7023 resultaten.
Allerzielen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 Gedenkend hen die gingen,
die ooit een naam ontvingen
en nu in ’t Licht bestaan,
zijn wij nog hier gebleven,
betreurend dat hun leven
met ons nu is gedaan.
We weten hen geborgen;
zoals een nieuwe morgen
weer vreugde brengt in huis,
God, schrijf Gij alle namen
in liefde weer tezamen
en wees voorgoed hun thuis.…
Schimmen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
576 Ze kwamen en gingen,
namen niets mee
dan hun afdruk in stilte.
Ik bleef achter
en verloor mezelf
in hun schaduw.…
glimlach om mijn spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 huil niet, mijn kind, om wat verdween
mijn ziel zweeft zacht in tijd en ruimte
niet de leegte, maar de herinnering
is waar mijn liefde eeuwig zingt
glimlach om de paden die we liepen
om slapeloze nachten vol verhalen
mijn stem, mijn lach, mijn warme blik
leeft voort in jou, dat is mijn geluk
ik ben de zon op jouw gezicht
een haven vol geborgen…
Ga nu maar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
411 Ik kan wel zien dat je van hem houdt
Hopelijk komt het allemaal goed
Met ons moet je geen rekening houden
Wij willen alleen dat je gelukkig bent
dat hij je geen verdriet zal doen
Je hoeft je niet te haasten
Je bent jong, neem de tijd
om hem beter te leren kennen
De verplichtingen komen later wel
We zijn bezorgd, maar we doen ons best…
Zus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Daar ligt ze, de lakens wit haar lippen rood,
haar vinger kleiner dan mijn vingerkoot.
Ik raak haar aan, kus haar en verbaas me over het bestaan.
Het is een soort van interessant, haar mini nagels op mijn hand.
Zelf ben ik pas zes of vijf, heb weinig zorgen aan mijn lijf.
Eergisteren was de grootste: het verschil, tussen twee smaken, die ik…
verlies voor het verlies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
486 van zouttekort naar wanen
van paniek naar manie
een oorlog woedt in jou
en niemand ziet wat ik zie
de kanker neemt je lichaam
de chaos neemt je geest
ik zoek houvast in woorden
en vind nooit het antwoord
jij op je pad naar het einde
ik op mijn pad dat doorgaat
samen in hetzelfde huis
staan werelden wijd uiteen
soms vond ik je even…
[ De maan trekt een boog ]
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
433 De maan trekt een boog
door het eenzame duister --
van mijn lege hoofd.…
Ongeschreven boek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
477 kunstenaar is
in dit geval een man
kaal zoals de kale boom
voor het getekende huis
met een houten kruis
vrij om te spelen met de wind
wanneer je moest gaan
eindeloos uitgestrekt in gedachten
op het grondgebied van de stad
die in het rulle zand ligt
het hart dat in de steen blijft
de rots die in het bloed drijft
met zilte tranen afscheid…
jij bent mijn lente
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
526 je ging met de zon
en een stralend gezicht - je
kwam nooit meer weerom
ik nip aan jouw kom
nu en ik schrijf met je pen
nu ik je fluister
ik … niet slapen
ik … niet eten en al-
le licht is duister
het park wacht
op het ochtendlicht
en jou…
Bloemen schreeuwen je naam
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
516 Geen afscheid. Een aanklacht:
waarom droeg je zoveel licht
in deze wereld van stenen?
Jouw open palm—een wond
in ons verraad. Wij, die herfst
noemen wat moord heet.
Rust zacht? Nee—brand voort,
tuinier, met zon in je haar
als vlammen aan onze schuld.
Je stapjes—messcherp
in ons vlees geëtst.…
Wat wij alleen konden zeggen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
579 Ik doe nu de dingen
waar jij nog altijd in leeft -
de zachte gesprekken
die nooit uit de lucht vielen.
Ik voer ze uit,
zoals men bloemen plukt
uit een veld waar niemand meer komt.
Wij zagen het leven
als een droom,
een traag verschuivend licht
op muren van verwachting.
En nu ga ik,
zonder jouw stem in de wind,
maar met jouw stilte in…
Naam van de steen
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.465 Hoe herken je in de stilte
het zwijgen van de steen
nu landelijke tongen dwalen
over alle vergeten namen
in de oerwouden van steden
betonnen huizen, geasfalteerde wegen?
Waarom lijkt de stilte zo op jou
in ruimte die geen leegte inneemt
omdat het woeste waaien vragen heeft
tot in de eindeloze dood, het stille zwijgen
waarom vraag je naar…
Misverstand in twee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
538 We scheurden ons misverstand
in twee schurende verhalen
...... schilfers zure lucht
hielden onze eigen helft
net als Sint Maarten
maar dan andersom
...... tussen ons: de versnipperaar
we namen ons gelijk maar mee
het was zoveel werk om het weg te doen
...... maximaal drie stuks tegelijk
liever wapenden we ons
onder de huid, de…
Punk
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
535 Zo zacht
Haar fijne lach
Zo zacht
Ging die heen
In de herberg
Vol van leven
Klopte de dood aan
Nam haar mee
Zij, de waardin
Nog een dans
Nog een keer
Dol van verdriet
De ziel uit
De zachtste melodie
De herberg sluit
Voor tijdig…
Schijndood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 Zo zacht
Haar fijne lach
Zo zacht
Ging ze heen
In de herberg
Vol van leven
Klopte hij aan
Nog één keer
Samen dansen
Dol van verdriet
De ziel uit
Onze melodie
De herberg sluit
Voortijdig…
Overdenking
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
255 De herfst is veel te vroeg begonnen;
ik heb de heide niet in bloei gezien,
het lachen van de madelieven niet genoten,
het onkruid niet zo hoog zien groeien als altijd…
Maar velen gingen die ik goed gekend heb:
de ene jong, de andere oud,
maar niet het gloeien van het goud
van tere liefde die de wortels voedt en drenkt.
