4012 resultaten.
POEPOESSEKE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 afspraak ' bed blijft een heiligdom ' onder alle voorwaarden erg lang nageleefd tot de pijntjes en kwaaltjes opdoken
Zou niet mogen maar ergerlijke ongerief niet zo optimaal om winters dat goed geluimde humeur op te poken
Groot wederzijds vertrouwen om elkaars privacy al is en blijft het zo overbodig; twee zielen worden één
Tal van hobby's vallen…
Tranend hart
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
409 Hoe je het ook wendt of keert, het is toch altijd weer bijzonder
dat het bittere vocht verborgen zit tussen droom en realiteit, zichtbaar
als een zilte nat die beroering en vervoering zullen raken, vallen en opstaan nabij
Druppel voor druppel smaakvol en subtiel gegoten in deze rijm en vers; op weg naar jou.…
De rivier
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
510 Het was er verlaten en stil, omdat de vogels er hun stem niet konden vinden
Het was een land dat altijd sliep, omdat ik dan mijn dromen kon leven
De herfst werd er winter, de dagen werden nachten en ik bleef alleen
Niets bewoog, zelfs de tijd bleef hangen, ook de laatste hoop verdween
Het was zo koud, ik sloot mijn ogen en liet mij langzaam vallen…
MINDER, MINDER, MINDER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 maar dan in het spaans
(onbeperkt eten)
in het restaurant van het
BULL Hotel op Gran Canaria
het Eugenia Victoria Hote & Spa in Playa des Ingles
Ik kijk rond
ik kan effe geen hap door m’n keel krijgen
” Eet jullie buikjes maar lekker vol” denk ik
en kijk m’n ogen uit en zie, daar laat
de Chocolade Fontein een bruine smerige smurrie
vallen…
Winterregen
netgedicht
2.4 met 17 stemmen
797 Met een daverende kracht hoor ik de
regen uit de hemel vallen. Op weg naar een nieuwe bestemming
strijken talloze traandruppels neer en scheren nog even langs het dakraam.…
Mensen om me heen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
450 Mensen om me heen, hun schaduwen vallen op mijn pad,
soms wandel ik mee, soms verdwijn ik stil in hun horizon.
Maar wat blijft is hun aanwezigheid, diep in mijn bestaan,
als sterren die glinsteren, zelfs wanneer de nacht lijkt verstom…
De zachte stem van de heggenmus
netgedicht
2.6 met 27 stemmen
777 Niet om op te vallen, niet om te heersen, niet
om de lucht te vullen met zijn naam. Zijn tonen zijn voor wie
blijft staan. Voor wie de tijd neemt. Voor wie het verschil kent tussen schreeuw
van een meeuw en de haast verborgen zucht van een vogel die zingt zonder iets te eisen.…
HET VOLLE VIEZE VETTE VLIEGVEE!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
887 prijsverlagingen
als vetgemeste varkens loopt, hangt
zit het vliegvee te (vr)eten
ondertussen vegend
met vette vingers
om maar mobiel verbonden
te worden, te zijn, te blijven
ik ben ook één van dat volk
van dat volle vieze vette
vliegvee, van die massa
maar ja de centjes de kassa
die verzacht veels te veel
laat vele vooroordelen vallen…
’n aubade voor de onvermijdbaarheid van ’t goddelijk lijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 (de bedelstafloner Rubus skriet: ‘de goden zouden wel ’n onsje minder mogen
ze maken te vaak paardensprongen als vallen voor ontzagwekkendheid’)
Rubus
’n god verbruikt z’n zet, hij zinspeelt op jouw fout
en ’t is nog steeds zo dat zijn zet de status quo behoudt
Kultus
’n god is voor ’n potje schaakmatten te laf en afwachtend te noemen
wit…
Kom Binnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
355 Laat je maar vallen
in wat zacht is.
En je mag gerust
een paar veren lenen,
zeg je.
Voor haar.
En dus pakt ze ze.
Eerst een paar.
Voor een kussen —
een plek om haar hoofd te laten rusten
op wat jij ooit was.
En dan nog meer.
