4624 resultaten.
Weerzien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
888 al mijn vragen kennen
slechts één antwoord
‘oorlog’, zeg je
nauwelijks verstaanbaar
snijdt ijzige wind woorden af
volgt de reis in stilte naar omhoog
plots voel ik je hand
die warmte doet verlangen
mij om genegenheid smeekt
wil leven in het heden
ik kijk naar jou
zonder werkelijk te zien
en verdwaal in herinneringen
waar ooit de taal…
VONDELS LIER
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.773 Ja, wij hebben niet te klagen,
Beets is dichter-nationaal,
En Ten Kate kneedt de taal,
En Da Costa doet ons vragen:
Wat beduidt dit altemet?
Last not least: de Génestet.
Ook van Lennep was een dichter,
Ook Ter Haar zong menig lied.…
Man
gedicht
2.5 met 73 stemmen
26.995 groot is en zijn haar losmaakt
die alles zuiver ritme geeft
die een vrouw streelt met zijn handen en zijn ogen
het is een aapje op een grijsgroen schilderij
dat brutaal de lijst uit kijkt
een hand legt op haar witte borst
het zijn de sporen in de modder die je 's nachts ziet in het gras
of een zwijgende man met donkere lijnen
die vreemde talen…
Het is enkel nog een kwestie
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
1.976 Maar voor jou spring ik over duizend horden
en jij bent het stokje
dat ik nooit door zal geven
Omdat ik waanzinnig veel van je hou
draag ik wederom een gedicht aan je op
Want sinds ik jou ken is het
alsof ik de woorden niet uit mijn mouw
maar uit mijn hart klop
Dankzij jou gaat het dichten vanzelf
Jij laat mijn hart spreken
in een taal…
Vijver
netgedicht
3.2 met 31 stemmen
2.578 Daartussen, teer en teder
stond trots een zwanebloem
libellen streken neder
verstrengeld in een zoen
Insecten zongen zoemend
hun vleugels schreven faam
geen taal of teken noemend
ontstond er toch een naam
Nu wilde ik wat dichter
bij het wonderlijk tafereel
plots werd het licht veel lichter
het geheim viel mij ten deel
Alleen nog maar…
Mag ik je bedanken
hartenkreet
3.9 met 27 stemmen
5.501 Al die jaren zijn
Woorden aan mij voorbij gegaan
Ze lagen in mijn mond
Maar ik gaf er geen betekenis meer aan
Op een dag verdwenen ze gewoon
Misschien was de lucht te rood
Misschien was de aarde te zwaar
Enkel het lichte sterven had ik nog bewaard
De taal passeerde mij zonder te begroeten
Onleesbaar ontspoorden gedichten zonder te ontmoeten…
Mijn zoon
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.621 En een straal zon beschijnt je gezicht,
peinzend zwijg je, zwijg je in alle talen.
Waar denk je aan, vertel me over je gevoel,
of blijf je daar liggen, blijf je zwijgen.
Je vader kijkt je aan, schrijft een gedicht,
om over je nog zo jonge leven te verhalen,
een jong leven met vast en zeker 'n doel.…
Zo zong de bloem in de vaas
poëzie
3.5 met 22 stemmen
3.897 Ach mensen, zult gij nooit verstaan
De taal van bloemenkelken.
Ik ben een bloem van 't veld
Voor mij geen tuin, geen snoeien.
Geen krachtige vaas die mij omknelt
Maar laat mij ginds, in 't vrije veld
Bij 'd andere bloemen bloeien.…
zelfportret
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.246 met ogen groen en geel van het staren
pent hij zijn streken op het papier
getekend met zijn grijze haren
neemt hij nog snel een slokje bier
een boer ontspant zijn middenrif
doorbreekt voor even de sleur
uit zijn hoofd ontsnapt het dichtersgif
en het papier krijgt langzaam kleur
blauw schetst hij zichzelf neer
zoals hij dat al tal van…
Voor paarsblauwe avondlucht zie 'k uit mijn raam
poëzie
3.1 met 14 stemmen
2.104 Voor paarsblauwe avondlucht zie 'k uit mijn raam,
Als ijle veren, in de grond de stelen,
Stil hun gewelfde pluimen, mijn abelen,
Abelen, grac'lijk edel als hun naam,
Die 'k niet kan zeggen, zonder hem te strelen
Met voorzichtige lippen; ja, ik schaam
Me half, dat niet, muzikale Calame,
Mijn taal hem schild'ren kan met klankpenselen.…
Liefdesverdriet
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.647 - Geen taal of teken. O, wat had ze 'r lief!
