7647 resultaten.
je weet het later pas
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.035 lijken lief
maar het zoeklicht is wel hard
want het heeft je zo gepakt
ongewassen, en je haartjes verward
fluisterend krijs je om eten
dat wat je wilt en er niet is
angst in alle ogen die je ziet
je weet niet, maar voelt het is mis
het is een spel nog onbegrepen
van wie er niet met macht kan leiden
zolang flitst er van alles door je hoofd…
Jochem (Spijt Carry SLee)
hartenkreet
4.1 met 54 stemmen
6.938 Het spijt me dat je bent gestorven,
maar in mijn hoofd leef je nog voort.
Want telkens als ik aan je denk,
zie ik het beeld van hoe je riep.
Al had ik het beloofd,
toch kon ik het niet horen.
Geloof me... ik zal je niet vergeten,
van jou leer ik mijn grootste les.…
dominique suite 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.521 de stad ontploft tweevoudig
als de daders galopperen in het lagere dal
- want ik ben eertijds met de helm geboren
en zie, met verdeeld gemoed, in de stand van je ogen
de verborgen toegang tot het koninkrijk der doden
o wee, ik zet een stap achterwaarts
en neem met overleg mijn hoofd in mijn handen
reeds heeft de aarzeling de tover verbroken…
De weg
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.881 Ik stap naar voren en jij
je draait je weg van mij
zet je heup in mijn zijde
zakt iets door je knieën
Even zijn we met zijn drieën
De man die stond, de vrouw
die een man gooide
Hij ligt nu op de grond
heeft zijn nek gebroken
trilt nog wat na op de mat
Jij biedt een hand aan
trekt mij omhoog, buigt
en ik neig mijn hoofd
Jij doet een…
Verleden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
776 Herinneringen,
die in m'n hoofd blijven rondzweven,
rotte dingen,
ik zou ze een klap willen geven.
Separeercellen,
geen eigen wil hebben,
het blijft me kwellen,
het wil maar niet wegebben.
Het behoort tot het verleden,
het is voorbij,
maar het komt terug in het heden,
en is toch niet voorbij.…
Schaduw
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.061 Alles is zwart in mijn hoofd
Het laatste lichtje uitgedoofd
De moed zakt weg
en trekt de energie mee
Onvermogen, onmacht en zelfhaat
beheersen nu mijn bestaan
Ik sta voor de keuze:
Verdwijnen in de schaduw
of toch nog verdergaan
De onderste steen van de muur
heb ik in eigen hand
Durf ik hem eruit te halen
zodat het licht naar binnen…
woorden
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.346 woorden radbraken gebroken
ijsblokken uit mijn mond
kus ze tot zoetwatertaal
drink me strelend langs je tong
voel me naar je hoofd stijgen
ik lig zwaar op de maag
mijn woorden sijpelen nu
stroomopwaarts in je bloedbaan
en kneden je hart tot het mijne
alles wordt stil nu ik snuffel
in je romp en passages
neerpoot op elk orgaan
rood…
Bestaansgrond
gedicht
3.4 met 52 stemmen
15.276 het geeft me zo'n gevoel van niets te wezen
van hier verloren lopen, ik blijf staan
om in het glas mijn eigen ik te lezen
maar 'k zie mijzelf alleen beslagen aan
als er niet meer was dan dit moede denken
niets beters dan de dag van mijn bestaan
geen hand van ver mijn hoofd omhoog zou wenken
hoe kon ik verder dan... en hier vandaan.
---…
In de liefde verraden
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.342 Een liefdeloze blik
In haar roodgekleurde ogen
De trilling in haar stem
Haar hoofd verslagen gebogen
Het leven heeft zijn nut verloren
Nooit meer in haar leven
Zal zij iemand bekoren
De liefde in haar is eeuwig verdreven
Een stenen muur om haar gebroken hart
Door geen mens te doorbreken
Geen wezen op deze aarde
Zal haar hart nog doen…
Waterspiegel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
750 Verlangend naar mijzelf staar
ik naar de rimpeling
Zich herhalend als een Echo in mijn hoofd
Verliefd, verloren
Met één blik onwetend mijn noodlot achterna
tot de roerloze oppervlakte verandert
in een immense rimpeling
evenwicht wordt tegenwicht, vergeefs
op weg naar het onbereikbare
blijkt schijn mij te bedriegen
de diepte in gezogen…
Verliefd
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.957 Toen ik je zag
was ik verloren
dikke neus, grote oren
en een lieve lach
Daar stond je dan
met hele grote ogen
die nauwelijks bewogen
als een houterige man
Wat ik ernorm begeerde
was je hoofd als een ballon
roodverbrand door de zon
dat me intrigeerde
Ik ben gevallen voor je benen
lang en enigzins stijf
verbonden aan je lijf
en aan…
Opgedragen aan Marem, dochter van Saad
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
883 omsluieren je dikke donkere haren
de wanhoop in je hoofd ?
