Alle inzendingen

in een zilvergrijs verleden van het laagland aan de zee streden grevelingen met de watergeuzen van flakkee varend van de goede rede tot de poorten van den briel trokken eilanders ten strijde tegen alva's spaanse troepen met de geuzen van flakkee in het land van protestanten hageprek...

witte december morgen zondag zonder zorgen de straten onbeschrijflijk vredig ingeslapen kom mee en zie hoe schittert toch dit witte pak als diamant op ‘t rode dak en ‘k weet dan wel in ‘t hel gestraal dat ‘t werk is van ‘t zonnespel

spiegels van het hart ze wenen of ze lachen tranen al of niet!

Ik bewaar mezelf voor de helderheid der dingen, de schoonheid van dansende zonnekrijgers aan de bron beleeft in het spiegelbeeld die opstaan uit de schaduwen vol met herinneringen, die in wisselende vorm zich verstaan in de camouflage van een kameleon. Uit de delta’s van mijn ...

Samenscholend op het speelplein spelen skeeleraars vaak samen Om te keten op hun skates scholen ze samen voor de ramen Leren ze ook samen spelen door te skaten op het plein Speelt het steppen ook een rol terwijl ze ketend samenspelen Skaten is een sport en skeeleren ee...

uit een wolk van licht fladderde een witte duif boven het woeste zeegezicht stil en als maar stiller de zoete winden uit de woning van 't hemellicht

natuurlijk kon je als geen ander zwijgen praten voor twee deed je ook natuurlijk kon je denken zei je ik was in de wieg gelegd voor deze expeditie met jou natuurlijk ik ging dahag op reis zonder jou natuurlijk

Dus ook jij hebt nu ons aards bestaan verlaten Het bericht kwam onverwacht verdrietig aan Maar ieder mens gaat, dus ook jij Want hoe kon ik denken dat jij de dans zou ontspringen Juist jij Had mogen blijven Om deze planeet iedere dag wat mooier te kleuren En dat heb je ook gedaan...

Wij onderhouden een tuin, waarin we groeien – onvolmaakt en wel.

Je bent een held wanneer je voorkomen kan dat de dijken doorbreken. Als je van geen wijken weet. Je bent een held als je bijsturen kunt, niet opnieuw de bocht uitvliegen wilt. Versnellen kunt, vertragen. De dromerige nachten, de lege dagen, vullen kunt. Je bent een held als je vanuit de...

jij hebt je namen geschreven op alle delen van jouw leven in het bos vliegt plots een vogel op met veel misbaar door die scene schrik je op in auditief herinneren een regelrechte top op het donker spiegelend meer schrijft maan zijn intrigerend wassen wij rafelen ondeugend...

Zinnenstrelend deinend en prikkelend opzwepend en groots veranderde de wereld van eb naar overvloedig Liet zij zich gaan en hij in haar werden ze samen zee...

Er zwalkte een gans door de sompige modder, die 'Waf-waf!' schreeuwde...

Woorden kramen, innig Monden vol tanden, letters Oppoetsen tot verbeten zin

met gedempte doofheid ligt het uitzicht kort op het oog want hier is niets, geen waarheid geen eigen gelijk geen vuil om woorden in te dopen midden in de kamer schijnt een middernachtzon is dit een ets in steenvlees? misschien een foto van de vader nergens is verte buiten spelen ki...

Hij flikt het weer, die slimme Italiaan: Verbaasde hij eerst met een gouden plee, nu heeft hij lachers maar ook kopers mee met zijn verlokkelijke muurbanaan. Wie zou, met lege winkels in het land, niet blij zijn met zo’n kunstwerk aan de wand!

Plekken die alles doen om zich aan het zicht te onttrekken die zocht hij op - in schaduwen gedompeld van betekenis ontdaan. De huid van het gebruikte aan te raken, terloops en op zijn foto's na, vergeten. Deze bezem scheefgezakt en versleten met het huisvuil aan zijn voet. --------...

Neen, Kunst is geen herhalen der Natuur; Dat zet geen hart in gloed; Niet aan wat is, maar aan wat wezen moet Besteedt zij licht en vuur.

De put is rond en zwart van dode werken de vieze lucht waaiert uit : Doet adem stokken tot in de baaierd van verre streken: Overstroomde het land Schaapjes opgenomen in de nacht met de zwarte vloedgolf op de wit gekrulde vacht Geen geroep meer om te blaten om ee...

Ik zag je gestalte bij de levensbron, duizendschoon in een oceaan, het haar vol bloesem, wild en ongetemd als de hoop, die we hebben gedronken om te willen zijn, vaak te ongeremd, gedoopt in een diffuus licht waar onze schaduw in verdrinkt, om het loflied van de toekomst in te verpakken...

negen weet je joshua is het getal van magie in mijn gedachten ben jij echt een geboren artiest de beste zanger misschien of de keizer van het karate die hardop schreeuwen wil de wereld is van mij negen weet je joshua is het cijfer van verwondering over alles dat jij veranderen ziet in d...

Jij kwam binnen verward kort blond haar een bril op je neus Je handen toonden sporen van het perenbomen snoeien Ik keek, jij keek Wij deelden een moment Het gemis kon beginnen met verlangen en verlies

Noah, snel winklend, nog sneller krinklend, Gelijk het eeuwig ‘schrijverke’ van Gezelle, op en neer, kwiek, een ongrijpbare pijlsnelle. Noah is razend vlug. Noah keert en wendt, Noah flitst dribbelend zijn man voorbij, de bal kleeft aan zijn veeleisende handen. De tegenstrevers liggen a...

er zijn mensen die met stenen praten op de begraafplaats kom je ze wel tegen met gebogen hoofd stamelen ze zinnen tegen een zerk maar zerken zwijgen doch de tekst op de steen geeft goddank tóch nog iets van troost

Zo ken ik mijn mensen, hun hoeden zullen scheef staan, hun wenkbrauwen zullen fronsen als ze mij weer pijn gaan doen. Ook ik zal niet meer werken op het erf van tante Maggie, want de knechten dragen knuppels en de honden hebben tanden zie ze blikkeren in de late avondzon. Haal doeken, h...

Een dag van rouw. Een dag van liefde. Een dag van verdriet. Een dag om nooit meer te vergeten. Een dag van gedachtes. Een dag met emoties. Een dag met verslagenheid. Deze dag denk je aan de bijzonderheid van twee mensen en hun families en vrienden. Deze dag is vol va...

gisteren keek ik door het venster naar jou je glimlach was niet voor mij zoveel wist ik al je lichaam bewoog geheel en al op een ritmisch ostinato ik nam deel aan een innig gesprek met jouw dans heen en weer wiegde je lijf en ik wiegde met je mee het was niet erg dat...

Je zit op een terras. Flarden schoonheid flarden lelijkheid, ze trekken aan je voorbij. Het mozaïek ligt in scherven op de grond, links van je, rechts van je. Je neemt het waar. Een poging tot integratie tot een geheel, is een gedachte. Deze dag belooft iets, een uitlopende passiebloem...

Om jouw gezelschap terug te vinden loop ik elke dag tussen twee werelden Ik passeer vreemden Ze zijn druk Ik voel geen warmte in hun adem, geen warmte in hun vermaarde bezigheden Ik ontmoet niemand want hier is alles al gezegd en gedaan en in de andere wereld waar jij niet bent ...

zij kende geen pose in de verstilling van het moment altijd waren haar ogen aan beweging en voortgang gewend souplesse en charme gaven haar zwier met een lach van plezier haar dynamiek piekte velen tot zaken die zij anders gewoon zouden laten zij ging hen voor zonder drempe...