5707 resultaten.
Slechts een stap!
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
475 Elke dag maakt zij haar balans
maar de voortschrijdende tijd
bepaalt de context om haar
levensstaat te onderzoeken
het huis aan kant, het glanst
en wacht op de dingen die
niet in vervulling zullen gaan
de tikkende uren houden
haar gezelschap, verguld en
ingelijst verscheiden partners
met haar vrienden, de kinderen
gepositioneerd…
corona tijdperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 virussen lust
insecten fijnstof valse informatie
in door de flanken van wie ik
mag zijn, leugenachtige
detectoren met een op
een zelfreflecterend feitelijk
waanzinnige waarneming
ontmoedigen mij
niet dat ik dat wil, maar dat
umheimliche gevoel van
het niet meer verbonden
willen zijn aan de betweters
die zich als machthebbers
staande houden…
Het was klaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
499 Wellicht zie ik je ooit in het nooit meer
maar houden van is wat ik zeker niet verleer.…
Wacht niet te lang!
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
438 lang -, er ligt een
een zoete vrucht te rijpen
met onontdekte pit, die zal
botten, als de blanke toppen
in dat silhouet van het snel
naderend ochtendlicht, die
mij liet blozen ranke benen
nog gesloten ontbood ze mij
naar een plek, ver voorbij
onbereikbare sterren, het
meest ultieme waarin mensen
kunnen leven om dat vast te
houden…
Corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Houd afstand en zoek de drukte niet op.…
Een volmaakt geheel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
453 atmosfeer
zoals ook wij delen
in en deel zijn aan
onze leefomgeving
sprankelen zij in
harmonie met een
totaal andere biosfeer
in ons nieuwe samen
zijn identiteiten gelijk
maar in verbinden
vullen zij elkaar aan
en versterken tal van
nieuw gegenereerde
krachten uit het
toekomstig perspectief
ik heb u lief
zoals ik van mezelf houd…
Zo Vader Zo Zoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 een vader en een zoon
zittend aan de eettafel
een dagelijks tafereel
zo heel gewoon
mochten ze iets
te zeggen hebben
dan praten ze
langs elkaar heen
maar zelfs dat
gebeurt niet geen
enkel woord van beiden
zelfs geen een
een vader en een zoon
houden het verholen
weten het terdege - we zijn
en blijven elkaars tegenpolen
nee…
Angst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Kooien, die ons gevangen houden.
Mensen, die gekooide vogels zijn.
In een gevangenis leef ik,
waarin ik me veilig waan,
met gedachten als cipiers.
Een onbewuste kerker is het,
waarin ik me ongelukkig voel.
Een gevangenis waarin ik zoek,
naar wie vrije mensen zijn.
Naar wie ik werkelijk ben.
Angstige mensen zijn wij allen.…
Broos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Iedereen weet het wel
van het dagelijkse nieuws
de plaatsen en tijden
zijn soms verkeerd, ineens
leven er mensen niet meer en wij
vergeten dat weer, zo broos
zijn onze gevoelens
en gedachten ook
waar wij niet onder willen
lijden en gebukt gaan
Liever houden we groot
dat we veilig zijn, tweemaal daags
zien we naast de schermen
het…
IN WIENS NAAM?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 Weer kwamen ze
in zwarte gewaden met
lange, stoffige baarden
en duivelse ogen
geen zwaard werd geheven
om ze tegen te houden
er was slechts een leger
van lafhartige hazen
dat met het stof tussen zijn benen
een schuilplaats zocht
en de vrouwen en kinderen
stonden in de achterste rijen
want eerst de mannen, zoveel mannen
vooraan, in…
Janis Joplin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 nacht,
maar het zit haar niet mee
Ze wil voor ze dertig is
een huis aan zee
Ze zingt tot ze paars ziet,
alleen al 't idee
En nou wil ze ook nog een
kleuren tv
Toe, geef die mercedes,
voor mijn part een benz
Ik rijd wel haar porsche,
't is immers haar wens
't Is voor haar verjaardag, god,
en voor haar fans
Ze houden…
Berry Westra
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Want bridge is niet zo duf, je bent abuis
De áctie is bij bridgen juist berucht
Dus houd je niet van daden, moet je switchen,
passievelingen: komt uit uw fauteuils!’…
Toen ik beter keek
netgedicht
4.9 met 28 stemmen
476 fantomische mist
nog wist ik
een hand te
pakken maar ik
hoorde al broze
botten knappen
zag schrik en pijn
een val zou vol
fracturen zijn
er waren geen
handen wel de
open palmen
om hulp zonder
persoonlijke
signatuur er was
geen kiezen alleen
hulp bieden
in dit tijdloze
moment was ik
mezelf even kwijt
in een greep zonder
houden…
Aanwezig
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
536 Nog geen etenstijd, ik lig
jou te tekenen, jouw rug
het boek en de rode kaars
het bijna lege spiegelbeeld
We hebben genoeg van de stad
gezien vandaag en duiken
niet meer meteen op elkaar
ook al zijn we op vakantie
Even intens houd ik van jou -
kijkend, tekenend en voelend
hoe afwezig totaal aanwezig
jij bent, jouw blote schouder
die…
""lang leve de koning""
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 hij keek
in de spiegel
en wist al heel
vroeg dat alles wat
hij zag gelogen was
van baby tot heden
is zijn verleden een
leugen waarin hij en
zijn omgeving gedwongen
autistisch hebben geleefd
in een protocol waarin
alles vastgelegd was vaak
al eeuwen geleden zonder
persoonlijk rekening te
houden met de mens
waar nog een stukje…
Stil verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
566 Haar armen houden het angstvallig vast.
Stil maar, stil maar, slaap nu maar.
