leven leven.
Maar nu is er een probleem:
'Onze Domtoren past niet meer in het nieuwe systeem.'
Gelijk steden als Londen en Berlijn,
Moet ook in Utrecht de sky de limit zijn.
Zo gaat zhet op te grote voet door het leven,
En wordt door hoogmoed voortgedreven.…
De trouwste vriend.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.101 Maar ik roem u het meeste dan,
Wanneer gij d'arme blindeman
Geleidt langs straat en wegen;
Gij zijt voor hem haast meer dan vriend,
En hebt daarvoor een kluif verdiend,
Een grote, ja terdege.…
Rendieren
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
544 Kijk eens aan
een paar straten van mij vandaan
wielrennen ze straks voorbij
ik hoef alleen maar langs de kant gaan staan
met een fles water en een ijsco erbij
Die topatleten maken alsmaar meer heilige grond
terwijl ik als een geel kuiken naar hen staar
al dat gezwoeg lijkt me hoogst ongezond
dus kijk ik steels naar een ingelijst borstenpaar…
Cirkels van de stad
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
559 de dag is aangeroerd
boven de huizen drijven
natte ijzeren wolken
op straat gaan auto’s aan
een onzichtbaar snoer gedreven
niet spreken het is al benoemd
het gaan regelmatig overslaan
van een spatie stilte en dan de
vloed van grommend geroes
donkere ramen weerspiegelen
het verloop alleen gestoord door
studenten in een rondvaartboot…
Reisangst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 toch blijft hij liever veilig in zijn vertrouwde
omgeving wat heen en weer fietsen en lopen,
dan dat hij op reis zou moeten,
vreemde mensen zien, hij gruwt ervan,
welhaast onbedoeld verdwalen in rare winkels
en straten gevuld met middeleeuws tuig
Hij zegt dat hij niets van die poortjes snapt
die de NS op de stations heeft geplaatst
en hij…
Guernica
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Een oorlogsstier denderde voort door Guernica's
straten. Baande zich vurig een weg over menselijke
ledematen. Op de dag dat de vrijheid van de mensheid
werd geroofd. Vlammen verschroeiden de hogere idealen.
Op de dag dat niet meer in de vrede werd geloofd.…
Weefsel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
650 Terwijl we bij de halte stonden,
keek ik naar het hotel,
de straat Juriaan Kok,
waarin de tram verdween.
De Haringkade, die nu verbouwd,
Seinpost, daar liep ik vroeger tegenop
om naar de film te gaan, ook dat weg,
maar de doorkijkjes zijn gebleven,
sommige gevels dezelfde,
de oeroude kastanjebomen.…
Malle Kiezer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
406 ( wijs: Malle Babbe)
Je schuimt de straten af
En volgt het kiezersspoor
Met flyers en ballonnen
Een lach van oor tot oor
Je dolt met iedereen
Geeft overal gehoor
'N zeteltje gewonnen
Daar doe je alles voor
En daarna bij Maurice de Hondt
Gaat je naam in 't rond
In de peiling op vier
Malle kiezer kom
Malle kiezer kom hier
Fijne meid…
Waar is de vrijheid?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
607 De bommen en granaten,
als je stil bent, is het net of je ze weer hoort
de ravage op de pleinen en de straten
Woekeren de wapens niet altijd ergens voort?…
Eigenschappen geïnterpreteerd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 Als stille mensen zich gaan roeren
lopen veel straten vol, voller, volst
geheel roerloos kruipt vervolgens de tijd
zonder echt acht te slaan op het heden
dat eerder werd doorboord en vervolgens bestookt
Syria, ooit een kruidvat, nu slechts kruitvat
en wij, naïevelingen, denken: ooit komt het goed
Zeer waarschijnlijk is dit zo, met de argeloze…
Wie de vraag stelt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
667 Op straat versplintert een bovenraam,
iedereen stopt met bewegen.
