5363 resultaten.
als ik naast je lig
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.566 als ik naast je lig
zo stil naast je lig
in ’t vroege ochtendlicht
de geur van liefde nog rond je heen
de eerste vogel het dak aanraakt
een vroege auto de straat opzoekt
weet ik dat het goed is
en dat ik je gevonden heb
op de plek die ik vergeten was
zo heel dicht bij
maar soms zo ver
zo vergeten ver
als ik naast je lig
jouw haren…
het huilen van de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 bladeren vallen wiegend
langs grauwe grijzen
en dreigend blauw
een wind als koude hand
op de arm uit de mouw
een vogel trekt zich schetterend terug
niemand ziet de pad onder de houtstapel
het huilen van de lucht
de verstilde salamander
de vlinder die niet vliegt
wie kan het water nog ruiken
het getij nog keren
de krant ongelezen…
aan een verre kust
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
930 land
half verzakt in zwaarmoedig zand
grafdelver klus gestaakt, voortijdig
steigerend nog over kokende golven
sloeg het rijkvergaarde overboord
aan xenofobe kust kon torenlichtsnoer
de stranding niet verhoeden
evenmin geroutineerde boots of loods
in ’t luchtruim protesteren als
blijvend benieuwde uitvaartgasten
luidkeels witte vogels…
Amazone in de Bosjes van Poot
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.172 Zij slaapt in het gras op open veld
Haar huid glinstert van morgendauw
Zij heeft geen last meer van de kou
Een speer trof haar met vol geweld
De haren bewegen als gras in de wind
nagels groeien uren natuurlijk door
Vogels beginnen weer hun ochtendkoor
dat geen gehoor in haar oren vindt
De geliefde moet vergeefs wachten
de stem…
DIT WAS EEN DAG
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.332 Zoals een vogel wegduikt in zijn veren,
Door ’t eigen trillend hart in slaap gesust,
Een ademende zachtheid, onbewust
Van alles wat zijn argloosheid kan deren,
Gaf ik mij onvoorwaardlijk aan u over.
Daar is geen schutsel dan uw liefde om mij.
’t Liederlijk leven, wrede rauwe rover,
Jaagt onophoudlijk aan mijn rust voorbij.…
Bos
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.086 Ik leef in het bos,
eet bessen en paddenstoelen,
onder mijn voeten het mos,
een zacht natuurlijk kleed,
op de takken trippelen vogels,
tussen de bomen staat een schichtig hert,
bang voor de herfstkogels.
De dennenappels en de bladeren
bedekken de grond.…
Halsbandparkieten
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
901 dat kan toch zo niet doorgaan, denk eens na
wat doen zij meer dan stelen en bedriegen
hun luid gekwetter is toch al te dol
ze luieren, ze eten en ze vechten
ze fokken maar, bedreigen onze spechten
het luchtruim in Den Haag raakt overvol
verwijder a.u.b. dit groen gespuis
al hebben zij dan mooi gekleurde veren
wij willen deze vreemde vogels…
Open raam...
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
3.062 Door het open raam
vangen je ogen de blauwe lucht
Nog even genieten
voor je allerlaatste zucht…
Vogels laten zich meedeinen
op de zachte adem van de wind
Je ogen stralen in het schemerlicht
Even voel je jezelf het kleine kind
De angst voor je laatste reis is weg
Genietend neem je afscheid van de natuur
Nog één keer glijden je ogen de hemel…
pluk de dag
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.527 Levensstijlen veranderen
Vrienden raak je kwijt
Lichamen verouderen
Seizoenen komen en gaan
De herfst verjaagt de zomer
En de bloemen verwelken
Een zacht briesje
En wiegende bomen
Duizenden loskomende blaadjes
Dwarrelen in het rond
Bomen worden geleidelijk kaal
Paradijselijke kleuren vergaan
Grote zwermen vogels
Laten zich dragen
Door…
Nacht und Nebel (Amsterdam revisited)
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.883 Je ogen branden zwart
gloeiende gaten in mijn hart
van boven het geil beslagen glas
met wijn bloedrood als
de pasgeboren liefde
Ik hijg mijn onmacht
in een kluwen van weerloosheid
waarin mijn naaktheid
de voltooide tijd wederom ontbloot
Je daalt op mij neer als
een grote zwarte vogel
terwijl de maan toonloos
haar ronde draait
in…
Ik ben van u zo verre
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.999 O Vogels, winden, bloemen,
Zegt heur dat woord toch niet –
Wie weet of zij niet spotte,
Niet lachtte om mijn verdriet?……
EEN SCHREEUW OM HULP
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.324 Mijn hoofd achterover gegooid
kijk ik strak naar de lucht
mijn echo weerklinkt in de ruimte
'k zie alleen de vogels in hun vlucht.
