4298 resultaten.
De bomen werden sinds eeuwen terneergedrukt
gedicht
2.7 met 24 stemmen
11.056 Het enige dier is de mens, in zijn teken -
Een breekbare regenboog - bedrijft hij vogelvlug liefde
En huist in zichzelf verdeeld in vliesdun geworden kathedralen en schelpen.
De stilte hangt ademloos in ontbinding.
De aarde klinkt steeds verder in.
-----------------------------------
uit: 'Eerste gedichten', 1986.…
Mauthausen!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
643 Hier stonden beesten, die mensen
als dieren behandelden.
Een waanzinnig moordsysteem
werkte als een langzaam gif.
Ik wil hier nooit meer naar toe zei ze
wilt u met me mee lopen,
ik kom er echt niet uit!
Verstomd was onze mond.
verlamd en sprakeloos.…
Luisterdichten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
991 verplichte
aandacht wennen
zag jou dansen onder duisterheden
met in de nacht het zicht op vrede
voelde weer jouw ziel verzoeken
vrij vol maanlicht het geschreeuw vervloeken
probeerde weer onderliggend te begrijpen
wat woord in geest en hart deed rijpen
jouw innerlijk lachende door het leven
deed toch eenvoudig uit de doeken
wat mens en dier…
Verdichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
603 maaltijd
op geserveerd was
haar ogen kijken in 'n wereld
die voor anderen niet zichtbaar is
waar alleen zij toegang tot heeft
kleurrijke vlinders pirouetten dansen
bloemen geuren en nooit hun kop
laten hangen, bomen hun armen
uitstrekken tot in de eeuwigheid
vogels 'n prachtig concert fluiten
waarin ze verwelkomd wordt door
alle dieren…
Karakter
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.691 eindeloze bossen
vol gewonde soldaten
doodsgedichten prevelend
afscheid nemend van moeder
die moeder, die verpleegster
met het hart altijd paraat
op de zinloze momenten
ver verwijderd van
de schizofrene geest
van die aanvliegende man
een melkboer of een zeepiraat
de honden op het dak van de garage
de auto in het huis geparkeerd
de dieren…
Teken van leven.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
842 Ik houd van de rustiek bij ‘t dagen
wanneer de weiden meren lijken
vanaf een dijkje, kwart voor vier
`k houd van`t idee dat een wild dier
gretig naar mij zou kunnen kijken
omhult door opkruipende vlagen.…
VRIENDEN
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.700 de wegen zijn hem onbekend
de straten lijken uitgestorven
geen enkel geluid is hier te horen
de angst begint hem te bekruipen
geen eten, drinken vindt hij hier
het bos, de bomen en het gras
de hele wereld zwijgt ineens
geen vogel en geen ander dier
wordt nog gezien of zelfs gehoord
het ruisen van de wind is opgelost
toch is het dag, het…
De dichter is een koe
gedicht
4.3 met 64 stemmen
18.667 Gras... en voorbij het grazen
lig ik bij mijn vier poten
mijn ogen te verbazen,
omdat ik nu weer evengrote
monden vol eet zonder te lopen,
terwijl ik straks nog liep te eten,
ik ben het zeker weer vergeten
wat voor een dier ik ben - de sloten
kaatsen mijn beeld wanneer ik drink,
dan kijk ik naar mijn kop, en denk:
hoe komt…
verdorde vallei
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Onherbergzaam voor mens en dier.
Verlaten.
Geen hoop meer op beterschap
integendeel.
Het zal nog erger worden
net als het schijnende gebied
van een maanlandschap.
Onze blauwe planeet is gedoemd,
aarde wordt ze nu genoemd
want zo komt haar kleur
als wij blijven doen
waar wij mee bezig zijn.…
Stilstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
632 De bomen buigen vol ontzag,
de dieren huilen,
en dwars door alles heen
klinkt de donder
als een schreeuw!
Langs het bospad in de lente,
kwaken kikkers in de sloot.