de wereld is niet te verklaren
als de lichten zijn uitgedoofd
kom, zo mooi als was je land
ben jij mijn Irakese schone
vraag niet waarom een foto in de krant
je berooft van al je dromen.…
iets over niets en iets
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
805 een woord vermoord
een zin vergaat
het verhaal staakt
er is geen regel
die overleeft
deze leegte is gemaakt
voor dromen, visioenen
hoe je het beleeft
en de illusie doorzeeft
een hoofdstuk zonder hoofd
onzichtbare punten
mijn pennenvuur uitgedoofd
de gevulde leegte
vol van niets
ruim van ruimte
vol van gedachten
over iets…
Voix céleste
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.179 drijft lucht
door buizen
die wind omzetten
in klinkende lagen
opdat in gewelven
het met wierook
opgestegen lief en leed
aan het hemelse
wordt opgedragen
eikenhouten pilaren
dragen het bejaarde lijf
door eeuwen heen
waar de mens zelve
zomaar even in de tijd
met handen en voeten
zijn toetsen mag raken
en antieke fluiten
in hoofd…
migraine
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.400 Onzichtbaar,
maar pijnlijk voelbaar
chaos en pijn in m'n hoofd
veroorzaakt door het monster
dat migraine heet
die me danig van m'n
bestaan heeft beroofd
en ik dagen niet eet
in duisternis gevangen
rijg ik de dagen aan elkaar
aan bed gebonden
als een kluizenaar
met bizarre gedachten
en slapeloze nachten
Maar dan opeens...…
Aanblik
gedicht
3.1 met 16 stemmen
11.458 Men schiet nabij, draagt
woorden toe als om te stelpen de vloed
die kronkelt in het stille hoofd.
Horen dat er wolken zoemen, een zucht
omhoog klimt, het raam nog open
want zomerdag - weten hoe
de huid weer plots zo glad.
-----------------------------
uit: 'Alles gaande', 2001.…
Romantisch Determinisme
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.030 Soms denk ik maandenlang
aan een onmogelijke uitweg
gevangen, onderworpen aan een straf
die ik mij willoos opleg
Als hart niet doet wat hoofd gebiedt
is al het denken zinloos
het ogenblik illusie, ik een marionet
zo merk ik na een poos
Overtuiging wie ik ben,
elk houvast dat ik vind
vergaat onder jouw adem
tot vluchtig stof in koude wind…
Zonnebloemen...
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
3.991 De tijd die we samen hadden was intens,
maar nu ben je zó ver bij mij vandaan…
Je laatste woorden dreunen in mijn hoofd:
"Blijf dicht bij me", fluister je zacht.
Langzaam vaar je geruisloos weg.
Het lijkt net of je nog even naar mij lacht…
Zonnebloemen pluk ik uit de tuin
en neem ze mee naar je graf.…
De straat
gedicht
4.1 met 22 stemmen
15.798 Stond niemand stil,
hoorde niemand het schot in haar hoofd,
in haar droom?
Was de muur, was de straat
altijd al blind, de stad
doof voor de dood?
Hoorde niet één steen haar schreeuw,
schreeuw ik.
Blinde straat, dove stad,
wie kan weten
wat waar is geweest.
