8894 resultaten.
de innerlijke schemer gevangen
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
782 ik hoor een vogel
rondom de kruising
van mijn binnenveld
blauw geletterd
met rood doorstreept
lokken sporen, halfvergaan
tot aan de bosrand
in het windgebladerd ruisen
klinkt een verre stem
en in mijn lijf de dood
met ruwe wind
daalt de vogel naast mij neer
spreidt zijn veren over het zwarte stof
ik vlucht en op zijn vleugels…
zondagsmens
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.200 hij luimt zich loom
zijn arm over haar dij
zij deint zachtjes weg
naar het andere eind
van het ledikant
ergens loopt een mens
met een wens, wie weet
sleept de dag zich voort
eindeloos, betekenisloos
een dozijnen dag als anders
kraakt een veer gespannen
in antwoord op het gekreun
van een vermoeide zondagman
die zijn arm te lam bevindt…
Bespiegeling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 Omdat gevederd licht
-mijn maan-
niet gewogen mag
kan ik vers en wee
naar onbeschaduwd
land naar jou
bespiegeling verlangen.…
A London Eye
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
987 de zon schijnt fel in
vers gevallen plassen
vlak achter teenslippers
loopt een bontmuts
niemand kijkt op
of om
sirenes loeien
af en aan
krijgen voorrang
geen aandacht
verder
zoveel gezichten
zonder gezicht
insiders in het licht
van de anonimiteit
saamhorig
zonder respons
let’s face it
we gaan op
in de menigte
in het wij…
Later
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
624 Heimwee naar liggen
en kijken
naar lucht
blauw
diep
en ver.
Heimwee naar mos
zacht
als fluweel
naar stronken
en krakende takken
naar zwammen
van geel
en van rood
met vuurwitte stippen.…
over Introversie
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
2.044 Weckpot
Wangen vacuüm vol woorden
Aan tafel hun gelach
steeds meer zuurstof weggezogen
Ooit zo vers, zo vochtig, ja sappig zelfs
Zinnen met krakende randen
Kijk nu, daar achterin de kelderkast
Een weeïge gedachtensoep
vergeten door moeder
Nee dan de wijn
Gist, gist, gist...
Tot het glas breekt, En hoe!…
onder nul
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
758 met de frequentie van eb en vloed
en een falende woordkeus worden
woorden op een hoop geworpen
ik grabbel op de tast naar iets
van waarde doch 't chronisch tekort
aan verbeelding speelt mij parten
bij het zoeken naar een onderwerp
voor een gedicht stuit ik
pijnlijk op mijn onwillige pen
en een inspiratie van ver onder nul
de som van…
Verwensing van geluk
gedicht
3.6 met 290 stemmen
39.008 Plots helt je lichaam iets te ver.
Ik ben dit niet gewend,
dit snikken van je harde
armen, dit warme klauwen
in mijn hals
De bloemen gillen roze.
We slapen ons voorbij.
------------------------------------------------
uit: 'Muziek voor de overtocht', 2006.…
wachten op vrede
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
3.517 Niet veel veranderd tenslotte,
wat energie verplaatst
een deeltje god ver-
schoven als je dat
tenminste geloven
kunt.
Ware het niet dat
oorlogslanden en de wereld
Ware het niet dat
dagenlange regenval
Ware het niet dat
ik en jij af en toe
Ware dat niet
ja dan misschien
ofzo.…
orgastisch is het spel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.114 ik heb de tijd en
jou maar ingelijst
in passepartout
een inkijk
moet het zijn
van wat ik doe
er is geen plaats
de hemel op een kier
zo aarden we de dromen
we hopen op
ontmoeten ver van hier
het samen mogen komen
verschroeiend
is de hand die jou
tot minares zal strelen
orgastisch is het spel
dat wij na duizend jaar
weer…
jouw lach
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
2.188 als jij naar mij lacht
voel ik me even zonder zorgen,
jouw huid zo zijdezacht
mooier dan het begin van een nieuwe morgen
als jij naar mij lacht
lach ik altijd terug,
wetend dat ik je nooit zou krijgen
slaak ik ook tegelijk een zucht
jouw lach,
mooier en feller dan de felste ster
al het goud bij elkaar straalt nog minder ver,
met jouw…
kleine zoon
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
2.083 blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
leef je dromen
geniet gewoon
groei maar niet
als je dat kan
naar een verdrietige
volwassen man
blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
chauffeur de auto’s
beklim de kraan
maar blijf ver weg
van dit
bestaan
blijf jij maar klein
mijn lieve zoon
er wachten eendjes
aan de kant
die eten allemaal
uit…
verloren en weer doorgaan
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
3.338 ik wil hem terug maar dat krijg ik niet,
ik haal hem terug en ga er van door,
ga heel ver weg, 'k ga weg.
nu moet ik wachten op mijn vader.
zou hij ooit terug komen, ik weet het niet,
wij weten het niet,
weet jij het...…
Doenja henja
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.205 zwervend door een arendsveld
zwemmend in de Orinoco
voel ’k me mateloos gesteld
vrij van hard en loos geweld
rennend door een eksterbos
dollend met een bende apen
vlei ‘k me moe neer op het mos
en laat goed en have los
veilig in dit dierendom
is ’t mij allemaal kifkif :
ver van ’t mensenrijk zo krom
doe ik wel en zie niet om…
Sawasdee
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
726 Hoe kan de wind van zó ver,
de geur van wierook
naar mij dragen?
Waarom hangt de maan
als een koperen bel
aan de nachtelijke tempel?