En ik daal met een stil ontwaken
in de moederschoot van het woord.
Een vogel bidt in de verte;
...zwevend op de wind
heeft stilstaan pas weer zin.…
De boeteling
poëzie
2.4 met 8 stemmen
2.989 1k slof wat over de aarde heen,
van Oost naar West, alléén — alléén —
en moet nog tussen-beien
wat stilstaan, om te schreien —
Ik ben een oude pionier,
een sjofel, afgemarteld dier
en alles scheen om niet — om niet —
Zo klonk het oude lied.
Waar zijt gij, lieve Heiland dan?…
Petra 546
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
619 Ik huil met de aarde mee en de mensen,
dieren en planten,
zij wenen gelijk ik.
Mijn strijd voor een betere en mooiere wereld,
kun je me dat kwalijk nemen?…
“Het besluipt me.”
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
626 Het is een schrander dier dat
mijn bloed besluipt, het is de
opmaat naar de kus uit een
vruchtbaar lichaam wat willig
openslaat, het kruipt door het
oog van alle tederheid, het
stuit me op de vlucht, het roemt
zijn naam in de dageraad, het schuilt
in de wellust van plezier, het laat mij
het syndroom even tijdloos te zijn.…
Intieme verschillen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
687 is
dan zij in werkelijkheid heeft bedacht
terwijl jij jouw zinnen probeert te verleggen
ademt de zomer een wildlied voor de horizon
alle dwergen zijn dappere tuinmannen
die nippen aan een lauwe advocaat
de stad is een oneerlijke jungle
jouw geweten in constante spagaat
je voelt je als een jonge man
die voor het eerst een gestorven dier…
Verdieping?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 Op de zondag ga ik de vrede dragen
naar een graf, verdiept door de laatste vraag
die zorgeloos en gulzig van mij drinkt,
onder een vlammende populier waarin
een raaf zijn neus gesloten houdt omdat
het antwoord meestal stinkt,
tenslotte ben ik ook maar een dier.…
Met mijn pen in de aanslag
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
895 Dit uur zwijgt harder
dan te laat
De mens die geen drempels wil
het walhalla van tienermoeders en ontblootte
vrouwen
want men zoekt vertier
van oorlog en de woeker met menig dier
en van het kind een maand vermist…
Het mes snijdt dieper dan de pijn
overdekt met schone schijn en dikke vinger
men roept meer en meer om minder
En U…
Lijnen van vloed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
799 zee, zonder regen
tijd nooit gezet
stapelt zich plotseling, ineens
een leven als muur
die bestand, soms helemaal niet
de aardbeving
van 5,7 op de schaal van Richter
huiverend heeft doorstaan
Kefallinia boeit door een
opeenvolging
van liefde voor hare schoonheid
die in 't azuur groeit
Glooiend landschap met verkenning
bergen, dieren…
De oude man op zee (Deel I)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Bezoekt
en helpt hem waar hij maar kan
Gezamenlijke passie:
honkbal, en zeker
Joe DiMaggio
De oude man zal de vol-
gende dag ver de
Golf opvaren
Op dag 85 vangt hij een
grote marlijn
na 84 dagen van geen vangst
geen mens is hoe dan ook
waardig genoeg
dit dappere dier te eten
Deze baars-achtige zeilvis is
slachtoffer
van overbevissing…
DE OUDE ZIJDE.
