Alle inzendingen over afscheid

7023 resultaten.

Sorteren op:

Allerzielen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Gedenkend hen die gingen, die ooit een naam ontvingen en nu in ’t Licht bestaan, zijn wij nog hier gebleven, betreurend dat hun leven met ons nu is gedaan. We weten hen geborgen; zoals een nieuwe morgen weer vreugde brengt in huis, God, schrijf Gij alle namen in liefde weer tezamen en wees voorgoed hun thuis.…
Adeleyd2 november 2024Lees meer >

Schimmen

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 576
Ze kwamen en gingen, namen niets mee dan hun afdruk in stilte. Ik bleef achter en verloor mezelf in hun schaduw.…

glimlach om mijn spoor

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
huil niet, mijn kind, om wat verdween mijn ziel zweeft zacht in tijd en ruimte niet de leegte, maar de herinnering is waar mijn liefde eeuwig zingt glimlach om de paden die we liepen om slapeloze nachten vol verhalen mijn stem, mijn lach, mijn warme blik leeft voort in jou, dat is mijn geluk ik ben de zon op jouw gezicht een haven vol geborgen…

Ga nu maar

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 411
Ik kan wel zien dat je van hem houdt Hopelijk komt het allemaal goed Met ons moet je geen rekening houden Wij willen alleen dat je gelukkig bent dat hij je geen verdriet zal doen Je hoeft je niet te haasten Je bent jong, neem de tijd om hem beter te leren kennen De verplichtingen komen later wel We zijn bezorgd, maar we doen ons best…
Zywa12 februari 2025Lees meer >

Zus

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
Daar ligt ze, de lakens wit haar lippen rood, haar vinger kleiner dan mijn vingerkoot. Ik raak haar aan, kus haar en verbaas me over het bestaan. Het is een soort van interessant, haar mini nagels op mijn hand. Zelf ben ik pas zes of vijf, heb weinig zorgen aan mijn lijf. Eergisteren was de grootste: het verschil, tussen twee smaken, die ik…
VitaR8 maart 2025Lees meer >

verlies voor het verlies

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
van zouttekort naar wanen van paniek naar manie een oorlog woedt in jou en niemand ziet wat ik zie de kanker neemt je lichaam de chaos neemt je geest ik zoek houvast in woorden en vind nooit het antwoord jij op je pad naar het einde ik op mijn pad dat doorgaat samen in hetzelfde huis staan werelden wijd uiteen soms vond ik je even…

[ De maan trekt een boog ]

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 433
De maan trekt een boog door het eenzame duister -- van mijn lege hoofd.…
Zywa21 maart 2025Lees meer >

Ongeschreven boek

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
kunstenaar is in dit geval een man kaal zoals de kale boom voor het getekende huis met een houten kruis vrij om te spelen met de wind wanneer je moest gaan eindeloos uitgestrekt in gedachten op het grondgebied van de stad die in het rulle zand ligt het hart dat in de steen blijft de rots die in het bloed drijft met zilte tranen afscheid…
mobar22 maart 2025Lees meer >

jij bent mijn lente

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
je ging met de zon en een stralend gezicht - je kwam nooit meer weerom ik nip aan jouw kom nu en ik schrijf met je pen nu ik je fluister ik … niet slapen ik … niet eten en al- le licht is duister het park wacht op het ochtendlicht en jou…

Bloemen schreeuwen je naam

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 516
Geen afscheid. Een aanklacht: waarom droeg je zoveel licht in deze wereld van stenen? Jouw open palm—een wond in ons verraad. Wij, die herfst noemen wat moord heet. Rust zacht? Nee—brand voort, tuinier, met zon in je haar als vlammen aan onze schuld. Je stapjes—messcherp in ons vlees geëtst.…