Ze troost het kind,
met geduld en liefde omgeven…
terwijl haar oude handen beven.…
Eeuwigheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Het kostte niet veel tijd om van jou te houden.
Maar om je te vergeten duurt een eeuwigheid.
In de stroom van de tijd hebben wij samen geleefd.
Een moment in het bestaan van het universum.
Kijkend op de eeuwigheid was het niet meer dan een zucht.
Een nevel die even verscheen en zomaar verdween.…
Stresskip
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
608 '
Zei stresskip Sietske uit Hardegarijp
'Mijn zusjes slikken ook geen Pfas-zaden
Wij houden het bij verse
Drentse maden!'…
dromer, denker en doener
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 denken verweven ja
geen zeur, beuzeling of doordrammer
geen erwtenteller noch geitenbreier
een doener, een beslisser, een kijker
dat is wat ik ben
rijk fantaserend kleur ik de dagen
met het ruim inlevend vermogen
verken ik het palet van perspectief
om eerlijk en creatief te handelen
dat is wat mij bezigt
met eenvoudige logica als kompas
houd…
het kleinere kwaad
netgedicht
4.9 met 30 stemmen
704 afdelingsdeuren openzwaaiden
en ze je wezen welk bed
wilde ik je in een deken wikkelen
je optillen en met je vluchten
de straat op het park in
maar ik verroerde me niet
en toen ze je wegreden
om je geweld aan te doen
omdat dat het kleinere kwaad was
zwaaide ik machteloos naar je
onderdrukte de aandrang
achter je aan te hollen
ze tegen te houden…
Ga nu maar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
411 Ik kan wel zien dat je van hem houdt
Hopelijk komt het allemaal goed
Met ons moet je geen rekening houden
Wij willen alleen dat je gelukkig bent
dat hij je geen verdriet zal doen
Je hoeft je niet te haasten
Je bent jong, neem de tijd
om hem beter te leren kennen
De verplichtingen komen later wel
We zijn bezorgd, maar we doen ons best…
De 5 minuten die voor altijd duren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
676 mijn stem kraakt in de drempel
tussen spel en stilte
ik hou mijn ogen open
alsof wakker blijven jou kan houden
mijn knuffel ruikt nog naar jouw jas
en het licht onder de deur
was vroeger genoeg
maar nu…
zijn de muren stil geworden
en de tijd zegt niks meer terug
ik blijf wakker mama
voor altijd wakker
tussen toen en nooit meer
ik tel de…
Orkaanwind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 IJsbergen trekken zich nergens iets van aan,
Drijven waar de wind hen voert,
Kustbewoners houden d’adem in,
Schouwen d’schade als de storm bedaart.
De strandjutter is content na de storm,
Vindt veel van zijn gading,
Om zijn kroost te voeden,
En keert tevreden weer huiswaarts.…
OPWEKKEND TEHUIS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 Op hun woonzolder te Zoeterwoude
horen allen der Bommelverhalen
een veelbelovende stem herhalen:
Iets nieuws wacht, waar jullie meer van houden.
Omringd door Gelderlands heuvelwouden
verschijnt jong Bommelstein; vooraan zijn zalen
wil kasteelheer én schildwacht je onthalen
om te zien hoe wondermachten hier bouwden.…
homo individualis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
241 wat het ook zijn mag
wat mij naar binnen trekt
naar mijn binnenste kijken laat
wat in beginsel verwezenlijken wil
om mijzelf bij elkaar te houden
van alles wat ik waarneem
één geheel te vormen
van dichtbij gezien
binnen mijn oogkaders
in een spiegelbeeld van ik
leven van geboorte tot dood
door eigen zicht bekeken
als stevig evenwicht…
Zacht protest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 sterkste
en mijn stille protest
doet me pijn, het doet
mijn hart verkrampen en
bezwaart mijn liefde met zorgen
Anderen gaan de straat op
maar de nieuwe oude, verharde
regels zijn gewapend
en breken niet, daarom
lig ik mijzelf te masseren
en zacht te maken
De wolken knikken even
In mijn hoofd gaat de wind liggen
en de vogels houden…
Dragen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
340 Ze houden niets.
Ze breken precies
waar ik hoopte
dat ze zouden dragen.
Wat hier leeft
wil geen betekenis.
Het wil blijven wegen.
Het wil drukken
tot zelfs stilte
moe wordt.
Ik schrijf
omdat niets doen
ook een daad is.
Omdat zwijgen
tenminste eerlijk is
over zijn onmacht.
Elke regel bewijst
dat er geen uitweg komt.…
haaienbek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
361 Elk laveren voorbij,
wind in zijn zeilen
gevangen houden,
inslaggaten dichten,
geboeid dweilen,
vertrouwen op
stevige stevens,
koersen op streken.
Waar het ook over gaat,
moet hij vol in de haaienbek
aankijken en temmen:
een toenemend gebrek aan
stormbestendige stemmen
die het roer vasthouden,
de haattsunami afremmen.…
houd het hoofd koel, de maag gevuld en het hart warm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 is er bij het menselijk programmeren
ergens een fout in de broncodes gemaakt
is het systeem door een hacker gehackt
heeft de beveiligingssoftware gefaald
zijn de veiligheidsdiensten al naarstig op zoek naar de dader
vragen vragen (eerst mijn laptop aan de lader)
wanneer het vroeger penibel werd bad men het onze vader
ging ter kerke savoureerde…
Gevangene
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
620 Je krast de dagen van je hechtenis in de muur
boven je harde bed
waar ratten je 's nachts gezelschap houden
je eet ze niet
ondanks de knagende honger
hun gekriebel is je houvast om je levenslange
vonnis vol te houden
soms hijs je jezelf omhoog aan de stalen spijlen
voor het kleine raam
om even naar een boomkruin te loeren waar vogels
in en…