't Was zomer, toen-ze afscheid had genomen.
Ze vroeg zich af, wanneer ze weer zou komen
en van het wachten werd ze depressief.
'Mevrouw, stap op uw rijwiel of ga sporten,'
was, wat d'r psycholoog 'r adviseerde.
Hij vond, dat dit het wachten zou bekorten.…
Eene seninghe van Sente Loysevele
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.224 Wie kent hem niet Sint Elooy
onder de echte paardenliefhebbers
nog steeds aanbeden en aangehaald
heilige bisschop met smidsverleden
vandaar ook patroon der smeden
Die ruin ros en mens laat delen
via tal van vaste formules van zegeningen
gaf zijn naam aan de aanpak van nagelgaten
eerbiedig Sint Eloois-evel geheten
Tot ons gekomen via onzichtbare…
DE KLEINE SAVOOIAARD
poëzie
2.7 met 11 stemmen
4.567 Gij ziet hem aan met medelij,
Zijn taal, vol zoete melodij,
Kunt gij, helaas! niet spreken!
Gij denkt, dat hem het heimwee kwelt,
Dat kommervol verlangen
Naar berglucht en naar zonneschijn,
Naar allen, die hem dierbaar zijn,
Zijn boezem moet bevangen.…
Idealen
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.693 ." -
En 't kroos der poel: "Waar dwazen al naar talen!
Ik wens voor alle streven 't enig loon:
Uit water kiemen, en er dood in dalen." -
De hemel lacht, en spreekt op blijde toon:
"Braaf! gij gevoelt uw plicht! Dit toont uw smalen...
Volmaakt u, dan wordt ge allen goed en schoon!"…
Kijkdoos
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
633 en culturen afgewogen,
verkleuren vorm en plaats, beweging
door een simpele handomdraai, en
een voortschrijdende tijd, om de
carrousel te verfraaien, intuïtief
inzicht beloont door te leren kijken,
voor ieder die deze doos bewoont,
en een nieuwe hoop zich toont,
door met de juiste slag te draaien,en
graait de moraal naar een andere taal…
Roem?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
621 poelen, waaruit de roem verdrinkt,
slaat de bodem uit de creativiteit , verdund en
naar verwachting verder slinkt, de hunkering
die zich uit laat schrijven, met veel misbaar
weer een blanco pagina om te slaan, op een
reeds beschreven blad met tekst, wat zich
langzaam uit laat drijven, ondertiteld in het
journaal, het dagboek van de verloren taal…
Keerpunt
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
638 investeren
Technologie beïnvloed ons
denken; de omwenteling in
de telecommunicatie maakt
verandering in tijd zichtbaar
we zien in korte tijd acteurs
oud worden vanuit de tv stoel
We voelen bij ouder worden
de tijd versnellen, begrijpen
dat de natuur ons bestuurt
via genen, vol geschreven
met ervaring uit ‘t verleden
in oudste taal…
op kindsbenen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.073 steeds meer en meer
schrijft ze de dingen aan elkaar
het onmiddellijke voorbij
weg van het donker
de oude dichteres
en al de rest
is te zwaar voor het
papier
haar taal gaat steeds trager
of ze zwijgt of legt liever
haar kinderen dingen in de mond
alsof haar herinneringen
stranden
in de vijver van haar jeugd
het echoot daar
als druppels…
- Alles wat jij bent -
netgedicht
4.5 met 50 stemmen
640 Stuit op grove taal van onwil
rem hard aan de kant,
slip sterk met mijn bruine open ogen
over mijn eigen gevoelsgrens
open gaapt voor mij een grote afgrond
achter harde wilde golven voel ik wand
doorvoed mijn hartje met het begin
van wat ik seconden lang stil herken,
ik begeer niet langer wat ik krijgen kon
en mijn luiheid toch weerhouden…
sprekende delen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
637 theewater
en hij droogde op in stilstand
ongewapend en kneedbaar
tot in zijn omzichtigheid
wachtend op een doorbraak
tot hij niets meer zeggen kon
in het zinnebeeld van leegte
dat uit zijn voetstappen brak
alsof alles wat te zeggen valt
zichtbaar in zijn gezicht ligt
de verontschuldiging terend
op de uiterwaarden van het lichaam
het talen…
Afgesloten boek
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
555 is een goed teken
wanneer stilte de muze draagt
langs de lijnen van je smalle gezicht
tot aan je ruggegraat
ze stopt al het oude hartzeer onder de vloer
vergruist de molensteen van oude dingen
naar de zeebodem
(want hier wordt je zo moe van)
gelukkig, stilte ontspant op ogen en lippen
tussen taal en inspiratie
oud zeer laat ze los, voor…
Zilveren bladeren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
633 vernieuwen
aan levende bomen
die bewegen
over en weer terug naar boven
dat bindt mijn gedachten
van wat ik zie
door middel van hun groei
schoonheid verspreid via de aarde
de plaats van kracht om witgroen te bloeien
als zilveren bladeren
in een tuinruimte vol leven
volkomen vrij
daar voel ik me thuis, waar ik ben
waar het leven is
zonder taal…
Woordmolens.