Wat wij alleen konden zeggen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 579
Ik doe nu de dingen waar jij nog altijd in leeft - de zachte gesprekken die nooit uit de lucht vielen. Ik voer ze uit, zoals men bloemen plukt uit een veld waar niemand meer komt. Wij zagen het leven als een droom, een traag verschuivend licht op muren van verwachting. En nu ga ik, zonder jouw stem in de wind, maar met jouw stilte in…

Naam van de steen

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.465
Hoe herken je in de stilte het zwijgen van de steen nu landelijke tongen dwalen over alle vergeten namen in de oerwouden van steden betonnen huizen, geasfalteerde wegen? Waarom lijkt de stilte zo op jou in ruimte die geen leegte inneemt omdat het woeste waaien vragen heeft tot in de eindeloze dood, het stille zwijgen waarom vraag je naar…
mobar17 april 2025Lees meer >

Misverstand in twee

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
We scheurden ons misverstand in twee schurende verhalen ...... schilfers zure lucht hielden onze eigen helft net als Sint Maarten maar dan andersom ...... tussen ons: de versnipperaar we namen ons gelijk maar mee het was zoveel werk om het weg te doen ...... maximaal drie stuks tegelijk liever wapenden we ons onder de huid, de…
Zywa9 juli 2025Lees meer >

Punk

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
Zo zacht Haar fijne lach Zo zacht Ging die heen In de herberg Vol van leven Klopte de dood aan Nam haar mee Zij, de waardin Nog een dans Nog een keer Dol van verdriet De ziel uit De zachtste melodie De herberg sluit Voor tijdig…
beninga15 juli 2025Lees meer >

Schijndood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 604
Zo zacht Haar fijne lach Zo zacht Ging ze heen In de herberg Vol van leven Klopte hij aan Nog één keer Samen dansen Dol van verdriet De ziel uit Onze melodie De herberg sluit Voortijdig…
Beninga10 augustus 2025Lees meer >

Overdenking

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 255
De herfst is veel te vroeg begonnen; ik heb de heide niet in bloei gezien, het lachen van de madelieven niet genoten, het onkruid niet zo hoog zien groeien als altijd… Maar velen gingen die ik goed gekend heb: de ene jong, de andere oud, maar niet het gloeien van het goud van tere liefde die de wortels voedt en drenkt. Niets van dit alles…
Adeleyd30 augustus 2025Lees meer >

Blijf nog even

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 543
Hoe je sprong op je fiets van Peugeot, voor de laatste keer, wetende: hierna is ''ons'' niet meer. "Misschien is het beter zo, ook al doet het duizendmaal zeer." De gedachte aan jou keert steeds maar weer, al was het niets, en niet meer. En ergens, ook al mag het niet, hoop ik dat je me weer ziet, en ons niet vergeet in het…

Doorgaan

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 354
Jouw stilte valt in mijn stilte het graf gegraven in de herfst hoe mild de herinneringen zijn de toekomst is altijd onzeker het oude najaarsgoud gebroken en gevallen op de koude grond wie ben ik uiteindelijk geworden wie ben jij al die tijd geweest ah, ik drink nog steeds uit uw kopje kijk naar je trouwe foto aan de muur het schilderij…
mobar11 oktober 2025Lees meer >

Enkelspoor

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 274
Wie kan ik vragen om met me mee te gaan achter mij aan op een enkelspoor van valse hoop, onvervalste hoop tegen beter weten in op weg voor te weinig schamele minuten om samen te vieren maar toch tijd die ik niet missen wil ook al biedt hij niet wat ik wens? De weinig begane paadjes zullen evenzeer dood lopen als de korte route in de…
Zywa18 oktober 2025Lees meer >

Leona

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 582
Afscheid is geen slotakkoord, maar het zachte doorzingen van je melodie in elk van ons. Met dankbaarheid. Met licht. Met een diepe buiging.…

