4571 resultaten.
KONING ADELBOUD.
poëzie
2.2 met 6 stemmen
1.514 't Maderaglas bracht hij aan zijn mond,
En dronk het leeg tot op de grond.
Toen dronk de ene page de portwijn op,
En de andre gooide de koning zijn lege glas naar de kop.…
Echt een avondje voor dagversjes..
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 ~~~~
Tandsparantie
De tandarts weigert openheid te geven
Pas wanneer u uw mond ver open doet
En na de ingreep nog een beetje bloedt
Hoort u wat hij voor nota heeft geschreven
Nog duizelig denkt u na het consult;
'Wie heeft er in die stoel nu wie gevuld?'…
Opstaan. !!
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
932 m’n stijve ouwe lijf wil niet vandaag
opstaan een ramp, krakend bed,
botten, nek, vingers, wat een herrie
wazige ogen, droge mond en neus
gescheurde lippen, haar in de war
gortdroge huig, piepende stembanden
strompelend op diabetesvoeten naar
badkamer, plas doen naast de pot
wiebelende knieën, straks maar schoon
maken, koffiepoeder op de grond…
Tramonto
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
660 Verkalkte schuld wordt losgeweekt met injecties
pure heroïne en morfine, liters gaan er door zijn
lijf, hij is niemand die het wel geroken doodgezwegen
heeft en zijn hoofd ligt op de schaal, waar de heks
zijn bloedende mond nog kust, waarna hij tussen de
weelderige schaamtelippen angstig en verdrietig een
weg zoekt in het geheimzinnig verbodene…
Tot de bodem
gedicht
1.2 met 287 stemmen
18.465 Naar kades klauwen, in je kreten stikken, rond
die luchtbel, rond je hoofd, een engel die niet komt,
o de gestorven zomers in je mond.
-------------------------------
uit: Het Parool, 30 mei 2012…
DOOI
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.529 Droef is de dooi
maar als uitgeblomd
gesmolten bloeisel
gefilterd komt
na duistere reizen
door wijze grond
kristal is voor de ogen,
wijn voor de mond,
muziek voor de luisteraar,
drank voor de plant,
dan leer ik de lesse,
van dooi in 't verstand.…
En de zee maakte muziek.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
662 Ik zoende haar mond.
Ze had me betoverd.
En de avond viel.
Het werd stil om ons heen.
In de verte een schip,
de roep van een meeuw.
We zagen de sterren,
het licht van de maan.
Ik fluisterde haar naam.
Ze maakte me blij.
En de zee maakte muziek,
een harmonie, een symfonie.
En de zee maakte muziek,
voor haar en voor mij.…
Pauze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 eigenlijk mis met flessenpost aangezien
overzeese dromen smoren in een ongewilde noodstop
ik ben aan een dampige broodtrommel ontsproten
maar de kruimels achtervolgen alle geluiden in stilte
niettemin ben ik op weg, heb ik mijn land ontsloten
twaalf uur slaat de klok, de dag is doormidden gebroken
koffie uit automaten laat plastic achter in de mond…
Na den beginne
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.056 Hij zei: 'Eva, je neemt ook geen blad voor de mond.'
De twee werden spoedig al heel goede maatjes.
Een herfstwindje zorgde voor vallende blaadjes.
De enige man en de enige vrouw
kregen innig contact en genoten al gauw.
Na een poos voelde Eva zich vrij miserabel,
met name bij 't baren van Kaïn en Abel.…
Mijn liefste, ik heb je lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.042 De herinnering tovert een lach op mijn mond
Bitter en zoet tegelijk.
Mijn liefste, ik heb je lief.…
100 jarige oorlog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
772 Ze waren onwetend wat komen zou
Eens aan het front viel hun mond open.
Bloederige wonden
Afgebonden stompen
Schreeuwend van pijn
Dat zou misschien hun lot kunnen zijn.
Ze voelden de kogels fluiten langs hun oren
Tot één zich door de schedel van de jongen boorde.
De aarde dronk zijn bloed.
Hij zonk weg in het slijk.…
De taal der liefde.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.266 Wanneer de min in de ogen speelt,
En ieder blik een blikje teelt;
Wanneer, in elke warme zucht,
De ziel naar 't zuchtend liefje vlucht;
Wanneer de min de boezem jaagt:
De ontsloten mond een antwoord vraagt;
Der wangen gloed veel meer verraadt,
Dan ooit in minnebrieven staat;
De hand, zacht trillend, drukjes biedt,
Elk drukje een pijl…
Grillig?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
509 De grillige klimop beschreef
de loop van de paden in de morgenstond
de verlichte kantlijn was gebleven
het gras de rug recht in de grond
we gingen ervoor uit het stof verheven
met opgebloeide pen of uit bittere mond
het uur was tot bloei gekomen
de vergulde lijnen leken onvoltooid
leunend op z’n schaduw
bleek de blinde muur te dromen…
Jouw verjaardagsnacht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
667 De uren tikten traag voorbij
en jij, was jij je nog bewust van mij,
toen ik je mond weer vochtig maakte,
zachtjes je ingevallen wang aanraakte?
Dit kon nog dagen duren, weken,
zo sterk was jij met al je gebreken.
