6828 resultaten.
Wie Is Hij Toch
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
536 hij heeft een foto
van zichzelf gemaakt
die in honderdduizend
miljarden gelijke
stukjes gesneden
ze in het luchtledige
met kracht uitgestrooid
in de vorm van sterren
zon maan en ontelbare
nog niet ontdekte planeten
in lucht licht donker en weer
in bloem dier mens geur kleur zintuigen
in groot en minuscuul klein leven
en elk stukje…
Terug bij mezelf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
541 De wind is ijzig
het beneemt me de adem
laat de tranen
over mijn wangen rollen
terwijl ik tegen de stroom op
moet roeien
rondom vissen strooi ik het brood
boven de donkere
golven de blauwe hemel de
hongerige meeuwen
maken herinnering wakker
het gekrijs
de pijn
in tweeën verscheurd te zijn
ik kijk naar de draaikolk…
Nu Even IK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 in het centrum
van het leven staat
voor mij nu even ik
ja helemaal alleen maar ik
ik bekijk mezelf
vanuit de hoogte en vanaf beneden
van binnenuit en van buitenaf
van uit het nu en het verre verleden
als door en naar een ander
als gewoon van en naar mezelf
ik draai om me heen zoals vliegen
in het donker om een lamp die brandt
ga…
Jouw shining
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
438 ik zie hoe
spelende vingers
jouw creatief
gevoel leven
geven door er
van blijdschap
af en toe lucht
tussen te blazen
in je ogen
donkeren
lichtjes hun pret
om het slagen
van wat jij
in vorm en
kleur hebt
neergezet
langzaam
komt iedereen
in de ban van
jouw shining
die straalt
van geluk de
creatie kan
niet meer stuk…
Help!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
535 Is alles donker en leeg.
Zal ik het niet meer weten.
Ik vind alleen maar lege ruimtes,
op plaatsen waar ik vroeger antwoord vond,
volledig in het duister,
loop ik nu tastend rond.
Soms daagt het mij ineens,
kom ik mijn antwoord tegen.
Maar op een hele andere plaats.
Had het daar altijd al gelegen?…
001: een bitterzoete introductie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 ik wil je alleen maar slaan
je vastbinden aan een stoel
desnoods doe ik je pijn als ik
in godsnaam maar begrijp
wat ik lees
de meester in de poëzie
laat me begaan
hij glimlacht sereen als
een oude wijze monnik
geduld en liefde is genoeg
hij neemt me bij de hand
naar een donker huis
ik zoek op de tast een
lichtschakelaar hij laat…
Veul
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
464 Gelijk het schuimend donker hunner bieren
Of bruisend als Spa's bronnen
en rivieren
Of is het te gevaarlijk voor
een duik?
Gelukkig stroomt in Limburg
nog de Geul
En Roer, al is het vuil en iets
te veul…
Gedroomde Supervrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Ik stel me voor hoe ik hier zit
gezien vanaf de brug, met de donkere kamer
achter mij, waaruit heel even de hand
van een schim zou kunnen opdoemen
om mij, uit het zicht, een duw te geven
zodat ik te pletter val, zoals dictators
dat met tegenstanders laten doen
Ik droom er wel eens van
dat ik hen en hun opvolgers uitschakel
om de repressie…
Vreemd gestemd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 zacht haalden
donkere tonen
emoties uit
de vreemd
gestemde muziek
waarvan de
melodie een
kruidige geur
verspreidde
die refreinmatig
wisselde van
intensiteit
de woorden
waren voor ons
niet te verstaan
maar de draag-
wijdte in
lichaamstaal
sprak ons aan
in samenzang
we lieten ons
meevoeren naar
eeuwen geleden
