7174 resultaten.
Koepel van Bonnefanten
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
675 het Romaans effect
maar nu in licht
gestreept over oneindige breedte
waar zwaarte zich vertilt aan zicht
een zwarte band verbindt zich met wit
en suizen mijn oren een gezang
zonder noten
ik huiver
van onhoorbaar geluid
een stolp over uitgestald fruit
en strakke stengels
hier roep ik mijn woorden
grijp de buit
van grootse en hoge sferen…
De zilvergrijze dood
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 ze floten schaterend de ondertoon
als boventonen klonken luid de
witgestreepten in hun blauwe luchten
Schiphol deed geen reet
aan al die laatste zuchten toen
de Boeiing ze aan flarden sneed
ze wolkten dansend langs de hemel
vlaagden zwevend zwart in gras en kwetterden
steeds luider in het dimmen van het gas
hun vrienden stonden zachtjes…
Wonderlijke mensen.
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.580 Zwart glanzende koetsen
paardenhoefgetrappel
echoot vergevingsgezind
op verbaasde klinkers
pagekopjes mannenbaarden
vrouwen baren kinderen
meisjes wiegen poppen
zij hebben geen gezicht
die eigen wereld draait
om hun stukje leven
voortbewegend bij
stilstaan in de tijd
zij blijven op het tuinpad
en klitten bij elkaar
een dorppsjeugd…
De donkere kant
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.838 Een vijand is vergeven
We wachten wel
De nachtwachters
Op een waardige vijand
Oog om oog
Tand op tand
We lopen samen op de rand
Van een afgrond,diep en zwart
Dat is het lot van de vijand
Oog om oog
tand op tand
Er is wel degelijk iets aan de hand.…
Voorjaar voorwaar
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
624 En daar is de lente
die ik niet meer had verwacht
een uitbundig dak in roze en wit
viert het afscheid van de nacht
vrolijke vogels fluiten me wakker
tillen me hoog in de blauwe boog
lachen schel om die zwarte gedachten
meizoete regen en de zon blaast me droog
de aarde barst open in duizend kleuren
en dieren werpen hun jongen rondom
ik…
Een tergend witte maan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
658 Soms wordt de maan tergend wit
zijn de kraters bloemen in het zand
verdord zoals de dood van deemoed spreekt
ebt het water weg en blijft
het land mijn heldendom
nu schuift er een schaduw
over de zwarte akkers en het besef
dat mijn tijd zoals de nacht voorbij glijdt
en onrust me verblijdt met gulzigheden
van deze nieuwe tijd
het sterven…
Liefdesbrief
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
808 Had je willen schrijven
maar je kwam niet in het licht
geen hart om terug te schrijven
geen emailadres, geen huis of straat
dus woorden bleven eenzaam
schreef ze soms op het behang
waar het vaak sneeuwde
en heel soms regende
in grote zwarte letters
waar het over ging
totdat op een avond
een echte brief ontving
het was de liefdesbrief…
Mooi 2
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
698 En de stroom der rivier stokt en kleurt zich rood
De duikelaar duikelt vleugellam in het water
Aan de oever getuigt een verdroogde bever
Bomen vergrijzen, zwart is het lover wat bleef
Geen nieuwgeborenen die diamanten oogsten
Schril klinkt de panfluit als de merel sterft
Het geschonken virus tiert vraatzuchtig rondom
Een vrieskou meldt zich…
voor de dood of het leven
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
3.984 Voortgekomen uit jouw schoot,
zo zacht en zo geborgen
Als kind op diezelfde schoot,
luisterend naar je lieve stem
over Donald of Pietje Bell
Erin vluchtend voor de dood
of het leven of mijn angst
Altijd had jij ruimte in je over
voor mij waar ik veilig was
In jou kon ik krachten kweken
Door alle rollen die je speelde,
van Zwarte Piet…
Uitzichtloos
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.404 Je ziet het leven grijs
en kleurt de wereld zwart
tranen die zijn opgedroogd
in het diepste van je hart
Al zie je alles uitzichtloos
en kun je vaak niet denken
dat liefde toch nog echt bestaat
weet dat er ergens iemand is
die het je eens zal schenken
Vergeet wat er geweest is, en
zet je stappen in een nieuwe morgen
zie en voel de zon…
Venita
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.169 de rotan stoel bij het achterhuis
schommelt door wind bezeten
zacht krakend en bijna vergeten
op het terras van schelpengruis
een man door zwart gedragen
wordt zichtbaar tegen het blauw
van loze adem en diepe rouw
die het dagend licht vertragen
uit zijn brieven vallen wonden
als losse blaadjes uit het leven
door zijn verre kind gebonden…
De ziel, een kudde schapen
gedicht
2.6 met 46 stemmen
14.345 Paar zwarten, tuintje leeg vreten
rennen waar geen schaap nog ging.