'k Voel de wind door m'n haren
kilte heeft mijn adem weggenomen
wie zal mij voor verder leed bewaren
zodat mijn hart tot rust zal komen?…
Incognito
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.830 De morgenzon legt de nachtnevels
in glinsterende sluiers over het veld
geen zweem van lijden of geweld
een frisse dag ontwaakt achter de gevels
Zo’n nanacht waarin de sterren gloeien
de zon de maan nog niet verdringen wil
een zuidenwind fluistert de dag nog stil
de weide waarin boeketten bloeien
De vroege vogels en de mensen fluiten
door…
Zomer
gedicht
4.3 met 75 stemmen
8.279 Open deuren en ramen
laat binnen de wind, die
piepkleine vogels
neertuimelt uit nesten
gevlochten met
dode welvaartsresten
van verre seizoenen
verbleekt door de tijd.…
het standpunt van de VVD
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.264 dus weg ermee, snel weg ermee
wees eens wijs en recht door zee
en verjaag de vogels
de zeehond ook graag a.u.b.
met een zee aan kogels
weg ermee, snel weg ermee
er zit aardgas wordt verteld
en dat is een zee met geld
het standpunt van de VVD
weg ermee, snel weg ermee…
januari
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.057 van de doven
bleek als de schaduw van de dood
Er zijn sporen van eeuwig lijden
een heldere bestemming ontbreekt
in het niemandsland tussen dood en leven
tegendraads gedoogd nooit echt geliefd
Maar ook brug tussen einde en nieuw begin
wankel aarzelend nog zonder keuze
soms ook onverwacht fel en brutaal
even uit haar rol
zij doet de vogels…
Aan mijn stoel gekluisterd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.011 'k probeer het handig te ontwijken
de grimassen rond mijn bitt're mond
maar de pijn die lekt uit ied're wond
doet mij uiteindelijk bezwijken
ik die de marathon kon lopen
zit nu gekluisterd aan mijn stoel
met slechts nog één onnozel doel
mijn zelfbeklag ontlopen
net nu de lente mij haar hand wil reiken
en vogels lokken mij alom
net nu…
Stil geweend
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
939 ik heb de stilte ontmoet
niet achter in mijn tuin
waar de buurvrouw onbarmhartig
haar woorden laat veren
slordig uit de bodem geschraapt
zo denk ik, rechtop staand
zonder bewegen
onder de late lucht
het is nu zomer en met
vlinderfladderende armen
snijd ik vogels en
paarse wolkjes uit
het licht omlaag
vol gedragen bruidsvluchten
die…
Zoiets moois gezien
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.678 Een blauwe lucht met soms een wolkje
daar tussendoor een stralende zon
vogels hoorde ik hun wijsje zingen
en ik genoot zoveel als ik kon.
