Alle inzendingen over vogelen

5288 resultaten.

Sorteren op:

zie je me graag

netgedicht
3.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 836
halmen en in jou zong de zomer, ter hoogte van mijn hals ik liet me ruggelings vallen in je armen en in de bunker waar poëzie het verleden verschoof vol vertrouwen, om dromen waar te maken met die immer voortdurende vraag je was meer dan hartstocht, meer dan herkenning in het bed vol zachtgesponnen licht nu waden duizend witte vogels…

WEEMOEDIG KWIJNMEISJE (1)

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
Alice verbleef in artistieke kringen Was zeer geliefd en onconventioneel Ze declameerde voor het merendeel Gedichten die de mensen blij ontvingen Haar lezers hielden geldinzamelingen Want verder had het meisje niet zoveel Ze praatte met de vogels en ’t struweel Was kleine heilige en kloosterlinge Volgens haar vader had ze t.b.c Dat hebben…

Voel me

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 599
Vang me met jouw woorden zoek me in het open veld hoor ik jouw akkoorden door vogels verder verteld Vind me in de wolken die vertellen hoe het was onderga ik graag jouw schoonheid in het veel te hoge gras Verf me op linnen schrijf me in het zand begroet ik je met zonnestralen of druppels van hogerhand Voel me op jouw lippen door '…
LadyLove25 april 2010Lees meer >

Vissen en vader

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 688
het kleine joch schopt steentjes voor zich uit fluitend op zijn vingers verschrikt hij vogels aan de waterkant waar hij de vissen voert, azend op grote vangst, ’t liefst een karper of dezelfde snoek, die hij met vader ving hij zou ‘m herkennen, die blinde vlek en de ring van vuur achter zijn angst hij opent de koffer, kunstige visjes…
Hanny28 april 2010Lees meer >

Buigzaamheid

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 647
in het stromende lentewater ademt een florerende dichtzang over maagdelijke lelies zilverblank waardig dat nog "onaangeraakt" is gebleven ik zie verwonderd hoe vogels vlak langs het watervlak luchten woorden ontkiemen gepenseeld aan een bewegende hartslag een natuurgedicht het geluk begroet me met dagdromen herbergt buigzame woorden…

herinneringen

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 604
waarin de vrije vogels die vliegen laten zien dat dit het eindstation is van het leven, maar ook na het einde is er een nieuwe start met een nieuwe uitdaging waarin de zachte wind je verder tilt in het hiernamaals.…

CHARME

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 815
Prachtig kleuren bomen en struiken de herfst is op komst je kan hem ruiken bomen laten hun bladeren vallen en de wind blaast ze dwarrelend in het rond ze bedekken de paden met een goudgele laag de vogels krijgen een dikker verenpak en egels beginnen weldra aan hun winterslaap de bosbewoners zijn ook in de weer zoekend naar proviand dat ze…

Chromosomen

netgedicht
2.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 694
"Ik zing zoals de vogel zingt, die in de twijgen woont." Goethe…
pama28 september 2010Lees meer >

het kind en het glazen vogeltje

netgedicht
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 706
van nergens eindigende warmte te kunnen wonen ik tastte dan aan mijn hart aan het kind dat daar stond, hoopte dat God het zou horen dat de regen, die het verdriet bleef verdragen, mij zou inschepen vanuit mijn onrustig bed met witte zeilen, zeewaarts op golven ginder en waar ik dagen van ontwaken zou vinden de beweging van vogels…

Dagen van sneeuw

netgedicht
4.5 met 59 stemmen aantal keer bekeken 1.522
Soms weet ik niet meer of het sneeuwde, die dag toen stilte schreeuwde en licht dat over de jaren lag van een leven... samen, later als droom verdronk tussen weilanden van wind en water waar ik jou de laatste rozen bracht zie ik de reflectie van een glimlach in de lucht ,volg een vogel op zijn verre vlucht zijn vleugels dragen…