Zijn loeren was geen vluchtig gluren,
maar een peilloos drillen in de ziel,
hij gaf niks om zijn of mijn buren,
toen hij mij binnenstormend overviel.…
Aan de Nederlandse kust
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 Hoe mooi ook, goed,
plots was er een ander
met wie ik weer in mijn oude straten
langs havens, duinen ging
en op een volle boulevard.…
Besmettelijke ziekte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
450 met de uitpuilende zak van zijn colbert; met veel betekende glimlach naar mij zwaait
Zo komt hij naar mij toe; met in de andere hand een drankje; alsof de man was mijn beminde
Ik voel mij bedrogen, en wil zijn lichtschuwe ogen trotseren; sta op en vlucht als een hinde
Naar mijn huisje tegenover de boerderijen ordelijk gerijd
In de stille straat…
Grensland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 wind en wolken jagen
blaadjes ritselen vlagen
smoren ochtendrood
wolkenflarden vlagen
het licht uit de dagen
langs de Grenzweg
de Westweg
waait de dood
de Walchumer Schloot
doet de grens voor
oneindig rechtdoor
vanaf Sustrum Moor
somber verlaten
lopen de straten
al maar rechtdoor
gevangenen zwoegen
een meter diep ploegen
met schoppen…
Bekende toestanden, gemengde gevoelens
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
603 Verlaten straten, de kroegen staan droog
de winkels zijn gesloten, de stad spookt
en de tijd vliegt maar de dagen gaan traag
schaduwen vallen over het voorjaar.
Duisternis aan het begin van de dag
kippen van de leg, gekheid op een stok
het wasgoed hangt lusteloos aan de lijn
een spin klimt langs een dunne draad omhoog.…
Uit de hel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
695 (voor Maria Masha Bruskina)
Die sadistische nazi's met hun ongure koppen
onder hun satanisch-strenge petten
laten jou met een debiel schandbord
over de straten lopen, terwijl zij zelf
voor gek staan met hun laffe getreiter
en beestachtige wraakacties.…
Vroeger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 in vrije adem, vrije wil
een ieder even kwetsbaar
een wereld die eenvoudig
was, met drukte in de straten
een oorlog ver van ons bed
armoede ongezien
in strijd en streven
voor een succesvol leven
klimaat en haat voor onkundige
politiek, de rol van zorgverleners
onderschat, weinig handen maar
voldoende bedden
waar zouden we dan zijn…
cyclus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 wetend
van de onontkoombare cyclus
die inzet bij elk begin
het eindigde toen de streng werd geknipt
en het kind de tepel zocht
toen een deur sloot
het gedwongen vergeten aanving
uren bemoeizuchtig werden en terug wilden
naar momenten toen het einde nog niet werd herkend
het eindigde toen een schoolbel klonk
en zij verdwenen in een straat…
Zomermens
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
599 Weggeworpen op straat in een aarde donkere steeg. Wie maalt er om? Geen zier....
Onzichtbaar verdriet en pijn maken meester van mijn gedachten.
Kan het niet één, één keer een dagje wachten?
Even een dag zomer in mijn hoofd is dat teveel gevraagd..?
Heel je leven herfst in je hoofd is heel moeilijk te weerstaan.
Maar keuze is er niet.…
Kinderen en Sinten
netgedicht
4.9 met 40 stemmen
810 worden als beken
Kleuren verbleken
Sint-Maarten, Sinterklaas geland
Geen boot komt tot aan het strand
Zijn witte paard
heeft geen last van "Schimmel"
Verwende kinderen
Spoorslags waadt hij door de Dender-Vallei
Zijn gewaden die zich bekleden
De muren die het weten
De kledingszaak “Robijns”
Termuren
Tussen twee vuren
Verlichte Straten…
Kolder
snelsonnet
4.0 met 163 stemmen
1.038 zijn grensverleggend kapsel krijst slechts haat
zijn Indo afkomst zit hem heftig dwars
zijn ‘eigen land als eerste’ is een farce
zijn heftig brallen vreten voor ‘de straat’
zijn tropenkolder is niet elegant
zijn plannen stinken als een vieze krant
(Deze voldoet aan alle eisen van het snelsonnet)
*
geintje
mijn rijke rijm wordt hier…
NET BUITEN HET CENTRUM
netgedicht
4.4 met 30 stemmen
659 Een drukke, stinkende straat,
advertenties twijfelen nergens meer aan:
onwereldse hamburgers, tijdelijke banen, gratis geld.