zagen in…
Het netwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Om iets te doen te hebben
poetst de bediende de pompen
In het bos is het al donker
Hier blijft het licht, open
als je even wacht
tot hij zijn bed uit is
Maar dat hoeft hij 's nachts niet meer
De dorpelingen tanken overdag
en passanten rijden voorbij
De economie blijft bewegen
Het land, iedereen, leeft dank-
zij het netwerk (het concrete…
De trage tijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
449 In bed, in het donker
onder de dijk hoor ik
de brom van de rivier-
schepen zwaarbeladen
buigen door de bocht
van de trage tijd
waar wij ons nooit wagen, wetend
wat er gebeurd is met die jongen
die niemand meer kent
waar wij 's zomers zwemmen
een paar slagen heen
en weer in de baai
uitkijkposten bouwen
en ons vervelen
bij het kruipen…
Anoniem stationnetje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 kaartje
de trein gepakt
hij stond voor
ons op wacht
vertrok meteen
na de fluit
reed snel het
anoniem
stationnetje uit
nog tikken de
wielen hun
maatschappelijk
verbonden cadans
de rode draad
gleed door
onze handen naar
een griezelig stil
rangeerterrein
tot onze gillen
schrokken van
het zwart van
de nacht die
koud en donker…
Planetair mycelium
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 ik zag ze
al wenken
hun kleurige
harten zwenkten
door zon verlicht
in het eerste zicht
zij wisten
dat ik zou komen
in deze laatste
afspraak die wij
samen droomden
voor het duister viel
en donker alles
verhulde in de
gelijkvormigheid
van de nacht waarin
het onderscheid
verdwenen was
wij hadden de
lijnen open
gehouden
onzichtbaar…
Licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 dood is er
licht op vrouwen die verdwenen
in de plooien van de tijd
Licht op het mes van de moordenaar
op de tanden van het roofdier
in de ogen van het hert
Op het geruis van de zee
het laatste woord van
de kluizenaar in het woud
Licht in de schilderkunst
elke verlichte partij eener schilderij
licht op de ingetogen Vermeer
Donker…
Vormen gaan voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 's Avonds zijn de duinen vlak
en drassig watergrauw
struiken worden donker
zwemen rood en blauw
Alles verliest vastheid
land lijkt zee en zee op land
in ijle golven schemerlicht
stolt water tot tinten zand
Wolken lijken een massief
en bergen zonder maan
een nachtzwarte hemel
waaraan geen sterren staan
Ideeën zijn levensecht
vormen…
Het sluieren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
365 ik keek
je aan
zag je
donkere blik
ondergaan
achter een
veelbelovende
divers gekleurde
avondhorizon
lieflijk
speelden
onze vingers
het eeuwenoude
spel van het
sluieren en met
opkomende
twinkelende
sterren luieren
die in jeugdige
overvloed
alles in
zonnegloed
zetten en wij
drapeerden de
minipaneeltjes
op elektronische
stekkersteeltjes…
Essentie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 We zaten in troostende stilte bij elkaar,
dronken en zwegen, met elkaar vertrouwd,
de tuin werd langzaam leeg en donker,
tot de nacht zich over ons had ontvouwd.
Het leven werd klein en zonder ruis,
sluimerende struiken hielden warmte gevangen,
maanlicht ontstak lichtvonken in het gras
en in mij groeide langzaam een groot verlangen.…
Altijd positief blijven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 wees niet bang voor het donker,
geloof in het leven, het is één groot wonder.
Kijk maar in de ogen van het kleine kind,
zie de tranen aan jou gericht.
