5126 resultaten.
Trésor
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.193 kom je dichterbij
Ik snuif je in me op
Jouw bedwelmende parfum
grijpt me bij de neus en
Jij lacht en fluistert
"Trésor,
sluit me in je op
Vergeet de cijfercombinatie
We kunnen dit niet terugdraaien,
willen het ook niet"
Je blik benevelend
Ogen als citrusvruchten
door midden gesneden
het meest
azuurblauwe vruchtvlees
Met warme adem…
Diepzee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
557 Dieper duikend zocht ik
naar het parelmoer van dit
heimelijk bestaan, gedolven
in de golven van de oceaan,
ontwaarde een betoverend licht,
welke mij - in extase - dronken
voerde en sloegen de oesters dicht,
en mij de adem en het zicht op
de gepolijste parels ontnam,
door de schaarse zuurstof
ik ontwaken moest, een
tegenstand me liet…
Romantisch Rusland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
674 wanneer ik
buiten ben, niet meer kan voelen
finesse met een warme kant
gewoon sec, zonder melk of honing
daarvan genieten is een kunst grand cru
zelfs de bomen zijn gaan schuilen
onder de Engelsman zijn kop
Hier hou ik van
de eindigheid overwinnen
Hier ben ik de enige
fauna in het wild
zelfs geen camera
Enkel de rauwe rook
van mijn adem…
DE SPRING-KOORD
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.780 Elk snakt naar adem tot begevens
en springt toch voort.
Hij zingt er zelfs een wijsje bij
of becijfert elke sprong:
‘ Een … twee … drij …’
O God, Gij houdt de koord,
de dolle koord des levens.
Helaas, toen iemand volop zong
en naarstig sprong:
hij stiet, heel even maar
zijn voet. ‘ Het spel was af.’…
Al ben je je er niet van bewust
gedicht
2.0 met 73 stemmen
9.328 Doodge-
moedereerde boventonen ademen
ons die onbezonnen uit borduren
gaan, lichtlinnen tijdpatronen aan.
Wij ademhalingen, aanhalingen
uit ongelezen natuurboeken, uit-
eindelijk luchtwervelingen van
het eerste uur. Het is een wellust!
-----------------------------------
uit: 'Luchthonger', 2004.…
bronsgieten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
821 de pop van klei kneed ik
tot een model dat jouw lijnen draagt
ingesmeerd met was
een ademend vlies
je bent ingesponnen met ijzerdraad
daarrond stolt een mal in een kist
een mantel van gips en zand
die in gave brokken uiteenvalt
tot je in de ronde oven past
in een kuil van waterdicht beton
weeg en smelt ik jou
een kraan op rupsbanden…
Passie
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
3.323 ik wil je warmte bij me voelen
kruip even dicht tegen je aan
om door je haar te kunnen woelen
voor ik naar huis zal moeten gaan
ik hoor je plots zachtjes hijgen
korte kreunen in mijn nek
om vervolgens maar te zwijgen
want jouw adem maakt me gek
ik open eerst je zwarte hemd
kleine knoopjes, oh zo vele
waarna mijn handen ongeremd
jouw lichaam…
Sinds
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
2.812 wij deze weg
zijn ingeslagen, zijn de
zwaluwen weergekeerd
is de jasmijn diep uit
haar slagaderen gaan
geuren is de sneeuw op de top-
pen gesmolten sinds wij
deze weg zijn ingeslagen
is een man geluidloos
achterover getuimeld
door de lucht die we in-
ademen ach, het is alle
lucht van de aarde over-
weldigd door het iele ge-
luid van…
Vanaf het begin
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.489 Keek jou...zo smekend aan
Reeds vanaf het begin
begeerde je m'n warme adem
trillend, hevig verlangend
toen kwam ik...
Omhelsdejou,...teder maar bevend
Reeds vanaf het begin
voelde je toch m'n allerliefste
m'n eindeloze zoektocht naar jou
toen kwam eindelijk JIJ...…
Winter
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
806 Ik voel hoe zijn omvamen mij warmte ontrooft
en in één adem om de pijn te bestrijden
een van zijn kwartliter bruiden belooft,
maar 't jachtinstinct houdt zich nog koest.
