7172 resultaten.
gevangen in schaars rood
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
905 mijn dromen
zijn weer terug
het wit dat maar geen
wereld meer wil worden
mijn angst verdwaalt
in iets dat ik niet ken
ik ben al zwart
je handen hebben
mij verstard, het kind
gevangen in schaars rood
je maakte mij zo bloot met
passies die me brandden
je kleedde me
met leugens omdat
jij de waarheid brak
je spookte in mijn spel…
SOMS
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
1.403 Soms zit alles je zo tegen
Soms lijkt alles zwart en grauw
Soms is er gewoon geen vluchtweg
Soms is er niets hemelsblauw...
Soms word je door angst bevangen
Soms knijpt iets je keel echt dicht
Soms verwacht je direct antwoord
Soms geeft ook de zon geen licht...…
Lege handen
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
2.097 Ik kots de vuiligheid uit mijn lijf,
zwarte nevel nestelt zich in mijn poriën,
grauwe geruchten wentelen zich in het slijk
Ik kruip in mijn eigen blinde vlek,
weg van alle kleur,
blind voor een gebed
Ik krimp en vervaag,
word leeg en stil
en verdwijn
In de diepste geluiden
van mijn ziel
breekt mijn geloven,
Ik kan niet meer zien…
Ik noemde het liefde
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
2.736 Op een zonnige winterdag,
bij een plaatselijk voetbalterrein,
begon het met een vriendelijke "goeiedag"
al mocht dat van mij gerust wat meer zijn
Je droeg een zwarte sjaal,
die het door jouw zenuwen leek te begeven,
Je was toen al mijn nachtegaal,
die ik met Valentijn gerust een nieuwe zou geven,
Je goed gevormd figuur,
en je spontaniteit…
Eilandvulkaan
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.268 verjaagt mensen
die haar bevolken
en die haar rode lava
laten braken
zij is ook aardevrouw
en haar hete zwavel
daalt traag en treurt
als gloeiend bloed
met sissende stoom
die mij huiveren doet
en mijn koude zee
verkleurt
zij is soms boete
en haar verdriet
schroeit mijn ziel
en haar pijn
wordt mijn
als het vlees verkoold
en zwart…
dood in een voortvluchtig rood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.002 ik ga vandaag
de lucht inpakken
wolken, blauw, de regen
ik kan er niet meer tegen
gewoon in zinnen
buien om mee te beginnen
witte wolken schrijf ik af
grijze moeten zich nog legen
blauw stop ik in beelden
ondoorzichtig door de kou
de ondergaande zon gaat
dood in een voortvluchtig rood
dan komt er ruimte in het zwart
dat op zal lossen…
Witgekleurde letters
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.005 Een lege doos vol holle woorden
waarin het heel zachtjes huilt
om al de zwarte letters
van jaren verdriet
Levenslange verhalen
in herinnering gezocht
langs hollende paden
van droeve dagen
Zo afhankelijk van de muur
die werd opgebouwd
door al het zwijgen
van jaren pijn
Een lege doos vol diepgeborgen tranen
waarin de hoop mij heel…
Toekomst
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.457 Vroeger is zwart gekleurd
toekomst is licht
geef dan je toekomst
je eigen gezicht.
Vroeger is voor niemand gelijk
misschien woede en pijn.
Ik hoop dat de toekomst
voor allen mooi moge zijn.…
Pygmalion
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.247 In een zwarte spiegeling
zie ik haar marmeren huid,
koud en kil
en stel me voor hoe deze,
beroerd door zijn vingers,
warm en kneedbaar zou worden.