Vang ze voorzichtig op in je hand,
want het zijn de parels van het licht.…
Demasqué van het duister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Nog dwalen de gedachten
in verdachte omstandigheden
door de wellust van de nacht
heksen vervullen nachtmerries
met laakbaar amusement
dichters vullen lege ruimtes
honger dwingt de mens
tot dwaze dadendrang
ontlasting zorgt voor hoop
en wie werkelijk waakzaam is
ligt woelend wakker in het zweet
ademhalend uit het dikke donker
ontmaskering…
LEERPROCES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.097 in kaalgeslagen stompen bos
met nacht en onmacht in donkere darmen
gorgelend grommend en fluitend
duister drab van eigen brein komt los
schuifelt over de vuile verbodsgrond
knarsend het legergroen roestig kolos
primitiever dan toen we onwetend waren
het stamhoofd bevroegen op zijn wens
en bovenop de zere blaren zaten
naast de karkassen…
Kleine angsten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 kleine angsten
een heerlijk
open gezicht
toch sluimeren in
het zwart van
je ogen de kleine
angsten van de
donkere nacht
het onbekende
geluid dat de
wind rammelt aan
een losse plank
het grindpad dat
zijn stenen in
de nacht herschikt
toch ben je
fier genoeg om
de angst niet
te laten zien
wel de blijdschap
las je weer in de
kamer…
Tumult
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 Naar gelang wie er over vertellen
Was het niets minder dan een kristalnacht
Anderen onder het mom van rellen
Vinden geen aanwijzingen voor een jodenjacht
Decadent roffelend op de grote trom
Leeft men in een wankelstaat van Sodom
En Gomorra tweedrachtig van God los
Als Dante verdwaalt in een donker bos
Getuigenissen die niet echt deugen…
Piekeren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
596 Wanneer de dromen niet willen komen,
het donker van de nacht steeds donkerder wordt,
Wordt de laatste hoop bij mij weggenomen.
te achterhalen waar het nu aan schort.
Dat de vlinders, na jou, in dit leven
wel willen dartelen rond en in mijn hoofd.
Maar het blijkbaar niet is gegeven,
dat dit met een nieuwe liefde wordt bekroond.…
nachtbraker
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
412 het is merkwaardig
hoe slim en gluiperig
de dag naar nacht
verandert door zich
donker te kleuren
terwijl de uren
dezelfde value houden
ik ben lang meegegaan
vroeger opgestaan
eerder naar bed gegaan
maar ik kwam mezelf
weer uitgeslapen tegen
heb de strijd opgegeven
zit nu aan koffie en brood
voor anderen lijkt
dit een veeg…
Nachtbraker
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
359 het is merkwaardig
hoe slim en gluiperig
de dag naar nacht
verandert door zich
donker te kleuren
terwijl de uren
dezelfde value houden
ik ben lang meegegaan
vroeger opgestaan
eerder naar bed gegaan
maar ik kwam mezelf
weer uitgeslapen tegen
heb de strijd opgegeven
zit nu aan koffie en brood
voor anderen lijkt
dit een veeg…
Nachtbraker
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
331 het is merkwaardig
hoe slim en gluiperig
de dag naar nacht
verandert door zich
donker te kleuren
terwijl de uren
dezelfde value houden
ik ben lang meegegaan
vroeger opgestaan
eerder naar bed gegaan
maar ik kwam mezelf
weer uitgeslapen tegen
heb de strijd opgegeven
zit nu aan koffie en brood
voor anderen lijkt
dit een veeg teken…
haar naam was Térèse
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
764 te vinden
van die twee kinderen
misschien wel gravend
ergens in Europa
twee blonde koppies
een meisje
een jochie
tot ik beland
in een schemerige caravan
staand neem ik aan
aan het hoofd
van de uitklaptafel
een radio klinkt
door wat gelige contouren
mensen praten
tegen mij
aan de uitklaptafel
en dan
de kou van een veld
een donkere…
Spielereien I+II
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
286 Sloten ramen deuren
onbewogen
te donker wacht ik
op een andere vorm
van verschijnen
een volgende
zij.…
GRIEZELTOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
218 Heer Bommel sluipt bang
door een eenzaam, donker bos.
Talloze ogen
vol angstwekkende glanzen
loeren tussen de bomen.
Geweldige schrik!
De beproefde Olivier
tuimelt plotseling
in een diepe valkuil, ligt
wanhopig op de bodem.
Dan wordt hij gered
door een onbekend heerschap
met een enge bril.…
Redt de Bronnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Overal vind je
verminkte verhalen in de drab
en verwarde, en rottende verhalen
Er is een wildgroei
aan vervuilde verhalen
en aan de horizon kwijnen
de oudste verhalen weg
terwijl in het donker
de vervolgde, verbannen
en doodgezwegen verhalen
eenzaam verschrompelen…