En die slome die niet merkt dat
brroemmm! de jonge herder op zijn brommer.
Leuke ziel met krullen wol en suffe kop,
veelstemmig omlaag stromend naar zee.
Dan weer verplicht de bergen op.…
Woorden in de herfst
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
728 Prachtige regendagen,vlagen van
wind die nergens naartoe gaat;
zwarte vogels die cirkelen rond
mijn verlangen naar licht.
Mensen proberen teder te zijn
ondanks de pijn van
verlies en onbegrip. Konden we
maar altijd weer herbeginnen.…
Draagbaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
523 Over de gele sterren
gaan de zwarte doeken
op fluistertoon
behoedzaam.…
Zeg je zegje...
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
2.758 tref jij dichte deuren
ontsluit dan je hart:
zeg je zegje in kleuren
in plaats van in zwart
heb jij gif te lozen
verbloem dan je toorn:
zeg je zegje in rozen
in plaats van een doorn
maak jij valse starten
herzie dan je stijl:
zeg je zegje in harten
in plaats van een pijl
mis jij stro en halmen
hervorm…
eroverheen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
697 in bezit
we deden toen alsof
er nooit een schaduw nog zou komen
de zon streek neer en bracht
met iedere glimlach
meer leven aan het licht
overbelicht, maar het deed niet onder
totdat het onheil binnenkroop
zijn schimmen ver naar voren
je daar met stijfbevroren angst
niet overheen kon komen
nu huiveren de kraaien opnieuw
over een zwart…
Le legionair pensonné
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
662 Plots staat hij tussen mij en
De opgaande woestijnzon
Een man gehuld in 't zwart
Zijn blinkende sabel daalt
Als de weerlicht op mij neer
Ik pareer ‘t staal in ‘n reflex
En stoot met een angstroep
De bajonet in de schaduw
Van zwak vlees en bloed
De sabel valt in mijn voet
Ik veer rechtop in m’n bed
Masseer de pijnlijke plek
De…
Egoloos?
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
715 Herkenning van gekiemd zaad
uit een vroeg begin, het proeven
van de lichte zeden van de huid
en van haar, daar nog alles tussenin,
de erfenis van de mij nog onbekende
Goden uit een terracotta oerinstinct,
laat zich voorspelbaarheid verraden
gekroond een eindeloze stoet der doden,
als kroontjespen gedoopt in zwarte inkt,
het avondrood de…
Heimwee
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.677 En in die nachten, stil en zwart,
voel ik van binnen 't zeer!
Dan komt het heimwee weer in vlagen.