De mensen leken blijer dan gisteren
en de trieste dagen daarvoor
ik maakte met velen een praatje
en had voor ieder een luisterend oor.…
zeven kleuren ei persvers
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
2.237 rennend over velden
over bruggen en rivieren
bij nacht tij en ontij
komend eens per jaar
slechts één zondag in april
verlaat hij het rechte pad
volgend boven gegeven wil
even haastig leven zat
zamelt eieren in een mand
bij de vogels van 't land
schalen in zeven kleuren
ovalen zullen vers geuren
tegen zessen de klus geklaard
malle haas…
De avondstraat
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
813 Achter de grijze bomenrij een verre vrouwenstem
die kinderen roept
en helle strepen trekkend in de stilte
gieren de vogels van de nacht.…
Leven
hartenkreet
4.7 met 51 stemmen
8.293 Als je soms naar buiten kijkt
De vogels die fluiten en het zonnetje, dat schijnt
De zonnestraal die je huid bereikt
Maar als uiteindelijk alles dan toch verdwijnt
Waar leven we als mensheid?…
Richting
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
877 De tijd verhuist
vaag gloort er een herfst
dartelend blad en dansende nevels
ze melden zich schuchter
terwijl een zomer nagloeit
het lome landschap verschuift de panelen
vogels volgen de zonnewarmte
En de mens?…
Overgang
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
3.037 Eindelijk in kern vervuld van
kracht, wat in zichzelf verging
in alles tot het volle leven gericht,
zonder smet, in ieders zicht, een
vlam maakt ontschaduwt licht,
vannacht is een vogel opgestaan,
ik wist dat het zo zou gaan, ik wist
niet dat daarna een muziek ontstond,
geblazen op zilveren fluiten in het
bos, belicht in volle maan, een lichte…
" Dauw voor de pauw "
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
612 Een blauwe vogel, die
in de lente zong, is stil
zou hij gekooid zijn?
Rijk zonnegloren flirt
met een vis vol goud,
de vijver is verlicht.
Avond en een bleke maan
vuur blijft onaangestoken
deur op slot, voorgoed!
Als aardkluit ontwricht
in doorgewortelde zoden,
dijk wordt gedicht.…
De eerste maandag van het nieuwe jaar
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
979 Hoog in de lucht zag ik de vogels gaan,
in een formatie, op weg naar het zuiden,
op hun kompas van Sterren, Zon en Maan,
en in de verte hoorde ik een kerkklok luiden.
De weide leeg, geen bloem die nu nog kan bloeien,
laatst liepen er nog schapen, daar,
plots begonnen er sirenes te loeien,
de eerst maandag van het nieuwe jaar.…
HET HELENDE WOORD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
625 Mensenkinders dansen, springen
op muziek die slepend speelt
en verdriet doormidden deelt:
luister hoe de vogels zingen.
Poes die weer naar buiten wil
draait zijn kopje in mijn hand
in dit vredig, zonnig land
en een woord staat even stil.
Hou je van me, lieve vrouw ?…
Zomaar uit het niets.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
951 wordt vanzelf lente
dat alles weer opnieuw begint
zo wordt een kind
een volwassen mens
en heeft iedereen zo zijn wens
en sommige mensen fietsen
tegen de wind in
op zoek
in de regen
dan komt vanzelf de zon
een regenboog
die zomaar uit het niets begon
het leven is een kanon
en de mens is de kogel
vlieg mee
vlieg mee
vlieg mee
als een vogel…
Het zwarte jurkje
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
573 omdat de kleur je dat verbood
het zwarte jurkje in het
goud dat uit je ogen vloeide
streelde heel uitdagend langs
je huid omdat je lijf mij boeide
de zon weerspiegelde
het blauwe kleuren van de zee
ze brandde huid en haar en
nam in rook je kleding mee
ik fluister je een rode roos
en luister naar je dromen
ik ben naar jou gekomen
een vogel…
Mild ( voor buurman Gerard )
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.115 aarde is vernist, in
een met druppels getooide mist,
worden beelden opgefrist, winden
verscheuren, de in zout vervilte zee
verbleken of kleuren zon en maan
naar gelang ze ver of dichter bij
ons staan, belichaming van troost,
stuwt levensap van wortels naar
een mensenkroon, omkranst een
zacht gezicht van verwondering over
de trek van vogels…