-----------------------------------
uit: 'Stenen voor het begin', 1987.…
Daar waar de reiger.....
hartenkreet
4.2 met 34 stemmen
4.173 Daar waar de reiger voedsel zocht
bij het mooie stille water
daar leg ik vaak mijn luisterend oor
en bewaar de stilte wel voor later
Als ik dan rustig huiswaarts keer
en mijn gedachten op een rijtje zet
dan kruipt in mij een stil vermoeden
dat de reiger daar op mij heeft gelet
En rustig kan ik dan gaan slapen
leg het moede hoofd op 't kussen…
iris in het MAS
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
583 dorst en honger ontdaan
aan haar kelken kraag met
minder blad maar meer vertoon
leeft ze fier en wel
in haar aarden luchtbel
haar opzichtig oog gericht
op de mensen aan de stroom
ze is museumplant zonder nood
aan het Woord, elke blik
van een toevallige passant opnieuw
sterkt haar in haar zonnebloei
de weemoed af en toe die
haar het hoofd…
tel-o-gram
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
513 ontaardt in zinnen
uitgebraakte kramerij
verdoemd te verdwijnen
tijdens reeds de eerste minuut
uit het geheugen zijner publiek
geen één plus één
leidt bij hem tot twee
slachtig als hij is
blijft hij delen en verkleinen
vermeerderen tot bereiken
van wat uiteindelijk uitkomt
op weer een nieuwe woordenbrij
die hij kond doet stomen
over alle hoofden…
L & H
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.624 hij staat in de rij
altijd vrij, hij weet het
al jaren voorbij het punt
dat hij nog kon wijzigen
wat een slecht idee blijkt te zijn
geweest, bijzonder slecht
maakt iedereen hem wijs
je investeert in spraak
in eigen woorden eerst
de taal door je keel
uit je bewegingsvolle mond
tot in het te barsten hoofd
van je toehoorder
meer hoeft dat…
Promotie van de kerk
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.181 Simeon
de bekende geestenfluisteraar
is ingehuurd door de kardinaal
als pilaarheilige in de kathedraal
Leven als ‘n god in Frankrijk
een appartement op een pilaar
vers gebakken ovenwarme brood
gewijde wijn van ‘n goed jaar
Euforie en wijn ’n wankel brein
in paniek halen ze hem naar benee
als hij predikt van z’n hoge stee
over hoofden…
illusie
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
2.131 wereld vol haat,
vol pijn, vol verdriet,
zeeën vol tranen die de mensheid vergiet,
hoofd vol herinneringen, ziel vol zorgen,
geef me je hand, ik leid je naar morgen,
naar een wereld vol vreugde, vol liefde,
vol geluk, zeeën vol champagne,
proostend aan een stuk,
tot de bubbels je doen stijgen en je wazig ziet,
het geluk was maar voor even.…
De vroege ochtend in de stad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.112 Zovelen bij elkaar gepropt,
een concentratie van talenten
zoveel dat je wordt opgeslokt
Het hoofd omhoog en boven water,
turend naar de horizon, een bron
voor heden en voor later.
Ik dartel moedig richting toekomst…
Zijn lentedroom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
650 Haar haar had de kleur
van het heldere doorzichtige
zilveren water van een beekje
in opbloeiende lente
de wind liet het losjes
om haar hoofd wapperen
haar wimpers als roetzwart spinrag
op blozende wangen
toen ze begon te praten
klonk haar stem als muziek
en donkerbruine honing
haar lach als een betovering
hij liet zijn hart bespinnen…
O kom met mij in de lentenacht
poëzie
2.6 met 9 stemmen
2.148 De heuvel glimt in de maneschijn, -
daar hellen ons hoofden te saam, zo zacht
en gans de natuur zal ons eigen zijn.…
De mond met scherpe tong
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
852 ik haat mezelf als ik
schunnig met mijn ogen
flirt mijn lippen kleur
je uitlokt met mijn lach
ik zie dat hoofd
de semi woeste krullen
de mond met scherpe tong
dat irritante likken
de spiegel kijkt me aan
dwingt me te verleiden
ik ben altijd bescheiden
nu laat ik me gaan
het zijn geen poses die je ziet
de welving van mijn heupen…
Jij die mijn diepte hebt gekend
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
860 als het oude blad in de rivier
dat na een plotselinge storm
weer ongenood naar boven drijft
zo drijven zinnen door mijn hoofd
ze haken vast en maken
nog geen ruimte
geen licht om helder
zin te geven aan de tijd
*
ik twijfel of het ooit zal lukken
het oude eerst te laten zinken
zo zonder hulp van jou
jij die mijn diepte hebt gekend…