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.286 zo licht, mijn vriend, en kijken
Over de tijden heen en deze stad
In het gezicht van die kerk, die zij had
In 't vorig g'loof en oer-staat, die moest wijken
Met met 't getij der tijden, dat 't ging lijken
Een sprookje, een geur wel, die vervloog, gevat
In dat relieken-doosje, eens alle stad,
Waar restjes van bekartlen nog de wijken
Zo dier…
ongewild celibatair
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
958 ik vergeten ben hoe een vrouw
er poedelnaakt uit ziet
niet echt vergeten natuurlijk
maar toch behoorlijk kwijt
dat wat zo subtiel kan zijn
een tepel met ijsklonten prikkelen
of je tong in alle bochten wringen
de zwarte paardedeken bedekt het
ik zie in alle vrouwen enkel nog
levenden uit decadente schilderijen
en allang geen woeste dieren…
wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 vanmiddag huisde ik boven de boomtoppen
in een strakke azuurblauwe lucht
drie witte wolkjes sierden de omgeving
dunne grijze randen als zachte contouren
beneden het groen: mos met kleine sterren
oeroude grond, stenen uit de vroege ijstijd
gestapeld tot hoge wallen; tehuis voor dieren
of zekerheid voor een veilig gevoel
de fijne grijze wolkenranden…
POSEIDOON
poëzie
4.0 met 1 stemmen
909 De stormwind giert een reuzensymfonie;
Het grauwe zwerk dekt d' aard; als woeste scharen
Van krijgers rollen donderend de baren
Op 't maatgeluid dier woeste melodie.
Poseidoon toornt en zweept de golven. Zie,
Titanisch lacht hij bij de doodsgevaren
De schepeling bedreigend. Schatten garen
In 't diepe zeerijk wil hij.…
Grandeur
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
510 Hoe ze ooit met hem de wildste avonturen aanging
en hij kickte met nog een vrouw erbij, hoe mooi
hij in de keuken was en in de tuin met allerlei
kleine dieren in zijn opperste sas.…
Er is een vrede
gedicht
3.2 met 9 stemmen
3.916 Maar nimmer zal die vrede 't leven schoren
Dat schuw voor 't eigen hart in luidheid leeft,
Slechts wie de moed van eigen lijden heeft
Wordt tot de zaligheid dier vreê verkoren.
En als gij eens uw stil gelaat zult heffen
Naar dat nieuw licht boven verleden's graf,
Roep dan mijn naam. - Ik zal uw roepen beiden.…
waag het eens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 Waag het eens waag het eens God
om niet te bestaan
waag het eens om een mens een dier
of wat voor ander wezen dan ook
naar een grote leegte te laten gaan
waag het eens - nee uitdagen doe ik niet
Ieder weldenkend mens immers ziet
dat er geen leegte kan bestaan
maar waag het niet
- Grapje!…
Aarde, wees niet streng
gedicht
3.5 met 12 stemmen
10.937 De handen voelden water, streelden dieren,
de voeten kusten stranden, kusten steen. Inzicht,
er sloop een vreemd inzicht in het hoofd, de tong
werd scherp, er huisden vuisten in de vingers,
de hand bevocht brood, geld, liefde, licht.
Je kunt er heel wat boeken over lezen.
Je kunt er zelf een schrijven.…
Pasen - Het laatste
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Zo is het Hem vergaan, de mens, het dier…..
Zo vergaat het nu de wereld………
Luister even
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Ik zag een ander wit dier in de wei
van heel dichtbij ooievaar of een lepelaar,
een door iemand geschapen exemplaar.
Gewone dingen, iets wat toekomst heet
om mij heen kijkend in het weiland, wellicht
uit een paradijs verdreven gewoon leven.…
Kind (voor Ruben)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 Het kind dat met wakkere
beentjes fier,
Het verse gras opschrikt, en zonder
te wijken,
Altijd rent voorbij de wind, en mij na
laat kijken,
De onrust in mij, een gulzig
altijd wakker dier
Niet te achterhalen tijd, wiens
honger graag
Verslikt, verslindt alles wat
weerloos lijkt
En kerend wendt, geen grens
bereikt;
Voor iedereen te snel…
Jan van Hooff en Frans de Waal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 Als dieren weten we hoe dat moet.
Sinds Frans de Waal besef ik dat pas goed.
Dichters lezen en schrijven gedichten,
volgens de kennis van het gevoel.
Wie gezichten niet wil lezen,
is ziende blind.
Dat leerde ik van Jan van Hooff.
Wie naar onze mededieren niet wil luisteren,
is horend doof.…