Eenvoudig wonderen

hartenkreet
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.144
Waai waar je waaien wilt lach om jezelf dans op muziek die je hoort zing met de vogels zoen van wie je houdt geniet van de wereld. Wees gelukkig met jezelf en met je vrienden feestend door het leven gaan een paradijs vol inhoud met bijen en vlinders bloemen in alle kleuren.…

Uyemo Park, Tokio

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.268
De vogels zwijgen om een oude wachter, Alleen de krekels sjirpen snel en schel. Het groene en rode loof wordt even vaal. Een flakkerlicht ontwaakt in bronzen lampen. De avond komt gedempt, gehuld in dampen Nader, als een sluipmoordnaar in een zaal.…

IJdele bijstand

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.165
De aanloop naar de finale zweemt grijs een roerloos pad als laatste weg de onnutte palen spreken zich niet uit laten immer door wat verder wil krijsende vogels verzamelen zich voor de loop van een vredig monument het spiegelbeeld bedreigt de zwaan die nog niet sterven wil Hier druilen de jaren van bonkige eenvoud water maalt door vluchtige…

Voor Dries

hartenkreet
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.748
ik zal je grootmoeder zijn vele namen vinden voor melk en slaap en wat warmte voor elk ik zal je heldin zijn je angstdromen verdrijven de kracht van woorden delen en ook die van 't zwijgen ik zal je vriendin zijn aan het Noordzeestrand samen spelen met water en zand vertalen wat vogels en vissen zoal zeggen ik zal je gezelschap…
Nadine20 april 2011Lees meer >

Hier groeit de hemel nooit meer samen

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 809
Wij werden als wolken uiteengedreven door donderslagen die zich ongevleugeld in het hart hadden genageld Wij waren passanten in een wereld die niet beter wist dan dat jonge vogels in dromen zouden nestelen Jouw hand vouwde zich in loyaliteit om mijn breekbare ziel tot deze knakte in een orkaan van het onbereikbare Slechts de glans…

het oog

netgedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 630
en zag boven het water het oog van twintig lentes, wagenwijd open het dreef schuin door het gordijn naar mijn vingers alsof de ondergrondse gangen geen bestaan kenden, ik altijd al geweten had om welke richting ik heen zou lopen met aan de heupen van de Theems de slapeloosheid van het verlangen, gekruist met bruggen en vogels…

Later

netgedicht
3.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 719
Ik groet de vogels, wil even aaien met mijn duim en het zicht op het heden; voortdurend. In deze ronding is alles vreemd. Alleen bladeren vallen op dit gras als veel te lage, grijze wolken. Vrienden lijken op zichzelf. Ik klapwiek vruchteloos. Er staat een stam voor mijn raam.…

vakantietijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 713
volgeladen genoeglijkheid draagt tijdloos stukjes thuis de claxon roept gedag, tegen alle vrije vogels, alle witte buiken en een schuwe lach dag, dáág!…

Chaos in de woonwijk

netgedicht
3.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 636
de woonwijk in mijn hoofd brengt ogen naar het straatlicht als een oude vogel vlieg ik traag langs huizen ik zie de linker en de rechterbuur en de bovenbuur rimpelt in het raam mijn naam de buur drie deuren verder lijkt ook op mij ik voel hun binnenkant, hoe ze tasten aan chaos in de winterkamer en steeds wisselt de scherpte van…

De tuin

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 629
Hoor hoe de luchten luid klinken, gevuld met vogels die droomverloren ergens niet meer thuis zijn, maar toch hun weemoed niet de boventoon laten voeren. Hoe ze, al is het ook nog zo heet op dit ogenblik, vertellen over het zonnige zuiden en hoe ze over enkele weken daar weer naartoe trekken. Hun hart is nu al onderweg. Luister maar.…
Adeleyd23 augustus 2011Lees meer >

Septemberrozen

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 760
En op ‘n dag droegen er vogels duizenden rozen overzee die in de stilte teer ontloken voor de wind hen zijdezacht naar paarse heidevelden bracht waar ze in zonlicht wilden bloeien als vrijheidsbloem voor onderdrukten maar geen vrede kon zich vormen in verraderlijke stormen die hen ruw van de stengels rukten ze dreven zonder einde voorbij…
sacrajewa17 september 2011Lees meer >