Een leeg nest is wat in de spouwmuur nog rest
van de hommels, die brommend en noest
met een minder soort nectar gevoed
naar een meer dan één morgen vervlogen.…
Ultiem intiem
hartenkreet
3.2 met 34 stemmen
6.472 Je schoenen op de vloer
Je zomerjurk op de stoel
Op het kussen ligt je blouse
Wij er zomaar tussenin, zalige roes
We snakten naar de adem
Die we vol overgave pakten
Ad rem , alsof als laatste gewenst
Geen hinder van begrensde vlakten
We zakten weg
Bij ‘t zoenen van ons diepste doel
Een verstrengeling van engelen
Aanzwengelen van het…
Een belofte zo ijzig mooi koud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 Knisperend spreken de splinters van tintelend geluk
waar de glinsters na rijp beraad wit zijn aangeslagen
verkiest de woeste adem van het leven geen stil zijn
maar kan het de gekoesterde hoop goed verbloemen.
Laat hoop maar voor zichzelf spreken en zwijgen,
In alles wat er versplinterend toe doet in het leven.…
Een belofte ijzig mooi koud
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
701 Knisperend spreken de splinters
van tintelend geluk, waar de glinsters
na rijp beraad wit zijn aangeslagen
verkiest de woeste adem van het leven
geen stil bestaan maar kan het
de gekoesterde hoop goed verbloemen.
Laat hoop maar voor zichzelf spreken
en zwijgen, in alles wat er toe doet.…
Verdwaald van mijn stek
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
955 overweldigend zijn soms geluiden
als scherpe pijlen van alle kanten
heet zijn vaak de blikken van jonge bruiden
ja, ik weet dan niet meer van wanten
plots daalt de stilte genadeloos neer
dat voelt als eeuwig eenzaam aan
maar het schijnt zo van nature te zijn;
alles rimpelt in een groter meer
en wat ik moet doen
is aansluiten bij
liefdevol ademen…
Vergeten vaderhand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
541 geitenland
zonder vaderhand of moederborst
vrienden of verwanten,
ziel
in een boot op ruwe zee
silhouet in het duister
schim van een werkelijkheid
met armen en benen
een reiziger, vol grote emoties
de nacht steeds wreder
weg in het geroezemoes
nadat schemerlicht valt
als een gordijn van gefluister
in lange schaduwen, voorzichtige adem…
- Door duistere dalen -
netgedicht
4.3 met 46 stemmen
634 Door duistere dalen moet ik gaan,
duistere nacht naar de morgen van het licht
terwijl het licht daalt en de adem stokt,
zo dool ik zonder angst
op duizend bruggen moet ik staan
wankelend zijn mijn treden, compleet misplaatst,
belofte steelt het evenwicht, rivaliteit,
helpt hoge toppen vertrouwd groen te kleuren,
de harten met kleine eikenlooftakjes…
schuilen
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
789 het duurt vast niet
lang meer
de terugkeer naar mezelf
vaak zo stil
als vogels die naar de nacht vliegen
en daar gaan luisteren
naar de vreemde adem van de dag
soms vergeet ik
dat ik er niet ben
en schrijf muren vol
met schuimende woorden
lees gedichten
op lippen die bewegen
en raak zacht jouw haren
wanneer een strofe onsterfelijk…
Bloeitijd
gedicht
3.2 met 23 stemmen
10.219 Je legt de krant weg: adem
die je inhoudt, uitademt, inhoudt;
vormt. Wèl ben je een glasblazer van geboorte,
jij, wind zo voorzichtig als een morgen. - Hoor,
de wind steekt op, ik sta op, ik ben iets. Een bloem.
Ik groei.