Langs stoepen wachten sloepen glanzend in het neonlicht,
op mannen met los geld,
als opgedirkte dames van de nacht.
Kijk, dat is een zwerver die het zelf
ernaar gemaakt moet hebben.…
Wij staan op
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
748 Van de fabrieksvloer tot de straten,
van schriften vol verboden woorden, van de moeder
die eist en smeekt dat haar kind nooit meer in angst zal worden geboren.
Wij bouwen een morgen waarin geen vrouw haar stem nog hoeft te verbergen in zorgen.
Wij zijn niet te splijten, niet te doven,
niet te verdelen.…
Waar de lucht brak
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
672 Stilte na de klap
in kinderschoenen groeit weer
iets wat niet verdwijnt
De lucht stond stil die middag,
ramen schreeuwden zonder stem, de straten
hielden hun adem in. Een fonkeling van feest sloeg om in vuur,
rook en ijzer, en ineens was alles verleden, terwijl de klok gewoon doorging.…
Het geluid van hoop
netgedicht
1.4 met 25 stemmen
346 Wind tussen leegte
een paardenbloem zaait de dag
stilte draagt hoop mee
Wind beweegt door lege straten
als een herinnering aan wat we verloren waanden,
maar nooit echt kwijtraakten. Tussen het kraken van takken
en het schuren van lucht klinkt iets broos dat zich nog niet laat vangen in taal.…
LINKSE KUT
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
932 Feestje bij Saarein bij mij in de straat: de Hazenstraat, Jordaan
Saarein het pottencafé, waar ook al lang ook poten welkom zijn
en de hele buurt natuurlijk, dus ik er op af met mijn hond Mika
Mika zo aaibaar en ik zo voelbaar, spreekbaar en ontmoetbaar met
een mooie meid met een mooi wit shirt met de tekst
LINKSE KUT, dus geen rechtse denk…
De ommekeer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
592 nog hadden de mensen
niets in de gaten. de lichte
ongesteldheden waren
er altijd al en de notoire
zeurders daar kon je al lang
hele straten mee beleggen
maar dit voelde anders
dit had te maken met
lichaam met huid met je
je voelen en dat was
gewoon uitermate eng
stukjes van je hand lieten los
en bewogen van je af
en je kon ze ook niet…
Het hart dat bleef
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
545 In de stad waar straten fluisteren
en mensen soms te stil worden,
liep zij -
met een hart dat groter klonk
dan welke raadszaal ooit bevatte.
Ze raapte schaduwen op,
blies er zachtjes licht in
en noemde dat geen werk,
maar plicht,
of gewoon: menselijkheid.…
AMSTERDAM CLEAN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
657 geeft ons de hoop, dat te mogen hopen
het vuil te laten verdwijnen door u te vragen
doet u mee, doet u, doe jij, een beetje mee
en vanaf volgende week te koop
Make Amsterdam Clean Again, de pet
voor een tientje, 10 euro
tekent u alvast in voor een tientje
dan gaan we met elkaar verdienen
en verdient Amsterdam een tien
te zien op de straten…
Navond van de bouwmeester
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
229 Een man keert huiswaarts door wat hij bouwde,
de dag nog zwaar in zijn handen,
straten dragen zijn stappen niet meer,
ze herinneren zich wortels.
Navond, navond,
breekbare avond,
de vormen lossen langzaam op.…