Tegen de ochtend echter kwam de rust
je adem stopte, jouw vuur was geblust
en ik heb je toen zachtjes vaarwel gekust.…
Het leven is een wonder
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
731 We hebben een mond om mee te ademen en te praten
We hebben handen gekregen om dingen te maken,
dingen vast te pakken, dingen te verzamelen
We hebben benen en voeten waar we ons mee voort kunnen bewegen
kunnen weg rennen voor gevaarlijke problemen
Is ons leven dan geen wonder
Kijk in de spiegel en begrijp één ding jij bent bijzonder
Waardeer…
De Koningin van de nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 En na precies twee tellen (een gelaat vol angst en lef)
klinkt uit de mond van de sopraan . . perfect . . . de Hoge F !!!…
Rangen en standen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 via Andus tot een Doctor gestudeerd
Met voor zijn naam Dr., hetgeen betekent ~Zeer Geleerd~
Ons zoontje Klaas die met Chantal het klasje frequenteert
Bleek door het promoveren mateloos geïmponeerd
Hij liet me botweg weten en dat schoot me toch verkeerd
~Twee letters voor zijn naam pap, dat heb jij niet gepresteerd~
Daar stond ik, mond…
De klaroenen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
633 Onze monden aan de mouwen vegen, de kinderen
kinderen weten krijgen. Zien hoe ze lachten, horen
hoe ze huilden. Hoe ze nog met starre ogen bloemen
dragen, groot worden met ons onrecht in het hart.…
Het fraaie Toscane
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
612 Eindelijk worden de Muzen bereikt:
Franciscus, Giotto en Garibaldi
vullen zéér kunstminnende monden...
Tot de bus weer noordwaarts rijdt.…
Het Dooit.
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.727 Droef is de dooi
maar als, uitgeblomd,
dat donzen droomsel
gefilterd komt
uit zuivere lagen
van wijze grond,
kristal is voor de ogen,
wijn voor de mond,
muziek voor de dichter,
drank voor de plant,
dan leer ik de lesse
van dooi in 't verstand.…
Operatiemes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 volledig aan zichzelf heeft
krijgt trek en gaat duiken
kan door golven heen vis al ruiken
op lange stokken hangt kabeljauw te drogen
zonder slag of stoot, zonder mededogen
de tranen reeds vergoten
door een decennium van niets
ongeschonden gelikte wonden
geslepen operatiemes
gefileerde delen
zien zeer zeker geen toekomst meer
via mond…
Werelddag Alzheimer.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 op alle dagen,
ziet ze nog alleen die glimlach rond haar mond
maar is vergeten wat ze verder had te vragen.
Op deze dag ...
op de daarop volgende dagen
komen misschien de kleinkinderen langs
en gaat ze in haar denken wanhopig op zoek naar hun namen ...
"ze kende hen toch!"
Op deze dag...…
De dag dat ons land beefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
529 Geschreeuw uit verschrikte monden.
Geschreeuw door afgerukte ledematen.
Geschreeuw om dode kindertjes.
Geschreeuw om een goede huisvader.
Geschreeuw om die zorgende moeder.
Die dag werd zwart en onbegrijpelijk.
Verbouwereerd en triest,
hulpeloos en stil.
Is onze wereld nu veiliger geworden
Ik vraag het me oprecht af.…
Leeg huis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
490 Stuiptrekkend en met schuim op mijn mond keerde
ik het onschuldige huis de rug toe, terwijl ik
pijnlijk krijste om de leegte en als een wrak
mezelf naar de voordeur sleepte, waar ik met
mijn laatste krachten bonkte en bonkte, terwijl
de buren somber naar mijn pogingen keken en ik
tenslotte naar een leeg gekkenhuis werd gebracht.…
Daewoo Plasma
gedicht
2.4 met 5 stemmen
4.257 En aan een mond die beweegt, het is niets.
Een scheur in een buik, een put zonder kruis,
ach levens zijn minder dan puin.
Wat men spreekt en beweert, alles voedt
slechts mijn oog, en de macht is aan mij, echter zij,
zij zijn niets dan een schreeuw, ik ben het die hen
bewegen of staan, zeggen en doodzwijgen doet.…
Tijdloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
848 De tijd heeft nog geen afspraak
in mijn ogen en mond
al voel ik de schemer
en de verse rouwranden wel degelijk.
Ik voel woorden wellen
ook woorden die ik niet ken.
En daar bij hun in de straat
hoor je het grindpad al knarsen.
Je ziet het glimmende wegdek
het is hard gaan regenen.…
de lispel op het hart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
811 vrouw jij mag het op mijn buik schrijven
als echtgenoot speel ik soms het lijk
maar ik heb een alibi
mannen hebben een soort magie
noem het speelgoedgeluk
ik gok en waag jouw vrouwelijke noden
in de schaal van intieme gebaren
en corps bij de ringen
‘k kan niet dollen geringeld in ‘t gareel
ik zeg het niet gauw
als ’t zo is zij het met de mond…
Het Smeulend Vuur
poëzie
4.0 met 3 stemmen
925 Ik min u in de kleuren,
beslagen van de gloed
die hen versmelten doet;
en 'k min u in de geuren,
die zwemen van een mond,
dat rood en vochtig ooft,
wanneer Zij om mijn hoofd
de schuchtere armen rondt...
Ik min u, smeulend vuur,
ik min uw donker branden,
dat achter bleke wanden
waakt en wacht op zijn uur!…
Heimwee naar teruggaan in tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Geuren van bramen sieren nog je mond.
Je ogen stralen, je kijkt naar je kroost
verpoost moe minutenlang zonder einde
of begin bij die ene zin, ja houden van.
En vader neuriet zachtjes toonladders,
liedjes met jullie drietal over 't kinderleven,
niet samen opvoeden is een wrang gegeven.…
Heuvel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Jij deed mij in bed stilletjes huilen
ofschoon ik jou maar hoefde te zien
om mijn tranen voor een lach te ruilen
en mij in een ommezien
blij en licht te voelen
gewoon omdat jij er was
iedere avond, om je te verkoelen
op jouw heuvel, in het struikgewas
Eén keer op een avond
nam ik jouw hals in mijn handen
en zoende je langdurig op de mond…