Ik kan haar niets meer vragen,
want moeder is niet meer...…
Scoor orgastisch pijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
520 geen uitgekauwd patroon
ik wil het voetbal zien
waarvan ik droom
de fabuleuze trap
een tackel die net mag
de dieptepass in het zwarte gat
niet het bekende raderen
het oeverloos vergaderen
tijdens het schuiven van de bal
geef haar een eindeloze knal
zodat de lat in tweeën breekt
nadat de scheids het doelpunt geeft
speel niet als…
het landschap dat jij voor mij had opgezocht
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
645 er is geen wind
in dit oude dorp
het dwarrelen is ongezien
zoals het kind in die ene lichtvlek
dat blijft fluisteren en ongestoord rozen plukt
heb ik dan de oorsprong losgeweekt, de hele kleine woorden
die zoveel overeind hielden en die ik wilde houden
graveren
in de straten van mijn jeugd, vrij van huiver en zwarte richels
al waren…
Door de donkere nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
581 De nacht is zwart
ik wandel
over de verharde paden
en de grond doet veilig aan
lantaarns die ontbreken
elke stap
is leren staan.
Donker alles
voor mijn voeten
is het tasten
waar te gaan
verderop daar zijn de huizen
nu verlicht mij slechts de maan.…
Kleurrijk geschapen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 In kleuren leer je denken
beginnend bij wit-zwart
en langzaam via grijs en bruin
ontstaat een hele regenboog
in liefde kleurrijk bloeiend
met mensen om je heen
en warmte van omhoog.…
Stille straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
682 Er woont nog één man
in de glazen stad
achter zwart-witte ramen
In stegen dwarrelt stof
leegte vult ruimtes
alles is verlaten
wat een mens ooit begon
Hij gebruikt oude woorden
uit geheime kelders
voor wat eens nieuws was
Voetstappen van eertijds
zitten hem op de hielen
stilstaan als enig wapen
vluchten als offensief
Hij woont…
Of het zo moest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
479 Niet eerder zag ik een uitvaartkoets
zo zwart dat zelfs de fiere hengsten
onder hun dekmantel geween pluimden
roze boeketten en ballonnen
zwierden treurig rondom
de eiken rustplaats van het kind
hoorde het getrappel van de hoeven
dat raakte als een zerk
op de bodem van mijn ziel
toen ik intenser luisterde
heelde het geluid bewuster…
Inertie
gedicht
3.1 met 8 stemmen
4.534 Hier, met al mijn plichtsgevoel, mijn achterste
Vastgeroest in een versleten keukenstoel,
Hier laat ik mijn gezichtsverlies geruisloos
Als een zwarte keisteen door je handen rollen
Ginder. Ik krijg ons niet uit mijn bek.
Gooi mij niet weg.
Bewaar me. Stuur me mijn adres. Gooi me terug.…
Bewustwording
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
680 Puberhanden vormden hem
jaren geleden
de tijd heeft hem
vervolgens aangetast
toch is zijn charme
al die tijd gebleven
ontstoken in zijn gulle
brede lach
de paarse poten
zijn wat verf verloren
het groen zit meer
in de vernis
de zwarte ogen
op zijn kop verankerd
tonen een blik van
olijkheid en list
het kikkerbeest weerkaatst
iets…
Fantasie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
813 net een schilderij
de wind schuift een wolk opzij
nu verandert mijn doek
naar iets waar ik naar zoek
heel vederlicht
een wolk met een gezicht
ik begin er mee te spelen
dit zal nooit vervelen
mijn fantasie laat ik gaan
kon ik deze wolk maar stil laten staan
ik begin er tegen te praten
daar moet ik het ook bij laten
hij gaat van wit naar zwart…
ondertussen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
479 ik was even weg
geweest, maar toen ik terug kwam
liep de wereld mee en alles was gewoon
lakens wit - voetstap zwart, een indruk
in wat zachte ondergrond
buiten velden en een strakke maan; geen wind
maar ook geen nevel
waar mijn kussen liggen rust mijn hoofd
waar mijn dekbed zwelt weeft warmte
rond een volle buik
langs de vastgevormde…
Alzheimer
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
744 Verten lachen toekomst dichterbij
en tijden verdwijnen in luchtledig
verleden door gaten zo zwart
als nacht zonder kennis of weten.
Rumoer verstomt tot weeïg zwijgen
lachen stort zijn tranen uit en spreken
vraagt om stille aandacht luisteren
onwezenlijkheid in klanken.…