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
617 Vermijd de woordenschat op
lange duur waarin ik onderga,
machteloze strijd tegen taal en tijd,
vaak niet te begrijpen wat te doen,
vertil me aan een lege letterkast,
streep de barcodes van gisteren.…
Dichter bij de bron
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
597 Een rimpeling in zachte ogen
waar het levenswater uit
zuivere liefde stroomt
Ze spreken een zelfde taal
als die van de waternimf die
aan de rand van mijn geheim woont
dat diep in het hart verscholen ligt
en alleen toegankelijk is
voor de zachtmoedigen en
voor de stille zielen
Hier ontspruit mijn oorsprong
de dans die het leven verbeeldt…
Moederweelde
poëzie
2.5 met 6 stemmen
1.195 O toen ik mijn kindeke droeg in mijn schoot,
Hoe groeide mijn hart zo reuzegroot
Als kon het de wereld bevatten
En de stralende goudene zonnebal
En de sterren, die flonkeren zonder tal
En de zilveren maan in de hemelhal
En de aarde met al haar schatten!…
De mythe van de muzen?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 De allerhoogste graad in
een zin of regel, die geen
twijfel laat bestaan, van
wat ik zeggen wilde,
daarin zou nog menig
onversneden boodschap
moeten staan om al wat
mee - of tegenzat, uit
losse ziel geschreven,
uit ervaring of uit leed
of uit opperste geluk
bedreven, weer met
tol en taal betaald.…
De waakvlam in een zee van verdelgend vuur
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
531 Ogen turen onnavolgbaar
als zwijgende diepten
Sluimerend op de dag
schijnend in de nacht
vonkt een halfgod -geheimzinnig-
op het beslissend uur
Zijn silhouet wisselt elk moment van gedaante
om niet gekend te worden
Hij openbaart
creëert iets uit niets
schept nieuwe taal uit stille bronnen
slecht heilige huisjes
steen voor steen…
The lark ascending
gedicht
3.3 met 3 stemmen
14.948 zoekt het verdwijnen terug en waar
het verschijnen begon precies hier precies
in de rapsodische vlucht van de soloviool
heeft een man het in zijn goddelijke verstand stervens
koud, heb je het nu al koud, vraagt ze tiri
tsirrie, vanavond of bij slecht weer zitten
wij op een aardkluit of een hoeksteen gaan
onze voeten meebewegen nu is alle
taal…
Koor van ongehoorde waaibomen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.495 En nu we planken zijn
in deze vloer, horen ze
ons voor geen meter,
terwijl we bij de minste
beroering vervaarlijk
kraken en zij tijdens
koken of woorden tal
van voeten verplaatsen.…
Op een huid van Indisch goud
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
708 over het doodgeboren kind, lang geleden
Moeder borduurt - half blind – haar littekens,
op een huid van Indisch goud
Vader bouwt zijn onzichtbare Bersiap
met een ondoordringbaar doodzwijgen
Hij drinkt zijn verdriet van harde tranen
verslikt zich en barst
Hun oudste dochter is reeds het huis ontvlucht
Bekleed haar ‘ vrijheid ‘ met taal…