Voor een deken van dons.
Warmte,
gemaakt van jou.
“Slaap zacht,” fluister ik.…
B.O.O.M.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 kijken naar
deze boom
in ernstige verkleuring van de herfst
vol
twijfel nog hangende
en
al afvallende bladeren
vergeeld
of
als fout oranje tuimelend
naar
vuil bruin
waarbij zij doorrotten
in
de meest ranzige plassen
jonge
zwakkere twijgjes
trillen maar mee
in elke opgeblazen wind
om niet direct te breken
of
af te vallen…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Het verlangt naar één laatste blik,
één zachte bevestiging van zijn bestaan,
voor het oplost in de onvermijdelijkheid van vallen.
In wijde spiralen dwarrelt het naar beneden,
als een traag vloeiend verhaal
dat de wintergrond met stille gaven zal zegenen.…
Laatste gele bloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 Als ik de wereld bijeen kon houden
met één trillende hand,
zou ik een brug bouwen
van al deze stukken,
maar ze vallen als gebroken zand.
En opnieuw barst mijn raam,
verpletterd in duizend vergevingen-
alle licht dat me vroeger verwarmde
valt dieper in de duisternis.…
Omgekeerd Morgenrood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
270 In de laatste greep van nacht, nog koud als marmer op mijn huid,
voel ik hoe dauw mijn vingers kleeft, plakkerig en kil als tranen die niet vallen.
De aarde ademt traag, een zucht die door mijn borstkas glijdt,
en in die stilte proeft de lucht een bitterzoete smaak van mos en oud verdriet.…
De Roos die Bloeit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
296 Laat los — en zie: de roos bloeit juist in het loslaten,
in het vallen, in het opengaan zonder weerstand.
Wij zijn geen losse stemmen meer,
wij zijn één roos,
één gedicht,
één vuurrode bloei
die nooit meer sluit.
Pluk haar nu.…
Traagzaam onder vreemde zon
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
244 Navond ligt al in hun ogen,
hoewel ’t morgenlicht nog brandt,
alsof dag en nacht vermogen
samen vallen in dit land.
Bruin is hier de kleur der aarde,
waar het wiel zijn sporen snijdt,
waar een volk zijn eigen waarde
onder andermans naam verliest.…
In hetzelfde vel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
223 Maar dan
in de schemering tussen waken en vallen,
waar de werkelijkheid dun wordt als rijp op een ruit,
glipt er iets open.
In dromen schuif ik mijn vel als een sluier opzij,
loop ik door muren die overdag onwrikbaar zijn,
spreek ik met schaduwen die ik overdag niet durf aan te kijken.…
Onbezorgdheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.431 ."
zij legde koude
op mijn huid
een orde in het
wilde gras alsof
begrijpen zonder ruit
een echo was
maar onbezorgdheid
bleef bestaan
een kind dat door
de regen liep
dat zelfs in breekbaar
opengaan
nog iets van
eeuwigheid behield
want wat is denken
zonder zee
zonder vallen van
de nacht
zonder een hart dat
af en toe…
herten in de lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
164 Hun hoeven tikken ritmisch op het gras,
terwijl de zonnestralen vallen in een gouden plas.
De bomen juichen met bladeren in het groen,
en vogels zingen vrolijk in een melodie zo zoet en gewoon.
De harten van de herten kloppen als een lied,
hun sprongen zijn als dansen op een zacht tapijt.…
De olympische ringen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
880 In Vancouver waar pijpenstelen en ratten al uit de hemel vallen.
Maar ze zingen allemaal liedjes voor die ringen.
Ja voor die olympische ringen op het witte theedoek.
Voor de lieve nacht valt blijven we zingen voor die lieve olympische ringen.
De Nederlandse schaatsers halen brons en de Noren halen koper.…
5 mei Het Nieuwe Vergeten
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.134 Vallen mensen nog steeds strijdend over elkaar.
Kan oorlog zich stiekem ook in ons land vertonen,
geruisloos binnengeslopen en onherkenbaar.
Laat ons nooit vergeten van wie wij vrijheid erven.
