5775 resultaten.
Vluchtende ontroering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.122 Een dood blad nam het
Op zijn stille vaart
En droeg het neder
In 't stof der aard.
Als vogels en blâren
Gaat alle lieflijks heen -
Zij laten ons peinzend
Leeg en alleen.…
verhalen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 het verhaal afmaken
maar we willen ook wat langer
schuilen in de lege ruimte
van zwijgen en nog niets zeggen
de tijd valt stil achter
een gordijn van onzekerheid
we hebben iets in gang gezet
de afloop staat vast
als laatste verdediger en doelman
in één op onvaste grond beland
zonder route
in een verlaten niemandsland
zeldzaam stille…
Logistiek raakt in paniek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
489 ik heb vergeleken
mierenhopen bekeken
de stukken land die
zij bestreken voor
een krioelend bestaan
mensen als olievlek
de grond wordt omgezet
in een productieproces
dat honger moet stillen
variatie door mechanisatie
de logistiek raakt
in paniek door de
snelle vlucht naar de stad
waar alles zich samenpakt
zonder privacy en cultuur…
Witte steen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
721 op een wandeling
een mooie witte steen
ruw nog met aardgelaagde strepen
hem thuis gewassen en geslepen
eindeloos gepolijst tot hij schitterde in de zon
een naam er in gekerfd, een edele naam
die in eeuwigheid niet sterft
wel duizend keer gezegd
over het aangeharkte pad
ontdaan van afgevallen blad
naar de rustplaats gebracht
waar stille…
Einde wintertijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 Maar zien ook mos in het gazon, een stille roep
dat zachte handen eerst daar werken.
De wachttijd is van korte duur
ook ik sta op in 't lengend licht
dat groei en bloei ontspringen doet.
De eerste klus met zachte hand,
wordt na de vorst, ter hand genomen.…
decembermaand
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
956 de maand van herfst en stille winter,
regen en koud, wie weet gaat het nog sneeuwen.
een tijd van donker en wat hinder,
december laat gapen maar ook geeuwen.
oude kerstbomen en houten tafels
mooi aangekleed, zo elegant en struis.
de geur van taart en warme wafels,
kleurig lichtjesfeest op straat en thuis.…
Vol verbazing
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
561 te kijken
of in te grijpen
voelde mij niet
aangesproken
in dit verhaal
het was als
een vlieger
die zichzelf bij
windstil weer
heeft opgelaten
in vieren en stijgen
naar grote hoogte
wist te rijzen
vol verbazing
zag ik jouw tirade
het luchtruim
kleuren met alles
wat er volgens jou
moet gebeuren
helaas bracht deze
vlucht stille…
Spinnend noten zingt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 ik heb eindelijk
de muziek ontdekt die
jij sprankelt in je lach
in een proloog
van stille klanken
spannen spieren aan
onderhuidse emoties
golven getijden in
komen en weer gaan
geen symmetrie maar
een natuurlijke mimiek
laat zien dat jij geniet
geen klaterende
geluiden die duiden
op extravagant plezier
wel een prelude op de…
kleine gevleugelde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 zag alle 93
treinen voorbij
komen niemand
vroeg naar
de kleine
gevleugelde
opgeborgen nu
in een
vergeelde map
een nagenoeg
leeg dossier
achtergelaten
in het archief
in schaars vermoeid
papier rust een
klein leven
niemand gaf je
heengaan aan
blinde doodsengelen
hebben altijd haast
je wordt gemist
op grijze
stille…
Te hoop
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.450 Wij zijn te hoop gegooid,
wij liggen bleek en bloot
en onmiskenbaar dood
langs smalle, stille wegen.
Van wortels afgesneden,
het loof dat leven was
en stem van wind en regen
is op de akkers stom gebleven.
Wij zijn gerooid en afgelegd
en nagekeken op gebreken.
De grond die onze moeder was
is dood gewicht gebleken.…
Toegift?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 Stilheid die de dorst zal stillen
linde bloesem etst het leven
in een terugkerende odyssee op
de koele huid van een zwerfsteen
gegrift, alle ervaringen als gift met
pieken en dalen een evenwicht met licht
betaald, op dichters graf, waaruit
gedrevenheid ademt, als toegift .…
goedemorgen, eenzaamheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 mijn vraag weerkaatsend
vragen doof stille muren
goedemorgen eenzaamheid
hoe gaat vandaag met jou
in de stilte van de ochtend
scheurt knisperend muesli
als spreken mij tanden aan
de doodse stilte even uiteen
in de stilte van de middag
verhaalt geslurpt vermicelli
het doodgezwegen verhaal
dat ik al duizendmaal hoorde
in de stilte…
Overdenking
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
610 In het nachtelijke donker,
in de stille uren,
drijven mijn gedachten mee
over de grote levenszee.
Ik vaar reeds lang in kalmer water,
met hier en daar wat averij,
door hoge golven, woeste baren.
Ik stuurde af en toe wat bij.
Soms is er nog wat deining,
een lichte rimpeling…
als mijn gedachten wijlen
bij een lieflijke herinnering.…
De dag...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
564 Een moment van stille mijmering.
Waterdruppels glinsteren nog op mijn venster.
Maar de zon kleurt de schoongewassen wolken rood.
De wind houdt nog zijn adem in.
Opnieuw een nieuwe dag,
hij stelt zich vrolijk aan mij voor.
Verwijdert nare dromen en duistere gedachten.
Bijzonder dat licht zoiets kan doen.