Hoe hij haar kloppende adertjes
onder zijn vingertoppen zou voelen
wanneer hij haar streelde.…
Winterspelen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
804 Spel gespeeld in koude,
sporters met rode wangen toeten,
die geslepen strijden,
met de messen onder schoenenvoeten
‘Dolce vita’ achter,
zwarte zonneglazen,
schansgespring vanaf een,
hoogte voor de dwazen
Op latten rechtdoor, slalom en diversen,
snelle bobs die zich op de roetsjbaan doen gelden,
Winterspelen, het spel gespeeld…
Opgedragen aan Marem, dochter van Saad
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
883 omfloersen je wimpers lang en zwart
je levende inhoud
het gouden kruisje op je hart ?
omsluieren je dikke donkere haren
de wanhoop in je hoofd ?…
de heupen van de hinde
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
752 jouw pupil is een bolle spiegel
die de vonk van de maan verraadt
haar zwarte meren en kratermonden
die elke voorbije traan slikken
ik strooi meel en poedersuiker
over de deeg van jouw vel
met gulzige maar trage handen
kneed ik de heupen van de hinde
tot een brood van zonnebloempitten
een feest voor de speekselvlokken
elke vingerafdruk…
Het Koninkrijk van Waarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
683 Lijnen ongeschreven en schuldig
ogen van zout en water ontmoeten
in het oneindige spel
tussen zwarte-witte strippen
van gedachtenis en vergetelheid.
De tijd wordt moeiteloos
door de goden vertaald
in een zelf-gesteund toog van strafheid.…
UW LIEFDE STRAALT DOOR DOOD EN ZONDEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 Ruig balkhout kruiselings verbonden,
mijn naakte schande opgericht,
mijn zwart bestaan in 't volle licht,
uw liefde straalt door dood en zonden
en heelt het hart van zwaargewonden,
bij balkhout kruiselings verbonden.…
weven een gordijn van stilte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
755 stilte
aarde ligt er
winters bij slapend
in het wit van kilte
wind is guur en
strakke lucht belooft
weer vorst van lange duur
sloten gaan bevriezen
vogels moeten wakken
kiezen om te overleven
een sneeuwpop met
de bezem in de hand
is koning van dit land
kooltjes zijn er niet
er is geen antraciet
meer voor zijn ogen
de zwarte…
Na de Bosbrand (landengte van Kra)
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
1.199 Afgestompt grijnzen bomen
hun zwarte tanden bloot.
De gele zee draagt een
kleurrijke mantel uit visselijven.
Het exotische krijsen der orchideën overstemt,
zelfs van verre, het hemelverscheurende zon-geroffel.
De wanhopige boten van de
zeezigeuners worstelen
met de masculine branding.…
Als het kleed van eucalypta
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
459 Boven de bergen
zijn de
wateren diep en zwart
als het
kleed van eucalypta
die zich
vasthoud aan de heksenbezem
op de vlucht haast ze zich
weg
voor de donder
en het brullen van de leeuw
vloeien bronnen naar
beken midden in
de bergen
lessen wilde ezels
hun dorst
nachtegalen zingen
in bomen…
Vaker dan voorheen
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.723 zo af en toe
wat vaker dan voorheen
overschrijd ik mijn jaren
welke gedachten
of gevoelens heb ik
nog gemeen
als grijs nijgt naar zwart
en het ademen
mij slechts mee
laat varen
achter een masker,
zo lijkt,
verstilt de geest
van schoonheid en
toekomst het meest
af en toe
nog vaker dan voorheen
verlaat ik mijn jaren
heb…
Dwarreltaal
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
751 Als schepen in de wind
zo waait mijn blaadje voort
de woorden weggeblazen
in groene wij- land grond
de stromen stormen tergend
het laagland lachend uit,
maar op de schuinste helling
heeft grond zijn taal verbruid
De zwarte zwaluw schemert
die zware luchtig zin
maar kan de kans niet vinden
voorruit daar slaat het in.…
Witte vleugels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.914 stil
zijn onze woorden
wanneer het licht
over hemel en aarde
huilt in vele nachten
en het verdriet
in de armen sluit,
borst en buik
verzwakt door
het moeizame geschuifel
van onze tranen
hoe onzichtbaar
vertraagt het handschrift
van witgedrukte letters
ver van elkaar
in een avond zonder ochtend
en morgen onbestaand
zwart…
toekomst
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.672 ik laat mij niet meer duwen
in verbeelding van loze woorden
waar zonlicht mijn bleke
aangezicht niet meer beschijnt
waarin souffleurs mijn beeld bepalen
in vertoning van wanscherts
mijn mond in zwarte verbloeding
in angst van bittere gal
ik huil in aanwezige stilte
waarin bloemen niet meer vertroosten
mijn schreeuw van onmacht
galmde…
Wij kleuren ervan...