Trip Control

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 306
Moeder Aarde, vaarwel ik moet nu gaan, voorbij is mijn tijd, mijn leven is geleefd, vaarwel, vaarwel .....De aardbol is prachtig .....klein en kostbaar .....het heelal is groot .....Ik zweef erin weg Beste mensen, vaarwel jullie kunnen nu wel gaan jullie moeten eten jullie hebben werk te doen .....Ik houd van jullie .....het meest…
Zywa7 november 2025Lees meer >

Pikante rimpels

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 219
Er is niets officieels aan het tergend langzaam ouder en ouder worden je ziet sombere leeftijdsgenoten als vleugels met vogels vloeken en vervolgens levenloos wegvallen in het landschap ingelijst onder de grondwet diep begraven pikante rimpels overal.…

Volmaakt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
Jij bent volmaakt, een ongenaakbaar beeld, ik ben het stof dat uit handen wegleest. Jouw ogen gloeien, als sterren die nooit doven, ik ben de schaduw, verdwaald in gescheurde kloven. Jij staat zo recht, een zuil van tijd en steen, ik struikel, gebroken, en blijf echter alleen. Jouw stem is muziek, die de stilte verdringt, de mijne valt stil…
Nathan10 december 2025Lees meer >

Afscheidslied

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 571
In hoeverre je echt dood bent nu je blijft leven in mijn gedachten durf ik niet met stelligheid te zeggen ik ben in de war over een hulpverlener die zijn zakken vult met nietsdoen omdat je bent verdwenen in mijn angst in de bizarre leegte van het niets zit ik je achterna met mijn demonen is er geen verklaring mogelijk om je een dienst…
mobar24 december 2025Lees meer >

Liefdegift

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 318
Als ik kon Dan vroeg ik God Om je plaats te nemen Dan hang ik In de touwen, voor je Tegen het canvas gaat En zou ik vragen Mijn ogen te sluiten Voor deze felle zon Zodat jij weer Knipperen kon…
Beninga29 december 2025Lees meer >

Laatste rit

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 358
Neem me mee, vanavond. Het maakt niet uit waarheen. Langs slapende straten, over bruggen van licht waar de stad zich stil ontwaakt. Laat de stad vervagen, achter trillend glas, een droom die uit mijn handen glijdt. Geen namen, geen nummers, alleen het tikken van ons bestaan. Als een ijzeren massa, onhandig, roekeloos, onze lichamen verslinden…
Nathan2 februari 2026Lees meer >

Geluk

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 333
Het is vrijdagavond. De auto ruikt naar jouw parfum en koude lucht. Je legt een warme hand tegen mijn wang, je vingers rusten op mijn huid, maar ik tel de lantaarnpalen langs de weg. In de stad brandt licht achter ramen. Mensen bewegen hun mond. Glazen gaan omhoog. Alles lijkt op geluk vanop afstand. Ik kijk in je ogen en zoek…
Nathan3 februari 2026Lees meer >

Herinneren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 316
De laatste blik De laatste knipoog De laatste lach Het laatste gesprek De laatste maaltijd De laatste kerst Die laatste vakantie Het laatste rapport Het eerste kleuterklasje…
Beninga17 februari 2026Lees meer >

Houdbaarheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 296
De sleutel ligt in zijn hand. Hij schudt ze boven de gootsteen alsof er één ontbreekt. De kraan loopt. Op tafel twee kopjes. Eén met lippenstift. Hij veegt de rand schoon met zijn duim tot het porselein weer wit is. Hij kijkt op naar een vrouw met natte ogen en een glimlach die te lang blijft hangen. Hij zoekt haar naam tussen zijn…
Nathan25 februari 2026Lees meer >

Reeds vertrokken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 337
Voel jij ook de extase in de taal van fladderende voorjaarsvlinders herinneringen naast het gammele liefdesbed voeden vieze schimmen op het vale behang rebelse ratten onder het beschimmelde bed behoorlijk onvoorzichtig, het is wrang witte lakens een beetje smoezelig kreukels in een gezond verstand in een hotelkamer vol eenzaamheid aan…