Wat zal de dag mij brengen.…
Hun laaiend gesprek
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
489 ik kan het
niet laten
even achterom
te kijken en
dan dat wegwerp
gebaar te maken
in pure onmacht
natuurlijk ben ik
gewend aan wat
ik zie maar toch is
er nog altijd de
stille hoop voor
een vlot herstel
van dit gebied
in de brand was
de immense hitte
van het vuur
allesverzengend
withete emoties
waren loeiend in
hun laaiend…
Blauwe deken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
461 door het luchtruim zweeft
zijn tijd is niet opgeheven
hij valt niet voor eeuwig uiteen
het moment is nog niet gekomen
laat hem dan opnieuw nog even
pijnloos zweven boven de stad
-verder en hoger-
laat dan zijn laatste woord klinken
de man die de woorden zoekt
alleen in een kist onder zijn
blauwe deken droomt daar
de stille…
Oude lindeboom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 Een zwierig zwart potlood
tekent de oude lindeboom
de takken weids vol knoesten
nevel hangt boven het avondwoud
anoniem in een mysterieus niemandsland
waar nimfen mooie brieven schrijven
een hand maakt een gebaar van vrede
stille schittering van hemelsterren
bij nacht een maan die glimlacht
boven de stad die slaapt in een roes
in…
Leeg land
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 .
_________________________________
Een heilwens, amper
voor vier eeuwen
tijd van stille
schuit in trekvaart
Was als lucht
in bruiloftstaart
gezwollen taal
die me doet geeuwen
De Oost was ver -
dichtbij De Steeg
geen diligence
noch een fiets
Een kar, een postkoets -
verder niets
Het land van Rembrandt
was nog leeg…
David
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
728 jouw humeur
altijd vriendelijk in goede stemming
ik heb niet veel geld te besteden
maar jij strooit gratis dromen in mijn hart
ik voel een bevreemdende waarheid
het is net alsof ik je al heel lang ken
omdat je weet waar mijn essentie van liefde is
om eindelijk alles op te schrijven
zonder voorbij te gaan aan tijd
denk ik aan je in mijn stille…
In memoriam matris (9)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 En in de stille avonden,
de herinnering aan lang vervlogen dagen.…
Nieuwe bladzijde
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
517 Uit de verlegen zinnen
die je me gisteren stuurde
vallen eenzame woorden
alsof ik jouw fraaie bloem
niet frivool zou bewonderen
zonder intense genegenheid
een nieuwe bladzijde
in het open liefdesboek
de letters zijn nog wit
onzichtbaar op blank papier
uit jouw stille waaiershand
groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond…
Moment (iii) ik zie hen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
517 Voor het eerst
buiten het nu
omarm ik de bomen
van het bos dat ik zie
omarm ik de stroming
van het water dat zij drinken
het water van het stille ven
dat hen tot aan de voeten staat
het donkere water dat hen tijdloos
rimpelloos weerspiegelt
de bomen dragen het bos
de stilte in
en het bos luistert
geeft hun stilte weer
in de ruimte…
Khabar angin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
618 Een welverdiende zomeronderbreking
In Bandoeng, Soerabaja,
dan wel Peking
Hoeft nooit meer reden zijn
voor een belet
Voor een beleving in een snelsonnet
De wereld aan de Stille
Oceaan
Draait door, ook als de
Krakatau zijn lava
Out of the blue doet
neerdalen op Java
Geen satelliet kan dat
event ontgaan!...…
Gewoon als engel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 door je warm hart
dat in blijde
blinkende ogen
genegenheid toont
de bron
laat zien van een
liefdevolle waterval
die woorden
laat glinsteren in
een regenboogzon
gekleurd met
de allerliefste
betekenissen
ja jouw lading
en aura als
mens zijn intens
zij trekken aan
waar anderen vol
verbazing blijven staan
in stille…
laat me niet los
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 handen die slaan
ik voel zoveel pijn
geen warme maaltijd
of een arm om mij heen
als jij mij ziet
kan jouw stem iets doen
een klein gebaar
geeft mij toekomst
laat me niet los
kijk verder dan de schijn
die het verdriet verstopt
geef mij jouw hand
ik heb jou nodig
jouw ogen en jouw oren
voor mijn stille schreeuw
mijn smekende blik…
Lentestorm
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.300 rondedans
pikken als kippen naar hun eigen grond
De eerste pruimenbloesem strooit
ze blaadjes als zaadjes
Soms is er de lentelage zon,
dan doen rossige pluimpunten
aan je haarkleur denken
Je zou de mooiste plukken
We zouden naar huis gaan
Je zou hen met je bleke vingers
schikken,
in een okergroene vaas
Ik zou je vanuit een
stille…
Hemelse sferen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
293 Jouw vormen zo mooi rond en zacht,
Vullen mijn handen en ogen,
Hebben stille hier op mij gewacht.
Wij stijgen op naar hemelse sferen,
Waar wij elkander zo zeer lieven,
Nooit op d’aard terug willen keren.…
Mensbeeld
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
362 In elke mens een stille bron,
een kern die ouder is dan naam of tijd.
Mystici fluisteren door de eeuwen heen
dat wij meer zijn dan losse golven op de zee.
Het licht dat door de ramen valt
verkleurt in vormen, maar blijft hetzelfde licht.
Boeddha onder de boom, Eckhart in zijn cel,
het zijn sporen van één en dezelfde stilte.…
een poes
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
606 Een poes met zachte pootjes
sluipt door het stille huis.
Niet op jacht naar een muis,
maar knuffels, stuk voor stuk.
Ze sleept een warme muts mee,
trots als een kleine vos.
Dan volgt een paar kousen,
slordig maar vol liefde.
Handschoenen draagt ze aan,
Weer iets voor bij haar buit.…
Vergane tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 Het groene gras overgroeit het graf,
de regendruppels voeden het gras,
de sneeuw bedekt de stille grond,
de wind verwaait de herinnering.…