Ik heb een nog uiterst ranke stengel om mee te lopen,
net als de wind.…
Vruchtdragend
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
592 toekomst zich
eigenhandig te versmallen
onderwijl liefde verdort
in hart en nieren
en in koudvuur
teneinde versteend
dreigt samen te vallen
*
zie hier desalniettemin
het vruchtbare zaad van morgen
in het harnas van de schijnbare dood
verban het zielloos verwachten
immers licht blijft
als het ware eeuwig
in het voortdurend ademen…
Sterrenlicht in water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Een laatste stuiptrekking
voordat je wordt bewaard als
bruidsschat in het hart met
de gave der liefde
Je weegt soms wel wat zwaar
en timide liggen de woorden
tegen mijn lichaam aan
Haast ademen we samen
zingen, zweten, lachen om
dingen die we laten
We gaan de pijn verlaten
op onbekend terrein
Lichaamstaal als zoekende
wederhelften…
Lac Pavin
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.008 De vulkaan zwijgt
en wij spreken slechts met onze adem.…
Te gek voor woorden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
824 de gegeselde
en de gek
hij haat hen, ze kennen zijn gebrek
vanuit het raam ziet hij
de rozentuin, de rotsen en
het getraliede hek
zijn hoofd staat niet naar strepen
die schuinweg de tegels delen
licht en donker
hij tekent het op
schaduwen die verder schuiven
versnipperen het denken aan
vrije vlucht, zijn borst gaat op en neer
adem…
Elastische veren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
512 boven de roos
heb ik troostwegen gezien
om een hart als de jouwe
twee zomers elastische veren sterk
aan ons oor en hart
rondom het vuur bekend
jij wist mijn verborgen gedachten
in elk bloempje
waarin het eigen gevoel adem verzachte
langs een zonnige weg
alsof er geen zorgen waren
tussen de bloemen
van gelukzalige tijden
maar die liefdesroute…
Als leven even stokt
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
711 buiten mijzelf blijft het stil
het is een verdichting waarover ik vertel
vaak gaat een reeks indrukken er aan vooraf
gestuurd door een wijde of geringe omgeving
die verblijven dan later, zoals vandaag,
in een gesloten graf
ongevoelig voor ruis of nog sterker,
een aardbeving
het is de ingreep van het lijf door de geest
tot hier zegt de adem…
Wanneer verlies?
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.097 Wanneer de maan
zijn plaats inneemt
moeiteloos,
de zon verdringt
Sta ik stil
in het schijnsel
van mijn schaduw
beweeg ik niet
stokt mijn adem
in de wind
Wanneer de sterren
hun licht doven
en niets nog betekenis heeft
zweef jij
in mijn gedachten
ongrijpbaar
als altijd
Jouw stempel
ligt op de spullen
die jouw aanwezigheid
verhullen…
Peepshow
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.228 Ze
wuifde naar mij, terwijl ik al bijna
tot een hoogtepunt kwam, haar borsten
met de grote tepels stonden stoned en
spits in de lucht te ademen, haar boze
pooier bonkte op mijn deur, maar dat
kon niet verhinderen dat zij door het
glas brak, ik haar pooier met een
karatetrap uitschakelde, wij samen
van kijken en bekeken worden tot een
huwelijk…
Een wens voor een woord
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
739 van loopvlakken
langs de wegen
ik woon op eigenschap in dagen
op stem en oog
van plaats tot plaats
op de manier van gedachtegoed
geduld vult zijn taak
van stromen naar stemming
en bestemming
dat verandert alles
op de glimlach van mond
loven mijn lippen het licht van de wereld
bij het vrouwbeeld voor jouw ogen
zal ik wachten voor adem…
gedicht met een knipoog
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
605 *)
strenge voordeuren
het is koud tussen de huizen, de stegen ademen
slechts hier en daar een warme bloem
voet na voet bedelt mijn bus wat smartengeld
verzameld voor een hoger doel, vergaard uit losse hoeken
en een zak vol stof
deuren zwijgen tot stilte leeft
een snelle blik vergeeft en mijn voorzichtig vragen
laat
wat ogen…
haar betovering
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
662 ik lees woorden
van een vrouw, de diepere waarheid
van het kwetsbare
benoemd op iedere
lente- en wintertrede
in een zoektocht
tussen handen, klein en groot, in een lichaam,
vreemd gescheiden doch onafscheidelijk
en opnieuw
in adem, een bloem over fluisterhuid
zoals het optillen
wanneer het wenen
wensen golft, een spreken wordt
en…
een dag, zomaar zachter
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
808 vandaag wil de dag zich niet vertalen
zelfs de wind lijkt niet te ademen
ik wandel verder
probeer de kleuren te begrijpen
en hoe het kan
dat ik besta
nu
wanneer het leven zich afkeert
van toeval, de ronde
van het najaar zich rijpt
tot anker
niets het tegenovergestelde
staande kan houden
en daardoor, even vreemd,
een reden geeft
tot verlangen…