Ons bestaan

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
Zo vliegen vogels vliegens vlug naar oorden waar de zon wèl schijnt. En schijnen zal die zon ook als de zon achter de wolk verdwijnt. De wolk is echter niet van mening en vindt een weg die ons niet zint. Maar zinnig zijn de wolken wel want zo wordt door ons de zon bemind. Kleine dingen worden groots als groot wordt klein gemaakt.…
Goezinne1 oktober 2011Lees meer >

Van achter een papieren muur

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 788
Het beeld laat zich niet vangen in de spiegel van de ziel en de steen der wijzen drukt loodzwaar op het hart Als een gekooide vogel zing ik mijn lied En hoe ik ook zing ik haal de troostende toon net niet Kunstwerk: " Zusterplaneet van Jupiter ", 2011 Kunstenaar: Irmlinda de Vries…

wind

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 476
zelfs de vogels dwarrelen hun witte buiken beurtelings gekeerd in lichte flitsen kleurt de zon, vrij spelend langs het dons geen waterkou rond zachte vleugels boven bomen hangt het aardse van de weg daaronder schemert schaduwleed in krullen rond de oudste stam er blaast een zucht, tot lucht gekeerd en bladeren vereren thans een storm…
switi lobi25 november 2011Lees meer >

Te lopen in het jonge lentelicht

poëzie
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.208
Te lopen in het jonge lentelicht, dat nu elke dag langer openbloeit, - naar de steilte te heffen het gezicht, daarheen waar hoog, eenzaam een vogel roeit, of maar naar de top van de populier, waarin de merel zijn avondlied zingt, - lied, waar al het geluksverlangen in klinkt, dat nu rumoert door mens en dier, - zo te lopen, vaak vol bekommering…

Stil

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 819
Een vogel die niet meer zingt. Ik mis hem niet eens. Ik sta stil en kijk waar ik ben. Tijdloos sta ik daar te staren. In het niets, alleen maar stilte. Dan dwarrelt er een blad naar beneden. Mijn oog volgt zijn val op het zachte mos. Dan zie ik een tapijt van bladeren. In vele gouden kleuren. Verbaasd zet ik een stap.…

Mijn tuin

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 613
Mijn tuin herbergt nestjes voor de allerliefste vogels ... Mijn tuin is een combinatie van Aardse tijd met besef van Eeuwigheid. In mijn tuin kun je zingen en dansen, springen naar de stralen van de zon ... juichend, jubelend waar Ál het Leven dat jou dan eindelijk ten deel valt. Mijn tuin bevalt mij.…
Petra Hermans17 augustus 2012Lees meer >

Een vader

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
Voortdurend vluchtend voor de eeuwigheid Gekozen lasten ankerden met spijt In stramme schouders dichtgegroeid met zonden Geboeide handen waar in oude wonden De onmacht schreeuwend werd tentoongespreid Het zwakke hart voorziet de levensader Vermoeid en traag van bijna stollend bloed Waaruit de levensstroom spoedig zal wijken Een vogel…
Nico Noorman24 augustus 2012Lees meer >

Vertrouwen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 824
Je liet mij als een vogel op een hand zweven Ik gaf mij over kreeg vertrouwen in mijzelf en in het leven. Dit zei je, met een blik of een gebaar: je bent goed zoals je bent en veilig was ik voor elk gevaar. Het leven had zijn loop soms als een woeste stroom Toen het donker werd bood jij verlichting in mijn verloren droom.…

Het hart

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 717
Verbittering gezaaid in een tuin waar vogels zongen? De rust verstoord, ontluistering gebracht waar harmonie was? Blijheid weggevoerd waar ooit feest gevierd werd? De spontaniteit ongemerkt, het zwijgen opgelegd? Steeds van die duwtjes gegeven die de verkeerde kant opgingen? Wat was het doel? Wat was de drijfveer?…