Niets van dit alles…
Blijf nog even
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
543 Hoe je sprong op je fiets van Peugeot,
voor de laatste keer,
wetende: hierna is ''ons'' niet meer.
"Misschien is het beter zo,
ook al doet het duizendmaal zeer."
De gedachte aan jou keert steeds maar weer,
al was het niets, en niet meer.
En ergens,
ook al mag het niet,
hoop ik dat je me weer ziet,
en ons niet vergeet in het…
Doorgaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
354 Jouw stilte valt in mijn stilte
het graf gegraven in de herfst
hoe mild de herinneringen zijn
de toekomst is altijd onzeker
het oude najaarsgoud gebroken
en gevallen op de koude grond
wie ben ik uiteindelijk geworden
wie ben jij al die tijd geweest
ah, ik drink nog steeds uit uw kopje
kijk naar je trouwe foto aan de muur
het schilderij…
Enkelspoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
274 Wie kan ik vragen
om met me mee te gaan
achter mij aan op een enkelspoor
van valse hoop, onvervalste hoop
tegen beter weten in
op weg voor te weinig
schamele minuten om samen te vieren
maar toch tijd die ik niet missen wil
ook al biedt hij niet wat ik wens?
De weinig begane paadjes
zullen evenzeer dood lopen
als de korte route in de…
Leona
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
582 Afscheid is geen slotakkoord,
maar het zachte doorzingen van je melodie
in elk van ons.
Met dankbaarheid.
Met licht.
Met een diepe buiging.…
Trip Control
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
306 Moeder Aarde, vaarwel
ik moet nu gaan, voorbij
is mijn tijd, mijn leven
is geleefd, vaarwel, vaarwel
.....De aardbol is prachtig
.....klein en kostbaar
.....het heelal is groot
.....Ik zweef erin weg
Beste mensen, vaarwel
jullie kunnen nu wel gaan
jullie moeten eten
jullie hebben werk te doen
.....Ik houd van jullie
.....het meest…
Pikante rimpels
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
219 Er is niets officieels
aan het tergend langzaam
ouder en ouder worden
je ziet sombere leeftijdsgenoten
als vleugels met vogels vloeken
en vervolgens levenloos
wegvallen
in het landschap
ingelijst
onder de grondwet
diep begraven
pikante rimpels
overal.…
Volmaakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Jij bent volmaakt, een ongenaakbaar beeld,
ik ben het stof dat uit handen wegleest.
Jouw ogen gloeien, als sterren die nooit doven,
ik ben de schaduw, verdwaald in gescheurde kloven.
Jij staat zo recht, een zuil van tijd en steen,
ik struikel, gebroken, en blijf echter alleen.
Jouw stem is muziek, die de stilte verdringt,
de mijne valt stil…
Afscheidslied
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
571 In hoeverre je echt dood bent
nu je blijft leven in mijn gedachten
durf ik niet met stelligheid te zeggen
ik ben in de war over een hulpverlener
die zijn zakken vult met nietsdoen
omdat je bent verdwenen in mijn angst
in de bizarre leegte van het niets
zit ik je achterna met mijn demonen
is er geen verklaring mogelijk
om je een dienst…
Liefdegift
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
318 Als ik kon
Dan vroeg ik God
Om je plaats te nemen
Dan hang ik
In de touwen, voor je
Tegen het canvas gaat
En zou ik vragen
Mijn ogen te sluiten
Voor deze felle zon
Zodat jij weer
Knipperen kon…
Laatste rit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
358 Neem me mee, vanavond.
Het maakt niet uit waarheen.
Langs slapende straten,
over bruggen van licht
waar de stad zich stil ontwaakt.
Laat de stad vervagen,
achter trillend glas,
een droom die uit mijn handen glijdt.
Geen namen, geen nummers,
alleen het tikken van ons bestaan.
Als een ijzeren massa,
onhandig, roekeloos,
onze lichamen verslinden…
Geluk
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
333 Het is vrijdagavond.
De auto ruikt naar jouw parfum
en koude lucht.
Je legt een warme hand
tegen mijn wang,
je vingers rusten op mijn huid,
maar ik tel de lantaarnpalen langs de weg.
In de stad brandt licht achter ramen.
Mensen bewegen hun mond.
Glazen gaan omhoog.
Alles lijkt op geluk
vanop afstand.
Ik kijk in je ogen
en zoek…
Herinneren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
316 De laatste blik
De laatste knipoog
De laatste lach
Het laatste gesprek
De laatste maaltijd
De laatste kerst
Die laatste vakantie
Het laatste rapport
Het eerste kleuterklasje…
Houdbaarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
296 De sleutel ligt in zijn hand.
Hij schudt ze boven de gootsteen
alsof er één ontbreekt.
De kraan loopt.
Op tafel twee kopjes.
Eén met lippenstift.
Hij veegt de rand schoon
met zijn duim
tot het porselein weer wit is.
Hij kijkt op
naar een vrouw
met natte ogen
en een glimlach die te lang blijft hangen.
Hij zoekt haar naam
tussen zijn…
Reeds vertrokken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
337 Voel jij ook de extase in de taal
van fladderende voorjaarsvlinders
herinneringen naast het gammele liefdesbed
voeden vieze schimmen op het vale behang
rebelse ratten onder het beschimmelde bed
behoorlijk onvoorzichtig, het is wrang
witte lakens een beetje smoezelig
kreukels in een gezond verstand
in een hotelkamer vol eenzaamheid
aan…