Wellicht als ik nu mijn hand uitstrek,
zie ik het licht van het Zuiderkruis
tussen mijn vingers door schijnen.…
Hunnebedden
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
710 ode aan de doden
uit een ver verleden
onder grijszwarte stenen
kolossaal
de gele brem
verbergend
naar God zoekend
dwaalt hun ziel
boven korrelig zand
de hei
kleurt paars
hun aura
verdwaasd
hun geur kwijt
zonder lichaam
verdoold
vechtend vol afkeer
tegen verder verval
leven
is zolang
geleden
Hun
eeuwige vraag
waar…
luisterleiding bij de hand
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
2.195 hoort men in juli
vele krassen
op een plaatje
zonder stoppen
in het riet
men beluistert
eerste rang
het gezang
van levende karekiet
daarentegen in april
dan een ander plaatje
hoger toerental
zonder twijfel
de gewone rietzanger
de karekiet
wacht langer
voor de nestel
in de vlecht
uit vers riet
in januari
blijf zoeken
desnoods…
chemin de fer
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
767 in het oude stationsgebouw van Vers
dat in gebruik is als restaurant
waren wij reizigers op doorreis…
Exit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
599 Rotte geuren uit de
sloot, eeuwig brandende
bermen, de geur van
verse mest op het land.
Het wijkt, raakt langzaam
op de achtergrond.
Stadjes verblijven weer
verankerd in hun
star verleden.
Jij fluistert hoe
voorbij dit is.
Ik zal dit nu beamen.…
ik ben naar Gent gegaan
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.273 Ik ben naar Gent gegaan
om moeder te begraven,
ver van haar thuishaven
en haren haard vandaan.
Opgenomen als hartpatiënt,
in Gent volkomen onbekend
heeft zij in haar levensend
ontvangen 't laatste sacrament.
Campo sancto. Gedenk o mens.
Gent was haar laatste grens.…
Verloren lucht
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
840 en weer klad ik
hoop tegen de muur
als ontelbare, grijze wolken
rond gefluisterd
in blinde stormen
en al wat ik ben
blijft bestaan
in immer onbestemde regen
wanneer dag na dag
de stenen verpulveren
tot stuifzand in de wind
een stem in dag
tot nacht gezwart
breekt de laatste gebeden
als ver weg het kind schreit
door de schaduwen…
sneeuwdrager
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
553 winter rouwde
om het kind dat altijd
schreeuwde
’s nachts
wanneer het gezichten
tekende
tot zichtbaar en tussen meer dan
lijnen op papier
winter kwam ook steeds vaker in verhaaltjes
waar armen en benen kwijt
raakten
en god, ver weg van
de koude aarde
alsof monsters gedurig wisselden
en de manen bevruchtten
met de dood…
kerstwens
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
2.076 niets zó zalig dan 't nutteloos
liggen met gesloten ogen
de tijd verdoen zonder enkele
vorm van valse schaamte
ver van het gemodder van alle dag
jezelf denkbeeldig te rusten leggen
op een bedje van rendiermos
onder een grove den en eindelijk
eens durven dromen van een vredige
kerst op deze aardkloot...…
Stromende energie
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
674 Onzekerheid die doet uitbreken
tot ver voorbij de grenzen van het weten
tot waar zien begint en ervaren dat
nooit en nergens alles gezegd is,
alles berekend en ervaren,
alles benoemd en voltooid.
Is leven leven of nog maar
een klein begin van zijn
dat naar veel verder leidt,
naar ex-isteren?…
Zweefden de sonnetten
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
726 ik zag letters
dansen op papier
de polonaise van het
vrije vers gaf veel vertier
statig zweefden
de sonnetten hun vaste pas
door lettergrepen tellen
wisten zij wanneer de wende was
de limerick en puntgedicht
toverden een lach op mijn gezicht
krachtig als kastelen zwierden
in herhaling de rondelen
en in pastel
op het witte vel
verstilde…
Overgang
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
782 Bekende stemmen klinken ver weg
favoriete muziek speelt in volgorde
brengt alles in diepe stilte
ligt gevoelig in ieders hart.
Een glimlach siert mijn gezicht
omdat dit beter is dan leven
al was leven een groots feest
de kanker maakte alles, van mij, kapot.…
Lichte treinen, Zware lasten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
671 Wachten,
op de treinbus
De trein,
een technicus
Kiosk koeken,
lauwe koffie,
dure prijzen,
euro's lichter
Zonder te reizen
Twintig kilometer
per trein,
iedere dag weer
Een kilometervreter
de trein,
vertraging
Vijf, per maand
ongeveer
`t is weer zover;
gestrand,
tot dusver,
niet ver
Lichte treinen, zware lasten…
Gemoed
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
733 Vluchtige, schuwe schaduwen
waardoor de nacht de ogen sloot,
glinstert verse sneeuw op zerken
van hen die leefden en er boven
wier gemoed in aarde slaapt, het
licht heeft z’n baan verlaten, de
tijd waait nieuwe dromen schoon
op de hoofden rust de keizerkroon,
het zicht op de kortste dag is dood.…
nationale gedachtendag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
548 de sfeer die edelmoedig
ritmisch, misschien ook apathisch
over de muren strijkt welke
als verloren in mijn stadsdeel huist
dacht in het dichten van verzen
en het smijten met volle glazen
poëzie dat de sneeuw zich baadt
in een lente die nooit zal komen
ergens staat een grote winnaar op
het vers ornamenteert zoals
de zoekenden blijven…
Als vogel die zou vliegen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
610 ogen priemen
door de lucht de blik
op horizon en verder
de snavel scherp
prooiklaar en gebogen
herbergt dood zonder mededogen
sterke veren
dragen vleugels in het
scheren over onbekende heuvels
zij zijn aangebracht
voor kracht in de snelle
glijvlucht naar meer macht
de rest is kansloos
door verborgen klauwen
in een donzen huid…