De vrijheid om te leven zoals we willen.
Of zij er nu lang geleden of nú voor sterven,
gedreven door geloof en meningsverschillen.…
Orenetes / Zwaluwen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.068 Vertaling uit het originele Catalaans
Zwaluwen
De zwaluwen zingen naar de zon toe
maken tekeningen met lange en elegante lijnen
springen en vallen in hun prachtige kleuren:
schoonheid gaat ermee samen en tekent hun vlucht.…
Binnen een ogenblik
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
896 Bedrukte zonnestralen zijn het raam door en vallen richting vloer
Alles voelt stroperig, steeds zak ik weg door mijn voeten
Het enige wat kan is kijken
Het gedwarrel zien, het verzinken voelen
Kijken en wachten tot seconden weer gaan tellen
Het is het hopen op meerdere ogenblikken na dit tragisch lange nu
Vrij zonlicht bespeelt plotseling…
Kasteel Groot Buggenum
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.176 Kijk, mensen komen,
geven een vrije middag aan de tuinen,
laten een fonkelnacht achter in het slaapverblijf
zonder dat ze het weten, houden ze vergeten weg
de tijd blijft staan in haar getijden
Ja, het kasteel zal ooit in de strijd vallen
de trompet van het einde zal hier schallen
maar hij, de man, heeft dit gewonnen:
de oude steen leeft…
Beschouwingen over de natuur en de mens
poëzie
3.0 met 19 stemmen
4.219 Alleen de mensen in persoon,
Met hunne smaken en vermaken,
Horen tot de verloren zaken: -
Die vallen tè veel uit de toon!
De man is 't lelijkste produkt:
Gekleed als op de modeplaten
- De andren dan nog daargelaten -
Is hij toch wel het meest mislukt!…
Nachtval oorlog 1-3
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
977 Ze leven niet, vallen als gaten,
blijven onbetaalbaar als gelag.
Margraten in het zonlicht uitgemeten
wacht op gedichte nachtlucht even
na achten en net na het eten.
Ik denk: bekijk het maar
met die minuten twee
Ik proef de grandioze maaltijd
wijn en vis en het weten
is natuurlijk wat een oorlog is.…
OPPERVLAKKIGE CHARLESTON
poëzie
3.8 met 25 stemmen
4.922 Als je van het meisje van Milwaukee houdt
van het meisje houdt
van het meisje van Milwaukee houdt
- van de nacht vallen de sterren veel
en blijven aan de huizen hangen
Batschari Zigaretten Batschari Zigaretten
Sarotti ist so süsz ---------- und schön -
Als je van het meisje van Milwaukee houdt
schaak ze in een ford schaak ze in een ford…
Metamorfoselied of overbodige ode aan een ex-minister-president
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.244 hier een wesp daar een vlieg
it is war es ist Krieg
ja, meppen doet de adrenaline stromen
Meppen doet mijn talent ontluiken
met grote handen maai ik om me heen
als kegels vallen de slachtoffers
hier een vriendschap daar een reputatie
wat een geweldige preoccupatie
ja, meppen doet mijn talent ontluiken
Meppen beëindigt mijn lust en mijn…
Natuurliefde
gedicht
2.7 met 91 stemmen
24.768 Hij doet iets in verzekeringen op de Herengracht
Hij heeft voor zijn plezier een stukje Achterhoek gepacht
En kijk, we zitten weer in 't jaargetijde
Waar hij als natuurbeminnaar naar smacht
Dat stappen in de buitenlucht door al die kleurenpracht
Dat krieken van de morgen en het vallen van de nacht
Dat vredige, ja zeg maar dat gewijde
Er is niets…
Kert 2007...vrede of bedrog?
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
3.249 Hoe is het mogelijk we willen vrede
Terwijl de bommen vallen mensen creperen
Het Oosterse en Westerse terrorisme hoogtij viert
En wij dromen over goed gevulde tafels
En de paus de wapens zegent
En bedankt voor de bloemen
En al het mogelijke verbiedt
Zodat aids en HIV lekker verspreid kan blijven worden
Kerstmis 2007
Tja ik fluister…