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.223 Huntelaar in de spits, de enkel van v/d Vaart
Tot a.s zondag om drie uur kan iedereen nog zeiken
Tot dan mag iedereen speculeren en zwartkijken
Maar vanaf 15.00 uur is het stil op straat
Want dan brult de leeuw met al zijn franje
en opeens kijkt niemand meer zwart maar oranje!…
Schrijven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
731 'k heb er lang over nagedacht
en gekeken en gewacht
gecheckt en afgestreept
opgevraagd en weggesleept
aangevinkt en gemarkeerd
zwart op wit en ook verkeerd
nagemeten en verkort
vergeleken en opgeschort
beschreven en afgedaan
opgepoetst en laten staan
omheen gedraaid en ingekeken
veranderd en afgezeken
punt en komma's bijgedaan
die zijn…
hij die geen naam draagt
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
695 de winter ging aan
wijdopen
in het nachtland
van afwezige rozen
in het water
tot ijs versteend
behangen met dichterswoorden
stond hij
die ik liefhad
ik was zonder gewicht
toen ik op mijn tenen
de zwarte lucht streelde
en zijn stilte liet rusten
in de wind
wolken schreven ijsvogels
op zijn schouders en lieten
sneeuw dalen…
rozenpad
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
812 je leeft stil
in jouw stilleven
meisje met je zwarte haar
je bent er toch maar even
of droom je al menig jaar
om je eigen geluk te weven
mijn hand reik ik je aan
niet om te bezeren
of om jouw bloemen te plukken
ik begeleid je naar mijn tuin
mijn warmte zal je verrukken
het zal je waarachtig
heel goed gaan
kom mijn lieve
zie toch ons…
Oorlog 1943
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.149 Oud en breekbaar
tussen twee soldaten
in grijs, komt ze
verschrikt naar buiten
wij kinderen
van amper acht
zitten op de stoeprand
en kijken toe
hoe door de
geopende voordeur
zij bleek en verward,
grijze gepermanente
krulletjes over
haar gezicht waaiend,
haar zwarte
handtas vastgeklemd
door de soldaten
vastberaden naar de
wachtende…
Psychometrie
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.114 Na de schok bij van het aanzien van de foto
met een gifgroen aura omgeven
Dring ik angstig door laag na laag in
het aan mij toegestuurde onbekende leven
De laan met aaneengeklonken bladerloze eiken
toont zwart glimmende raven krijsend bijeen
Hartverscheurende tranen wellend uit dode ogen
verdring ik angstig het beeld vervagend uiteen…
Nachtvogel
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.021 Maar toen de zwarte zwaan
zijn vleugels wijd over jou spreidde
wist ik dat jij moest gaan.
Zelfs de zon blonk blind
bij je vervagen
en ik?
Ik rende radeloos de storm
van vragen na
zo lang ik kon.…
iris in het MAS
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
583 kelken kraag met
minder blad maar meer vertoon
leeft ze fier en wel
in haar aarden luchtbel
haar opzichtig oog gericht
op de mensen aan de stroom
ze is museumplant zonder nood
aan het Woord, elke blik
van een toevallige passant opnieuw
sterkt haar in haar zonnebloei
de weemoed af en toe die
haar het hoofd hangen laat
geldt een zwarte…
Koepel van Bonnefanten
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
675 het Romaans effect
maar nu in licht
gestreept over oneindige breedte
waar zwaarte zich vertilt aan zicht
een zwarte band verbindt zich met wit
en suizen mijn oren een gezang
zonder noten
ik huiver
van onhoorbaar geluid
een stolp over uitgestald fruit
en strakke stengels
hier roep ik mijn woorden
grijp de buit
van grootse en hoge sferen…